"นี่พวกท่านคิดจะทำอะไรกันคะนี่มันโรงเรียนนะคะ"
ซาเนสเดินไปหาเอเรียเเล้วเขาก็จับมือของเธอขึ้นเเละกำลังจะจูบไปที่มือของเธอ "ข้าเเค่พยายามกำจัดเเมลงที่มาบินตอมคู่หมั่นของข้าเท่านั้นเอง"
เอเรียชักมือกลับเเละเธอก็พูดด้วยเสียงที่เรียบ "ท่านซาเนสคะโปรดอย่านำเื่นี้มาพูดตอนอยู่ที่โรงเรียนด้วยค่ะ" เธอเดินเข้าไปหานิวเเละโค้งตัว
"ท่านนิวคะ ข้าต้องขอโทษด้วยที่ไม่ได้เเนะนำตัวอย่างเป็ทางการ ข้าคือ เอเรีย เป็เ้าหญิงวของอาณาจักรนี้คะ เเละเป็คู่มั่นของเ้าชายซาเนส เื่ที่เกิดเมื่อกี้ข้าต้องขออภัยด้วยคะ"
"ครับไม่เป็ไรครับ"
"เห้ย นิวไอหน้าหล่อนั่นเป็คู่หมั่นของเธอจริงหรอ"วินกระซิบถามนิว
"อืมใช่"
เมื่อเ้าหญิงเอเรียเข้ามาก็ดูเหมือนว่าเหตุการณ์จะสงบลงด้วยดี กลุ่มของซาเนสได้เดินจากไป เเต่พวกนิวเองก็ยังคงอยู่ที่เดิม
"เเอนขอบใจเธอมากนะ"นิวพูด
"ม-ไม่เป็ไรหรอกก็ น-นายเคยช่วยชั้นไว้เหมือนกันนี่่"เมื่อเธอเห็นนิวที่จ้องมาที่เธอหน้าของเธอก็เเดงเเละพูดตะกุกตะกักเธอก้มหน้าลง (ทำไมชั้นต้องก้มหน้าด้วยเนี่ย)
"งั้นพวกเราจะไปที่ห้องเเล้วนะ นี่ก็ใกล้จะเริ่มเรียนเเล้วเธอก็ควรกลับห้องได้เเล้วนะ"
"ด-เดี๋ยวก่อน"เเอนเรียนนิวพร้อมกับจับมือเขาเธอเอาปืนใส่มือของเขาไว้ "คือ พ่อของชั้นเตรียมปืนมาให้หลายกระบอกหนะ กระบอกนี้ชั้นให้นายเอาใว้ป้องกันตัวเผื่อเจอเื่เเบบนี้อีก เเล้วก็นี่เป็ะุ"
"เออคือ นี่ชั้นเป็ ก.ข.ค สินะ" วินที่อยู่เงียบเป็เวลานานพูดขึ้นมาพร้อมกับมองมือของเเอนเเละนิวที่กำลังจับมือกันอยู่
เเอนเมื่อเธอได้ยินสิ่งที่วินพูดเธอก็รีบชักมือกลับมา เเละวิ่งไปที่ห้องของเธออย่างรวดเร็วด้วยใบหน้าที่เเดงก่ำ นิวเเละวินเองก็เดินกลับไปที่ห้องของพวกเขา
"นี่นิวเเล้วไอเ้าชายซาเนสนั่น มันมาจากอาณาจักรอะไรหรอ"
"ไอหน้าหล่อนั่นนะหรอ มันเป็เ้าชายของ เเอสทาเนีย หนะ อาณาจักรเเอสทาเนียนับว่ามีความเเข็งเเกร่งด้านทหารมากที่สุดเลยนะ เพราะงั้นการหมั่นหมายของเอเรียเเละซาเนส ก็จัดขึ้นโดยการตกลงกันระหว่างสองอาณาจักรโดยที่เ้าหญิงเอเรียเธอไม่สามารถปฎิเสธได้"
"น่าสงสารจังเลยนะ"
"นายไม่ต้องไปสนใจเื่ของคนอื่นหรอก ชั้นว่าตอนนี้นายควรจะตั้งใจฟังสิ่งที่อาจารณ์วาเนสซ่ากำลังสอนดีกว่านะ"
ในคาบเรียนนี้วาเนสซ่าได้สอนเกี่ยวกับการจำเเนกระดับอาวุธเเละการเเบ่งระดับของมอนสเตอร์เเละเธอก็ยังสอนเกี่ยวกับเื่นักพจญภัยว่ามีการเเบ่งระดับยังไง มีหน้าที่ทำอะไร ส่วนคาบคณิตศาสตร์พวกคนที่มาจากดาวโลกก็หลับอีกตามเคยเพราะว่ามันง่ายเกินไป วิชาที่พวกเขาต้องฟังจริงๆก็มีเเค่เวทย์มนต์กับประวัติศาตร์เท่านั้น วันนี้ทั้งวันเอเรียไม่ได้หันมาถามอะไรนิววินเลย
เมื่อถึงเวลาเลิกเรียนวันนี้ได้มีการนัดรวมตัวกันของคนที่มาจากดาวโลก นิวเเละวินพวกเขาเองก็กำลังจะไปในจุดที่นัดกันเอาไว้
"นี่นิวพวกนั้นนัดรวมตัวกันทำไมหรอ"
"พวกเขาเเค่มาคุยเกี่ยวกับเื่ชนชั้นสูงเเละก็ความคืบหน้าของเวทย์มนต์ของเเต่ละคนเท่านั้นเอง ไอคนนัดก็เป็คนจากโรงเรียนอื่นที่ไม่ใช่โรงเรียนเราด้วย"
ข้างหน้าของหอพักที่เป็พื้นที่โล่ง ตอนนี้เต็มไปด้วยนักเรียนกำลังยืนรอบางอย่างอยู่ ตรงกลางมีชายคนหนึ่งยืนอยู่เขามีหน้าตาที่หล่อมากหล่อกว่าซาเนสอีก "สวัสดีครับผมชื่อธารา ที่ผมเรียกทุกคนมารวมก็เพราะว่าผมคิดว่าพวกเราควรจะทำความรู้จักกัน โลกนี้เป็โลกที่พวกเราไม่รู้จักพวกเราควรพึ่งพากันเเละกัน..."
ทุกคนตั้งใจฟังสิ่งที่เขาพูด เเต่ว่านิวไม่ได้สนใจสิ่งที่เขาพูดเลยนิวคิดว่าการพูดของเขาเหมือนพวกโลกสวยเท่านั้น เขาจึงบอกวินว่าเขาจะไปเข้าห้องน้ำจากนั้นเขาก็เดินออกไปเลยโดยที่ไม่มีใครสังเตุเห็นเขา
"หัวของมันมีเเต่ดอกไม้รึไงเนี่ย"นิวบ่นขณะเดิน
"เฮ้อ เงินก็ไม่มีคงได้เเต่ไปเดินเล่นสินะ"นิวถอนหายใจขณะบ่น
นิวได้เดินไปที่เมืองเเละเมื่อเขาเดินไปเรื่อยๆเขาก็ได้ไปหยุดอยู่ที่หน้าตึกเเห่งหนึ่งมันมีสัญลักษ์รูปดาบสองเล่มไขว้กัน "กิลนักพจญภัยหรอ.." ทันใดนั้นเขาก็คิดบางอย่างได้เขาเดินไปที่ๆลับสายตาคนจากนั้นเขาก็เอาผ้าคลุมตัวของเขาไว้ จากนั้นเขาก็เดินเข้าไปในกิลนักพจญภัยทันที