บันทึกราชันย์เทพอสูร

        ทั่วทั้งสนามประลองเต็มไปด้วยเสียงตะโกนดังขึ้นทั่วทุกสารทิศ

        เวลานี้ ตรงกลางลานประลองหัวของเสิ่นเฟยที่เพิ่งถูกหมัดของเนี่ยหลีตบจนมึนงงไปเมื่อครู่เริ่มค่อยๆ รู้สึกดีขึ้นมาบ้างแล้วเขาดิ้นรนขยับกายลุกขึ้นยืน เสิ่นเฟยเวลานี้โกรธจนแทบทะลุขึ้นไปถึงฟ้าแล้ว เขายังไม่ทันหลอมรวมกับจิตอสูรก็เริ่มลงมือประลองนี่เป็นเพราะคำสั่งของผู้อาวุโสเสิ่นหมิงที่กำชับมาว่าต้องเอาชนะเนี่ยหลีหลังการประมือยี่สิบกระบวนท่าไปแล้วใครจะรู้ว่าเนี่ยหลีกลับไร้ยางอาย หลอมรวมกับจิตอสูรของตนทันที?

        อยู่ๆ ก็ต้องมากล้ำกลืนฝืนกินความพ่ายแพ้อย่างน่าประหลาดคาดไม่ถึงปอดของเสิ่นเฟยแทบจะระเบิดออกมาเป็นเสี่ยงๆ แล้วเขาตัดสินใจโยนคำสั่งของผู้อาวุโสเสิ่นหมิงขึ้นไปถึงสวรรค์เก้าชั้นฟ้าแล้ว

        “เป็นเจ้ารนหาที่ตายเอง ข้าจะฆ่าเจ้า!” เสิ่นเฟยส่งเสียงคำรามคำหนึ่งอาณาเขตวิญญาณกระเพื่อมไหวขึ้นไม่หยุดหย่อนกลิ่นไอของจิตอสูรส่วนหนึ่งเริ่มถ่ายทอดออกมาจากร่างของเขา

        จิตอสูรที่เสิ่นเฟยใช้เป็นจิตอสูรพยัคฆ์ดำเพลิงแดงที่ทรงพลังพยัคฆ์ดำเพลิงแดงนี้เป็นสัตว์อสูรที่มีความน่ากลัวยิ่งชนิดหนึ่งสัตว์อสูรตนนี้ถูกท่านประมุขแห่งตระกูลเสินเซิ่งล่ามาได้ด้วยตนเองมันเป็นสัตว์อสูรระดับทองดำหนึ่งดาว ดังนั้นจึงมีความแข็งแกร่งอย่างยิ่งเพียงพอที่จะทำให้เสิ่นเฟยมีพลังเพิ่มพูนขึ้นหลายเท่าตัว!

        “คุณชายเสิ่นเฟยในที่สุดก็จะใช้จิตอสูรแล้ว...”

        อัฒจันทร์ในสนามประลองดุเดือดขึ้นมาทันที

        “กลิ่นไอนี้...”

        “โอ้สวรรค์ น่ากลัวเกินไปแล้ว ที่แท้เป็นพยัคฆ์ดำเพลิงแดงตนหนึ่ง!”

        พยัคฆ์ดำเพลิงแดงปะทะแพนด้าเขี้ยวเสือหรือ? ผลสรุปนี้คิดออกได้ง่ายดายนักแล้วทุกคนแทบจะรู้สึกว่าแพนด้าเขี้ยวเสือจะต้องถูกพยัคฆ์ดำเพลิงแดงฆ่าทิ้งอย่างแน่นอน!

        พลังปราณบนร่างของเสิ่นเฟยยิ่งนานไปก็ยิ่งเข้มข้นกลิ่นไอของพยัคฆ์ดำเพลิงแดงก็แข็งแกร่งยิ่ง ทำให้ผู้คนต้องตื่นตะลึงแล้ว

        เนี่ยไห่ เนี่ยเอินและคณะไม่อาจนั่งนิ่งได้อีกแล้วเป็นไปไม่ได้ที่แพนด้าเขี้ยวเสือของเนี่ยหลีจะต่อกรกับพยัคฆ์ดำเพลิงแดงได้ ในการต่อสู้นี้ความต่างชั้นของพลังมีมากเกินไป!

