Astral Beast Hunter (นักล่าอสูรดวงดาว)

        ตอนที่ 54 สนามฝึก

        สนามฝึกภายในฐานหลัก

        แอนดรูว์เข้ามาด้านในเพียงคนเดียวสิ่งแรกที่เขาสังเกตเห็นคือเดโม่ที่กำลังฝึกออกท่วงท่าหอกพร้อมกับพูดพึมพำอะไรบางอย่าง

        “กฎข้อบังคับ บัญญัติไว้เพื่อเป็นแนวทางสำหรับชีวจักรกล ยึดมั่น ไม่ฝ่าฝืนกฎ ต้องยึดมั่น ไม่ฝ่าฝืนกฎ กฎข้อหนึ่ง...”

        แอนดรูว์เห็นเดโม่ท่องกฎไปฝึกไปเหมือนกับมันพยายามจดจำไม่ให้พลาดไปทำอีกในอนาคต เขาก็รู้สึกยินดี แต่พอเขาดูมันไปสักระยะจนวิเวียนมาถึงเขาเริ่มรู้สึกว่า การแสดงออกของเดโม่มันเริ่มไม่ใช่แล้ว

        ‘โมบิททำอะไรกับเดโม่...ลงโทษรุนแรง?มันดูเหมือนคนบ้าประสาทหลอน’ แอนดรูว์คิดในใจ

        “นายท่าน ในที่สุดฉันก็ตามคุณทัน”วิเวียนเดินเข้ามาอยู่ด้านซ้ายแอนดรูว์ เขากลับส่งสัญญาณมือบอกให้เธอเงียบ

        ชู่วววววววววว

        ฉับพลันวิเวียนพยายามคล้องแขนแอนดรูว์แอนดรูว์เลือกก้าวเดินไปข้างหน้าเป็นการหลบเลี่ยง ปล่อยให้วิเวียนคว้าอากาศแต่ดูเหมือนเธอจะไม่ลดละความพยายาม รีบเดินตามแอนดรูว์ไปติด ๆ

        ‘อะไรเนี่ยพฤติกรรมเธอเปลี่ยนไป การแสดงออกยังสุดโต่ง อย่างกับว่าเธอพยายามแสดงถึงความเป็นเจ้าของตามแบบพฤติกรรมสิ่งมีชีวิตทั่วไป’ แอนดรูว์คิดไปพลางหลบเลี่ยงวิเวียนอย่างเป็นธรรมชาติ ในเวลาเดียวกันแอนดรูว์กวาดสายตามองไปรอบสนามฝึกเห็นว่ามีชีวจักรกลสีแดงกลุ่มหนึ่งกำลังฝึกซ้อมรับมือกับอสูรดวงดาวตัวหนึ่ง

        ‘จุดเด่นเป็นสีแดงไม่เข้มเท่าเดวิด แสดงว่ามีระดับต่ำกว่า แต่ให้ชีวจักรกลรับมืออสูรกระทิงคลั่งระดับ เอ ในสภาวะคลุ้มคลั่ง หกตัวนั้นไม่ธรรมดา...วิธีรับมือไม่เลวเลยพวกนี้น่าจะเป็นหนึ่งในกองกำลังหลัก’ แอนดรูว์คิดไปคิดมาเขาจึงหยุดเดินเมื่ออยู่ห่างจากเดโม่ห้าเมตร อีกทั้งยังส่งสายตาตำหนิไปทางวิเวียนซึ่งช่วยเขาได้พอสมควร เพราะวิเวียนไม่เข้ามาเกาะแกะเขาอีก

        แอนดรูว์เมินเฉยต่อท่าทีเศร้าสร้อยของวิเวียนแล้วขัดจังหวะฝึกซ้อมของเดโม่

        “หยุดฝึกก่อน”

        สิ้นเสียงแอนดรูว์ เดโม่หยุดการกระทำทั้งหมดที่ทำอยู่ทันทีแล้วรีบหันมาทำความเคารพแอนดรูว์

        “ทำความเคารพผู้สร้างเดโม่ปฏิบัติตามกฎข้อบังคับอย่างเคร่งครัด”

        แอนดรูว์เมินท่าทีจริงจังผิดปกติของเดโม่เขาเลือกชี้วิเวียนให้เดโม่เห็น ก่อนจะพูดขึ้น

        “วันนี้ต้องวัดฝีมือกันฉันจะให้นายสู้กับวิเวียน มีอะไรใช้ออกมาให้หมดฉันอยากเห็นว่านายรับมือเธอได้รึเปล่า”

