ตอนที่ 37 สงครามอุบัติ
ภายใต้ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยกลุ่มเมฆดำอันหนาทึบ เสียงฟ้าคำรามกึกก้องไปทั่วปฐพี สนามรบในครั้งนี้หาใช่เพียงแค่การต่อสู้ระหว่างสองฝ่าย หากแต่เป็นการปะทะกันของพลังที่อยู่เหนือกฎเกณฑ์ของโลก
เซียวหานยืนอยู่บนยอดเขาสูง สายตาแน่วแน่มองไปยังกองทัพที่กำลังเคลื่อนพลเข้ามา พวกมันเต็มไปด้วยนักรบในชุดเกราะดำสนิท เปล่งกลิ่นอายสังหารออกมาอย่างเด่นชัด นำโดยแม่ทัพแห่งเผ่ามาร—อสูรเงาคราม บุรุษร่างสูงใหญ่ ผู้มีดวงตาสีแดงฉานที่สามารถสั่นคลอนจิตใจของศัตรูเพียงแค่สบตา
"ในที่สุดวันนั้นก็มาถึง" เซียวหานเอ่ยกับตนเอง ก่อนจะกำกระบี่แน่น
ขณะเดียวกัน ณ ฟากฝั่งกองทัพเทพ เหล่านักรบในชุดเกราะทองประกายแสงยืนเรียงรายเป็นระเบียบ เสียงกลองศึกดังกึกก้องไปทั่วบริเวณ เซียวหลิงเฟย แม่ทัพหญิงผู้เก่งกาจ แผ่รัศมีเย็นเยียบออกมา นางจ้องมองกองทัพศัตรูด้วยความเคร่งเครียด
"พวกเราจะไม่ยอมให้พวกมารยึดครองดินแดนแห่งนี้ได้!" นางประกาศกร้าว พร้อมชูดาบขึ้นสูง
เสียงตะโกนตอบรับจากเหล่าทหารเทพกึกก้องไปทั่วฟากฟ้า ทุกคนต่างเตรียมพร้อมสำหรับศึกที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้
ทันใดนั้น เสียงแตรศึกก็ดังขึ้น การต่อสู้ที่แท้จริงเริ่มต้นขึ้นแล้ว พลังแห่งยุทธภพปะทะกันในวินาทีต่อมา เสียงกระบี่ปะทะกับโล่ ดังก้องประสานกับเสียงร้องคำรามของเหล่านักรบ เลือดกระเซ็นเปื้อนพื้นพสุธา
เซียวหานพุ่งทะยานเข้าปะทะกับอสูรเงาคราม กระบี่ในมือฟาดฟันออกไปอย่างรวดเร็ว ทว่าอีกฝ่ายมิใช่ศัตรูธรรมดา ฝ่ามือของอสูรเงาครามสามารถปัดป้องกระบวนท่าได้อย่างง่ายดาย และสวนกลับมาด้วยหมัดหนักที่ทำให้เซียวหานต้องกระโดดถอยหลบ
"เจ้าแข็งแกร่งกว่าที่ข้าเคยคิดไว้!" อสูรเงาครามกล่าวด้วยรอยยิ้มเย็นชา ก่อนจะพุ่งเข้าหาด้วยพลังที่เร็วและรุนแรงกว่าเดิม
การต่อสู้ระหว่างสองสุดยอดฝีมือดำเนินไปอย่างดุเดือด ด้านล่างสนามรบ เหล่าทหารจากทั้งสองฝ่ายต่างต่อสู้กันอย่างไม่มีใครยอมใคร สงครามในครั้งนี้จะตัดสินชะตากรรมของยุทธภพ และไม่มีใครสามารถถอยหลังได้อีกต่อไป