        “ทำอย่างไรดี พวกเราให้เสี่ยวหลียอมแพ้เสียเถอะ!”

        ผู้คนที่พนันข้างเสิ่นเฟยพากันส่งเสียงตะโกนให้กำลังใจเสิ่นเฟยขึ้นมาด้วยความตื่นเต้นในสายตาของพวกเขา การต่อสู้ครั้งนี้ เสิ่นเฟยถูกกำหนดให้เป็นฝ่ายชนะอย่างแน่นอน!”

        ทว่าทันใดนั้นเอง บรรดาสรรพเสียงทั้งหลายก็สิ้นสุดลง

        ชั่วขณะที่เสิ่นเฟยกำลังกระตุ้นอาณาเขตวิญญาณในร่างกายของเขาชั่วขณะสำคัญของผู้ควบคุมจิตอสูรที่จะเรียกจิตอสูรของตนออกมาเนี่ยหลีสาวเท้าไปเบื้องหน้าหลายก้าว และตบใส่หลังศีรษะของเสิ่นเฟยทันที

        ตูม!

        เสิ่นเฟยผู้กำลังหลอมรวมกับจิตอสูรของตนพลันถูกกระแทกจนต้องร่วงลงพื้นอีกคราหนึ่งมองเห็นหลุมลึกบนพื้นกระบวนการหลอมรวมจิตอสูรของเสิ่นเฟยสิ้นสุดลงพร้อมเสียงครวญครางกลิ่นไอเข้มข้นก็กระจายตัวหายไป เวลานี้ สภาพของเสิ่นเฟยย่ำแย่อย่างยิ่งใบหน้าที่เคยหล่อเหลาถูกตะปบจนแบนราบติดกับพื้น

        และหัวโจกจอมอันธพาลผู้กระทำเรื่องนี้ เนี่ยหลีกำลังขยับกล้ามเนื้อและกระดูกของตนอย่างคล่องแคล่วว่องไวยิ่ง

        ตะลึงจนตาค้าง พากันพูดอะไรไม่ออกแล้ว!

        ทั้งสนามพากันตกตะลึงจังงัง!

        เนี่ยไห่ เนี่ยเอิน หยางซินและพวกก็พากันทำตัวไม่ถูกเสียแล้ว

        “ชั่วช้านัก ไร้ยางอายเกินไปแล้ว!” เนี่ยไห่เนี่ยเอิน และคณะ หน้าแก่ๆ ของแต่ละคนร้อนผะผ่าวขึ้นมาแล้วทุกคนแทบมีความรู้สึกอยากจะหาอะไรมาปิดหน้าและลุกหนีไปเสียให้พ้นสินค้าชิ้นนี้เป็นของตระกูลเทียนเหินหรือ? นี่...คือเชื้อสายของตระกูลเทียนเหินหรือคิดไม่ถึงว่าจะเลี้ยงดูเยาวชนของตระกูลออกมาได้อย่างไร้ยางอายปานนี้?

        แม้แต่พวกที่พนันว่าเนี่ยหลีจะเป็นฝ่ายชนะก็ยังหน้าร้อนผะผ่าวขึ้นมาแม้เนี่ยหลีจะกลายเป็นฝ่ายได้เปรียบ ทว่านี่... ดูเหมือนจะไม่ค่อย... ถูกต้อง!

        หลายปีที่มีการประลองเยาวชนผู้มีพรสวรรค์ที่ไหนจะเคยเห็นการต่อสู้เช่นนี้มาก่อน?

