ตอนที่ 61 ไล่ล่า
"ลูกเวย...เจ้าช่างสุดยอดนัก"
ซูลี่กอดบุตรชายด้วยความตื่นเต้นและดีใจ
ในที่สุดบุตรชายก็กลับมาบ้านและยังแสดงความสามารถอันเหลือล้นออกมา
ผู้เป็นแม่ปลาบปลื้มใจมาก แต่ในใจก็หวาดกลัวว่าบุตรชายจะตกอยู่ในอันตรายมาก
ซูเวยขัดจังหวะแห่งความสุขและใบหน้าเขาจริงจัง
"ลุงเฉิง... กลุ่มโจรนี้ไม่ง่าย"
"ข้าต้องรีบติดตามและกวาดให้สิ้นซาก"
"ด้วยวิธีนี้ตระกูลซูจะปลอดภัยและจะได้ไม่ต้องกลัวการแก้แค้นอีกต่อไป"
ใบหน้าซูเฉิงแปลกไปและสงสัย "มันร้ายแรงมากขนาดนั้น?"
เขาพยักหน้าและชี้ไปที่ศพหัวหน้า "คนนี้ไม่ใช่โจรภูเขาธรรมดาทั่วไป แต่เขาเป็นคนของลัทธิจันทรา!!!"
"ลัทธิจันทรา!?"
ซูเฉิงตกใจและตกตะลึง
คนของลัทธิจันทราปรากฏตัวขึ้นและเป็นอาณาเขตสำนักอาญาสวรรค์
เขารู้หลายสิ่งหลายอย่างที่คนธรรมดาไม่รู้
ลัทธิจันทราคืออะไร?
แม้ว่าเขาจะไม่ชัดเจนมาก แต่เขารู้ถึงความร้ายแรงของเรื่อง
เขารู้ว่าถ้าซูเวยไม่ออกไปจัดการโจรที่เหลือให้สิ้นซากและเขากลัวว่าตระกูลซูจะไม่สงบในอนาคต
ต้องอยู่ด้วยความหวาดกลัวเสมอ
หากลัทธิจันทรารับรู้เรื่องนี้
แม้ว่าจะย้ายออกจากที่นี้แต่ไม่สามารถหลบหนีได้ตลอด ท้ายสุดต้องพบเจอ
ลัทธิจันทรานั้นทรงพลังและแพร่ขยายอาณาเขตไปทั่วทุกพื้นที่
หลบซ่อนและแทรกแซงทุกหนทุกแห่ง
"หลานเวย... เจ้าต้องระวังให้มากและความปลอดภัยของตัวเองเป็นสิ่งสำคัญที่สุด"
ซูเฉิงเข้าใจทุกอย่างและเตือนอย่างหนัก
เขาเก็บลูกธนูที่เคยยิงใส่กลับที่หม้อลูกธนูและถือดาบเมฆาฟ้าตรงไปหาม้าขาว
ม้าขาวทะยานและไล่ตามทิศทางพวกโจร
ระหว่างทางจิตใจเขาหนัก
ลัทธิจันทรามีเทคนิคชั่วร้ายและอันตราย
มันเลวร้ายกว่าการฝึกฝนศิลปะการต่อสู้
[ลัทธิจันทราต้องการทำอะไร?]
