เมฆาและเดโชปรับขบวนเป็หนึ่งบนหนึ่งล่าง เมฆาถ่วงพลังทิ้งกายดิ่งลง คนถึงพื้นแล้วจึงถีบกระทืบเท้าเร่งพลังพุ่งทะยานเข้าหาราชครูมหาเวท บนร่างปรากฏลวดลายยันต์อักขระเื่รองสีทองสุกใสขึ้นทั่วกาย
เดโชหยุดลอยอยู่กลางอากาศหันกายเผชิญกับสมณะโลกันตร์และจอมตรีภูต ชุดคลุมกระพือพัด สองแขนยกดังไม้กางเขน กำเนิดสายวิชชุสีม่วงนับพันสายไหลวนอยู่รอบกาย
.. เปรี๊ยะ .. ปร๊าบบบ .. พรึ๊บบบบ .. พรึ๊บบบบ .. สายวิชชุมารวมรั้งที่มือทั้งสอง
มันสะบัดฝ่ามือเกิดเป็กระแสวิชชุสุดเกรี้ยวกราดสองสายฟาดเข้าหาสมณะโลกันตร์และจอมตรีภูต
.. วิชชุปฐมเอกอุ !
โลกหล้าพลันสว่างวูบ สายฟ้าเข้าปะทะหักล้างกับพลังพลองอัคคีโลกันตร์และโซ่ตัดิญญา
.. เปรี๊ยะ .. เปรี๊ยะ .. เปรี๊ยงงงง !!!
.. ปร๊ะ .. ปร๊ะ .. เปรี๊ยะ .. เปรี๊ยงงงง !!!
มวลอากาศะเิออกสองจุดสะท้านะเืพร้อมกัน เกิดประกายแสงม่วงวาบบาดตา พลังะเิเกิดพลังอัดอากาศอย่างรุนแรง
ครึ๊นนนนน !!! เทวสถานพังทลายลงครึ่งหนึ่ง
สมณะโลกันตร์และจอมตรีภูตกระอักโลหิตคำโต กระเด็นกลับหลัง ร่างร่วงหล่นลงซากเทวสถาน จอมเวทเดโชเร่งร่างลอยตามสภาวะจากแรงะเิตามเมฆาไป
ขณะเดียวกันเมฆาพุ่งมาถึงหน้าราชครูมหาเวทห่างเพียงห้าก้าว มันชกออกด้วยพลังแปดส่วนแสงศักดิ์สิทธิ์สีทองสว่างวาบ
.. อรุณโรจน์เปิดฟ้า !
ปง !!! เกิดเสียงเพียงแ่เบา พลังหมัดและฝ่ามือปะทะกัน
เมฆา !!! .. มันรู้สึกราวจมลงห้วงมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ไพศาล พลังอรุณโรจน์ศักดิ์สิทธิ์คล้ายหายไปในมิติที่มองไม่เห็น เกิดระลอกมิติเจือสีทองกระจายออกไปดังคลื่นน้ำ
ราชครูมหาเวทดาวดึงส์ 'เกิดอันใดขึ้น' ... แววตามันสงสัยยิ่ง
รุทระภูผา์ เป็สุดยอดกระบวนยุทธ์ตั้งรับโดยการสะท้อนกลับพลังยุทธ์ย้อนทำร้ายคู่ต่อสู้ แต่มันไม่สามารถสะท้อนพลังของบุรุษผู้นี้ได้ พลังกว่าแปดส่วนถูกผลักดันไปด้านข้างทำมิติเป็ระลอกคลื่นรุนแรง พลังอีกสองส่วนชำแรกทำร้ายมันโดยตรง
ฝ่ามือและหมัดยังดูดติดกัน !
