แม่หนูน้อย มือสัมผัสคืนสภาพ

    ตอนที่40 มีข้าว 1 เมล็ดในมือน้อยๆของนางมีพันธุ์ข้าวยักษ์สูง 2 เมตร!แต่เมล็ดไหนกันล่ะ!!

         แต่ว่ามันมีอยู่ 1 เมล็ด ❕❕ ที่สายพันธุ์แตกต่างจากข้าวเม็ดอื่นๆ น่ะสิ❕ ❕ แล้วมันเมล็ดไหนกันล่ะ ❕ ❕

         “บ้าชะมัดเลย ในมือมีเมล็ดข้าวร่วมร้อยเมล็ดเลยนะ ล้อเล่นกันป่ะเนี่ย เฮ้อ………….ชิวชิวเอ๊ยงานเข้าอีกแล้วนะเนี่ย”ชิวชิว 

    ชิวชิวต้องใช้สองมือประคองเมล็ดข้าวที่อยู่ในมือทุกเมล็ดไม่ให้ล่วงหล่นสู่พื้น เพราะถ้าล่วงก็คือข้าวเปลือกที่หน้าตาเหมือนกันที่อยู่ในมือนางยังไงเล่า  ❕❕

         ชิวชิว ค่อยๆ เดินออกมาประดุจประคองเพชรเม็ดใหญ่ในมือจะหล่น นางมองซ้ายมองขวาเห็นถังที่วางอยู่ด้านหน้าอยู่หลายใบ ชิวชิวเลือกใบที่ว่างเปล่าและค่อยๆ เทข้าวบนมือน้อยๆ ของนางลงสู่ถังทั้งหมด      

        “เฮ้อ………”ชิวชิว ถอนหายใจอย่างโล่งอกถ้าเกิดมีใครมาชนนางเข้านางคงต้องร้องไห้โฮออกมาดังๆ เป็นแน่ เจ้าเมล็ดข้าวยักษ์ เมล็ดนั้นมันสำคัญมากจริงๆ นะ

         “เอาล่ะเจ้าอยู่ที่ไหนนะ “เจ้าข้าวยักษ์”ชิวชิว เอ่ยเรียกมันว่าข้าวยักษ์ ❔❔ 

         ก็เพราะสายพันธุ์ข้าวชนิดนี้ มันพิเศษกว่าข้าวพันธุ์อื่นๆ อย่างมากด้วยเมล็ดข้าวที่ใหญ่กว่า และแต่ละรวงข้าว????????สามารถผลิตเมล็ดข้าวได้เกือบ 500 เมล็ดเลยทีเดียวซึ่งมันเยอะมากจริงๆ 

        ถ้านางคืนสภาพเจ้าเมล็ดข้าวเมล็ดนี้ได้ ถึงแค่เมล็ดเดียวที่มีแต่มันก็จะงอกเงยขึ้นมาใหม่ออกมาเกือบ 500 เมล็ด และพอนางคืนสภาพต่อไปเรื่อยๆ มันก็จะทวีคูณไปเรื่อยๆ น่ะสิแค่นี้ก็ได้ข้าวยักษ์ฟรี ฟรี ฟรี ฟรี มาให้คนในหมู่บ้านได้กินกันแล้ว

     

    (ข้าวยักษ์นี้เป็นสายพันธุ์ที่ปรับปรุงมาแล้วรายละเอียดอ่านด้านล่างค่ะ)


     

    #############

     

         ชิวชิว ของเรากำลังยุ่งกับการหาเมล็ดข้าวยักษ์ที่มีเพียงเมล็ดเดียวอย่างเคร่งเครียด คิ้วของนางขมวดเป็นโบว์ไปแล้ว

         “เมล็ดนี้ก็ไม่ใช่”

          “นี่ก็ไม่ใช่”

          “นี่ก็ยังไม่ใช่”

          “นี่ล่ะ ไม่ใช่…….”

         “ไม่ใช่อีกแล้ว….”

         “ไม่ใช่….”