เขาไม่เข้าใจชัดเจน แต่เขารู้ว่าผู้คนในลัทธิจันทราจะไม่ทำสิ่งที่ดีแน่นอน
มันต้องเป็นสิ่งที่น่ากลัวและเลวร้ายมาก
ไม่ดีสำหรับทุกคน
เขาต้องกำจัดอันตรายเหล่านี้
ยิ่งกว่านั้นคนลัทธิจันทราตายในมือเขา
หากไม่ทำลายโจรให้หมดและลัทธิจันทรารู้เรื่องนี้ ทุกคนรอบตัวเขาจะเป็นอันตราย
เพื่อความปลอดภัยของคนในครอบครัว
แม้ว่ามันจะเป็นการเข้าถ้ำเสือ แต่เขาก็ต้องเข้าไป
แทนที่จะรอใครบางคนตอบโต้อย่างหวาดระแวง
เป็นการดีกว่าที่จะไปจบมันด้วยมือตัวเอง
เขาเป็นคนชอบใช้ความคิดริเริ่มและควบคุมทุกอย่างในมือเขา
ไม่ยอมอยู่ในท่าใคร
ยิ่งกว่านั้นโจรกลุ่มนี้มีพลังและความแข็งแกร่งมากกว่าโจรทั่วไป
เป็นโอกาสดีที่จะขัดเกลาและพัฒนาฝีมือ
เขาคิดถึงเรื่องพวกนี้
ปัจจุบันเขาขาดประสบการณ์การต่อสู้ต่อเนื่องและติดต่อกันไปนานมากแล้ว
เพลงดาบสามโลกยังต้องได้รับประสบการณ์การต่อสู้เพิ่มและมากขึ้น
เพื่อพัฒนาและยกระดับให้ไกลและยิ่งขึ้น
โจรใช้เส้นทางหลบหนีระยะไกล
ในที่สุดก็มาถึงที่ซ่อนตัวบนภูเขา
กระท่อมตั้งอยู่มากมายและหลายหลัง
โจรหนีตายเดินเข้าไปในกระท่อมหลังหนึ่ง
เขาหยิบธนูและประทับลูกธนูสามลูก
ดึงคันธนูสามดอก
อากาศแหวกออกด้านข้าง
ระเบิดไปที่ประตูกระท่อม
...
โจรหนีตายอยู่ในกระท่อมและพวกเขาโล่งใจ
ศิษย์หลักสำนักอาญาสวรรค์น่ากลัวเกินไป
หัวหน้าและรองหัวหน้าตายด้วยน้ำมือเขา
มันไม่ใช่เรื่องง่ายในการฆ่าบุคคลทั้งสอง
หัวหน้าและรองหัวหน้าคือผู้ใช้พลังลมปราณที่แข็งแกร่ง
ท้ายที่สุดก็ตายในมือซูเวย
ความแข็งแกร่งของเขาแค่ไหน?
พวกเขาแย่มากและไม่มีความปรารถนาต่อสู้
โชคดีที่พวกเขาเป็นเพียงตัวตนเล็กๆและไม่เห็นพวกเขาในสายตา ปล่อยให้หนีมา
หลบหนีจากอันตรายได้และพวกเขาถอนหายใจด้วยความพอใจ
เมื่อพวกเขาระลึกถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมาและเสียงแหวกอากาศก็ดังขึ้นเข้ามาในหู
เมื่อมองไปรอบๆและเวลาก็หยุดเดิน
ลูกธนูพังประตูเข้ามา
โจรทั้งสามเพิ่งสังเกตุเห็นและไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองใดๆ
พวกเขาถูกลูกธนูทะลุร่างและลอยในอากาศ
หน้าอกระเบิดและเป็นเศษเนื้อ
เขายืนห่างไกลถือคันธนูและยิงอย่างต่อเนื่อง
ยิ่งกว่านั้นเป็นการยิงสามดอกในครั้งเดียว
โจรหนีตายต่างกรีดร้อง "เขา... ไล่ล่า!!!"
เพิกเฉยต่อกระท่อมไม้และจัดการแสดงอันน่าสะพรึงกลัว
โจรเกิดความกระวนกระวายและวิ่งหนีตายกันจ้าละหวั่น
"เกิดอะไรขึ้น...?"
โจรภูเขาที่อยู่ในแหล่งกบดานเต็มไปด้วยความสงสัยและแปลกใจ
สวบ
เสียงสามดอกและหน้าอกเปิดออก
ตอนนี้พวกโจรทั้งหมดรู้แล้วว่าเกิดอะไร
เสียงกรีดร้องดังขึ้นเรื่อยๆและวิ่งหนีกระจัดกระจายอย่างไร้ทิศทาง
พวกเขาเกิดความแตกตื่นและโกลาหล
ซูเวยแสดงตัวออกมา
ไม่มีโจรสามารถเข้าใกล้และจัดการเขาได้
พวกโจรโกรธมากและคำรามเกรี้ยวกราด
เขาหัวเราะอย่างไม่ใส่ใจและดวงตาเปล่งประกาย
คันธนูแขวนไว้ด้านหลังและดึงดาบออก
เขาเป็นดั่งเสือที่เจอเหยื่อแล้ว