ทลายสวรรค์ กลืนพิภพ

    ตอนที่ 153 เส้นทางภูเขาสุดท้าย

    ผู้ชมโดยรอบต่างส่งเสียงเชียร์ดังก้อง สายตาของผู้ชมอีกหลายคนก็ต่างเฝ้ารอนักแข่งที่ตนเชียร์ ให้เร่งความเร็วตามออกมาให้ทัน และก็มีกลุ่มผู้ชมอีกหลายคนที่เฝ้ารอนักแข่งหนุ่มในรถสวยคันสีแดงของพวกเขาเอาใจช่วยให้เร่งความเร็วข้ามผ่านมาให้ได้

     

    เมญ่าที่ยืนกุมมือไว้บนหน้าอกแสดงสีหน้าเป็นห่วงอย่างเห็นได้ชัดหญิงวัยกลางคนที่นั่งอยู่ด้านข้างมีหน้าตาละม้ายคล้ายเมญ่าอยู่หลายส่วน ถึงกับมองหญิงสาวด้วยความประหลาดใจแล้วเอ่ยขึ้น

    “ข้าไม่เคยเห็นเจ้าเป็นแบบนี้เลยนะ เมญ่า!”

    เมญ่าเหมือนได้สติ ค่อยๆ นั่งลง หันมองหญิงด้านข้าง

    “ข้าแค่ตื่นเต้นไปหน่อยท่านอาหญิง ไม่มีอะไรหรอก”

    หญิงที่เมญ่าเรียกว่าอาหญิงยิ้มแล้วเอื้อมมือไปลูบหัวหลานสาวแท้ๆของตน

    “ข้าเห็นเจ้ามาตั้งแต่เด็กข้าย่อมรู้จักเจ้าเป็นอย่างดี”

    “ท่านอาหญิง คือว่า......”

    “เจ้าไม่ต้องกล่าวแล้ว ทำตามใจเจ้าเถอะ”

    เมญ่ายิ้มแล้วหันกลับไปติดตามการแข่งขันต่อ

     

    ไม่นาน รถแข่งคันที่ 11 และ 12 ก็ข้ามผ่านอุปสรรคออกมาเรียกเสียงเชียร์จากผู้ชมได้ไม่น้อย

    นาฟที่พยายามอย่างถึงที่สุดเริ่มใช้เทคนิคพิเศษที่เขาฝึกฝนมาเขาใช้ลมแรงที่พัดมาเป็นแรงขับเคลื่อนเสริม ทำให้สามารถเคลื่อนที่ได้รวดเร็วยิ่งขึ้นฝุ่นทรายที่หมุนวนรอบตัวเขาเหมือนเป็นส่วนนึงของรถแข่งทำให้เขาดูราวกับกำลังเต้นรำอยู่ท่ามกลางพายุ

     

    ในที่สุดรถแข่งคันที่ 13 ก็พุ่งผ่านออกมา ผู้ชมทั้งหมดก็ต่างจดจ่อดูรถแข่งคันดังกล่าวสภาพของรถแข่งดูเสียหายเป็นอย่างมากแม้แต่นักแข่งเองยังอยู่ในสภาพหมดสิ้นเรี่ยวแรงการขับขี่เป็นไปอย่างลำบาก

    ทุกคนที่เห็นภาพดังกล่าวถึงกับท้อแท้แทนนักแข่งเองแต่ไม่ทันที่รถแข่งคันดังกล่าวจะหลุดออกมาจากกำแพงทะเลทรายดี อยู่ๆม่านทะเลทรายเกิดยุบตัวเป็นวงเล็กๆ วัตถุความเร็วสูงบางอย่างกำลังพุ่งออกมาเกิดเป็นเงาสีแดงพุ่งทะยานลอยข้ามหัวรถแข่งคันที่ 13 แซงผ่านออกมาทันที

     

    “นะ....นั้นพายุโลหิต!” เสียงดังขึ้นมาจากมุมหนึ่งของสนาม

    เสียงเชียร์ดังกึกก้องขึ้นมาอีกครั้งผู้ชมลุกขึ้นยืนจากที่นั่งพร้อมเพรียงกันส่งเสียงเชียร์ดังลั่นตอนนี้ไม่ว่าแต่ผู้ชมทั่วไปที่แสดงอาการดีใจออกมา แม้แต่กลุ่มคณาจารย์ของสถาบันล้วนแต่ลุกขึ้นส่งเสียงดังลั่น

    รองผู้อำนวยการที่ดีใจมากถึงกับหันไปพยักหน้าให้กลุ่มอาจารย์ของสถาบัน

    เจ้าอ้วนคิมที่ตอนนี้กลายเป็นผู้นำเชียร์ไปแล้วเริ่มตะโกนมาจากมุมหนึ่งของอัฒจันทร์

    “พายุโลหิต!”  “พายุโลหิต!”  “พายุโลหิต!”

    ทำให้คนอื่นๆ เริ่มตะโกนเชียร์ตาม

    พายุโลหิต!”  “พายุโลหิต!” 