        ในการประลองเยาวชนผู้มีพรสวรรค์ที่ผ่านมาต่างเปรียบฝีมือเพื่อแลกเปลี่ยนความรู้กันล้วนเป็นการแสดงวิถีการต่อสู้ด้วยจิตวิญญาณแห่งเต๋าอันโดดเด่น ส่วนใหญ่เรียกจิตอสูรออกมาพร้อมๆกัน การต่อสู้ก็จำกัดอยู่แค่การเทียบเคล็ดวิชาการต่อสู้ของทั้งสองฝ่ายไม่เคยเห็นอะไรเช่นเนี่ยหลีมาก่อน ไม่บอกไม่กล่าวก็เรียกจิตอสูรของตนออกมาขณะที่ผู้อื่นกำลังเรียกจิตอสูรออกมา ก็เข้าโจมตีตัดตอนทันที

        พวกตระกูลเสิ่นเซิ่งแทบกระโดดพรวดขึ้นมาแล้ว

        “ตระกูลเทียนเหิน คนของพวกเจ้าไม่รู้จักรักษาหน้าตาเกินไปแล้ว! เปรียบฝีมือเช่นนี้ เป็นการฉวยโอกาสที่ไร้ซึ่งความยุติธรรมชัดๆ!” คนของตระกูลเสินเซิ่งก่นด่าใส่ตระกูลเทียนเหินอย่างไม่ปราณี

        แม้เนี่ยไห่และเนี่ยเอินก็รู้สึกเช่นกันว่ากระบวนท่านี้ของเนี่ยหลีไร้ยางอายเกินไปทว่าพวกเขาย่อมไม่ยอมแสดงความอ่อนแอออกมาต่อหน้าตระกูลเสินเซิ่งอย่างแน่นอน “พวกเราทำผิดกฎข้อไหนของการประลองมิทราบพวกเจ้าไม่มีสิทธิมากล่าวหาพวกเราที่นี่!”

        “พวกเราตระกูลเทียนเหินจะทำอะไร ต้องให้พวกเจ้ามาสั่งสอนด้วยหรือ?”

        “เป็นพวกเจ้าตระกูลเสินเซิ่งโง่งมเกินไปต่างหาก ดื้อรั้นไม่เข้าเรื่องเห็นๆอยู่ว่าเป็นผู้ควบคุมจิตอสูรที่ไม่ยอมเรียกใช้จิตอสูรก่อนการแข่งขันจะเริ่มต้นยามจะเรียกจิตอสูรออกมาใช้งาน ก็ยังอุตส่าห์หันหลังให้กับคู่ต่อสู้เสียอีกจะโทษผู้ใดได้?”

        เวลานี้ หยางซินหันไปมองเสิ่นหมิงและพูดเบาๆ “ท่านผู้ช่วยเสิ่นหมิงตระกูลเสินเซิ่งคงมิใช่จ่ายไม่ไหวกระมัง?” แม้เนี่ยหลีออกจะไร้ยางอายเกินไปสักหน่อยนางยังคงยืนอยู่ข้างเนี่ยหลีเช่นเดิม

        เห็นสถานการณ์ในลานประลอง รอยยิ้มของหยางซินก็ยิ่งชวนมองมากขึ้น เนี่ยหลีเจ้าเด็กเหลือขอผู้นี้ช่างทำให้ผู้คนคาดเดาได้ยากนัก ภายนอกดูแล้วใสซื่อไร้เดียงสาในกระดูกกลับเต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมแผนการ ทำตัวนอกลู่นอกทางอยู่ตลอดเวลาครั้นพอมีใครคิดหลอกล่อ ก็กลับมีความมั่นคงหนักแน่นนัก

        เสิ่นหมิงสีหน้าเคร่งขรึม เนี่ยหลีเจ้าเด็กคนนี้เจ้าเล่ห์เกินไปแล้วเขาได้แต่ยอมรับความพ่ายแพ้ ในเมื่อเนี่ยหลีตกลงที่จะแข่งสามรอบพ่ายแพ้รอบแรกเช่นนี้ก็ไม่นับว่าเป็นอะไรในเมื่อรู้แล้วว่าจิตอสูรของเนี่ยหลีคือแพนด้าเขี้ยวเสือ เสิ่นหมิงจึงยิ้มเย็นชาอยู่ในใจถือว่ารอบนี้พ่ายแพ้ รอบหน้าเขาต้องรวบเงินทั้งหมดที่แพ้พนันไปกลับคืนมาให้ได้!

        เสิ่นหมิงชำเลืองมองหยางซินและเอ่ย “แน่นอนย่อมไม่เป็นเช่นนั้น เงินจำนวนน้อยนิดเพียงแค่นี้ตระกูลเสินเซิ่งของข้าย่อมจ่ายได้อยู่แล้ว!”