        เดโม่หันไปมองวิเวียนแวบแรกมันรู้ทันทีว่าผู้หญิงตรงหน้ามันเป็นใคร มันถึงกับนิ่งไปครู่หนึ่งสายตามองไปยังแอนดรูว์อย่างไม่เข้าใจ

        “วิเวียนเธอต้องสู้กับเดโม่สู้กันให้รู้แพ้รู้ชนะ อย่าให้บาดเจ็บมากไป” แอนดรูว์พูดอีกครั้ง ก่อนจะเดินห่างออกไป

        ทันทีที่เดินห่างไปราวสิบเมตรเดโม่ตั้งท่าเตรียมพร้อม หอกในมือถูกควงอย่างชำนาญ แต่ก่อนจะได้ทำอะไรไปมากกว่านี้ขาทั้งสองข้างของเดโม่ถูกเถาวัลย์หนามดึงจนล้มตึงลงกับพื้น ชั่วอึดใจวิเวียนก็พุ่งเข้ามาคว้าลำคอ

        แอนดรูว์เดินไปได้ไม่ไกลได้ยินเสียงปึงปังถึงหันหลังกลับมามอง ภาพที่เห็นทำเอาเขาต้องพูดขึ้น

        “แยกกันฉันยังไม่บอกให้สู้เลย”

        วิเวียนหันมามองแอนดรูว์สายเธอเหมือนไม่เข้าใจส่วนเดโม่จ้องวิเวียนไม่วางตา แต่ทั้งสองก็แยกไปตั้งหลักพอแอนดรูว์อยู่ห่างจากจุดที่ทั้งสองอยู่พอสมควร เขาจึงตะโกนขึ้นเสียงดัง

        “เริ่มสู้ได้”

        หลังแอนดรูว์ตะโกนเถาวัลย์หนามนับไม่ถ้วนโผล่ขึ้นมารอบตัววิเวียน แล้วพุ่งเข้าหาเดโม่ด้วยความเร็วน่าเหลือเชื่อ

        เดโม่เห็นเถาวัลย์จำนวนมากพุ่งเข้ามาหอกในมือถูกใช้ปัดเถาวัลย์ที่อยู่ใกล้ ร่างกายยังเคลื่อนไหวทิ้งระยะไม่ให้ถูกเถาวัลย์รัดพันทั้งในด้านความเร็วและความชำนาญในการใช้อาวุธ บวกกับประสบการณ์เดโม่สามารถต้านรับการโจมตีของวิเวียนได้อย่างสูสี

        เดโม่ยังรู้อีกว่าคมหอกในมือไม่สามารถทำอะไรเถาวัลย์หนามได้ จึงทำได้แค่ปีดป้องและหลบหนีความเสียเปรียบนี้ตัวแอนดรูว์รู้ดียังไงซะเขามั่นใจว่าวิเวียนจะไม่สร้างอันตรายร้ายแรงให้เดโม่

        ส่วนตัวแอนดรูว์ในใจลึก ๆเขาหวังให้เดโม่ใช้หอกประชิดตัววิเวียนหรือใช้แผนหลอกล่อเพื่อเอาหอกจี้คอให้วิเวียนยอมรับความพ่ายแพ้ เขาดันคิดไม่ถึงว่า หลังสู้กันไประยะหนึ่งเดโม่จะใช้พละกำลังมหาศาล ฟาดหอกรุนแรงจนทำลายเถาวัลย์หนามได้อย่างไม่น่าเชื่อ

        วิเวียนเห็นว่าเถาวัลย์หนามเธอถูกทำลายเป็นจำนวนมากในครั้งเดียวร่างกายเธอได้ปลดปล่อยแรงกดดันมหาศาล แต่เดโม่ไม่น้อยหน้าปลดปล่อยแรงกดดันสวนกลับการต่อสู้จึงเริ่มทวีความรุนแรงต่อเนื่อง

        ผ่านไปไม่ถึงสิบนาทีการต่อสู้ระหว่างวิเวียนกับเดโม่กระจายวงกว้าง ทำเอาชีวจักรกลสีแดงทั้งกลุ่มไม่สามารถฝึกซ้อมต่อได้และต้องถอยไปอยู่ในระยะปลอดภัย

        อีกห้านาทีต่อมา ระบบป้องกันในสนามทดสอบถูกเปิดใช้งานม่านพลังนับสิบชั้นจำกัดพื้นที่ของวิเวียนและเดโม่ แถมม่านพลังยังแข็งแรงเกือบเท่าม่านพลังที่ใช้ปกป้องฐานหลัก

        แอนดรูว์ที่ดูการต่อสู้มาสิบห้านาทีไม่ได้หยุดการต่อสู้ เขายังปล่อยให้การต่อสู้ที่กำลังดุเดือดดำเนินต่อไป ถึงแม้โมบิทจะร้องเตือนเขายังไม่มีทีท่าว่าจะยุติการต่อสู้ของทั้งสอง

        เปรี้ยง!

