ย้อนเวลามาเป็นเซียนหุ้น ( จบภาค )

          ณรัชต์เข้าห้องเรียนทันคาบบ่ายพอดี วางกระเป๋ายังไม่ทันจะนั่งลงเพื่อนที่นั่งด้านซ้ายก็เอ่ยปากถามขึ้นมา

          "ไปไหนมา โดดซะทั้งคาบเช้าเลย" วิทย์หันมาถามเพื่อน

          "เรื่องเดิมเหมือนคราวก่อนนั่นล่ะ" เขาบอกเพื่อนว่าเหมือนคราวที่พี่สาวเขามา

          "ส้มมาถามหาแกด้วยล่ะ "เต้ที่นั่งด้านขวาบอกออกมา

          "เหมือนจะโกรธ ๆ ด้วยนะ เพราะคาบเรียนลีลาศเช้า คู่เต้นหาย" เต้ขยายความ

          "แต่ที่จริง ก็ดูจะเขม่น ๆ พวกเราตั้งแต่ที่ช่วงหลังๆ ไม่ค่อยได้เข้าไปโอ๋เหมือนแต่ก่อน"เต้ตั้งข้อสงสัย

           "รู้ตัวด้วยเหรอว่าตามโอ๋ ตามสปอยล์กลุ่มนั้นมากเกินไป"วิทย์ผู้ไม่ได้ร่วมขบวนการ จิกกัดขึ้นมา

           "รู้ดิ แต่ได้ตามใจสาวสวยมันก็ไม่ได้เสียหายอะไรนี่ จริงไหมนะ"เต้สารภาพ ก่อนหันมาหาเสียงสนับสนุน

             ณรัชต์พยักหน้ารับ คงต้องยอมรับว่าผู้หญิงหน้าตาดี ไม่ว่าอยู่ในสังคมไหนมักได้รับความสนใจและได้เปรียบกว่าปกติล่ะนะ

            "ผู้หญิงห้องเราจะเสียนิสัยก็เพราะเพื่อนผู้ชายร่วมห้องรุมโอ๋รุมเอาใจนี่ล่ะ" วิทย์กล่าว

             ณรัชต์หันไปมองวิทย์ด้วยความทึ่งที่เพื่อนคาดการณ์อนาคตได้อย่างแม่นยำ

              เพื่อนร่วมชั้นมอปลายผู้หญิงห้องของณรัชต์ตอนอายุสามสิบกว่าในช่วงเวลาที่เขาจากมา ได้แต่งงานไปประมาณซักไม่ถึงครึ่ง ส่วนอีกครึ่ง ล้วนแล้วแต่โสด

              กลุ่มที่แต่งงานก่อนกลายเป็นเพื่อนร่วมห้องหญิงที่ธรรมดาได้ทยอยแต่งงานกันไปหมด

              ส่วนกลุ่มสาวสวยของห้อง ไม่ว่า ส้ม บี หรือคนอื่นๆ ในกลุ่ม ยังอยู่เป็นโสดกันหมด ทั้งที่โปรไฟล์ต่างๆ ไม่ว่า หน้าตา การงาน ล้วนแล้วแต่ดีๆกันทุกคน

             เขาคิดว่าส่วนหนึ่งคงเป็นเพราะติดนิสัยจากสมัยเรียนที่มักได้รับการตามใจจากเพื่อนผู้ชาย จนกลายเป็นเอาตัวเองเป็นศูนย์กลาง ทำให้หนุ่ม ๆ ที่เข้ามาจีบต่างเหนื่อยจากการที่ต้องตามใจตลอด จนสุดท้ายเข็ดขยาดกันไปหมด

              อาจารย์เดินเข้ามาในห้องทำให้พวกเขาไม่ได้คุยกันต่อ

              ระหว่างเรียนณรัชต์รู้สึกเหมือนถูกคนจ้องมองจึงหันไปดู

             ที่นั่งฝั่งนักเรียนหญิงฟากซ้ายของห้อง ส้มมองมาที่เขาด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก เหมือนโกรธขึ้ง แต่ก็แฝงแววแปลกๆ ที่อ่านไม่ออก