        เวลานี้ ในลานประลอง เสิ่นเฟยผู้นอนอยู่ก้นหลุมแทบจะระเบิดออกมาแล้วหลังจากที่ถูกเนี่ยหลีตะปบใส่สองหมัด ใบหน้าของเขากระแทกลงพื้นอย่างแรงเลือดไหลออกทางจมูก ใบหน้าก็เต็มไปด้วยบาดแผลฟกช้ำเมื่อครู่ขณะที่เขากำลังจะหลอมรวมกับจิตอสูรของตนกลับถูกเนี่ยหลีตะปบใส่จนอาณาเขตวิญญาณสั่นสะเทือนอย่างแรงทำให้การหลอมรวมกับจิตอสูรล้มเหลว

        “คุณชายเสิ่นเฟย ท่านไม่เป็นอะไรใช่หรือไม่? พวกเราเพียงแค่แลกเปลี่ยนความรู้ชี้แนะต่อกัน หากท่านลุกไม่ไหว เช่นนั้นก็ยอมแพ้เถอะ!” เนี่ยหลีนั่งยองๆลงข้างเสิ่นเฟย พูดด้วยเจตนาแอบแฝงความชั่วร้าย

        ยอมแพ้หรือ?

        หากเขายอมแพ้ เงินห้าสิบล้านเหรียญจิตอสูรก็จะอันตรธานหายไปทันที!

        เขาย่อมไม่ยินยอมพร้อมใจ!

        เสิ่นเฟยคำรามกราดเกรี้ยว อาณาเขตวิญญาณสาดซัดขึ้นมาอีกครั้งหนึ่งจิตอสูรโผล่ออกมาจากร่างกาย เตรียมพร้อมที่จะหลอมรวมกับจิตอสูรระเบิดพลังปราณแข็งแกร่งไปทั่วร่าง ร่างกายกำลังเปลี่ยนรูปอย่างรวดเร็ว เขี้ยวและกรงเล็บแหลมคมงอกออกมาพยัคฆ์ดำเพลิงแดงส่งเสียงคำรามลั่น พลังที่แผ่ซ่านออกมาน่าสะพรึงกลัวไร้ที่สิ้นสุด

        ‘ขอเพียงข้าหลอมรวมกับจิตอสูรได้สำเร็จ แพนด้าเขี้ยวเสือของเจ้าจะรับมือข้าได้หรือ? คิดจะขัดขวางไม่ให้ข้าหลอมรวมกับจิตอสูรได้สำเร็จนั่นย่อมเป็นไปไม่ได้เปลวไฟจากพยัคฆ์ดำเพลิงแดงเพียงอย่างเดียวก็เพียงพอที่จะเผาเจ้าจนมอดไหม้แล้ว!’ เสิ่นเฟยครุ่นคิดในใจ ร่างกายระเบิดเปลวไฟร้อนแรงออกมา

        “คุณชายเสิ่นกำลังจะสำแดงพลังของเขาออกมาแล้ว!”

        “นี่คือเปลวไฟสีแดงจากการหลอมรวมกับพยัคฆ์ดำเพลิงแดง! เปลวไฟนี้ร้อนแรงยิ่งมันสามารถเผาไหม้ทุกอย่างรอบตัวจนกลายเป็นเถ้าถ่านได้เลยทีเดียว!”

        “ช่างสมกับเป็นคุณชายเสิ่นเฟย มีทักษะการต่อสู้เช่นนี้เนี่ยหลีต้องย่ำแย่แน่ๆ เขาเข้าใกล้เปลวไฟชุดนี้ไม่ได้หากคุณชายเสิ่นหลอมรวมกับจิตอสูรได้สำเร็จ เดาว่ากระบวนท่าเดียวก็คงสามารถล้มเจ้าแพนด้าเขี้ยวเสือได้แล้วกระมัง!”

        “จิตอสูรอย่างแพนด้าเขี้ยวเสือจะเป็นคู่ต่อสู้ของพยัคฆ์ดำเพลิงแดงได้อย่างไรกัน?แม้เมื่อครู่จะเป็นฝ่ายได้เปรียบ ก็แล้วจะเป็นอย่างไร?”