ทันใดนั้น !!! เดโชพร้อมวิชชุพันรอบกายก็ลอยตัวตามสภาวะมาถึง มันฟาด 'วิชชุปฐมเอกอุ' เข้าใส่ราชครูมหาเวท พร้อมกระชากคอเสื้อเมฆาขึ้น
.. ปร๊ะ !!! .. เปรี๊ยะ !!! .. เปรี๊ยะ !!! .. สายวิชชุถูกฟาดออกอย่างรุนแรง
จากการโต้ตอบอย่างเผ็ดร้อนทำราชครูมหาเวทจำต้องรั้งฝ่ามือกลับมารับกระบวนท่า
ส่วนเมฆารู้สึกอึดอัดลมปราณปั่นป่วน สำลักก้อนโลหิตออกมาก้อนหนึ่ง
ราชครูพบสิ่งผิดปกติ มันไม่สามารถย่อยสลายพลังสีทองที่ชำแรกเข้าภายในกายได้ คนสูญเสียสมาธิจำต้องรับกระบวนท่าของเดโชโดยตรง ฝ่ามือซ้ายปล่อยพลังปราณป้องกันเป็ร่มขนาดใหญ่
.. บรึ๊มมมมมม !!!
สายวิชชุปะทะกับพลังปราณเกิดแสงและแรงอัดอากาศวูบวาบ เดโชลอยอยู่เหนือหัวราชครูมหาเวท มือซ้ายรั้งเมฆาทะยานขึ้นมาทั้งร่าง
ทั้งคู่พลิกตัวข้ามหัวราชครูมหาเวทใช้แรงอัดอากาศเป็สภาวะส่งร่างเข้าใกล้แนวป่า ราชครูมหาเวทเอี้ยวตัวฟาดออกด้วยสันมือขวาใส่เดโช
.. รุทระปัดเมฆา !
เมฆาตาเป็ประกายสีทอง ตั้งแขนซ้ายขึ้นป้อง กำเนิดโล่ปราณอักขระสีทองรัศมีหนึ่งศอกขวางหน้าเข้ารับแทน
.. ก้องเกราะั !
.. เปรี๊ยงงง !!! เสียงปะทะรุนแรง ทั้งสองกระเด็นกลิ้งกว่าสิบตลบไถลไปไกลกว่าสามสิบก้าว ราชครูใช้ท่าร่าง 'เงามายา' ถอยวูบหนีแรงะเิจากวิชชุเวทกว่ายี่สิบก้าว
ในขณะเดียวกัน !!!
ยอดยุทธ์ 'ภูตทมิฬ' ชุดแรกสิบสองคนก็มาถึงแล้ว มันเข้าล้อมเดโชและเมฆาเอาไว้ จอมตรีภูตและสมณะโลกันตร์ดีดตัวออกจากซากเทวสถานเร่งตามมา
เมฆายันกายลุกขึ้นอักขระยันต์สีทองเป็ริ้วลายทั่วร่าง คนพุ่งเข้าหาภูตทมิฬสองตนแรก
มันเบี่ยงย่อกายหลบประกายดาบดำวืด ปล่อยหมัดขวาเสยเข้าปลายคางภูตทมิฬผู้นั้นอย่างจัง
.. ผั๊ววววะ !!! กระดูกกรามแหลกคอหักทันที ร่างลอยกระเด็นไปชนขวางพวกเดียวกัน
ภูตทมิฬอีกตนกำลังเงื้อดาบสุดหล้า เมฆายังว่องไวะโขึ้นเหยียบบนหน้าขา ใช้มือซ้ายยันสภาวะดาบ ทิ้งศอกขวาลงกลางกระหม่อม
.. โผล๊ลละ !!! เสียงดังลูกมะพร้าวแตก มันผู้นั้นร่วงหล่นกะโหลกแหลกยุบ
เมฆาหยุดกายหลบขวานใหญ่ มันบิดสะโพกฟาดแข้งขวาสะบัดโดนก้านคอ
.. พลั๊กกก !!! ภูตทมิฬตนนั้นล้มทั้งยืน เมฆาไหววูบเตะตัดขาภูตทมิฬล้มลงสองตนยังลุกไม่ขึ้น
ภูตทมิฬอีกยี่สิบกว่าตนเข้ามาโอบล้อม มีจอมตรีภูตคอยให้สัญญาณจัดขบวน มันผลัดเปลี่ยนให้ผู้ที่มีพลังสดใหม่เข้าปะทะ ตนใดาเ็อ่อนล้าออกไปปรับพลังปราณรอกลับมากลุ้มรุม
เดโชพื้นคืนพลังร่วมต่อสู้ตะลุมบอน คนหันหลังชนระวังให้กันและกัน ประกายวิชชุม่วงและรัศมีทองอรุณโรจน์ส่องประกายแว๊บว๊าบ ภูตทมิฬาเ็ล้มตายผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันเข้ามา
เมฆาพลังปราณเริ่มติดขัด ไม่สามารถฟื้นคืนกำลังได้อย่างต่อเนื่อง มันถูกถีบจากด้านหลังหัวคะมำ คนกลิ้งหลบคมดาบอย่างเฉียดฉิว
ทั้งคู่ล้มลุกคลุกคลานดูทุลักทุเลยิ่ง ภูตทมิฬนับร้อยกรูเข้าจัดขบวนห้อมล้อมเป็ชั้นๆ หากเป็เช่นนี้สืบไปพวกมันทั้งสองต้องตายแน่แล้ว
“ตายยยย ..” เสียงร้องอย่างเกรี้ยวกราด เป็สมณะโลกันตร์ะโลอยตัวสูงกว่าหกศอก ฟาดพลองทองเหลืองส่งพลังกดดันลงกลางกระหม่อมของเมฆา
.. โลกันตร์ชำระจริงแท้ !