    เพื่อนร่วมสถาบันต่างพร้อมใจกันส่งเสียงเชียร์อย่างพร้อมเพรียง

     

    นาฟที่ข้ามผ่านอุปสรรคเส้นทางออกมาเร่งปรับกลไกของรถแข่งให้เข้ากับสภาพพื้นที่

    พร้อมเร่งเครื่องออกไปด้วยความเร็วสูงอีกครั้ง และสิ่งที่ทุกคนเห็นเหมือนกันคือสภาพรถแข่งคู่ใจของนาฟที่ยังอยู่ในสภาพสมบูรณ์ดังเดิม เหมือนกับไม่ได้พบกับอุปสรรคใดๆ เลยทุกคนถึงกับทึ่งในการสร้างสรรค์รถแข่งชนิดนี้ขึ้นมา

    แต่จริงๆรถแข่งเป็นเพียงส่วนองค์ประกอบหนึ่งเท่านั้นไม่มีใครรู้ว่าในสถานการณ์ความวุ่นวายท่ามกลางฝุ่นทะเลทราย เด็กหนุ่มคนนี้จะหลับตาและใช้แค่ประสาทสัมผัสในการหลบหลีกเท่านั้น

     

    ในที่สุดนาฟก็สามารถทะลุผ่านพายุทะเลทรายได้ เขามองไปข้างหน้าสัมผัสได้ถึงรถแข่งอีก 12 คันที่นำหน้าเขาอยู่

    การแข่งขันยังไม่จบและเส้นทางข้างหน้ายิ่งท้าทายกว่าเดิม

     

    นั่นก็คือภูเขาหิมะน้ำแข็งที่สูงตระหง่านเฉียดฟากฟ้าที่อยู่เบื้องหน้า

    ภูเขาหิมะน้ำแข็งดูเหมือนจะเป็นกำแพงธรรมชาติที่ขวางกั้นความเย็นเฉียบของหิมะและน้ำแข็งปกคลุมทั่วพื้นผิวและแสงแดดที่สะท้อนกลับจากหิมะทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างส่องประกายวาววับ

    การควบคุมรถแข่งบนพื้นน้ำแข็งจะเป็นการทดสอบทักษะการขับขี่ขั้นสูงสุด

    แต่นักแข่งทุกคนล้วนทราบดีหลังจากผ่านอุปสรรคเส้นทางที่ผ่านมาแล้วย่อมรู้ดีอยู่แก่ใจว่าอุปสรรคในเส้นทางสุดท้ายนี้ต้องหนักหน่วงกว่าที่เคยเจอมาอย่างแน่นอน

    นักแข่งกลุ่มผู้นำที่เริ่มเข้าสู่เส้นทางสุดท้าย เริ่มปรับเปลี่ยนการตั้งค่าของรถแข่งให้เหมาะสมกับสภาพพื้นผิวที่ลื่นไหลของน้ำแข็งล้อของรถแข่งแต่ละคนถูกปรับเปลี่ยนให้สามารถเกาะยึดพื้นน้ำแข็งได้ดีขึ้น

     

    ยิ่งเข้าใกล้เส้นทางสุดท้ายไปมากเท่าไหร่นักแข่งทุกคนก็ถึงกับแอบหวั่นใจไปมากเท่านั้น

    ภาพที่นักแข่งทุกคนเห็นกลับไม่เหมือนสนามในรอบคัดเลือกที่ผ่านมาภูเขาน้ำแข็งที่ตั้งตระหง่านใหญ่โตสูงสุดฟ้า กลับมองเห็นมองเห็นอุโมงค์น้ำแข็งสีฟ้าใสดั่งคริสตัล ลอยอยู่เหนือยอดภูเขาน้ำแข็งขึ้นไปอีก

    แต่ภูเขาน้ำแข็งเบื้องหน้ากลับเงียบสงบดุจดั่งป่าช้าที่ไม่มีสิ่งมีชีวิตอาศัยอยู่เลย ลมหนาวและพายุน้ำแข็งที่เคยมีกลับนิ่งเฉยราวกับสภาพธรรมชาติที่สวยงามเชื้อเชิญให้คนมาเที่ยวชมบรรยกาศที่สวยงาม

    และทันทีที่นักแข่งกลุ่มแรกขับผ่านเข้ามาถึงตีนภูเขา ทุกคนต่างรู้สึกถึงแรงกดดันที่เพิ่มขึ้นอย่างบอกไม่ถูก

    “เปรี้ยง!”

    เสียงฟ้าร้องคำรามดังสนั่นไปทั่วท้องฟ้าดังจนพื้นที่ภายในมิติถึงกับสั่นสะเทือนไปด้วย

     

    ภูเขาหิมะน้ำแข็งที่ยิ่งใหญ่เริ่มสั่นเป็นการส่งสัญญาณบางอย่างออกมา กลางท้องฟ้าที่มืดครึ้ม มีฟ้าแลบไปทั่วโลกมิติ

    คล้ายกับเรื่องทลายสวรรค์ กลืนพิภพ ที่คุณอ่าน