ข้าคือท่านย่า วัยเตาะแตะ

    ตอนที่157 ทำเส้นทางบนแม่น้ำสายหนึ่งในเมืองเซี่ยเฉิง

         พวกพี่สะใภ้ หลานสะใภ้ ก็นำชาร้อน ขิงร้อนผสมน้ำผึ้งหวานๆมาแจกจ่ายให้กับพวกเด็กๆ และเหล่าบรรดาพวกผู้ชายได้ดื่มกันอีกด้วย ถึงแม้ว่าจะมีพลังธาตุห่อหุ้มกระจายความร้อน ความอบอุ่นไปทั่วร่างกายแล้วก็ตามที แต่ก็เป็นปรกติที่ในแต่ละวันพวกเขาจะจิบเครื่องดื่มร้อนๆกันนั่นเอง

         “ซิบๆ….อ้า…ชื่นใจแต่ว่านะ เจ้าแข็งโป๊กมานี่หน่อยสิ”เหนี่ยวเหนี่ยว

         “..............!!!”เจ้าแข็งโป๊ก

         “ไอ้หยา!!เจ้านายทำไมเรียกข้าอีกแล้วเล่า”เจ้าแข็งโป๊ก

         “อ๊ะ…นี่เร็วเข้า”เหนี่ยวเหนี่ยวยื่นถ้วยน้ำขิงให้มัน

         “...????”เจ้าแข็งโป๊กมองถ้วยน้ำขิงของเจ้านายมันอย่างงงๆจนกระทั่งเห็นว่าเจ้านายมันทำท่าเท่านั้นแหละมันเลยเข้าใจทันทีว่าเจ้านายของมันต้องการอะไรกัน

         “ฟึ่บ…..”มันโปรดเกล็ดหิมะลงถ้วยน้ำขิงของเจ้านายมันทันที

         “ได้แล้วเจ้านาย…”เจ้าแข็งโป๊ก

         “ซิบ..ๆ…อ้า..ชื่นใจอร่อยมากอย่างนี้สิ เหมือนน้ำปั่นเลยอิ…อิ…”เหนี่ยวเหนี่ยวเปลี่ยนจากน้ำร้อนเป็นน้ำเย็นแทนเสียแล้ว

         ทางด้านพวกเหลนๆเห็นท่านย่าเล็กดื่มน้ำขิงผสมน้ำผึ้งใส่หิมะแล้วทำหน้าฟินมากมายเวลาดื่มก็อยากจะลองกินแบบนี้ดูบ้างเหมือนกัน

        “พวกข้าขอด้วยสิเจ้าแข็งโป๊ก….”เหลนสาวสี่ทู่จึ

         “..........!!!”เจ้าแข็งโป๊ก

        “ใช่ๆขอด้วยนะ”เหลนสาวน้อยต่างก็ยื่นถ้วยน้ำขิงผสมน้ำผึ้งร้อนๆไปให้เจ้าแข็งโป๊กกันทันทีทันใดเลย

         “ว้าว…..รสชาติดีมากเลย”พวกเหลนๆ

         “อร่อยคล้ายๆกับน้ำแข็งใสเกล็ดหิมะเลยเจ้าค่ะท่านย่าเล็ก”เหลนสาวสามยวี๋ยวี๋

         “ใช่ๆน้ำแข็งป่นๆอร่อยมากเลยมันนิ่มละลายในปากเลยนะ”เหลนสาวรองมี่เฟิง

         “ใช่ๆ อร่อยที่สุดเลยดื่มแบบนี้น่ะ”เหลนสาวสี่ทู่จึ

         “มันก็เรียกได้ว่าน้ำปั่นอย่างไรเล่าเหลนๆ ปรกติน้ำแข็งเย็นๆจะเป็นก้อนๆใช่ไหม แต่ว่านี่มันเป็นแบบป่นละเอียด”เหนี่ยวเหนี่ยว

         “อ้า….”พวกเหลนๆ

         “เข้าใจแล้วเจ้าค่ะ/ขอรับ ท่านย่าเล็ก”เหลนๆ 

         “อากาศเย็นๆ ดื่มน้ำเย็นๆ เข้ากั๊นนน..เข้ากันเนอะ”เหนี่ยวเหนี่ยว

         “ใช่ๆ เจ้าค่ะ ท่านย่าเล็ก”เหลนสาวน้อย ที่เป็นลูกรับ และผู้สนับสนุนอย่างเป็นทางการเสมอมาไม่มีสักครั้งที่จะพูดตรงกันข้ามกับท่านย่าเล็กของพวกนางเลย