          “ไม่ใช่…..”

          “ไม่ใช่…..ไม่ใช่…..ไม่ใช่……..”

          “นี่ก็ยังไม่ใช่อีก เฮ้อ…………”ชิวชิว หยิบแต่เมล็ดขึ้นมาและบ่นไปบ่นมาทุกครั้งที่หยิบไม่เจอเจ้าข้าวยักษ์เมล็ดนั้นสักทีหนึ่ง

         ส่วนพวกพี่ๆ และอาเล็ก ที่คอยดูน้องอยู่ไกลๆก็ไม่ได้สังเกตอะไรมากนัก นึกว่านางเล่นหม้อข้าวหม้อแกงตามปกติ❔❔ ที่เด็กๆในวัยของนางชอบเล่นกัน    

        ชิวชิว ของเราเริ่มทำหน้ามุ่ยบ่งบอกถึงความหงุดหงิดขึ้นมาทีละนิด ทีละนิดแล้ว เพราะยังไม่เจอเจ้าเมล็ดข้าวยักษ์ เมล็ดนั้นสักที หยิบจับ หยิบจับแบบนี้มาเป็น 20-30 ครั้งแล้วก็ยังขึ้นเป็นรวงข้าวที่เหมือนกันไม่มีความแตกต่างกันเลย 

         “ทำไมนะถึงดันลงมาแค่เมล็ดเดียวเนี่ย”ชิวชิว เริ่มเกาหัวของนาง

         “1…2…3…. อ้าวเริ่มใหม่ใจเย็นๆ นะชิวชิว”ชิวชิว เริ่มปรับอารมณ์ของนางให้เย็นขึ้น และตั้งใจสัมผัสเมล็ดข้าวตรงหน้าที่ยังเหลืออีกหลายเมล็ดเลย

         ชิวชิว นั่งเสียเวลาไปพักใหญ่เลยจนสุดท้ายด้านหน้าเหลือเพียงไม่ถึง 10 เมล็ดที่นางจะต้องสัมผัสมัน

        “เย้……ในที่สุดก็เจอแล้วเจ้าข้าวยักษ์ของชิวชิว”ชิวชิว ก็เจอเมล็ดข้าวยักษ์เมล็ดนั้นจนได้ 

         ชิวชิว เก็บเจ้าเมล็ดข้าวยักษ์ใส่ไว้ในกระเป๋าสะพายของนางเอาไว้ก่อนกันหล่นหาย และนำข้าวเปลือกที่เอาออกมาเมื่อสักครู่นี้ไปคืนที่โรงเก็บข้าวเหมือนเดิมถึงจะเอาออกมาแค่กำมือเดียวแต่ก็มีค่ามากเสมอสำหรับชาวไร่ ชาวนา ชาวสวนที่จะต้องเหนื่อยปลูกข้าวจนเก็บเกี่ยวมาได้ และแค่กำมือเดียวแต่เด็กน้อยๆ สามารถกินอิ่มได้เช่นกัน

         ชิวชิว มองหาสถานที่ๆ พอจะทำอะไรได้บ้างจากเมล็ดข้าวยักษ์ เพียงหนึ่งเดียวนี้ แต่เมื่อได้ยินเสียงเฮ ดังๆ จากกลุ่มคนในหมู่บ้านที่กำลังดูการทำงานของเครื่องคัดแยก ทำให้ชิวชิวนึกขึ้นได้

        ชิวชิว เดินตรงไปที่กองข้าวที่ยังเป็นรวงข้าวสมบูรณ์อยู่เลยแต่พวกมันแห้งดีแล้ว แค่รอการตีข้าวให้หลุดออกจากรวงและนำไปสีเป็นข้าวสารส่วนหนึ่ง และแบ่งเป็นข้าวเปลือกส่วนหนึ่งไว้เพาะพันธุ์ต่อ 