        ความคิดเห็นในสนามประลองดังขึ้นทีละคนๆ

        “เปลวไฟรึ? แข็งแกร่งปานนั้นเชียว?” เวลานี้ เนี่ยหลีที่หลอมรวมกับแพนด้าเขี้ยวเสือกำลังยืนอยู่กลางเปลวไฟแต่กลับไม่รู้สึกถึงความร้อนแรงของเปลวไฟชุดนี้แม้แต่น้อย

        แม้จิตอสูรพยัคฆ์ดำเพลิงแดงของเสิ่นเฟยจะเป็นจิตอสูรที่มีคุณภาพดีแต่ก็ยังห่างชั้นจากแพนด้าเขี้ยวเสือของเนี่ยหลีเป็นอันมาก! คนทั่วไปย่อมคิดไม่ถึงว่าแพนด้าเขี้ยวเสือจะมีความแข็งแกร่งถึงปานนี้ทักษะการต่อสู้เพียงเท่านี้ก็จะสามารถทำร้ายแพนด้าเขี้ยวเสือได้กระนั้นหรือ?

        ทว่าเวลานี้มิใช่เวลาที่จะมาแสดงพลังเช่นนี้

        ชั่วขณะที่เสิ่นเฟยกำลังจะหลอมรวมกับจิตอสูรของตนได้สำเร็จผู้คนก็มองเห็นเนี่ยหลียกเท้ากระทืบลงไปที่ร่างของเสิ่นเฟยอย่างไม่ปราณีอาณาเขตวิญญาณของเสิ่นเฟยถูกกระทบกระเทือนอีกครั้งหนึ่งเป็นเหตุให้การหลอมรวมกับจิตอสูรล้มเหลวจิตอสูรในอาณาเขตวิญญาณยังไม่สามารถออกมาได้

        เสียงตะโกนโห่ร้องของผู้ชมในสนามหยุดชะงัก ทุกคนงุนงงแล้วพวกเขาจินตนาการว่าจะได้เห็นภาพแพนด้าเขี้ยวเสือถูกเปลวไฟแผดเผาจนต้องเกลือกกลิ้งอยู่บนพื้นจนสลายหายไปทว่ากลับกลายเป็นเสิ่นเฟยกำลังตัวสั่นงันงกตกอยู่ในสภาพย่ำแย่สุดขีด

        “หลอมรวมกับจิตอสูรล้มเหลวอีกแล้วหรือ?”

        “เป็นไปได้อย่างไร?”

        ‘ฝ่าเท้าชุดนี้ช่างสะใจนัก! ได้ช่วยหนิงเอ๋อระบายความแค้นออกมาเสียบ้าง!’ เนี่ยหลีแอบคิด เสิ่นเฟยถูกเขาขยี้จนย่ำแย่ไม่น้อยแล้วทว่าเนี่ยหลียังมีทีท่าไม่คิดหยุดมือ

        “ข้าได้ยินมาว่าคุณชายเสิ่นเป็นคนที่ชอบเด็ดบุปผางามผ่านเด็กสาวมาแล้วไม่รู้ว่าเท่าไหร่ เพื่อเห็นแก่สุขภาพของคุณชายเสิ่นอีกหน่อยก็อย่าได้ซุกซนอีกเลย!” เนี่ยหลีเตะใส่จุดฝังเข็มสำคัญของเสิ่นเฟยนับจากนี้ไป เกรงว่าเสิ่นเฟยคงไม่เป็นผู้เป็นคนอีกต่อไปแล้ว

        กลุ่มคนที่พนันว่าเสิ่นเฟยจะเป็นฝ่ายชนะ แต่ละคนกลอกตาปะหลับปะเหลือกพวกเขาได้ยินเสียงพยัคฆ์คำรามสองสามหน พวกเขาคิดว่าจะมีโอกาสได้เอาคืนคิดไม่ถึงว่าลูกเตะสองสามชุดของเนี่ยหลีจะทำลายความคิดของพวกเขาไปจนหมดสิ้น

        “เฮ้ย ช่างน่าโมโหนัก คิดไม่ถึงว่าจะต้องมาพ่ายแพ้เช่นนี้!”

