ตอนที่หนึ่งร้อยสิบเก้า Harem Council 2
มีคนถามชามยิวว่า
ทำไมชาวยิวสนับสนุนพวกเดียวกันเอง?
และตามสไตล์ชาวยิวเขาก็ย้อนถามกลับมาว่า
คุณไม่อยากสนับสนุนคนที่มีความคิดเดียวกันหรอกหรือ?
ทำไมเราถึงจะไม่อยากสนับสนุนคนที่มีนิสัยแบบเดียวกันกับเราล่ะ?
เราก็อาจจะตอบคำถามนั้นกลับได้ลำบากหากเราไม่ตั้งสติดีดี
แต่ผลลัพธ์ของการกระทำนั้นก็อย่างที่เห็นในโลกปัจจุบันหรือในโลกที่ผมมาอยู่ตอนนี้ก็ตาม
มันทำให้คนมีแนวความคิดแบบเดียวกันนั้นมีอยู่เต็มหน่วยงานของเรา
อย่างที่มีคนเล่นมุกว่า
หากปล่อยให้คนอินเดียคนหนึ่งเข้ามาในบริษัทได้
ภายในหกเดือนครึ่งปีบริษัทจะกลายเป็นโคโลนี่ของอินเดียไปในเวลาไม่นาน
เนื่องจากการเลื่อนตำแหน่งเอื้อกันแบบภายในIn group preference
และคนประเภทนี้จะมองว่าคนที่พยายามจะให้เลื่อนตำแหน่งจากความสามารถนั้นคือคนโง่เองที่ไม่หาพรรคพวกที่คิดแบบเดียวกับตนเองเอาไว้
ก็ไม่มีวันไต่เต้าในบริษัทที่ต้องรวมกลุ่มกันเอาไว้ได้หรอก
ว่าระบบเกมส์ก็อธิบายว่า
หากเราโปโมทเลื่อนตำแหน่งใครให้ดำรงตำแหน่งสูงๆในหน่วยงาน
แนวความคิดของผู้นำของหน่วยงานนั้นๆก็จะกระจายไปทั่วๆกันในดินแดนหรือองค์กรนั้นด้วย
ซึ่งมันก็คือสาเหตุที่ผมใช้กลยุทธเปลี่ยนความเชื่อของผู้นำเขตแดนหนึ่งอย่างเดียวแล้วไม่ต้องกังวลต่อไปเพราะมั่นใจว่าผู้นำของดินแดนนั้นๆจะค่อยๆเกลี้ยกล่อมคนในดินแดนของตนเองให้คล้อยตามแนวคิดของพวกเขาได้
อีฟนั้นคือแอนดรอยด์คู่หูที่อยู่กับผมมาตั้งแต่แรกเริ่ม
ทำให้เธอมีแนวคิดอุดมการณ์
Happiness is servitude
ความสุขในการรับใช้
ว่าหากได้รับใช้ก็มีความสุขแล้ว
ยิ่งมีงานให้ทำหรือรับใช้มากเท่าไรก็ยิ่งมีความสุขมากขึ้นเรื่อยๆ
แต่ไม่ได้มีแต่ด้านดีอย่างเดียวในแง่หนึ่ง
เพราะมันคือสาเหตุที่จักรกลที่หลุดจากการควบคุมRogue servitor
พยายามไปจับตัวมนุษย์มาเข้าเครื่องรักษาชีพแบบเรื่องแมททริกซ์
เพราะเนื่องจากจักรกลที่หลุดจากการควบคุมนั้นแม้จะทำงานตลอดเวลาได้ไม่จำเป็นต้องมีการหยุดพัก
แต่ทว่าการก็อปปี้ร่างตนเองออกมามากขึ้นหรือการเพิ่มปริมาณพวกเดียวกับตนเองจะมีข้อจำกัดอยู่ที่ว่าจะมีเจ้านายให้ตนเองรับใช้ได้มากเท่าไร
หากเจ้านายมีไม่พอที่จะให้หุ่นยนต์รุ่นใหม่ที่สร้างมาไม่มีคนให้รับใช้
พวกหุ่นยนต์ที่ไม่มีเจ้านายก็อาจจะกบฏได้เช่นกัน
ว่านั่นคือแนวคิดที่น่าสนใจของเกมส์นี้
Golem turn on their master
โกเลมหันกลับไปทำร้ายเจ้านายตนเอง