         “ตอนนี้ปลอดคนที่สุดแล้วล่ะ คนอื่นๆ สนใจเครื่องคัดแยกกันอยู่เราก็ผลิตข้าวให้พวกเขาเพิ่มไปทดลองเครื่องต่อก็ละกันนะฮิ……..ฮิ…………”ชิวชิว           

         ชิวชิว ล้วงเข้าไปหยิบเมล็ดข้าวยักษ์ 1 เมล็ดที่นางมีและเริ่มคืนสภาพเมล็ดข้าวยักษ์นี้ทันทีเลย จากแค่ 1 เมล็ดตอนนี้เป็นรวงข้าวใหญ่ 1 รวงที่มีข้าวเพิ่มมาถึง 460 เมล็ด????????

         “ว้าวสุดยอด มันได้เมล็ดข้าวเยอะขนาดนี้เลยเหรอเจ้าข้าวยักษ์เมล็ดนี้น่ะดีจังเลยแฮะ”ชิวชิว มองรวงข้าวของพันธุ์ยักษ์ที่ตอนนี้นางวางตำแหน่งไว้ปะปนกับรวงข้าวอื่นๆ ที่เป็นของหมู่บ้านหยางจางเราอย่างแนบเนียน และทำไปเรื่อยๆ อย่างสนุกสนาน

         พวกพี่ๆ และอาเล็กที่เอะใจแล้วว่าทำไมชิวชิวถึงนั่งอยู่กองรวงข้าวพวกนั้นนานจนเกินไปแล้ว ไม่เหมือนตอนนั่งเล่นอยู่ตรงถังเมื่อสักครู่นี้ พวกเขาเลยวิ่งไปหาน้องเล็กกันทั้งๆ ที่ยังเพลิดเพลินและสนุกสนานกับการมองดูเครื่องคัดแยกมันทำงานอยู่เลย

         “น้องเล็ก / หลานเล็ก”พี่ชาย พี่สาวเซี่ยเซี่ย อาเล็กเจียงเจียง ต่างวิ่งมาและตะโกนเรียกชิวชิวกัน

         ชิวชิว เงยหน้าขึ้นมามองพวกพี่ๆ และอาเล็กที่พวกเขากำลังตรงมาทางนี้ ถ้างั้นก็……..ชิวชิวทำหน้าเจ้าเล่ห์ออกมาอีกแล้ว

          ชิวชิวรีบแปรสภาพข้าวยักษ์ที่มีรวงข้าวกลุ่มหนึ่งมาวางแยกไว้ใกล้ๆกับตัวเองทันที และทำทีหาอะไรบางอย่างในกองรวงข้าวพวกนี้อีก

         “น้องเล็กกำลังหาอะไรคะ”พี่สาวเซี่ยเซี่ย เหยื่อคนที่ 1 ของชิวชิว

         “มีอะไรในรวงข้าวพวกนี้เหรอคะ หลานเล็ก” อาเล็กเจียงเจียง เหยื่อคนที่ 2 ของชิวชิว

         “น้องเล็กหาอะไรพวกพี่ชายทั้งหมดจะช่วยนะ”พี่รองตงตง 

          “ใช่”พวกพี่ชาย   

         อ่าฮะ……ในเมื่อเป็นไปตามแผนของนางแล้ว ชิวชิวก็เริ่มบทบาทนักแสดงสมทบยอดเยี่ยมทันทีเลยไม่รอช้า

         “ชิวชิว หารวงข้าวยักษ์แบบนี้ค่ะพี่ชาย พี่เซี่ยเซี่ย อาเล็กเจียงเจียง”ชิวชิว ยกรวงข้าวยักษ์ที่นางแยกออกมาไว้ข้างๆให้พวกพี่ชาย พี่สาว และอาเล็ก ได้ดูในสิ่งที่นางต้องการ

        “ข้าวยักษ์❕ ❕” พี่ชาย พี่สาว และอาเล็ก

         “รวงข้าวพวกนี้เมล็ดข้าวใหญ่มากๆ ดูสิครับ”พี่ใหญ่ชุนชุน

         “ใหญ่กว่ารวงข้าวพวกนี้เยอะมาก และเมล็ดข้าวติดรวงเยอะกว่าด้วยครับทุกคน”พี่ชายลู่ชิง

