สลับร่าง พลั้งชน

บรรยากาศภายในห้องนอนของอาร์ตเงียบสงัด มีเพียงลมจากแอร์ที่ให้ความเย็นอยู่เท่านั้น ครูแพรว (ในร่างอาร์ต) พร้อมยาเช็ดตัวพันอกได้แต่ยืนจ้องมองกางเกงบ็อกเซอร์ลายกราฟิกเห่ยๆ กับเสื้อยืดตัวใหญ่ ที่เธอเพิ่งค้นเจอในลิ้นชักด้วยสายตาว่างเปล่าหลังอาบน้ำเพิ่งเสร็จ

"ต้องใส่ไอ้นี่จริงๆ เหรอ..." เธอพึมพำพลางถอนหายใจยาว เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เธอต้องใส่ชุดแบบนึ้นอน

หลังจากทำใจใส่ชุดนอนของอาร์ตได้ เธอพยายามหยิบโทรศัพท์ของอาร์ตขึ้นมาเช็กดูเพื่อหาข้อมูลส่วนตัวของอาร์ตแต่สิ่งที่พบกลับมีแต่รูปถ่ายเซลฟี่อวดซิกแพคหน้ากระจก และแชทกลุ่มเพื่อนที่คุยกันเรื่องเกมและเรื่องใต้สะดือ

ครูสาวในร่างเด็กหนุ่มล้มตัวลงนอนตะแคงบนเตียงแคบๆ กลิ่นน้ำลายจางๆ ที่ติดอยู่บนปลอกหมอนทำให้เธอต้องเอาผ้าเช็ดหน้าที่ติดมือมาวางรองไว้ก่อนจะซบหน้าลงไป "อาร์ต... ถ้าพรุ่งนี้เธอทำอะไรประหลาดๆ ในร่างของฉันจนคนอื่นสงสัย ฉันไม่เอาเธอไว้แน่!" เธอกัดฟันกรอกพร้อมกับพยายามข่มตานอนด้วยความแค้น

ตัดกลับมาที่คอนโดที่ตอนนี้บรรยากาศเริ่มร้อนแรง อาร์ต (ในร่างครูแพรว) ไม่ได้รีบร้อนที่จะเข้านอน เขากำลังสนุกกับการ "คัดเลือก" ตัวตนใหม่จากตู้เสื้อผ้าของครูแพรวที่มีบานกระจกเงาสะท้อนภาพนางฟ้าสาวแสนน่ารักสุดเอ็กซ์อยู่

อาร์ตไล่ดูชุดนอนในตู้เสื้อผ้า และสายตาเจ้าเล่ห์ของเขาไปหยุดอยู่ที่ "ชุดนอนผ้าไหมซาตินสีแชมเปญเกาะอก" ซึ่งมันดูหรูหราและน่าจะขับผิวขาวจัดของครูแพรวให้ดูผ่องประกายยิ่งกว่าเดิม

เขาสวมชุดเกาะอกตัวสั้นนั้นลงบนร่างที่ยังชื้นไออุ่นจากการอาบน้ำ เนื้อผ้าไหมที่หนักและทิ้งตัวเนียนไปกับส่วนโค้งเว้าทำให้เขารู้สึกถึงน้ำหนักของสรีระสตรีที่อัดแน่นไปด้วยเสน่ห์ มืออันบอบบางของเขาไม่ได้ลูบไล้แบบสะเปะสะปะ แต่เขากลับ "จัดระเบียบ" ร่างกายนี้หน้ากระจกอย่างพินิจพิเคราะห์

"มุมนี้แหละ... ที่พี่ครูยักษ์ต้องมองจนน้ำลายหก" อาร์ตพึมพำพลางบิดตัวไปด้านข้างหน้ากระจกบานใหญ่ เขาใช้ปลายนิ้วเชิดคางตัวเองขึ้น มองดูเงาสะท้อนของหญิงสาวที่ดูเย่อหยิ่งแต่เย้ายวนในเวลาเดียวกัน

เขาเริ่มใช้หลังมือลากผ่านตั้งแต่ช่วงเอวที่คอดกิ่วหายเข้าไปในขอบผ้าไหมเกาะอก ความนุ่มของทรวงอกที่ถูกเบียดรัดอยู่ในชุดนอนทำให้อาร์ตต้องกลืนน้ำลาย ร่างกายของครูแพรวไม่ได้แค่นุ่มนิ่มอย่างเดียว แต่มีความ "เต่งตึงและมีน้ำมีนวล"แบบผู้หญิงที่ดูแลตัวเองมาอย่างดีเยี่ยม

อาร์ตเดินไปที่โต๊ะเครื่องแป้ง หยิบโลชั่นกลิ่นหอมอย่างดี มาละเลงลงบนเรียวขาขาวเรียวบางที่ยกมาวางบนเก้าอี้ เขาใช้มือนวดเฟ้นไปตามปลีน่องและต้นขาอย่างเบามือ สัมผัสที่ลื่นไหลของโลชั่นบวกกับความเนียนละเอียดของผิวพรรณครูแพรวทำให้อาร์ตเคลิ้มจนแทบหยุดตัวเองไม่ได้

"ขาคู่นี้ ขาวเนียนจริงๆ ยิ่งลูบไล้ยิ่งมันมือ ผิวก็นุ่มเนียนละเอียด น่าทะนุถนอม ร่างนี่มันสุดยอดจริงๆ เลยค่ะ" เขาเริ่มเอนกายลงบนเก้าอี้นวมตัวโปรดของครูแพรว ปล่อยให้ชายชุดนอนเลิกขึ้นมาจนเห็นผิวเนื้อขาวเนียน อาร์ตหลับตาพริ้มพลางใช้ปลายนิ้วลากผ่านเนินอกที่กระเพื่อมไหวเบาๆ เขาไม่ได้แค่ต้องการสำรวจร่างกาย แต่เขากำลัง "ซึมซับ" ความเป็นผู้หญิงเลอค่าของครูแพรวเข้าไปในจิตวิญญาณเด็กแสบของเขา

คืนนี้... อาร์ตไม่ได้แค่นอนหลับในร่างนางฟ้า แต่เขากำลังวางแผนร้ายที่จะใช้ร่างนี้ "ปั่นหัว" ทุกคนในโรงเรียนให้คลั่งยิ่งกว่าเดิมในเช้าวันพรุ่งนี้!

คุยกับแม่มดข้างบ้าน: อาร์ตจมดิ่งไปในร่างของครูแพรวแล้ง และพรุ่งนี้จะปั่นหัวทุกคนอย่างไงหล่ะเนี่ย