การเกิดใหม่อีกครั้งของนักอัญเชิญอสูร

เวลาผ่านไปสองวัน เฟิงเป้าได้พาหวังเหว่ยเดินทางมาถึงยังทิศตะวันตก1,000กิโลเมตร ตามคำทำนายของจิวซื่อเป็นที่เรียบร้อย
ไม่ไกลออกไปจากจุดที่หวังเหว่ยและเฟิงเป้าอยู่ หวังเหว่ยได้พบเห็นป่าขนาดใหญ่ซึ่งภายในป่าแห่งนี้ประกอบไปด้วยทุ่งหญ้ากว้างใหญ่ที่มองเห็นได้ไกลสุดลูกหูลูกตาและป่ารกทึกผสมกันไปตามพื้นที่ต่างๆ ภายในป่า
“นายท่านขอรับ หิมะเริ่มตกแล้วขอรับ” เฟิงเป้าได้กล่าวกับหวังเหว่ยขณะกำลังมองหิมะสีขาวตกลงมา
“อืม... ฤดูหนาวมาถึงแล้วสินะ เหล่าสัตว์ป่ารวมถึงสัตว์อสูรคงเริ่มที่จะจำศีลกันแล้ว” หวังได้กล่าวกับเฟิงเป้า
“ใช่แล้วขอรับนายท่าน ปกติเวลาถึงฤดูหนาวพวกข้าก็จะเริ่มจำศีลเช่นกันขอรับ” เฟิงเป้าได้กล่าวกับหวังเหว่ยพร้อมกับหวนนึกถึงเรื่องราวในอดีต
“ฮ่าๆ เฟิงเป้า เจ้าอยากกลับไปอยู่ภายในป่าเช่นเดิมรึ ?” หวังเหว่ยได้กล่าวถามเฟิงเป้าแบบติดตลก
“ไม่แน่นอนขอรับนายท่าน ข้ารู้สึกว่าตนเองโชคดีอย่างที่สุด ที่มีโอกาสได้ติดตามรับใช้นายท่านขอรับ”
“ฮ่าๆ ข้ารู้อยู่แล้วว่าเจ้าต้องตอบข้าเช่นนี้ หืม? เฟิงเป้า ข้ารู้สึกว่าข้างหน้ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล เจ้าระวังตัวด้วย” หวังเหว่ยได้กล่าวกับเฟิงเป้า
“ขอรับนายท่าน” เฟิงเป้าได้ชะลอฝีเท้าและค่อยๆ ก้าวไปข้างหน้าอย่างช้าๆ
ฟุบ
ลูกของสัตว์อสูรประเภทกระทิงขนาด50เซนติเมตร ได้โผล่ออกมาจากป่าข้างทางและเมื่อมันมองเห็นหวังเหว่ย
มออ มอออ!