         “..............!!”พวกผู้ใหญ่

         “เฮ้อ…..บางครั้งบางคราวพวกนางก็เข้าใจประเด็นบางอย่างผิดไปอยา่งมากเลยนะ”ท่านแม่

         “เฮ้อ….ก็นั่นน่ะสิ มีที่ไหนกันอากาศหนาวเย็นจนจะตัวแข็งแต่กลับอยากกินน้ำเย็นๆและชื่นใจอีกต่างหากนะ!!!”ท่านป้าฉือ

         “ความคิดแปลกประหลาดแบบนี้ แก้ไขพวกนางได้ยากเสียด้วยสิพวกเรา”ท่านป้าอี้

         “ก็จริงนะ..”ท่านแม่

         เหนี่ยวเหนียวก็ชักชวนกินน้ำที่ใส่หิมะลงไปแทนเพื่อเพิ่มความแปลกใหม่กับรสชาติเดิมที่เคยกินกัน และแน่นอนว่าหิมะที่น้ำมากินนั้นมาจากเจ้าแข็งโป๊ก ข้อเสียนั้นไม่มีเลย มีแต่ข้อดีเพียงอย่างเดียว!!!

         ทุกๆคนเสียเวลานั่งพักผ่อนอยู่ตรงนี้นานพอสมควร ไหนจะต้องทำรถลาก รถเลื่อนหิมะให้เรียบร้อย ไหนจะเสียเวลานั่งพักกินเพื่อเติมเต็มท้องของพวกเด็กๆอีก 

         จนในที่สุดก็ได้เวลาออกเดินทางกันจริงๆเสียทีกับรถเลื่อนหิมะเหล่านี้
        “เอาล่ะเด็กๆเตรียมพร้อมกันแล้วหรือยัง??”ท่านพ่อ

          “พร้อมมากเลยเจ้าค่ะ”เหนี่ยวเหนี่ยว

         “พร้อมเจ้าค่ะ”เหลนสาวน้อย

         “พร้อมขอรับ”เหลนชาย

         “แต่ก่อนจะออกเดินทางกันต้องตกลงพูดคุยกันก่อนนะว่า ห้ามขับขี่รถเลื่อนกันแบบแปลกๆน่ะ เข้าใจไหมเด็กๆ??”ท่านพ่อ

         “เข้าใจเจ้าค่ะ/ขอรับ”พวกเด็กๆ

         “เหนี่ยวเหนี่ยว…”ท่านแม่

         “โอ้….เจ้าค่ะท่านแม่…ตึก..ตัก….”เหนี่ยวเหนี่ยว รีบเก็บรถเลื่อนส่วนตัวของนางเองอย่างรวดเร็วเข้าไปในมิติส่วนตัวของนาง พร้อมกับพยายามโจมตัวเดินไปยังรถเลื่อนของคนอื่น เพราะท่านแม่ไม่อนุญาตให้นางขับขี่รถเลื่อนหิมะนี้เองอย่างเด็ดขาดเลย ท่านแม่คงจะทนไม่ไหวกับลีลาท่วงท่าการขับขี่รถเลื่อนของนางสักเท่าไหร่

         เหนี่ยวเหนี่ยวเองก็ทำหน้าเซ็งๆอยู่เหมือนกัน แต่ก็ไม่กล้าหืออย่างแน่นอน ทำเด็กดีที่เชื่อฟังขึ้นมาทันทีเพียงแค่เสียงเรียกชื่อสั้นๆเพียงแค่คำเดียวจากท่านแม่

         “โอ้..!!น้องหญิงเยี่ยมมากปราบเจ้าตัวเล็กได้แล้ว”ท่านพ่อ

         “ดีแล้วล่ะเพราะจะออกเดินทางกันเลยจะได้ไม่ต้องพากันกังวลมากนักถ้าให้นางได้จับรถเลื่อนหิมะนี้เองน่ะนะ

         “จริง..”ท่านพ่อ 

         เมื่อจัดการเก็บกวาดสถานที่ตรงนี้ให้เรียบร้อยเหมือนเดิมแล้ว ทุกๆคนก็ขึ้นรถเลื่อนหิมะกันหมดแล้วด้วย สัตว์อสูรในพันธะสัญญาของพวกเด็กๆเองก็พร้อมแล้วเช่นกัน

         “ออกเดินทางได้…”เหนียวเหนี่ยว

         “ไปเลย   !!!!”พวกเด็กๆ 

         เมื่อพร้อมแล้วก็พากันเคลื่อนตัวด้วยรถเลื่อนหิมะกันเลย โดนมีรถเลื่อนนำหน้าอยู่ สองคัน และคันอื่นๆก็ติดตามมากันติดๆตามไล่หลังกันมา