โลกทั้งโลกเงียบงัน มองเห็นเพียงเงาพลองเพลิงสีแดง ดวงจิตต้องถูกเผาผลาญแหลกลาญ
'มาได้ดี' .. เมฆาวิ่งเข้าหา ะโพุ่งตัวเข้าใส่ ยกมือทั้งสองขึ้นเหนือศีรษะ
ราวมนตร์มายา .. ปรากฏแสงประหลาดค่อยๆ ก่อตัวขึ้นจากมือทั้งสอง แสงนั้นก่อร่างเป็ดาบสันหนายาวห้าศอก ตัวดาบกว้างสองนิ้ว ยาวเรียวโค้งปลายเว้าได้รูป ดาบโปร่งแสงมีอักขระยันต์สีทองวิ่งไหวอยู่ทั้งตัวดาบ
.. ดำเนินสู่ดับสูญ !!!
เมฆาฟาดดาบออก พลังและประกายดาบทื่อด้านเรียบง่าย
.. ทุกอย่างเงียบงันไม่มีเสียงใด
สมณะโลกันตร์ตาถลน .. “ปะ .. เป็ไป ไม่ได้!!!” ประกายดาบพุ่งมาถึงเบื้องหน้าแล้ว
ฉับบบ ! ... ปราณโลกันตร์สีแดงถูกผ่าเป็สองส่วน
ฉับบบ ! ... พลองทองเหลืองถูกผ่าเป็สองท่อน
ฉั่ววว ! ... สมณะโลกันตร์ถูกผ่าเป็สองซีก !!! *O*
.. เหล่าภูตทมิฬปากอ้าตาค้าง .. ตกตะลึงกับวิชายุทธ์ที่เบื้องหน้า .. สมณะโลกันตร์เป็ตัวตนระดับใด แต่กลับถูกฆ่าตายง่ายดายราวผ่าลูกแตงโมปานนั้น
เมฆาเท้าััพื้นหยุดยืนนิ่ง ส่งสายตาท้าทายไปยังราชครูมหาเวท
เห็นสมณะโลกันตร์ถูกผ่าออกสองส่วน ตกตายในทันใด .. ราชครูมหาเวทโมโหโกรธาขึ้นมาแล้ว
“ไอ้หนุ่ม ! วันนี้เ้าต้องตายแน่นอน !”
ก่อนหน้าราชครูมหาเวทวางหน่วยเคลื่อนที่เร็วทั้งกองทหารม้าและกองภูตทมิฬหลายหน่วย รัศมีทำการทั่วเขตทางขึ้นยอดเขามหากัสสปะ หากพบเจอตัวเดโชหมายโอบล้อมกลุ้มรุมโดยการจับเป็ เพื่อเค้นเอาความลับและแย่งชิง 'ผลึกนพรัตน์' จากตัวมัน
แต่ร้อยพันคำนวณกลับเพิ่มยอดฝีมือเช่นเมฆามาอีกคนหนึ่ง มันจึงต้องกำจัดเมฆาให้พ้นทางในบัดดล
โดยฉับพลัน !