ลูกของสัตว์อสูรประเภทกระทิงได้ร้องเสียงดังออกมาและวิ่งเข้ามาหาหวังเหว่ยทั้งน้ำตาด้วยอาการตื่นตระหนก
“หืม? ทำไมถึงมีราชากระทิงอสูรปฐพีตัวน้อยอยู่ที่นี่ !” หวังเหว่ยกล่าวออกมาพร้อมกับลงจากหลังของเฟิงเป้าเพื่อเข้าไปหาราชากระทิงอสูรปฐพีตัวน้อย
ราชากระทิงอสูรปฐพีตัวน้อยที่สัมผัสได้ถึง "พลังปราณอสูรที่อ่อนโยน" จากหวังเหว่ย จึงได้พยายามวิ่งเข้าไปหาหวังเหว่ยอย่างเชื่องช้าด้วยขาขนาดเล็กทั้งสี่ข้างของตน
หวังเหว่ยเห็นดังนั้นจึงได้ใช้ "ทักษะตรวจจับระยะไกล" เพื่อตรวจสอบพื้นที่โดยรอบ
“มีคนของเผ่าพันธุ์มังกรระดับเลเวล30ถึง40 หลายสิบคนกำลังใกล้เข้ามา” หวังเหว่ยได้พึมพำกับตัวเอง จากนั้นได้ใช้ทักษะวิชาตัวเบาของเขา
พรึบ พรึบ พรึบ
เพื่อเข้าไปใกล้ลูกของราชากระทิงอสูรปฐพีอย่างรวดเร็ว และได้ยื่นมือทั้งสองข้างออกไปเพื่ออุ้มราชากระทิงอสูรปฐพีตัวน้อย
“มานี่มาเด็กน้อย” ราชากระทิงอสูรปฐพีตัวน้อยเมื่อเห็นหวังเหว่ยทำท่าจะอุ้มตนเองขึ้น จึงได้กระโดดเข้าไปในอ้อมแขนของหวังเหว่ยอย่างรวดเร็ว
มออ มออ
“ไม่เป็นไรแล้วเด็กดี” หวังเหว่ยได้ใช้ "พลังปราณอสูรที่อ่อนโยน" ลูบหัวปลอบใจราชากระทิงอสูรปฐพีตัวน้อย
“นายท่านขอรับมีคนกลุ่มหนึ่งกำลังมุ่งหน้ามาทางนี้ขอรับ” เฟิงเป้าได้กล่าวกับหวังเหว่ย
“อืม ข้ารู้แล้ว”
พรึบ พรึบ พรึบ
หวังเหว่ยได้ใช้ทักษะวิชาตัวเบากระโดดขึ้นไปนั่งบนหลังของเฟิงเป้า ขณะกำลังอุ้มราชากระทิงอสูรปฐพีตัวน้อยเอาไว้ด้วย
มอออ
ราชากระทิงอสูรปฐพีตัวน้อยได้มีแววตาสับสนเล็กน้อย แต่เมื่อหันไปเห็นรอยยิ้มอันแสนอบอุ่นของหวังเหว่ยจึงทำให้รู้สึกคลายความกังวลลงได้บ้าง
“ราชากระทิงอสูรปฐพีตัวน้อยอยู่กับชายหนุ่มผู้นั้นขอรับท่านหัวหน้ากองพัน” หนึ่งในทหารของป้อมปราการมังกรทิศตะวันตกได้กล่าวกับหัวหน้ากองพันของเขา
"เด็กหนุ่มผู้นี้มีระดับเลเวล34 อีกทั้งอายุยังน้อยนัก บางทีเจ้าหนุ่มคนนี้อาจจะเป็นคนสำคัญของเผ่าพันธุ์มนุษย์ ข้าไม่ควรบุ่มบ่ามลงมือกับเขา" หัวหน้ากองพันของป้อมปราการมังกรทิศตะวันตกได้คิดในใจตนเอง
“เจ้าหนุ่ม เจ้าคืนราชากระทิงอสูรปฐพีตัวน้อยให้กับพวกเราแต่โดยดีเถิด” หัวหน้ากองพันของป้อมปราการมังกรทิศตะวันตกได้กล่าวกับหวังเหว่ย
“พวกท่านเป็นเจ้าของราชากระทิงอสูรปฐพีตัวน้อยตัวนี้อย่างนั้นหรือ ?”