         ขบวนรถเลื่อนค่อยๆขับเคลื่อนผ่านเส้นทางที่เต็มไปด้วยการทับถมของหิมะตลอดแนว บรรยากาศรอบๆที่เต็มไปด้วยสีขาวโผลนของหิมะเกาะเต็มไปหมด ต้นไม้ที่มีการแข็งตัวของหิมะ

         “ว้าว….สวยมากจริงๆเมืองหิมะเนี่ยเสียดายที่ไม่มีพวกกล้องถ่ายรูปมาด้วยนะเนี่ย น่าจะถ่ายเก็บไว้เป็นที่ระลึกจริงๆ คงจะได้จดจำเอาไว้กับวาดภาพเอาไว้ได้เพียงแค่นั้นแหละกับโลกของยุคนี้”เหนี่ยวเหนี่ยว นางบ่นพึมพำของนางอยู่คนเดียวหลังจากได้มองเส้นทางการเดินทางที่ผ่านมา

          เพราะที่ๆนางมาจากสถานที่ที่ไม่ได้มีหิมะตกมาก่อนในชีวิต พอมาอยู่ในชีวิตใหม่ที่โลกแห่งนี้ นี่ก็เป็นครั้งแรกของนางจริงๆที่ได้สัมผัสหิมะและบรรยากาศโดยรอบหนาวเย็นแบบนี้ นางตื่นเต้นกับมันมากจริงๆ 

         เส้นทางที่ใช้ไม่แน่ใจนักว่าเคยมีชาวเมืองของเมืองเซี่ยเฉิงได้ใช้เดินทางกันบ้างหรือไม่เพราะมันดูค่อนข้างยากจริงๆ เนื่องจากที่มีหิมะตกตลอดเวลา และกลบเกลื่อนร่องลอยของเส้นทางเก่าๆ อีกด้วย

         และเส้นทางล่าสุดที่กำลังจะวิ่งผ่านดูเหมือนจะเคยเป็นแม่น้ำสายหนึ่ง แต่ตอนนี้มันก็เหมือนกับถนนทั่วๆไปนั่นเอง แม่น้ำที่ปรกติจะไม่แข็งตัวแต่คงจะไม่ใช่สถานที่ที่มีหิมะตลอดแบบนี้อากาศทำให้น้ำในแม่น้ำแข็งตัวทั้งหมด

         “นั่นมันแม่น้ำใช่หรือไม่กันเจ้าคะ???”เหนี่ยวเหนี่ยว

         “แม่น้ำ..???”ทุกๆคน มองตามที่เหนี่ยวเหนี่ยวชี้ไป

         “จริงด้วย…!!!”

          “แม่น้ำที่ไม่มีน้ำไหลวน กลับกลายเป็นธารน้ำแข็งหมดแล้ว”เหนี่ยวเหนี่ยว 

         “แม่น้ำสายนี้คงน่าจะแข็งตัวตลอดเวลาแน่ๆเลย แต่ว่าด้านใต้ลึกๆอาจจะไม่เป็นน้ำแข็งก็เป็นได้”ท่านพ่อ

         “ค่อนข้างจะอันตรายอยู่เหมือนกันน่ะสิเจ้าคะท่านพ่อแบบนี้น่ะ ถ้าคนไม่ใช่คนพื้นที่่คิดว่าสามารถเดินทางผ่านเส้นทางธารแม่น้ำแข็งเส้นนี้ได้ก็อันตรายมากจริงๆเจ้าค่ะ”เหนี่ยวเหนี่ยว

         “นั่นน่ะสินะ..!!!”ทุกๆคน มองไปที่แม่น้ำสายนี้กันอย่างวิตกกังวลนึกให้เป็นห่วงจริงๆ 

         “เจ้าแข็งโป๊ก เจ้าจัดการได้หรือไม่กันแม่น้ำสายนี้น่ะ???”เหนี่ยวเหนี่ยว รีบหันมาทางสัตว์อสูรในพันธะสัญญาตัวตนที่ 4 ของนางทันทีทันใดเลย เพราะดูแล้วมันน่าจะคุ้นเคยกับสภาพอากาศและสภาพแวดล้อมลักษณะแบบนี้มากที่สุด 

         “ได้สิเจ้านาย ข้าจะตรวจสอบดูแม่น้ำเส้นนี้เองว่าจะปลอดภัย แข็งแรงหรือไม่กัน”เจ้าแข็งโป๊ก