         “ไม่น่าเชื่อว่าหมู่บ้านเรามีข้าวสายพันธุ์ยักษ์นี้ปลูกด้วยเหรอ”พี่ชายลู่หลิ่ง

         พวกพี่ชาย พี่สาว อาเล็กเจียงเจียง ต่างก็ครุ่นคิดกันว่าตั้งแต่เด็กจนถึงวันนี้พวกเขาเคยเห็นเจ้าข้าวยักษ์พวกนี้ หรือเคยกินข้าวยักษ์พวกนี้ในหมู่บ้านกันหรือไม่

         “ไม่นะ” พวกพี่ชาย พี่สาวเซี่ยเซี่ย อาเล็กเจียงเจียง ต่างส่ายหน้ากันไปมา

         ทุกๆ คนตอบพร้อมกันและเหมือนกันเลยว่าไม่อย่างแน่นอน พวกเขากินแต่ข้าวเมล็ดธรรมดาเท่านั้น ไม่เคยกินเมล็ดข้าวยักษ์นี้มาก่อน

         “อาจจะเป็นพวกพ่อนก แม่นก ลูกนก พี่นก น้องนก บินผ่านมาที่ไร่ข้าวของเรา และทำข้าวยักษ์หล่นจากปากมาตกที่ไร่ข้าวของเราก็ได้นะคะพี่ชาย พี่เซี่ยเซี่ย อาเล็กเจียงเจียง ก็เลยทำให้เรามีข้าวยักษ์นี้ไงคะ”ชิวชิว 

         “ใช่แล้ว”พวกพี่ชาย พี่สาวเซี่ยเซี่ย อาเล็กเจียงเจียง ก็ตะโกนออกมาดังๆ อย่างเห็นด้วย

          “ชะอุ้ย…❕❕”ชิวชิว ตกใจเสียงหนุ่มน้อย สาวน้อยที่อยู่ดีๆ ก็พูดออกมาซะดัง

         “เราจะต้องรีบไปบอกคุณปู่ คุณตา คุณพ่อ คุณลุง ก่อนนะว่าเราเจอเมล็ดข้าวยักษ์ปนมาเพราะพ่อนก แม่นก ลุกนก พี่นก น้องนกทำหล่นใส่ไร่ข้าวของพวกเรา”พี่รองตงตง

         “ใช่ มันสำคัญมากพวกเราจะได้มีผลผลิตจากข้าวยักษ์นี้เพิ่มขึ้นด้วย”พี่ใหญ่ชุนชุน

         [เฮ้อ……..ไม่ต้องพูดจนครบครอบครัวนกแบบนางก็ได้มั้งคะพี่ชาย]ชิวชิว คิดในใจเงียบๆ

         พูดเสร็จแล้วพวกพี่ชายก็หยิบรวงข้าวยักษ์ไปคนละรวง และวิ่งไปหากลุ่มพวกผู้ใหญ่ที่กำลังตื่นเต้นดูเครื่องคัดแยกกันอยู่ทางด้านโน้น 

         “คุณพ่อ คุณปู่ คุณตา คุณลุงครับ”พี่ใหญ่ชุนชุน / พี่รองตงตง

         “คุณพ่อ คุณปู่ คุณตา คุณอาครับ”พี่ลู่ชิง / พี่ลู่หลิ่ง 

         “น้องเล็ก เจอเมล็ดข้าวยักษ์นี่ครับ”พี่รองตงตง

         “น้องเล็ก เจอข้าวยักษ์ครับทุกคน”พี่ใหญ่ชุนชุน

         พวกผู้ใหญ่ และเด็กๆ ที่อยู่ในส่วนเครื่องคัดแยกมองตามเสียงที่ตะโกนของเด็กกลุ่มหนึ่งที่พวกเขาคุ้นหน้ากันเป็นอย่างดีเลย