        “ต้องโทษเจ้าเสิ่นเฟยหัวหมูผู้นั้น (ดื้อรั้น)จองหองเสียจนไม่ยอมเรียกจิตอสูรของตนออกมาเสียตั้งแต่เริ่มการแข่งขัน! สุดท้ายกระทั่งโอกาสจะเรียกจิตอสูรของตนออกมาก็ยังไม่มี!”

        “ทว่าคนจากตระกูลเทียนเหินผู้นั้นก็ลงมือชั่วร้ายนัก ไม่ให้โอกาสเสิ่นเฟยเรียกจิตอสูรของตนออกมาเลย! นี่ออกจะขัดแย้งกับวิถีแห่งยุทธ์เกินไปไม่น้อย!”

        พอครุ่นคิดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในการต่อสู้ครั้งนี้พวกเขาก็บังเกิดความรู้สึกอยากจะร้องไห้ออกมาเสียจริงเมื่อมาพบเจอกับคนไร้ยางอายเช่นเนี่ยหลี พวกเขายังจะพูดอะไรได้อีกเล่า แม้พวกเขามีสิทธิประณามเนี่ยหลีแต่ในการประลองเยาวชนผู้มีพรสวรรค์ก็ไม่มีกฎว่าห้ามกระทำเช่นนี้!

        เสิ่นหมิงมองดูแล้วคิดว่าเนี่ยหลีคงไม่ยอมให้โอกาสเสิ่นเฟยหลอมรวมกับจิตอสูรของตนแน่ หากสู้ต่อไปก็คงได้แต่เห็นเสิ่นเฟยในสภาพที่ไม่อาจหลอมรวมกับจิตอสูรถูกเนี่ยหลีทำร้ายเท่านั้น

        “การต่อสู้รอบนี้ ตระกูลเสินเซิ่งของข้าขอยอมแพ้ โปรดหยุดมือเถิด!” เสิ่นหมิงประกาศขึ้นเสียงกร้าว เสียงของเขาดังก้องออกไปทั่วทั้งสนามประลองทุกคนรู้สึกได้ถึงความโกรธเกรี้ยวที่แฝงอยู่ในน้ำเสียง

        บนอัฒจันทร์ ผู้ชมทุกคนฝืนยิ้ม นี่เป็นการประลองที่ไร้สาระที่สุดเท่าที่พวกเขาเคยชมมาเลยทีเดียว

        เวลานี้ เสิ่นหนิงและเสิ่นเซี่ยวแห่งตระกูลเสินเซิ่งมองหน้ากันพวกเขาคิดไม่ถึงว่าเสิ่นเฟยจะพ่ายแพ้ในการประลองด้วยสภาพเช่นนี้นอกจากเสิ่นเฟยจะสามารถทำให้เนี่ยหลีแสดงจิตอสูรแพนด้าเขี้ยวเสือออกมาได้เพียงอย่างเดียวกระทั่งทดสอบพลังที่แท้จริงของเนี่ยหลี เสิ่นเฟยก็ยังไม่ทันมีโอกาสได้กระทำขณะจ้องมองท่าทางที่ไม่เป็นพิษเป็นภัยของแพนด้าเขี้ยวเสือที่หลอมรวมกับเนี่ยหลีในใจของพวกเขาก็อดที่จะรู้สึกดูแคลนขึ้นมาหลายส่วนมิได้

        เมื่อเห็นเสิ่นเฟยตกอยู่ในสภาพที่ย่ำแย่ พวกเขาไม่เพียงไม่รู้สึกเศร้าใจยังแอบยิ้มเยาะอีกด้วย คุณชายน้อยผู้สืบสายตรงของตระกูลช่างถูกตามใจจนเสียคนปัญญาต่ำต้อย ได้ยินว่าเสิ่นเฟยชอบพร่าผู้หญิงไปทั่ว เดาว่าพื้นฐานคงกลวงโบ๋ไปแล้วจึงได้พ่ายแพ้ให้แก่เนี่ยหลี เงินพนันที่เสิ่นเฟยทำให้สูญเสียไป พวกเขาจะต้องเอาคืนกลับมาได้อย่างแน่นอนคุณชายน้อยสายตรงเป็นเพียงขยะผู้หนึ่ง ก็เป็นการดีที่พวกเขาจะได้แสดงฝีมือแล้ว!