         “ถ้าอย่างไรแล้วก็ทำเป็นทางให้ชัดเจนเลยนะ และจัดการให้มันแข็งโป๊กๆๆเลย และก่อกำแพงกั้นแบบนี้ ความสูงเท่านี้จนไปถึงเส้นถนนของอีกฟากฝั่งแม่น้ำสายนี้ เข้าใจไหมนี่คืองานที่ 2 ที่เจ้าจะต้องทำให้สำเร็จนะ”เหนี่ยวเหนี่ยว

         “ได้เลยเจ้านาย ข้าจะไม่ทำให้เจ้านายผิดหวังแม้แต่น้อย ในที่สุดข้าก็ได้ทำงานที่มีเกียรติ์ต่อตัวตนของข้าอย่างแท้จริงเสียที”เจ้าแข็งโป๊ก

         ประโยคหลังๆมันพึมพำเบาๆไม่สามารถพูดออกมาดังๆได้ เดี๋ยวจะโดนคำสั่งแปลกๆจากเจ้านายของมันอีก แน่นอนว่ามันไม่มีทางยอมเสี่ยงอย่างแน่นอนเลย

         “ทำถนนบนแม่น้ำเส้นนี้เหรอลูกรัำ???”ท่านพ่อ

         “ใช่แล้วเจ้าค่ะท่านพ่อ ไหนๆมันก็เป็นน้ำแข็งหมดแล้วเราก็ใช้มันให้เกิดประโยชน์เสียหน่อย เพียงแต่ต้องสร้างความแข็งแรงของมันเท่านั้นเอง”เหนี่ยวเหนี่ยว

         “ดีจริง ลูกรักแบบนี้ก็มีเส้นทางการเดินทางเพิ่มขึ้น น่าจะเป็นประโยชน์ให้กับชาวเมืองเซี่ยเฉิงได้มากมายทีเดียวเลยนะ”ท่านพ่อ

          “เจ้าค่ะ”เหนี่ยวเหนี่ยว

          “จอดตรงนี้ดีกว่า จะได้ให้เจ้าแข็งโป๊กเริ่มงานของมันเลย”เหนี่ยวเหนี่ยว สั่งให้สัตว์อสูรเด็กในพันธะสัญญาของเหลนๆหยุดรถเลื่อนหิมะเมื่อเจอที่เหมาะๆสำหรับให้เจ้าแข็งโป๊กเริ่มสำรวจเส้นทางแม่น้ำสายนี้

         “เอี๊ยด……..”

         “ข้าไปก่อนนะเจ้านาย”เจ้าแข็งโป๊ก

         “ไปดีมาดีนะเจ้าแข็งโป๊ก อย่าตกลงไปแม่น้ำเล่า เดี๋ยวเจ้าจะละลายตามแม่น้ำไปด้วย”เหนี่ยวเหนี่ยว กล่าวอวยพรสัตว์อสูรในพันธะสัญญาของนาง??

         “.............!!??”เจ้าแข็งโป๊ก ทำสีหน้าเจื่อนๆออกมาทันทีเลยไม่รู้เลยว่าเจ้านายอวยพรมันหรือสาปแช่งมันแทนกันล่ะเนี่ย??

         เจ้าแข็งโป๊กเริ่มออกสำรวจโดยมีเหล่าบรรดาสัตว์อสูรเด็กๆตัวอื่นๆติดตามไปด้วย 

         ทางด้านเหนี่ยวเหนี่ยว กับคนอื่นๆก็คอยมองตามเจ้าแข็งโป๊กไปทุกย่างก้าวที่มันเหยียบย่ำลงแม่น้ำสายนี้

         “พวกเราจะตามเจ้าแข็งโป๊กไปด้วยไหมเจ้าคะท่านย่าเล็ก??”เหลนสาวใหญ่ยายา

         “ไปสิไป แต่รอให้เจ้าแข็งโป๊กทำเส้นทางให้มากกว่านี้หน่อยพวกเราค่อยเคลื่อนรถเลื่อนตามมันไปนะ”เหนี่ยวเหนี่ยว

         “ได้เจ้าค่ะท่านย่าเล็ก”เหลนสาวใหญ่ยายา

         เมื่อเจ้าแข็งโป๊กทำการสำรวจพื้นที่แม่น้ำสายนี้ได้แล้ว แต่ละย่างก้าวสั้นๆของมันก็จะเริ่มมีการเกาะตัวที่แข็งแรงขึ้นของน้ำในแม่น้ำสายนี้ และมีกำแพงที่เกิดจากน้ำแข็งขึ้นขนาบทั้งสองด้านอีกด้วย เพื่อกั้นขอบเขตให้รับรู้ว่านี่คือเส้นทางเดินทางได้เท่านั้น