        วิเวียนใช้มือเปล่ารับหมัดเดโม่เถาวัลย์หนามสีแดงจำนวนหนึ่งพันธนาการหอกของเดโม่เอาไว้เถาวัลย์หนามที่เหลือจึงเริ่มรัดพันร่างกายเดโม่

        จังหวะเดโม่เสียเปรียบและถูกพันธนาการโดยสมบูรณ์แอนดรูว์เตรียมยุติการต่อสู้ เพราะผลเห็นชัดแล้วว่าใครแพ้ใครชนะเขากลับไม่คิดว่าเดโม่จะปลดปล่อยคลื่นพลังสีแดงสร้างความเสียหายให้เถาวัลย์หนามและหลุดพ้นจากพันธนาการในชั่วอึดใจ

        วิเวียนเห็นท่าไม่ดี เธอที่ยังไม่คุ้นชินกับการปรับตัวเท่าไหร่เริ่มรู้สึกคุ้นเคยบ้างเล็กน้อยนี่ทำให้วิเวียนสร้างหมอกหนาขึ้นมาชั่วพริบตาพร้อมกับหายตัวไปในหมอก

        หมอกหนาทำให้วิสัยทัศน์การมองเห็นของเดโม่ลดลงไม่ว่ายังไงก็ตามสัมผัสรับรู้ของเดโม่ไม่ธรรมดา พยายามสัมผัสถึงตัวตนวิเวียนในเวลาเดียวกันเดโม่รู้สึกถึงต้นไม้เติบโตจากบนพื้นจึงกระแทกเท้าลงพื้นรุนแรงจนเกิดเสียงตึ้ง!

        ไม่ถึงหนึ่งนาทีป่าไม้ได้เจริญเติบโตขึ้นมาท่ามกลางหมอกหนา สัมผัสรับรู้เดโม่ยังผิดเพี้ยนไปเพราะไม่ว่าจะสัมผัสยังไงก็รู้สึกว่ามีวิเวียนอยู่ทุกหนทุกแห่งรอบตัวเต็มไปหมด เดโม่จึงเริ่มกวาดหอกด้วยพละกำลังมหาศาลไปทุกทิศทาง

        ตึง ตึง ตึง ตึง....

        เสียงต้นไม้ล้มดังต่อเนื่องหมอกหนากระจายตัวออกไปและรวมตัวกันอย่างรวดเร็ว

        ทางด้านแอนดรูว์ที่เฝ้ามองการต่อสู้อยู่ตลอดเห็นว่าครั้งนี้ปล่อยให้เดโม่สู้ต่อไปคงเสียเวลาเปล่า เป็นวิเวียนนั้นยากรับมือเกินไปและสิ่งที่เดโม่แสดงออกมายอดเยี่ยมเกินกว่าชีวจักรกลตัวไหน ๆ

        “พอได้แล้วหยุดสู้กัน...วิเวียนเป็นฝ่ายชนะ” แอนดรูว์พูดขึ้น เสียงเขาดังก้องไปทั่วสนามวิเวียนที่นั่งมองเดโม่ถูกเถาวัลย์โจมตีจากบนยอดไม้ สลายพลังของเธอทั้งหมด

        หมอกจางหายไปเผยให้เห็นป่าไม้ขนาดย่อมกำลังหดตัวตัวลงและสลายหายไป ไม่นานสนามฝึกได้กลับคืนสู่สภาพเดิม

        เดโม่เห็นว่าทุกอย่างยุติก็หงายหลังล้มตึงเหมือนคนหมดแรงวินาทีต่อมาม่านพลังทั้งหมดเลือนหาย สุดท้ายเดโม่เห็นสายตาเป็นประกายของวิเวียนจ้องมาที่มัน

        “ฉันหวังว่าเธอจะไม่คิดทำอะไรแปลกๆ” แอนดรูว์เดินเข้ามา เขารีบดึงร่างอันหนักอึ้งของเดโม่ให้ยืนขึ้น

        “ทำได้ดีมากเดโม่ฉันเห็นวิธีรับมือและเผชิญหน้า ในการสนับสนุนฉันเชื่อว่านายทำได้ดีกว่านี้แน่นอนไปพักได้...เตรียมสภาพร่างกายให้พร้อม ในไม่กี่เดือนเราต้องไปสำรวจอารยธรรมโบราณ”

        เดโม่ทำความเคารพแอนดรูว์และเดินจากทันทีหลังแอนดรูว์พูดจบ วิเวียนได้เดินเข้ามาหาเขา

