THe Superman

ในเช้าวันเสาร์

“ กลิ่นอะไร หอมจัง ” เสียงเหมยหลิวดังขี้นมาขณะที่เธอเดินเข้าห้องครัว“ ว้าว พี่กำลังทำอาหารเช้า ” เหมยหลิวทั้งประหลาดใจและดีใจ หลังจากเธอได้กินอาหารฝีมือพี่ชายเมื่อวานแล้วเธอก็อดคิดถึงมันไม่ได้จริง ๆ

“ พี่ทำอาหารที่เธอชอบมาให้ด้วยนะ ” หยางหลิวตอบพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์
“ เย่ ๆๆ ” เหมยหลิวกำลังดีใจแต่เธอก็มองไปยังอาหารที่พี่ชายกำลังทำ ซึ่งก็คือข้าวผัด“ ไหนพี่บอกจะทำอาหารที่หนูชอบไง ” เหมยหลิวกล่าวด้วยน้ำเสียงดุดัน

“ เอ๋ ! ”“ พี่ก็เห็นเธอกินข้าวผัดทุกเย็นเลยนี่ ”
“ นั่นพี่บังคับหนู ! ” เหมยหลิวจ้องเขม็งไปยังพี่ชายเธอ แต่พอเธอคิดว่าข้าวผัดเมื่อวานก็อร่อยกว่าก่อนหน้านี้ เธอก็ไม่คิดจะบ่นอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้อีก

“ พี่หนูขอไข่ดาวด้วยนะ ”

“ ไม่ใช่มีอยู่แล้วเหรอ ตั้ง2ฟองแหนะ ” หยางหลิวอดไม่ได้ที่จะเอ่ยแซ็วน้องสาว

“ พี่ ! ”“ หนูจะโกรธจริง ๆ แล้วนะ ”

“ พี่แค่ล้อเล่นนิดเดียวเอง ”“ ไข่ดาวใช่ไหม เดี๋ยวพี่ทำให้เดี๋ยวนี้แหละ ”

“ หึ ! ” เหมยหลิวทำท่าทางไม่พอใจเล็ก ๆ พร้อมเดินไปเปิดทีวีดูในห้องนั่งเล่น
ผ่านไปราว ๆ ครึ่งชั่วโมง หยางหลิวก็จึงทำอาหารเสร็จพอดี เขาทำอาหารมาค่อนข้างหลากหลายเลยทีเดียว ไม่ว่าจะเป็น หมูทอดราดซอส ไก่ผัดถั่วลิสง เต้าหู้ทรงเครื่อง ข้าวผัด และไข่ดาวสำหรับน้องสาวที่น่ารักของเขาเอง

กลิ่นหอม ๆ ลอยมาแต่ไกลของอาหารพวกนี้ลอยมาแต่ไกล พ่อ แม่ และน้องสาวต่างไม่รอช้าที่จะนำอาหารไปที่โต๊ะกินข้าว พอหยางหลิวมาถึงทุกคนก็เริ่มลงมือกินทันที

หลังจากหยางหลิวเห็นแม่ของเขาทำท่าทางตกใจจึงถามออกไป“ เป็นยังไงบ้างแม่ ”

“ อร่อย ! ”“ นี่มันอร่อยมาก ”“ นี่มันอร่อยกว่าเมื่อวานอีก ” แม่ของหยางหลิวตกตะลึงโดยสิ้นเชิง สิ่งที่ทำให้เธอแปลกใจขนาดนี้ไม่ใช่อะไรอื่นนอกจากข้าวผัด เมื่อไม่กี่วันก่อน ข้าวผัดที่หยางหลิวทำนั้นค่อนข้างจะธรรมดาและเกือบ ๆ แย่ด้วยซ้ำ พอมาเมื่อวานหยางหลิวก็ทำข้าวผัดอีกครั้ง ซึ่งรสชาติค่อนข้างดีเลยทีเดียว

แต่มาในวันนี้รสชาติที่เธอได้ลิ้มลองนั้นแตกต่างกันกับเมื่อวานอย่างสิ้นเชิง

ซึ่งเรื่องเหล่านี้ไม่น่าแปลกใจนัก เพราะว่าหยางหลิวได้ก้าวข้ามไปอีกระดับของการทำอาหารเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้เขาอยู่ที่ขั้นกลางแล้ว

“ วันนี้ผมลองเปลี่ยนสูตรใหม่ดูน่ะแม่ ” หยางหลิวพูดกลบเกลื่อนตอนนี้เขาไม่อยากเปิดเผยเรื่องที่เขาได้มีความสามารถแปลก ๆ ที่เขาให้เขาเป็นอัจฉริยะไปแล้ว

“ เยี่ยม ! เยี่ยมจริง ๆ ” แต่ใดขณะเดียวกันนั้นพ่อของเขาก็พูดแทรกขึ้นมา“ ถ้าแกทำอาหารได้ในระดับนี้ ลุงโจวต้องรับแกแน่นอน ”“ พ่อลองคุยกับลุงโจวดูแล้ว ”“ ลุงโจวบอกว่าถ้าแกพร้อมตอนไหนก็ไปได้เลย ช่วงนี้คนไม่ค่อยพอ ”

“ หือ !? ” เหมยหลิวอุทาน“ พี่จะไปไหนเหรอคะ ”

“ พี่เขาจะไปทำงานต่อที่ปักกิ่งน่ะ ” พ่อกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบราบ

แต่ทันใดนั้นเอง จู่ ๆ เหมยหลิวก็ร้องลั่น“ ไม่นะ หนูไม่ให้พี่ไป ! ”

หยางหลิวชะงักเล็ก ๆ ขณะที่กำลังจะเอ่ยถาม

เหมยหลิวก็พูดขึ้นมาอีกครั้งพร้อมด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว“ หนูไม่ให้พี่ไป ”“ ถ้าพี่ไปใครจะทำกับข้าวให้หนูกิน ”

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 14 ไม่ให้พี่ไป

นิยายแนะนำ

THe Superman

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 14 ไม่ให้พี่ไป

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้