        “เด็กๆ ตะโกนอะไรน่ะ แถมเอารวงข้าวมาเพิ่มอีกด้วยฮ่า…..ฮ่า……”คุณลุงลู่เมิ่ง

         “สงสัยจะตื่นเต้นที่ใช้เครื่องคัดแยกละมัง คงกลัวจะมีข้าวไม่พอทดลองใช้เครื่องเลยไปหยิบรวงข้าวมาเพิ่มให้น่ะ”คุณพ่อของชิวชิว

        “เมล็ดข้าวยักษ์ครับ”พี่ลู่ชิง   

        “น้องเล็กเจอ เมล็ดข้าวยักษ์”พี่ลู่หลิ่ง

         แต่ว่าพอเด็กๆ วิ่งเข้ามาใกล้มากขึ้น เสียงก็ยิ่งชัดเจนขึ้นไปเรื่อยๆ ว่าพวกเขาตะโกนว่าอะไรออกมา

         “เมล็ดข้าวยักษ์❕❕” คุณพ่อของชิวชิว

          “ข้าวยักษ์❕❕”เด็กๆ ในหมู่บ้านก็ได้ยินเช่นนี้เหมือนกัน

         “ตงตง ตะโกนว่าน้องเล็กชิวชิวเจอเมล็ดข้าวยักษ์ล่ะ”เด็กๆในหมู่บ้านต่างหันหน้ามาคุยกันอีกครั้งกับประเด็นข้าวยักษ์ 

          คราวนี้จากที่กำลังตื่นเต้นเครื่องคัดแยกตรงหน้ากันกลับ กลายเป็นต้องมาตกใจและตื่นเต้นคำว่าเมล็ดข้าวยักษ์กันแทนแล้ว

         “เมล็ดข้าวยักษ์❕❕” ทุกๆ คนประสานเสียงออกมาพร้อมๆกัน

        คุณตา คุณปู่ คุณพ่อ และคุณลุง ต่างวิ่งเข้าหาเด็กๆ และหยิบรวงข้าวจากมือของพวกเขามาดูและมันใช่จริงๆ เมล็ดข้าวยักษ์อยู่ตรงหน้าพวกเขา

         และไม่รอช้าพวกท่านและทุกๆ คนที่อยู่ตรงเครื่องคัดแยกต่างวิ่งตรงไปหากลุ่มของชิวชิวกันอย่างรวดเร็ว เครื่องคัดแยกที่เป็นดาวเด่นในตอนแรกกลับเงียบสงัดมีแต่เสียงเครื่อง ผู้คนที่รุมล้อมอยู่หายไปหมดไม่เหลือแม้สักคนเดียว

     

    #######

     

         ทางด้านชิวชิวนั้นไม่คิดเลยว่านางจะนั่งคัดเมล็ดข้าวยักษ์ และคืนสภาพข้าวยักษ์พวกนี้นานพอสมควรเลย เพราะพวกท่านกลับมาที่หมู่บ้านกันครบหมดแล้วไม่ว่าจะเป็นคุณปู่ คุณตา คุณพ่อ 

         ชิวชิว กะพอประมาณว่าเจ้าเมล็ดข้าวยักษ์มีเยอะพอสมควรหรือยังเพราะแน่นอนว่าคุณปู่ คุณตา คุณพ่อ และคุณลุง จะต้องแยกส่วนไว้เพาะพันธุ์ปลูกต่อในรอบต่อๆ ไป

         พอนึกได้ว่าจะปลูกขยายพันธุ์ ชิวชิวสัมผัสเจ้าเมล็ดข้าวยักษ์อีกครั้งและดูแผนที่ๆ อยู่รอบๆ ของหมู่บ้านหยางจางแห่งนี้ นางมองหาไร่ปลูกข้าวของหมู่บ้านว่ายังคงมีอยู่หรือไม่ และก็โชคดีจริงๆ ยังคงเหลืออยู่เกือบ 5 ไร่ที่ยังไม่ได้เก็บเกี่ยวคาดว่าไม่เกิน 2-3 วันพวกท่านจะต้องเก็บเกี่ยวเป็นแน่เพราะหมู่บ้านของเราตอนนี้มีเครื่องคัดแยกถึงสองเครื่อง มันประหยัดเวลาและแรงงานไปได้เยอะเลย