        “ฉันชนะคุณจะมอบรางวัลให้ใช่ไหมนายท่าน”

        “รางวัล?” แอนดรูว์เกิดความสงสัยในคำพูดของวิเวียนเพราะไม่เคยให้รางวัลใครในการทดสอบเล็ก ๆ

        “คนชนะต้องได้รางวัล”วิเวียนย้ำคำเดิม

        แอนดรูว์ไม่รู้ว่าจะทำยังไงกับเธอดีเขาเลยตัดสินใจพูดบางอย่าง

        “การทดสอบเล็กน้อยแค่นี้ฉันไม่เคยให้รางวัลใคร”แอนดรูว์หยุดพูด เขายื่นมือขวาไปวางไว้บนไหล่ซ้ายของวิเวียนและพูดขึ้น

        “ทำได้ดีมากฉันจะเดินไปส่งเธอที่ห้องพัก”

        “เดินไปส่ง...ถือว่าเป็นรางวัลใช่มั๊ย?” วิเวียนเกิดความสงสัย แอนดรูว์จึงเลือกตามน้ำไปเพราะการปฏิเสธเธออาจไม่ใช่เรื่องดีในระยะยาว

        “เธออาจคิดแบบนั้นได้ถ้ามันช่วยให้เธอรู้สึกดี”

        “รางวัล”วิเวียนพูดสั้น ๆ แล้วเข้ามากอดแขนแอนดรูว์ ซึ่งแอนดรูว์ไม่ได้ตำหนิหรือหลบเลี่ยงปล่อยให้วิเวียนกอดแขนเขา จนเขาเดินไปส่งเธอหน้าห้องพัก

        “ถึงห้องพักแล้วเธอควรปล่อยแขนฉันนะ” แอนดรูว์พูด วิเวียนคลายกอดด้วยความรู้สึกเสียดายสายตาของเธอมองแอนดรูว์เหมือนอยากจะกอดเขาให้นานมากกว่านี้

        “เธอเข้าไปพักมีเรื่องอะไร..เธอเรียกโมบิทมาสอบถามได้ เหมือนที่ฉันทำระหว่างนี้โมบิทจะช่วยดูแลเธอ” แอนดรูว์ผลักร่างวิเวียนเข้าไปในห้องพักและปิดประตูลง

        เฮ้ออออออออ~

        ‘รู้สึกเหมือนต้องมานั่งดูแลเด็กเอาแต่ใจอีกคน’แอนดรูว์นึกถึงลูน่า เขารู้สึกว่าวิเวียนมีนิสัยตัวติดเขาพอกันยังดีที่ลูน่าไม่ได้อยู่ในร่างเนื้อเหมือนวิเวียน ไม่งั้นเขาคงต้องปวดหัวหนัก แอนดรูว์ส่ายหัวเบาๆ ไล่ความคิดในหัว แล้วเดินออกไปด้านนอก

        เมื่อออกมาด้านนอกเดวิดยืนรอเขาอยู่พร้อมกับถือกระบี่เขาอยู่ในมือ

        “สถานที่ทดสอบอาวุธเตรียมพร้อมเรียบร้อย”เดวิดรายงานแอนดรูว์พร้อมกับยื่นกระบี่ส่งให้

        “ไปกัน”แอนดรูว์ยื่นมือไปรับกระบี่พลางพยักหน้า เดวิดจึงเดินนำทาง พาแอนดรูว์ไปขึ้นยานเพราะสถานที่ทดสอบอาวุธนั้น อยู่นอกฐานหลัก อีกทั้งการทดสอบอาวุธที่สร้างจากแกนกลางดวงดาวอยู่บนดาวไร้ชีวิตดวงหนึ่ง นี่เพื่อเป็นการป้องกันไม่ให้เกิดผลกระทบต่อฐานหลักไม่งั้นอนุภาคของอาวุธระดับนี้จะสร้างผลกระทบเป็นวงกว้าง

        ‘พึ่งได้รับข้อมูลสถานที่ทดสอบโมบิทจัดเตรียมดวงดาวที่พึ่งขุดค้นทรัพยากรทั้งหมดจนดาวว่างเปล่า หวังว่าตอนทดสอบประสิทธิภาพคงไม่มีเรื่องฉุกเฉินหรือเหตุการณ์อะไรขึ้น’

แอนดรูว์ไปถึงยานเร็วลำหนึ่งเดวิดขึ้นไปนั่งตำแหน่งคนขับ แอนดรูว์ขึ้นไปนั่งอยู่ด้านข้างก่อนจะเปิดระบบความปลอดภัย แล้วเดินทางออกจากฐานหลักสู่ดวงดาวที่อยู่ไกลออกไปหลายปีแสง