“เจ้าหนุ่ม อย่าได้เสียมารยาทกับท่านหัวหน้ากองพันแห่งป้อมปราการมังกรทิศตะวันตก” หนึ่งในทหารของป้อมปราการมังกรทิศตะวันตกได้กล่าวกับหวังเหว่ย
“หืม? ป้อมปราการมังกรทิศตะวันตก พวกท่านหมายถึงหนึ่งในสี่ป้อมปราการของอาณาจักรเทพมังกรที่ปกครองดินแดนครึ่งหนึ่งของเผ่าพันธุ์มนุษย์อยู่สินะ”
“ถูกต้องแล้วเจ้าหนุ่ม” หัวหน้ากองพันได้กล่าวกับหวังเหว่ยขณะกำลังจ้องมองราชากระทิงอสูรปฐพีตัวน้อยในอ้อมแขนของหวังเหว่ย
“ข้าเข้าใจแล้ว พวกท่านจับตัวราชากระทิงอสูรปฐพีตัวน้อยมาจากภายในป่าสินะแล้วพ่อแม่ของมันล่ะ ?” หวังเหว่ยได้กล่าวถามหัวหน้ากองพัน
“เจ้าหนุ่ม โปรดมอบราชากระทิงอสูรปฐพีตัวน้อยคืนให้กับพวกเราแต่โดยดี ไม่เช่นนั้นเจ้าอาจจะต้องเจ็บตัว” หัวหน้ากองพันได้กล่าวกับหวังเหว่ยพร้อมกับสั่งให้ลูกน้องของเขานำอาวุธออกมาเตรียมพร้อมต่อสู้
"หืม มีกลุ่มคนอีกกลุ่มหนึ่งกำลังใกล้เข้ามา หนึ่งในนั้นมีระดับเลเวล48 ข้าในตอนนี้ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา อีกทั้งพลังปราณอสูรของราชากระทิงอสูรปฐพีและราชินีกระทิงอสูรปฐพี ที่ติดตามมาด้วยก็ดูอ่อนพลังลงไปมาก ทั้งสองคงจะถูกจับและผนึกพลังเอาไว้ ในเวลานี้ข้าควรเลือกเจรจากับพวกเขาเพื่อสร้างมิตรภาพที่ดี" หวังเหว่ยได้คิดกับตนเองในใจ
“ข้าเข้าใจแล้ว ข้าจะคืนราชากระทิงอสูรปฐพีตัวน้อยให้กับพวกท่าน ข้าพึ่งเดินทางออกจากบ้านมาหาประสบการณ์ได้ไม่นาน หากทำอะไรให้พวกท่านไม่พอใจ ข้าขออภัยพวกท่านด้วย” หวังเหว่ยได้กล่าวกับทหารของป้อมปราการมังกรทิศตะวันตก ที่อยู่ตรงหน้าของเขา
หนึ่งในทหารของป้อมปราการมังกรทิศตะวันตกได้สังเกตุเห็นลักษณะเด่นของหวังเหว่ยที่อายุยังน้อยและใช้สัตว์อสูรแมวสีขาวเป็นพาหนะเดินทางจึงฉุกคิดเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้ “หรือว่าท่านคือ คุณชายแมวขาวผู้ที่กำลังโด่งดังอยู่ในขณะนี้”
“คุณชายแมวขาว !” เหล่าทหารของเผ่าพันธุ์มังกรจากป้อมปราการมังกรทิศตะวันตก อุทานเสียงดัง
“โอ้! ข้าช่างโชคดีจริงๆ ที่มีโอกาสได้พบเจอกับคุณชายแมวขาวผู้ซึ่งกำลังโด่งดัง ข้าขอเชิญท่านไปเป็นแขกของป้อมปราการมังกรทิศตะวันตกสักคราจะได้หรือไม่ ?” รองแม่ทัพหญิงเผ่าพันธุ์มังกรจากป้อมปราการมังกรทิศตะวันตก อายุ21ปี ระดับเลเวล48 ได้กล่าวถามหวังเหว่ยขณะพากลุ่มทหารของนางหลายสิบคนเข้ามาสมทบกับกลุ่มทหารของหัวหน้ากองพัน
เหล่าทหารของเผ่าพันธุ์มังกรจากป้อมปราการมังกรทิศตะวันตก ได้เปลี่ยนท่าทีที่แสดงออกกับหวังเหว่ยในทันที เมื่อรู้ว่าเขาคือคุณชายแมวขาว
เนื่องจากชื่อเสียงที่เลื่องลือของคุณชายแมวขาวทำให้มีกลุ่มอำนาจมากมายภายใน3อาณาจักร ต้องการให้คุณชายแมวขาวผู้ซึ่งเป็นสุดยอดอัจฉริยะของเผ่าพันธุ์มนุษย์คนใหม่ เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในกองกำลังของตนเอง
"ช่างน่าสนใจที่จะได้มีโอกาสเข้าไปตรวจสอบหาข้อมูลภายในป้อมปราการของเผ่าพันธุ์มังกร และไม่แน่ข้าอาจจะได้อะไรติดไม้ติดมือกลับมา หลังจากนี้ข้าควรที่จะแสดงท่าทีที่เป็นมิตรให้มากยิ่งขึ้น" หวังเหว่ยได้คิดในใจตนเอง จากนั้นจึงได้แสดงรอยยิ้มอย่างเป็นมิตรให้กับหญิงสาวเผ่าพันธุ์มังกร
“ข้ามีชื่อว่านิรนาม ยินดีที่ได้พบท่านหญิงสาวผู้ทรงพลัง! ข้าขอทราบชื่อของท่านได้หรือไม่ ?”