         “ไปกันได้แล้วเจ้าค่ะดูเหมือนเจ้าแข็งโป๊กจะทำเส้นทางได้ประมาณสัก 1-2 ลี้(1 ลี้ = 500 เมตร)ได้แล้วล่ะ”เหนี่ยวเหนี่ยว 

          “ตกลง”ทุกๆ คน 

          เหนี่ยวเหนี่ยวกับคนอื่นๆเริ่มขับเคลื่อนรถเลื่อนหิมะ เดินทางตามเส้นทางสะพานบนแม่น้ำธารน้ำแข็งแห่งนี้ที่เจ้าแข็งโป๊กได้ทำขึ้นมาใหม่ๆ

         “รู้สึกเหมือนมีไอพลังธาตุวนเวียนอยู่เยอะเหมือนกันนะเนี่ย สงสัยเจ้าแข็งโป๊กจะใช้พลังธาตุออกมาเยอะพอสมควรเลยทีเดียว”เหนี่ยวเหนี่ยว

         “มันไม่หนาวเลยนะเจ้าคะท่านย่าเล็ก???”เหลนสาวรองมี่เฟิง

         “จริงด้วย ไม่รู้สึกสัมผัสถึงอากาศหนาวเย็นเลยตั้งแต่เข้ามาในเส้นทางที่เจ้าแข็งโป๊กทำให้น่ะเจ้าค่ะท่านย่าเล็ก”เหลนสาวสามยวี๋ยวี๋

         “อ้อ….เป็นเพราะว่าเจ้าแข็งโป๊กมันอยากให้การเดินทางไม่พบกับความทรมานจากความหนาวเย็นน่ะ ไอเย็นที่พวกเจ้าเห็นกันมันมีประโยชน์ทางการรักษาร่างกายของมนุษย์และสัตว์อสูรต่างๆที่มาใช้เส้นทางเส้นนี้ มันจะไม่ได้มีความรู้สึกหนาวเย็นแบบทรมานแบบนั้น”เหนี่ยวเหนี่ยว

         “โอ้….!!”ทุกๆคนได้ฟังที่เหนี่ยวเหนี่ยวพูดถึงสิ่งที่เจ้าแข็งโป๊กได้ทำ ก็รู้สึกตกตะลึงมากจริงๆ พวกเขาทุกๆคนเองก็รับรู้ว่าสัตว์อสูรในพันธะสัญญาของเหนี่ยวเหนี่ยวนั้นวิเศษมากแค่ไหน แต่ก็ยังอดไม่ได้จริงๆที่จะต้องรู้สึกตื่นเต้นในทุกๆครั้งที่เจอเรื่องแบบนี้

         “ไอละอองความเย็นที่เยียวยารักษาร่างกาย นี่มันวิเศษมากจริงๆนะ”ท่านลุงฉือ

         “มีหวังถ้าชาวเมืองเซี่ยเฉิงหรือผู้มาเยือนทำการค้าขายหรือเยี่ยมเยียนคนรู้จักเดินทางผ่านแม่น้ำสายนี้ และรับรู้ถึงความวิเศษของมันคงจะแห่กันมาใช้กันยกใหญ่เลยนะข้าว่า”ท่านลุงอี้

         “ก็นั่นน่ะสิ ตั้งแต่สัมผัสไอละอองเย็นๆของเจ้าแข็งโป๊กนี่มันรู้สึกเย็นสบายและเบาตัวมากจริงๆเลยนะ ไม่ได้จำกัดถึงพลังธาตุบางธาตุอีกด้วย ข้ากับพวกเจ้ารู้สึกดีเหมือนกันหมดที่ได้สัมผัสไอพลังเย็นของเจ้าแข็งโป๊กเนี่ย”ท่านพ่อ

         “ใช่ๆ….”ท่านลุงอี้ ท่านลุงฉือ

    ************

     

         เหนี่ยวเหนี่ยว มอบหมายภาระกิจที่2 ให้เจ้าแข็งโป๊กได้ทำนั่นก็คือสร้างเส้นทางถนนหรืออาจจะมองเป็นสะพานข้ามผ่านก็ได้ เพื่อที่จะเพิ่มเส้นทางการเดินทางให้มากขึ้น และไม่ใช่แค่เป็นเส้นทางที่ผ่านทางได้ แต่เส้นทางนี้กลับวิเศษโดยการเหมือนเป็นรับไอละอองเย็นๆเพื่อรักษาผู้คนและสัตว์อสูรได้อีกต่างหากด้วย 

     


    คล้ายกับเรื่องข้าคือท่านย่า วัยเตาะแตะ ที่คุณอ่าน