         ชิวชิว ไม่รอช้ารีบคืนสภาพข้าวยักษ์และวางตำแหน่งปลูกซ้อนๆ กับข้าวที่อยู่ในแปลงนี้สอดแทรกไปทุกๆ รวงปะปนกันไป นี่จะได้เป็นทางลัดที่จะทำให้ทุกคนมีข้าวยักษ์ได้กินกันเลย ไม่ต้องรอรวงข้าวยักษ์กองนี้ไปปลูกต่อแล้ว ชิวชิวเลยจัดชุดใหญ่ และเล่นใหญ่เหมือนเดิม

        [ฮิ…….ฮิ……ฮิ…….ภาระกิจปลูกข้าวเรียบร้อยแล้วจ้า] ชิวชิว คิดอย่างมีความสุขที่สุด ที่ช่วยเหลือคนในหมู่บ้านให้มีเสบียงเพิ่มเติมที่เป็นปัจจัยสำคัญอย่างหนึ่งของพวกเรา

         ประหยัด อิ่มท้อง ไม่เสียเงินสักหยวน ทุกอย่างคือ ฟรี..ฟรี ฟรี……ฟรี……ฟรี…….ฟรี…….จ้า 

         [แหมชิวชิว ชอบคำนี้จังเลย ฟรี….❕]

         กำลังนั่งคิดอย่างเพลิดเพลิน ก็ต้องตกใจเสียงคนกลุ่มใหม่ที่พากันวิ่งหน้าตาตั้งเข้ามาไม่ว่าจะเป็นเด็กๆ ในหมู่บ้านหรือพวกผู้ใหญ่ก็ตามที 

         “ไหนๆ ชิวชิวรวงข้าวยักษ์ที่หนูเจอแบบนี้ตรงไหนลูก”คุณตา

         “มันมีเยอะไหมลูก”คุณปู่

          ชิวชิว หันหน้ามาตามเสียงก็เจอกลุ่มคนกลุ่มใหญ่ตรงมาหานางและสอบถามถึงรวงข้าวยักษ์ที่พวกพี่ชายนำไปให้ดูเมื่อสักครู่นี้

         “ชิวชิว เจอจากกองรวงข้าวที่วางอยู่แถวนี้ไงคะ และกองนี้ที่ชิวชิว พี่สาวเซี่ยเซี่ย และอาเล็กเจียงเจียง กำลังช่วยคัดแยกออกมาเป็นบางส่วนแล้วค่ะ”ชิวชิว ชี้ไปทางกองรวงข้าวที่วางรอเพื่อสีเป็นข้าวสาร และกองรวงข้าวยักษ์ของนางที่แยกเอาไว้

        “มันมีเยอะค่ะคุณพ่อ”อาเล็กเจียงเจียง

        “ใช่ค่ะ เซี่ยเซี่ยยังหาเจออยู่นี่ไงคะ”พี่สาวเซี่ยเซี่ย

         อาเล็กเจียงเจียง พี่สาวเซี่ยเซี่ย เดินมาโชว์รวงข้าวยักษ์เต็มสองมือของพวกนางทั้งสองคนให้คุณตา คุณปู่ คุณพ่อ คุณลุง และทุกๆ คนได้เห็นกัน

         “ทุกๆ คนได้ยินกันแล้วใช่ไหม เร็วเข้าช่วยกันดูและแยกรวงข้าวยักษ์พวกนี้ออกมาให้หมด เราจะเก็บนำไปเพาะพันธุ์ปลูกกันรอบหน้าเลย”คุณตา