ท้องฟ้ามืดมิดแสงจันทร์วันเพ็ญถูกบดบัง ก่อเกิดดวงดาวมากมายระยิบระยับเป็สายราวทางช้างเผือก มิติรอบตัวกระเพื่อมไหว แสงส่องเป็ลำสูงสุดท้องฟ้ามุ่งสู่ห้วงดาวดึงส์ ตัวราชครูมหาเวทดุจเป็ศูนย์กลางของทุกสรรพสิ่งในจักรวาล
เมฆายืนตรงหลับตาพร้อมชูจิตดาบขึ้นเหนือศีรษะ สมาธิจิตใจเรียบนิ่งไม่เพื่อมไหว สภาพพร้อมเข้าปะทะแตกหัก
"โอหังนัก !!! .. วันนี้ของปีหน้าคือวันครบรอบวันตายของเด็กน้อยเช่นเ้า" ราชครูมหาเวทพุ่งกายดุจดาวตก ดังผืนดินผืนฟ้าต่างถูกผนึกค้างนิ่ง
.. รุทระล้างโลกา !!!
ภูตทมิฬตาเบิกโพลง พุ่งกายถอยหนีไปในทันใด
เมฆาหันมากล่าว "ท่านอา .. มาอยู่ข้างหลังข้าไว้"
เดโชขยับกายเข้าใกล้ "นี้เราต้องมาตายกันที่นี่หรือไร !!!"
โลหิตทั้งคู่แทบผนึกแข็งตัว แรงกดดันจากพลังทำลายล้างขั้นสุดยอดมาด้วยความเร็วดุจดาวตก
เหลือระยะเพียงสิบก้าว .. ดาบในมือเมฆาพลันอันตรธานเหลือเพียงมือขาวว่างเปล่า แขนประสานไขว้กากบาทตรงหน้าอก คนทั้งสองหดขาคุกเข่าตัวลอยอยู่เหนือพื้น
.. แรกกำเนิดธรรม !!!
ก่อเกิดผนึกยันต์สีทองจากสองแขน ก่อตัวอย่างเร็วรี่ห่อหุ้มคนทั้งสองเอาไว้เป็ผนึกปราณลูกทรงกลม อักขระยันต์สีทองเล็กวิ่งวนไปทั่ว ยิ่งมายิ่งหนาแน่น
ราชครูมหาเวท "!!!" พลังปล่อยออกแล้วมิอาจชักนำหวนคืน มันใช้พลังหมดสิ้นสิบส่วน้าปลิดชีพเมฆาในกระบวนท่าเดียว
.. เปรี๊ยงงงงงงงงงงงงงงงง !!!!
แสงสว่างวาบดั่งการะเิของกลุ่มดาวในจักรวาล พื้นที่รอบข้างและภูตทมิฬภายในระยะห้าสิบก้าวล้วนถูกทำลายย่อยยับสิ้น
ปราณทรงกลมสีทองถูกพลังรุนแรงบีบอัดจนบิดเบี้ยวราวกับจะะเิออก
ทันใดจากรูปทรงที่บิดเบี้ยว ลูกปราณทรงกลมมันกลับดีดเด้งออก
.. ดึ๊งงงงงง .. มันลอยเอียงเฉียงสูงกว่ายี่สิบศอก
เพื่อรักษาชีวิตน้อยๆ ของทั้งสอง เมฆาตั้งใจยั่วยุท้าต่อยตีกับราชครูมาเวท ้าให้มันใช้พลังทำลายล้างที่รุนแรงระดับนี้ออกมา .. ปราณทรงกลมสีทองถูกแรงอัดกระแทกอย่างแรง บินไปไกลนับสิบกว่าเส้นยังไม่มีทีท่าจะร่วงลง
เดโชหัวเราะ "โอ้ววววว ฮ้า ฮ้า ฮี ... ไปแล้วหนา .. ท่านราชครู .. อ๊ากกก" แล้วจึงกระอักก้อนโลหิตออกมาคำหนึ่ง !!! .. พวกมันถูกส่งเข้าไปในป่าาแล้ว ..
19K
