สองสาวสวยขลุกอยู่ที่ห้องพักฟื้นของลีออนจนเกือบเที่ยง ต่างก็พูดคุยอย่างตื่นเต้นจากเหตุการณ์ในวันประเมินความสามารถ นี่เป็่เวลาแห่งมิตรภาพอันแสนสุขของลีออน แต่ไม่ใช่กับสองสาวที่แอบปลื้มลีออนอยู่ในใจ ความรู้สึกดีๆ ที่ค่อยๆ เกิดขึ้นั้แ่ที่ลีออนเข้ามาช่วยตอนสู้กับโกไลแอต หรือ่ที่ลีออนได้แสดงความสามารถอันน่าทึ่งที่แสนน่าประทับใจใน่ของการประเมิณความสามารถ แม้ว่าลีออนอาจจะไม่ใช่ชายหนุ่มที่หล่อเลิศมาดเข้ม แต่เขาก็เป็ชายชาตรีที่สุภาพและอบอุ่น จนทำให้ทั้งสองสาวอดไม่ได้ที่จะมีความรู้สึกมากเกินกว่าเพื่อนให้กับลีออน
“เอ้อ...ใช่สิ...”
ลีออนนึกบางอย่างขึ้นได้ จึงหันไปเปิดลิ้นชักหยิบผ้าคลุมวิเศษผืนกะทัดรัดกับอัญมณีสีม่วงทั้งสามขึ้นมา
“อ้อ...ไอเท็มที่ได้จากการปราบโซลคอบเตอร์ในตอนนั้นนี่”
ไลลาแสดงท่าทีตื่นเต้นอยากรู้อยากเห็น เมื่อลีออนหยิบของสำคัญที่เปรียบเสมือนรางวัลของผู้ชนะมาให้ดู
“โซล...คีป...เปอร์...ย่ะ ไม่ใช่โซลคอปเตอร์...เรียกซะปีศาจกลายเป็ยานพาหนะเลย”
เอสต้าแซวไลลาแบบกวนๆ ติดตลกตามสไตล์เพื่อนสนิท
“อ๊ะ ใช่ๆ...โซลคีปเปอร์ หูววว...เอสต้าดูสิ เพชรพวกนี้สวยมากเลย”
ไลลายังคงแสดงท่าทางน่ารักสบายๆ สไตล์เปิ่นๆ ของเธอ เห็นแล้วลีออนก็อดยิ้มไม่ได้
“ไม่ใช่เพรชรหรอก มันเป็พวกหินวิเศษในโลกนี้น่ะ จะเรียกอีกอย่างว่าอัญมณีเวทมนตร์ก็ได้ หินสีม่วงแบบนี้คืออเมทิสต์”
ลีออนพูดด้วยรอยยิ้มที่อ่อนโยนราวกับว่าเห็นไลลาคือน้องสาวตัวน้อยที่แสนน่ารักน่าเอ็นดู และลีออนก็เป็เหมือนพี่ชายที่กำลังให้ความรู้ทั่วไปที่น้องสาวกำลังสนใจ ทั้งๆ ที่ทั้งสามคนก็อายุเท่าๆ กัน แต่ไลลาดูจะไร้เดียงสาที่สุดแล้ว
“ชอบอันไหนเลือกกันได้เลยนะ...ผมให้...รวมถึงผ้าคลุมวิเศษนี่ด้วยนะ”
ลีออนพูดในสิ่งที่ทำให้ไลลาและเอสต้าถึงกับต้องใ ไม่คิดว่าจะเป็สิ่งที่ลีออนพูดออกมา
“ไม่นะ...ไม่ได้หรอก...ไม่ได้เด็ดขาดเลย ของมีค่าที่ลีออนต้องเสี่ยงชีวิตช่วยพวกเราไว้ จนทั้งพวกเราและอีกหลายคนก็เกือบเอาชีวิตไม่รอด...ลีออนเก็บไว้เถอะ”
ไลลาปฏิเสธอย่างตรงไปตรงมาตามเหตุผลและหลักของมนุษยธรรม
“ใช่แล้วล่ะ...อีกอย่างนะ ครูการ์เล็ตก็เคยบอกไว้นี่ ว่าของวิเศษมันจะเลือกเ้าของด้วยอยู่ดี...พวกมันสมควรอยู่กับลีออนแล้วล่ะ”
เอสต้าเห็นด้วยกับไลลาและนึกขึ้นได้ถึงคำพูดของการ์เล็ตที่เคยบอกสมัยที่ลีออนได้รับหอกเขี้ยวอสูร
“อืมมม...งั้นอเมทิสต์นี่ล่ะ เราเก็บไว้คนละเม็ดดีมะ เป็สัญลักษณ์ระหว่างความผูกพันของมิตรภาพระหว่างพวกเราไง”
ลีออนยังคงอยากให้อะไรกับเพื่อนๆ ของเขาบ้าง การได้ทุกอย่างมาเพียงคนเดียวมันทำให้เขารู้สึกอึดอัดใจ แต่การพยายามหาเหตุผลต่างๆ ของเขามันช่างไม่เหมาะเอาซะเลยสำหรับการพูดถึงเื่ความผูกพันระหว่างพวกเขาทั้งสามคน
ไลลาและเอสต้าต่างก็เงียบไป หัวใจเต้นแรง เืสูบฉีดจนหน้าแดงระเรื่อ จึงได้แต่ก้มหน้าทำท่าทีเป็กำลังคิดอะไรเพื่อไม่ให้ใครผิดสังเกต
“ไม่ดีเหรอ...ผมพูดอะไรผิดรึเปล่า...??”