             เมื่อไม่เข้าใจความหมาย เขาจึงหันกลับไปสนใจบทเรียนที่หน้ากระดานต่อ

             สุดสัปดาห์นี้ณรัชต์ยังตื่นสายเหมือนเดิม

            เขาเดินลงจากชั้นบนลงมาด้านล่าง ก็เจอแขกที่ไม่ได้เห็นหน้ามาพักหนึ่งตั้งแต่เปิดเทอมกำลังนั่งคุยกับแม่และพี่สาวของเขาที่ห้องรับแขก

            "สวัสดีครับพี่" เขาไหว้สวัสดีปลัดหนุ่ม

            ตั้งแต่ช่วงเขาเปิดเทอม ก็ไม่ได้เห็นปลัดหนุ่ม ได้ข่าวว่าต้องย้ายตามนายอำเภอไปประจำการที่อีกอำเภอหนึ่งเพราะเป็นลูกน้องคู่ใจ นายจึงชอบหนีบตามไปด้วย

           เมื่อแม่เขาเห็นมีคนมาเปลี่ยนกะแล้ว จึงเรียกเขามานั่งแทนที่ ก่อนลุกหายไปทำธุระทางอื่น ซึ่งคงไม่แคล้วกลุ่มแม่บ้านรำพัด (เล่นไพ่)

           "หาข้าวกินก่อนนะเจ๊" เขาบอกก่อนลุกขึ้นเดินไปทางครัวหลังบ้าน

            ณรัชต์เดินถือจานข้าวราดแกงกะทิ มานั่งดูโทรทัศน์ที่โซฟาใกล้ ๆ ปล่อยพี่สาวคุยกับปลัดหนุ่มไป

            ได้ยินเสียงพี่สาวเขาสอบถามเรื่องเกี่ยวกับเรื่องภาษีโรงเรือนแว่วมาเข้าหู เขาก็เข้าใจขึ้นมาทันทีถึงความ'บังเอิญ'ที่ปลัดหนุ่มมาวันนี้แล้ว

            หันไปเหล่มองเล็กน้อย เห็นปลัดหนุ่มหยิบเอกสารส่งให้พี่สาวเขาอีกปึกหนึ่ง สงสัยคงเป็นพวกแบบฟอร์มสัญญาเช่า

            พี่สาวเขานี่ทำงานได้รวดเร็วอย่างเป็นระบบและมีประสิทธิภาพจริง ๆ แถมยังไม่ต้องออกแรงเองอีกด้วย

           นั่งดูโทรทัศน์ไปเสียงพี่สาวก็เรียกขึ้นมา

          "นี่ อาทิตย์หน้าอย่าลืมกลับบ้านล่ะ ต้องมาช่วยงานกฐินด้วย" เสียงพี่สาวเขาสำทับมา

          "คร้าบบ" เขาตอบ

           ณรัชต์จำได้ว่าช่วงชีวิตที่แล้วดูเหมือนปีนี้ตอนกฐินเขาจะไม่กลับบ้าน เพราะขี้เกียจช่วยงานที่ต้องมารับรองคณะกฐินสามัคคีหลายสิบชีวิต เขาจึงอู้นอนอยู่หอพักไม่กลับบ้าน แต่เขาในตอนนี้ชอบอยู่แล้วเรื่องงานบุญ จึงต้องกลับมาช่วยงานแน่นอน

           กินข้าวเสร็จเขาก็ขึ้นห้องไปเอาหนังสือพิมพ์ที่ซื้อติดมือมาเมื่อวานตอนเย็นลงมาอ่าน

          "อ้าวปลัดฯ กลับไปแล้วเหรอ" ลงจากชั้นบนเขาก็ไม่เห็นแขกแล้ว

           "หมดธุระแล้วก็กลับสิ ไม่น่าถาม" พี่สาวยักไหล่ขณะตอบ

           ณรัชต์เดินถือหนังสือพิมพ์ไปหามุมร่มรื่นที่เปลหลังบ้าน

           เขาหยิบหนังสือพิมพ์หุ้นขึ้นมากวาดตาดูพาดหัวข่าว คร่าว ๆ

           ปกติเขาไม่ค่อยเน้นอ่านหนังสือพิมพ์หุ้นโดยตรงเท่าไหร่ จะอ่านแต่หนังสือพิมพ์ธุรกิจเป็นหลัก แต่คราวนี้เขาหันมาเก็งกำไร ย่อมต้องตามข่าวทางหนังสือพิมพ์หุ้นโดยตรง

           หนังสือพิมพ์ธุรกิจต่างกับหนังสือพิมพ์หุ้นตรงไหน?