        เมื่อได้ยินคำพูดของเสิ่นหมิง เนี่ยหลีแอบรู้สึกเศร้าใจแล้วยอมแพ้รวดเร็วปานนี้เชียว ไม่สนุกเอาเสียเลยเนี่ยหลีเหยียบลงบนร่างของเสิ่นเฟยอีกครั้งหนึ่ง จากนั้นยกสองมือขึ้นคำนับแก่เสิ่นเฟย“ฮ่าๆ การประลองครั้งนี้ช่างสนุกจนมันหยดเสียจริงพี่เสิ่นเฟยออมมือให้ข้าแล้ว!

        ได้ยินคำพูดของเนี่ยหลี บรรดาผู้ชมบนอัฒจันทร์ตะลึงงันแล้วเนี่ยหลีช่างหน้าไม่อายจนถึงขีดสุดแล้ว

        สนุกจนมันหยดรึ? คงมีแต่เนี่ยหลีที่สนุกจนมันหยดกระมังตั้งแต่ต้นจนจบก็เห็นแต่เนี่ยหลีไล่ขยี้เสิ่นเฟยที่นอนกองอยู่กับพื้นไม่เห็นเสิ่นเฟยได้ตอบโต้แม้สักนิด ที่ว่าออมมือ ตลอดการประลองครั้งนี้ก็ช่างดูเหมือนเสิ่นเฟยออมมือให้เนี่ยหลีเสียจริงๆไม่ทันหลอมรวมกับจิตอสูรก็ขึ้นเวทีไปให้เนี่ยหลีขยี้แล้วขยี้อีก

        หลายคนที่เสียเงินพนันเพราะเสิ่นเฟยพากันก่นด่า

        “แม่ง นี่มันอุบายอะไรกัน!”

        “คงมิใช่ว่าสมาคมนักปรุงยาวิเศษร่วมมือกับตระกูลเสินเซิ่งมาหลอกต้มพวกเราหรอกกระมัง!”

        “ทำให้ข้าเสียเงินทองมากมาย พวกคนตระกูลเสินเซิ่ง ข้าจะเกลียดพวกเจ้าไปตลอดชีวิตทีเดียวเชียว!”

        เวลานี้ ที่มุมหนึ่งของอัฒจันทร์เยี่ยจื่ออวิ๋นผู้กำลังชมดูเหตุการณ์ทั้งหมดอยู่ก็อดหัวเราะออกมามิได้นางได้ยินว่าตระกูลเสินเซิ่งเป็นเจ้าภาพจัดงานประลองเยาวชนผู้มีพรสวรรค์ของปีนี้ตระกูลเทียนเหินก็จะเข้าร่วมด้วย จึงเป็นห่วงเนี่ยหลีอยู่บ้าง ดังนั้นจึงรีบมาแฝงตัวเฝ้าชมเหตุการณ์อยู่ที่มุมหนึ่งของอัฒจันทร์

        เดิมทีนางคิดว่าเนี่ยหลีคงต้องพ่ายแพ้ ทว่าดูจากท่าทางการกระโดดโลดเต้นมีชีวิตชีวาของเนี่ยหลีแล้วนางก็เข้าใจแล้วว่าความกังวลของตนคงไม่จำเป็น ดูเหมือนว่าจนถึงเวลานี้ ยังไม่มีผู้ใดสามารถทำให้เนี่ยหลีขาดทุนได้ดวงตาสดใสกลมโตของนางจ้องมองเงาหลังของเนี่ยหลี ยิ้มจนตาหยีขึ้นมา

        เยี่ยจื่ออวิ๋นนั่งอยู่ที่มุมหนึ่งเช่นนั้นรูปโฉมงดงามตรึงใจของนางทำให้ผู้ชมรอบด้านพากันชำเลืองมองนางตลอดเวลาพวกเขาไม่รู้ว่าเยี่ยจื่ออวิ๋นคือธิดาของท่านเจ้าเมืองเด็กสาวรูปโฉมงดงามปานนี้พบเห็นได้ยากนัก