         “เมล็ดข้าวยักษ์นี้รวงหนึ่งติดเมล็ดข้าวเยอะมาก รับรองเลยว่าจะต้องได้ผลผลิตที่มากขึ้นกว่าเดิมด้วยนะ โรงเก็บข้าวเราก็จะเยอะขึ้น และที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งก็คือเราสามารถแบ่งขายได้มากขึ้นด้วย”คุณปู่ 

         เมื่อได้ยินคุณตา และคุณปู่ที่เป็นผู้นำหมู่บ้านหยางจางพูดถึงแหล่งรายได้ใหม่แบบนี้ ทุกๆ คนก็ตื่นเต้นตาโต และช่วงกันแยกรวงข้าวยักษ์ทันทีเลยไม่รอช้า 

         ทั้งเด็กและผู้ใหญ่ต่างช่วยกันคัดแยกรวงข้าวยักษ์ออกมาได้เยอะพอสมควร จากที่คิดว่ามันคงจะมีติดมาบ้างนิดหน่อยแต่ว่าไม่ใช่มันมีเยอะเลยทีเดียว

         “รวงข้าวกลุ่มนี้ เป็นกลุ่มไหนที่ช่วยกันตัดมาบ้างมีใครพอจะจำได้ไหม เราจะได้ถามว่าลักษณะของมันแตกต่างจากรวงข้าวธรรมดามากน้อยแค่ไหนกัน”คุณตา

        “เราจะได้เดาได้ด้วยว่ารวงข้าวยักษ์พวกนี้ มันหลงติดมากับพันธุ์ข้าวที่เราเคยปลูกประจำได้ยังไงด้วย”คุณปู่

         “ไม่คิดเลยนะครับคุณพ่อ ว่าแปลงที่เราปลูกข้าวตามปรกติจะมีข้าวสายพันธุ์นี้หลงมาด้วย พวกเราไม่ต้องเสียเงินสักหยวนซื้อพันธุ์ข้าวยักษ์เลย”คุณพ่อของชิวชิว

        “ใช่” คุณปู่

         เมื่อได้ยินคุณตาถามกันแบบนี้ ต่างก็งุนงงกันไปหมดเพราะพวกเขาก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าเคยเห็นรวงข้าวยักษ์นี้กันตั้งแต่เมื่อไหร่นี่น่ะสิ และพันธุ์ข้าวก็หยิบจากที่เคยหยิบประจำนั่นแหละเลยยิ่งทำให้ทุกคนงุนงงกันไปใหญ่ว่ามันมาจากไหนกันเจ้าข้าวยักษ์เมล็ดใหญ่นี่

        ในขณะที่ทุกคนครุ่นคิดกัน ว่าปลูกข้าวชุดนี้ตรงไหนและบริเวณไหนบ้างที่เจอรวงข้าวยักษ์นี้ พวกพี่ชายก็ใช้คำพูดที่ชิวชิวให้เหตุผลมาว่า

         “อาจจะเป็นพวกพ่อนก แม่นก ลูกนก พี่นก น้องนก บินผ่านไร่ข้าวเรา และทำตกลงมาครับเลยทำให้เรามีข้าวยักษ์ปนมาด้วย”พี่รองตงตง 

         เมื่อพี่รองตงตงพูดแบบนี้ขึ้นมาก่อนแล้ว ชิวชิวก็รีบพูดออกมา เพื่อเบี่ยงเบนประเด็นขึ้นมาทันทีเลย

         “ใช่ค่ะ ชิวชิวว่าพวกเราลองไปดูไร่ข้าวที่เหลือของเราดีไหมคะ ถ้าเรายังเกี่ยวข้าวไม่หมดบางทีเจ้าข้าวยักษ์พวกนี้อาจจะหลงเหลืออยู่บ้างก็ได้”ชิวชิว     

         “จริงๆ ด้วยครับคุณพ่อ ที่ชิวชิวพูดมาก็ถูกไร่ข้าวเรายังเก็บเกี่ยวไม่หมดนี่ครับพวกเราไปดูกันเถอะครับทุกคน”คุณพ่อของชิวชิว