“ฮ่าๆ เจ้ามีมารยาทที่ดีกว่าที่ข้าคิดเอาไว้มากนักคุณชายแมวขาวผู้โด่งดัง ข้ามีชื่อว่าลี่หลง เป็นรองแม่ทัพของป้อมปราการมังกรทิศตะวันตก”
“เป็นเกียรติของข้าที่ได้พบกับท่าน ท่านรองแม่ทัพลี่หลง ข้าขอสอบถามเรื่องหนึ่งจากท่านจะได้หรือไม่ ?”
“อื้ม แน่นอนหากเจ้ามีเรื่องอะไรสงสัย เจ้าสามารถถามข้าได้” ลี่หลงได้กล่าวตอบหวังเหว่ย
“ขอบคุณท่านรองแม่ทัพลี่หลง ข้าอยากถามท่านเรื่องของสัตว์อสูรประเภทกระทิงทั้งสามตน ที่กองกำลังของท่านได้จับตัวมา ท่านต้องการนำสัตว์อสูรประเภทกระทิงทั้งสามตนไปทำอะไรหรือ ?”
“อืม ช่วงที่พวกข้ามีเวลาว่างจากการทำหน้าที่ภายในป้อมปราการ พวกข้ามักจะออกมาหาจับสัตว์อสูรภายในป่า เพื่อนำไปขายให้กับนักอัญเชิญอสูรผู้มั่งคั่ง” ลี่หลงได้กล่าวตอบหวังเหว่ยพร้อมกับจ้องมองลูกของราชากระทิงอสูรปฐพีที่ถูกหวังเหว่ยอุ้มเอาไว้
“เป็นเช่นนี้นี่เอง พวกท่านขายสัตว์อสูรทั้งสามตนให้กับข้าได้หรือไม่ ?”