ลีออนรู้สึกได้ถึงอาการแปลกๆ และบรรยากาศที่เปลี่ยนไป
“งั้นก็ขอรับไว้นะ...แด่มิตรภาพระหว่างเรา...เนอะไลลา”
เอสต้าหยิบอเมทิตส์ขึ้นมาหนึ่งเม็ด พรางชนไหล่และพยักหน้าให้สัญญาณไลลาว่าให้ตกลงตามลีออนว่าแหละ ไม่งั้นก็เถียงกันไม่จบ
“อ้อ...อื้อ...ใช่จ๊ะ ขอบคุณนะลีออน...แด่มิตรภาพระหว่างเรา”
ไลลาคล้อยตามไปแบบงงๆ แต่ก็แอบรู้สึกดีจนหัวใจพองฟูอย่างบอกไม่ถูก ก่อนจะหยิบอเมทิสต์ขึ้นมาชูไว้ข้างหน้าตามแบบอย่างของเอสต้า
“แด่มิตรภาพระหว่างเรา...”
ลีออนก็หยิบอเมทิสต์เม็ดสุดท้ายขึ้นมาพร้อมกับยื่นไปข้างหน้าเข้าหาไลลาและเอสต้า
กิ๊งงงงง...”แด่มิตรภาพระหว่างเรา...”
ทั้งสามคนยื่นอเมทิตส์ทั้งสามเม็ดเข้ามาชนกันเบาๆ และประสานเสียงเป็สัญญาณย้ำเตือนถึงพันธสัญญาด้วยความพร้อมเพรียงเป็สัญลักษณ์แห่งความสามัคคี
หลักจากนั้นทั้งสามคนก็กินข้าวด้วยกันอยู่ที่ห้องพักฟื้นของลีออนในเขตพยาบาลเช่นเดิม โดยที่ไลลาและเอสต้าก็ไปนำอาหารคาวหวานจากโรงอาหารมาเหมือนเช่นเมื่อตอนเช้า เมื่อเสร็จจากมื้อเที่ยงเป็อันเรียบร้อย ลีออนก็ชวนไลลาและเอสต้าเปิดจดหมายอ่านด้วยกัน ซึ่งเป็การอ่านจดหมายที่เร็วมากจนไลลาและเอสต้าแปลกใจเล็กน้อย แต่ก็พอเข้าใจในความสามารถพิเศษของลีออน
มีทั้งจดหมายจากผู้เริ่มต้นเช่นเดียวกันซึ่งล้วนมากจากผู้หญิงทั้งหมด ดูเหมือนจะเป็เหล่าแฟนคลับที่ปลาบปลื้มและชื่นชอบลีออน จากผลการทดสอบที่ผ่านมา
จดหมายเทียบเชิญเข้าร่วมกิลด์ต่างๆ มีเอกสารกฎระเบียบข้อบังคับและผลประโยชน์ต่างๆ แนบมาด้วย อาจจะเป็ไปตามหลักเกณฑ์ของข้อตกลงในโลกแห่งนี้ เพื่อให้ผู้ได้รับเชิญสามารถตัดสินใจได้ง่ายขึ้น
“ข้อห้ามเยอะจัง...ถึงจะใช้ชีวิตง่ายขึ้น...แต่รู้สึกเหมือนโดนขังอยู่ในกรงยังไงไม่รู้เนาะ”
ลีออนบ่นพึมพำ เหมือนทุกอย่างไม่ค่อยเป็ไปตามที่คิดไว้สักเท่าไหร่
“ก็ธรรมดาแหละ เขาก็ต้องร่างกฎพวกนี้เผื่อไว้ก่อนเพื่อความปลอดภัย อย่าไปคิดมาก ดูที่พวกผลประโยชน์กับอย่างอื่นที่น่าสนใจก็พอ”
เอสต้าบอกลีออนห้วนๆ เพื่อให้ลีออนเข้าใจว่ามันเป็เื่ปกติที่เขาทำกัน แต่ดูเหมือนว่าลีออนจะไม่ค่อยเข้าใจสักเท่าไหร่
ฟรึ่บบบบ...
เสียงวางจดหมายฉบับสุดท้ายลงกองจดหมายที่อ่านจบแล้ว
“อืมมม..เอาล่ะอ่านหมดละ แล้วของไลลากับเอสต้าล่ะ…??”
2K