         “ไปพวกเรา ไปดูให้เห็นกับตากันเลย ทำไมพวกเราถึงได้โชคดีกันแบบนี้นี่ อยู่ดีๆ ก็ได้สายพันธุ์ข้าวยักษ์มาแบบฟรีๆ แบบนี้”คุณปู่

        “พวกนกคงบินมานานแล้วเมื่อยน่ะค่ะ พวกเราเลยโชคดีได้ข้าวยักษ์เยอะแยะเลย”ชิวชิว

         “.............................”กลุ่มผู้ใหญ่ ทุกๆ คน

        “จิ๊บ……….จิ๊บ…………..จิ๊บ……….จิ๊บ…………..”ชิวชิว ก็ทำท่า ตอนนกเมื่อยและทำข้าวยักษ์หล่นให้ดูประกอบด้วยอีกต่างหาก ❕  ❕  ❕  ????️????️

         “.............................”กลุ่มผู้ใหญ่ ทุกๆ คน

        “จิ๊บ……….จิ๊บ…………..จิ๊บ……….จิ๊บ…………..จิ๊บ……….จิ๊บ…………..จิ๊บ……….จิ๊บ…………..”สักพักเสียงนกร้องตัวน้อยๆ ก็ดังทั่วบริเวณลานที่เก็บรวงข้าวเต็มไปหมด


     

    *************************  

    ชิวชิว โชคดีเจอพันธุ์ข้าวยักษ์เข้าให้เลยทำให้เป็นรายได้เข้าหมู่บ้านหยางจางอีกอย่างหนึ่งแล้ว

        แต่เอ๊ะ……พรุ่งนี้วันที่ 3 แล้วสินะ ❓❓❓❗  วันที่ 3 ของอะไรน๊าาาาาใครความจำดี ชิวชิวมีอะไรถึงรอ 3 วันกันนะ❓❓❓

     

    #############  

    เอกสารอ้างอิง

    ขอบคุณภาพและข้อมูลจาก :

    https://www.xinhuathai.com/vdo/225959_20210830

    https://www.dailynews.co.th/news/1489698/

    https://www.xinhuathai.com/china/203093_20210522

    http://www.hi.chinanews.com.cn/hnnew/2022-09-17/4_158719.html?fbclid=IwAR0yS-X2AB9kx2Bm_B4o1LSp7AErZwNcC6ws8g1VP5WytoeT-SpVy8Fetdk

    https://www.blockdit.com/posts/5f4f5538ee59a106b5071ffb

     

         เฉิน หยางผู่(Chen Yangpu) รองผู้อำนวยการศูนย์วิจัยเทคโนโลยีวิศวกรรมข้าวลูกผสมระดับชาติของจีน สาขานครฉงชิ่ง กล่าวว่า ข้าวขนาดยักษ์ถูกเลี้ยงในหมู่บ้าน Changhong ของ Chonqing ในเดือนเมษายนปีนี้ และต้นกล้าถูกปลูกในเดือนพฤษภาคม ผลผลิตต่อหมู่บ้านน่าจะสูงถึง 750-900 กิโลกรัม

     

         สำนักข่าวซินหัวรายงานจากเมืองกุ้ยหยาง ประเทศจีน เมื่อวันที่ 20 ก.ย. ว่า ข้าวลูกผสมยักษ์สายพันธุ์หนึ่ง ซึ่งสามารถเติบโตจนสูง 1.9 เมตร ถูกหว่านบนนาข้าวนำร่องขนาด 4 หมู่ ( ราว 1.6 ไร่ ) ในหมู่บ้านซานโจว ที่อำเภอหรงเจียง ในมณฑลกุ้ยโจว ทางตะวันตกเฉียงใต้ของจีน เมื่อเดือน พ.ค. ที่ผ่านมา และกำลังเข้าสู่ฤดูกาลเก็บเกี่ยวแล้ว


     

     

    คล้ายกับเรื่องแม่หนูน้อย มือสัมผัสคืนสภาพ ที่คุณอ่าน