มาสเตอร์แต่งตัวเสร็จออกมาพบซีซา
ก่อนที่มาสเตอร์จะพูดอะไร มาสเตอร์ใช้นาฬิกาข้อมือสแกนซีซา
"เป็นคนของเมืองนี้เหรอ แปลกจัง ข้าว่าไม่เคยพบเห็นเจ้ามาก่อนนะ"
"เมื่อประมาณ 1 ชั่วโมงที่แล้วมาสเตอร์อยู่ที่ไหนครับ" ซีซาคิดจะทดสอบความจำมาสเตอร์
"ข้าก็อยู่แต่ภายในบ้านไม่ได้ออกไปไหน แต่ไม่รู้ทำไมอยู่ดี ๆ ตื่นมาแล้วไม่ใส่เสื้อผ้าอะไร"
'ดูเหมือนความทรงจำมาสเตอร์จะมีปัญหา' ซีซาคิดในใจ
"มาสเตอร์รู้จักความมืดมิดหรือเปล่าครับ"
"รู้สิ พวกเราต้องหลบหนีจากพวกมัน"
"เรามีวิธีจะฆ่ามันหรือเปล่าครับ"
"ไม่น่าจะมี จากการทดลองตั้งกล้องหลาย ๆ จุด มอนสเตอร์ตัวอื่นบนดาวนี้จะหลบหนีลงทะเลหรือแม่น้ำเวลามันมา ไม่รู้มันกลัวน้ำหรือไม่อยากลงไปในน้ำ" แต่มีโลหะที่ค้นพบในถ้ำทางทิศใต้ สิ่งนี้ถ้าเอามาสร้างที่หลบภัยมันใช้ป้องกันการตรวจจับได้ แต่ต้องสร้างให้หนามากไม่เหมาะเอามาสร้างบ้าน
"มาสเตอร์มีที่อยู่ของโซอี้ไหมครับ"
"มีสิ" มาสเตอร์ส่งตำแหน่งที่อยู่เข้านาฬิกาของซีซา
"ผมขอตัวไปหาโซอี้ก่อนนะครับ"
ซีซาเดินไปตามแผนที่ ผู้คนออกมาใช้ชีวิตตามปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
หลายคนมองมาที่ซีซาเพราะการแต่งตัวของซีซาไม่เหมือนคนอื่น
เมื่อมาถึงบ้านโซอี้ ซีซากดกริ่งเรียก
สักครู่ โซอี้ออกมาที่หน้าบ้าน
"นายเป็นใคร เรารู้จักกันด้วยเหรอ" โซอี้ถาม
"ที่เราพบกันวันก่อนไง เธอเราช่วยไว้จากความมืดมิด"
โซอี้ทำสีหน้าครุ่นคิด
ก่อนที่ซีซาจะถามอะไร โซอี้มีท่าทีเปลี่ยนไป ดวงตาเปลี่ยนเป็นสีแดง ลักษณะท่าทางเปลี่ยนไป
โซอี้พุ่งเข้ามาโจมตีซีซา แต่พลังของโซอี้ไม่มีผลอะไรกับซีซา
"ใจเย็น ๆ แค่มาทักทายไม่เห็นต้องฆ่ากัน"
ซีซาเริ่มสังเกตเห็นความผิดปกติ รอบ ๆ ข้าง คนอื่น ๆ มีดวงตาสีแดงและกำลังฆ่ากันเอง
'มันเกิดอะไรขึ้น ทำไมจู่ ๆ คนทั้งหมดหันมาฆ่ากันเอง' ซีซาเทเลพอร์ต บินขึ้นมาเหนือเมือง
ทุกที่มีแต่คนฆ่าฟันกันเอง
'หรือว่าพวกนี้จะเสียสติไปหมดแล้ว' ซีซาเฝ้าดูอยู่สักพักทุกคนสลบไป
มีหุ่นยนต์ออกมาเก็บกวาดซากศพ และนำตัวคนที่มีชีวิตกลับเข้าไปในบ้าน
ทั้งเมืองถูกหุ่นยนต์ทำความสะอาด ตกแต่งใหม่เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ซีซาแอบเข้ามาในบ้านโซอี้ตอนที่หุ่นยนต์นำตัวโซอี้ที่กำลังสลบด้วยผ้าคลุมล่องหน
อาการโซอี้ดูสาหัส หุ่นยนต์ฉีดสารอะไรบางอย่างเข้าร่างกายโซอี้และเดินจากไป
ซีซาเดินมาดูโซอี้ใกล้ ๆ อาการเธอเริ่มดีขึ้น บาดแผลหายไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ซีซาลองจับดูที่ข้อมือว่าตายหรือยัง
"จะทำอะไร" โซอี้ลืมตาขึ้นและมองมาที่มือซีซา
ซีซารีบปล่อยมือ
"เปล่า ไม่ได้ทำอะไร แค่จะเช็คดูว่าปลอดภัยดีมั้ย"
"มีนายอยู่ด้วยนี่แหละที่จะไม่ปลอดภัย แล้วนายเข้ามาในบ้านได้ยังไง"
ซีซาเริ่มงง หรือว่าโซอี้จะจำอะไรไม่ได้