           ยกตัวอย่างพาดหัวข่าวหนังสือพิมพ์ธุรกิจ บริษัทรับเหมาเจ้าใหญ่เตรียมยื่นซองประมูลรถไฟฟ้า

           ส่วนหนังสือพิมพ์หุ้นจะพาดหัวข่าวเป็น CK STEC UNIQ ITD ชิงเค้กประมูลรถไฟฟ้า

           จะเห็นได้ว่าหนังสือพิมพ์หุ้นจะบอกตรง ๆ เลยว่าในข่าวที่นำเสนอจะมีชื่อหุ้นไหนได้รับประโยชน์บ้าง ในขณะที่หนังสือพิมพ์ธุรกิจอาจบอกแต่ชื่อเต็มบริษัททำให้ต้องไปหาชื่อย่อหุ้นที่ซื้อขายในตลาดเอาเอง

           แต่สำหรับนักลงทุนเน้นคุณค่านั้น ส่วนมากไม่ค่อยสนใจอ่านหนังสือพิมพ์หุ้น เพราะข้อมูลในนั้นไม่ค่อยครบถ้วนสมบูรณ์ บางครั้งก็อาจมีการสร้างข่าวเชียร์หุ้นอยู่มาก จึงเหมาะสำหรับนักเก็งกำไรไว้อ่านเพื่อตามข่าวเท่านั้น

           เพราะในหมู่นักลงทุนนั้นมีนักลงทุนประเภทเล่นตามข่าวอยู่ไม่น้อย และส่วนใหญ่มักตกเป็นเหยื่อของนักสร้างข่าวกับนักเก็งกำไรอีกทีหนึ่ง

           มีบทวิเคราะห์ถึงข่าวดีหุ้นกลุ่มโรงพยาบาลอยู่มุมเล็ก ๆ คอลัมน์หนึ่ง

           เขาอ่านดูคร่าว ๆ เหมือนบทวิเคราะห์ตามหนังสือพิมพ์หุ้น ทั่ว ๆ ไป มีแต่ข้อคิดเห็นที่เต็มไปด้วยความเชื่อและความคิดส่วนตัว ประเภทคาดว่า แต่ไม่มีตัวเลขอะไรที่เป็นข้อเท็จจริงมายืนยันข้อคิดเห็น

           ตามปกติของนักลงทุนเน้นคุณค่า ข้อมูลแบบนี้เขาคงมองผ่าน แต่ตอนนี้เขากำลังสวมวิญญาณเป็นนักเก็งกำไร ดังนั้นข้อมูลที่เขียนเชียร์ว่าหุ้นกลุ่มโรงพยาบาลกำไรจะออกมาดี นี่ก็ดีสำหรับหุ้นที่เขาซื้อมาล่ะนะ

           ถือเป็นข่าวดีโหมโรงก่อนงบไตรมาสล่าสุดที่กำลังจะออกละกัน

----------------------------------------

Name : ณรัชต์

Asset : เงินสดในบัญชีหุ้น 48,400 บาท

         : ตึกแถว 2 ห้อง ราคาปัจจุบัน 850,000 บาท

         : เงินสดในบัญชีธนาคาร 100,000 บาท

         -หุ้นโรงพยาบาล K จำนวน 60,000 หุ้น จากราคา 12 บาท ราคาปัจจุบัน 12 บาท

         -หุ้นโรงพยาบาล M จำนวน 72,000 หุ้น จากราคา 10 บาท ราคาปัจจุบัน 12 บาท

         -หุ้นโรงพยาบาล N จำนวน 28,800 หุ้น จากราคา 25 บาท ราคาปัจจุบัน 25 บาท

         -หุ้นโรงพยาบาล R จำนวน 18,000 หุ้น จากราคา 40 บาท ราคาปัจจุบัน 42 บาท

มูลค่าสินทรัพย์รวม : 48,400 + 850,000 + 100,000 + 720,000 + 864,000 + 720,000 + 756,000

                          = จาก 3,878,400 บาท ปัจจุบัน 4,058,400 บาท