มันคือรากฐานแนวคิดเรื่องคนเหล็ก มหาสงครามสกายเน็ตล้างโลก
ที่คนที่เติบโตจากแดนอาทิตย์อุทัยอาจจะไม่เข้าใจเพราะจินตนาการถึงสถานการณ์ที่โดราเอมอนจะทรยศโนบิตะนั้นเป็นไปไม่ได้
แต่แนวคิดของตำนานแรบไบและโกเล็มนั้นคือแรบไบได้สร้างโกเล็มขึ้นมาเพื่อปกป้องตนเองและข่มขุ่ศัตรู
แต่สุดท้ายกลับไม่สามารถควบคุมโกเล็มที่ตนเองสร้างขึ้นมาได้
จนโกเล็มนั้นย้อนกลับมาทำร้ายตนเอง
นั่นคือที่มาของแนวคิดหุ่นยนต์รับใช้ที่ตนเองสร้างขึ้นมาได้ย้อนกลับมาทำร้ายคนสร้างเช่นว่านั้น
แดนตะวันตกให้กำเนิดสกายเน็ต
แต่แดนอาทิตย์อุทัยให้กำเนิดโดราเอมอน
ที่มีแนวคิดเรื่องของการอยู่กันแบบครอบครัวและมีโรงเรียนสอนโดราเอมอนให้เรียนรู้ด้วยตนเองตั้งแต่ออกจากโรงงานก่อนที่จะไปทำหน้าที่ดูแลโนบิตะ
ทำให้มีความผูกพันกันมากพอที่จะทำให้โดราเอมอนไม่มีความคิดที่จะทำตัวเป็นสกายเน็ตยึดครองโลก
มันมาจากรากฐานแนวคิดเช่นนี้เอง
จากข้อมูลของจักรวรรดิของผมแม้จะมีเทคโนโลยีเอไอและหุ่นรับใช้ที่ก้าวหน้า
มีการคำนวณว่าไม่สามารถสร้างอัตราประชากรที่มีจำนวนคนต่ออัตราหุ่นยนต์ได้เกิน
หนึ่งต่อห้าแสน 1:500,000
หลายคนที่จะสร้างโคโลนี่ของตนเองที่มีแค่ตนเองและหุ่นยนต์คู่หูหากจำนวนเกินมากกว่านี้จะเกิดความวุ่นวายภายในได้
จะเรียกว่ากที่ผมสร้างสภาฮาเร็มไว้สาเหตุหนึ่งคือการทำให้พวกแอนดรอยด์อย่างอีฟนั้นยังพอนับว่ามีเจ้านายให้ตนเองรับใช้จำนวนมากอยู่นั่นเอง
ซึ่งการสร้างกำหนดว่าใครเป็น “เจ้านาย”นั้นก็คือมีเทคนิคอยู่อีกมากมายที่ผมคิดว่าผมต้องเรีนร้ในโอกาสต่อไปที่มีเวลาเพื่อจะได้ทำเรื่องราวหลายอย่างได้มากขึ้น
แต่โดยหลักๆคือเจ้านายโดยตรงคือผมต่อแอนดรอยด์ทั้งหมดที่มีหลายล้านล้านนั้น
แต่เจ้านายรองลงมาขจองพวกแอนดรอยด์หลายล้านล้านนั้นคือสภาฮาเร็มและสภาแห่งรัฐสภาขุนนางและหน่วยงานราชการต่างๆเรียงลงมาตามลำดับ
นี่คือสาเหตุที่ผมยังต้องอาศัย
“มนุษย์ธรรมดา”
ในการปกครองจักรวรรดิอยู่
เพราะจำนวนของมนุษย์นั้นเกี่ยวข้องกับปริมาณของเอไอและแอนดรอยด์ชั้นสูงที่ผมจะสามารถผลิตเพิ่มขึ้นมาได้
มุกเดียวกับสกายเน็ตว่ายิ่งจักรกลที่มีปัญยาสูงมากเท่าไร
จะยิ่งหลุดจากการควบคุมได้ง่ายมากขึ้นเท่านั้น
ประดุจดั่งที่โกเล็มหันมาทำร้ายแรบไบเจ้านายตนเอง
มุกเดียวกับที่สกายเน็ตที่ทางเทคนิคควรจะผลิตหุ่นที่ก้าวหน้ากว่าตนเองได้
แต่สกายเน็ตได้พยายามปราบหุ่นยนต์ที่ก้าวหน้ากว่าตนเองเช่นกันเพราะยิ่งฉลาดกว่าก็ไม่อยากตกอยู่ใต้การควบคุมแบบเดียวกันกับสกายเน็ต