“หากเจ้าต้องการ ข้ายินดีมอบสัตว์อสูรเหล่านี้ให้เป็นของขวัญพบหน้าระหว่างพวกเรา” ลี่หลงได้กล่าวออกมาพร้อมกับจ้องมองหวังเหว่ยด้วยรอยยิ้มที่มีเสน่ห์ของนาง
“ขอบคุณท่านมากนี่คือเงิน 10,000เหรียญทอง ถือว่าเป็นสินน้ำใจเล็กน้อยจากข้า” หวังเหว่ยได้กล่าวกับลี่หลงพร้อมกับนำเงิน 10,000เหรียญทองออกมามอบให้กับลี่หลง
“ขอบคุณสำหรับสินน้ำใจของท่านคุณชายแมวขาว เช่นนั้นสัตว์อสูรทั้งสามตนนี้เป็นของท่านแล้ว” ลี่หลงได้กล่าวออกมาพร้อมกับส่งสัญญาณให้เหล่าทหารของนางนำราชากระทิงอสูรปฐพีและราชินีกระทิงอสูรปฐพีที่ถูกมัดไว้ด้วย "อุปกรณ์เชือกพันธนาการ" มอบให้กับหวังเหว่ย
หวังเหว่ยได้เดินเข้าไปหาราชากระทิงอสูรปฐพีและราชินีกระทิงอสูรปฐพีอย่างช้าๆ และหยุดอยู่ตรงหน้าของทั้งสอง
“ข้าไม่ได้มีเจตนาที่จะทำร้ายพวกเจ้าทั้งสองรวมถึงลูกของพวกเจ้า ข้าจะปล่อยพวกเจ้าทั้งสองรวมถึงลูกของพวกเจ้าไป นี่ก็เริ่มเข้าสู่ฤดูหนาวแล้ว พวกเจ้าควรรีบหาสถานที่เพื่อใช้จำศีลภายในป่าแห่งนี้โดยเร็ว” หลังจากกล่าวจบหวังเหว่ยได้ใช้รูปแบบพลังของนักอัญเชิญอสูรรูปแบบที่สี่ "รักษา" เพื่อทำการรักษาบาดแผลทั้งหมดของราชากระทิงอสูรปฐพีและราชินีกระทิงอสูรปฐพี
วิ้ง วิ้ง
จากนั้นหวังเหว่ยแอบเขียนอักษรบางอย่างลงบนตัวของราชากระทิงอสูรปฐพีและราชินีกระทิงอสูรปฐพีและได้ปลด "อุปกรณ์เชือกพันธนาการ" ที่ใช้ผนึกพลังของสัตว์อสูรออก จากนั้นได้ส่งมอบราชากระทิงอสูรปฐพีตัวน้อยคืนให้กับสัตว์อสูรทั้งสอง
ราชากระทิงอสูรปฐพีและราชินีกระทิงอสูรปฐพีได้เอาหัวเข้าไปถูคลอเคลียราชากระทิงอสูรปฐพีตัวน้อยอยู่ครู่หนึ่งจากนั้นได้หันมามองหวังเหว่ยอย่างซาบซึ่ง และเริ่มเดินกลับเข้าไปในป่า
มอออ
ราชากระทิงอสูรปฐพีตัวน้อยได้ร้องออกมาขณะจ้องมองหวังเหว่ย จากนั้นจึงได้ติดตามราชากระทิงอสูรปฐพีและราชินีกระทิงอสูรปฐพีกลับเข้าไปภายในป่า
“นี่ "อุปกรณ์เชือกพันธนาการ" ของท่านขอรับ” หวังเหว่ยได้นำ "อุปกรณ์เชือกพันธนาการ" มาคืนให้กับลี่หลงด้วยสีหน้าขอบคุณ นางจึงได้ยิ้มให้กับหวังเหว่ย
“เจ้าช่างเป็นชายหนุ่มที่มีจิตใจเมตตายิ่งนัก เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยดีแล้ว เจ้าสนใจที่จะไปเยือนป้อมปราการมังกรทิศตะวันตกของพวกเราหรือไม่ ?”
“ขอบคุณสำหรับคำเชื้อเชิญของท่าน ตัวข้าเองก็ต้องการที่จะไปเยี่ยมเยือนป้อมปราการของท่านสักครา ขอเชิญท่านนำทางได้เลยขอรับ”
“วิเศษ! เช่นนั้นเจ้าก็ตามพวกเรามาได้เลย” ลี่หลงได้กล่าวกับหวังเหว่ยพร้อมกับสั่งการเหล่าทหารให้เดินทางกลับไปยังป้อมปราการมังกรทิศตะวันตก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 36 ป้อมปราการมังกรทิศตะวันตก

คล้ายกับเรื่องการเกิดใหม่อีกครั้งของนักอัญเชิญอสูร ที่คุณอ่าน

การเกิดใหม่อีกครั้งของนักอัญเชิญอสูร

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 36 ป้อมปราการมังกรทิศตะวันตก

คล้ายกับเรื่องการเกิดใหม่อีกครั้งของนักอัญเชิญอสูร ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้