F-Hunter (ภาคแรก โลกวิบัติ+ภาค 2 เมืองศูนย์กลาง)

แพรและหมวยบัดนี้ยืนนิ่งคอแข็งเป็นหินไปเสียแล้ว มันเกินขอบเขตที่เธอจะจินตนาการได้เหลือเกิน กับผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าของเธอคนนี้ หลังจากแยกจากกันไปหลายวัน ผู้ชายคนนี้ไปทำอะไรมาบ้าง เขาถึงได้เปลี่ยนไปได้ถึงขนาดนี้ แข็งแกร่งขึ้นจนต้องใช้คำว่าเหนือจินตนาการ คน คนเดียวจัดการวิญญาณร้ายนับแสนลงได้ภายในไม่กี่อึกใจ “บ้าไปแล้ว อาจารย์วิทย์นี้ของจริง”เหลียงที่จับจ้องสังเกตดูทุกการเคลื่อนไหวของวิทย์อยู่ตลอดเวลา เมื่อเห็นดังนั้นแล้ว ถึงกับอุทานออกมาเสียงสั่นเครือ ขนหัวลุกซู่ขึ้นในบัดดล คาถาหมากาฬ บทนั้น เสกใบไม้เป็นต่อแตน เคยได้ยินแค่ในตำนานว่ามันสามารถล้มกองทัพศัตรูนับแสนลงได้ บัดนี้เข้าได้เห็นมันจะๆกับตาของตัวเองแล้ว และมันไม่ได้มีแสงยานุภาพด้อยไปกว่าที่ตำนานเคยกล่าวเอาไว้เลยแม้แต่น้อย อาจารย์ดำ“จิตและพลังสมาธิของไอ้หนูนั้นไปถึงขั้นไหนแล้วนะ”แกพึมพำเบาๆ ไม่มีอะไรรอดพ้นสายตาของเนตสมาธิขั้นที่ 5 ของแกไปได้ ลูกศิษย์ของแกคนนี้ก้าวหน้าได้รวดเร็วดังที่แกคาดไว้ไม่มีผิด สมแล้วกับที่เป็นผู้สืบทอดที่ตำราไสยเวทย์โบราณ ของพระมหาบรมครูไสยเวท บนกำแพงเมืองผู้มาใหม่ 2 คนทอดสายตามองลงมาเบื้องล่าง บนหลังของคนผู้หนึ่งมีดาบสีดำเล่มใหญ่ยักษ์ ถูกพันด้วยผ้าสีขาวสะพายอยู่บนหลังของชายคนนั้น ด้านข้างของเขาเป็นหญิงสาวที่มีสายตาคมกริบราวกับจะสามารถมองทะลุทะลวงทุกสิ่งได้ ด้านหลังของเธอสะพายคันธนูสีทองอันใหญ่เอาไว้ “พี่ ธร หนูว่าเราอาจจะมาช้าไปนะ เพราะผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงนั้นของจริง ไม่แน่ว่าพี่อาจจะไม่ต้องลงมือเลยก็ได้”ช่อพูด สายตาอันคมกริบของเธอจับจ้องมาที่วิทย์ “ใช่ คนกลุ่มนั้นของจริง พวกเขาใช้วิชาแปลกๆ ที่ไม่มีในระบบ”ธรพูดขึ้น “เขาไม่ใช่คนของเรา” หญิงสาวเอ่ยขึ้นอีกครั้ง “มันไม่สำคัญว่าจะเป็นใครมาจากไหน แต่มันสำคัญคือที่สิ่งที่พวกเขาทำ และจากที่เห็นพวกเขามาที่นี้เพื่อช่วยเหลือ”ธร พูด “เราจะไปคุยกับพวกเขาไหม”หญิงสาวถามขึ้นอีก “แน่นอนต้องไปแน่แต่ตอนนี้ต้องจัดการกับไอ้กำแหง 3 หัวนั้นก่อน”ธรพูด แน่นอนเขาเป็นผู้นำสูงสุด และเขาก็ไม่ยอมปล่อยให้ที่นี้แพ้ในสงครามครั้งนี้แน่นอน หากปกป้องคนของตัวเองไม่ได้ จะเอาปัญญาที่ไหนไปสู้กับพวก เผด็จการ ที่กุมอำนาจสูงสุดอยู่ที่โลกภายนอกนั้น หากพวกเขาแพ้ในสงครามที่ตรงไปตรงมาแบบนี้ ก็ไม่ต้องคิดที่จะไปสู้กับคนพวกนั้นเพราะสนามรพที่นั้น เต็มไปด้วยความโสมมและต้องหักเหลี่ยมเฉือนคมกันอยู่ตลอดเวลา ทั้งลอบกัด ลอบสังหาร ข่มขู่คุกครามสารพัดวิธี ที่พวกนั้นจะทำเพื่อชัยชนะ มันไม่ใช่สงครามที่ตรงไปตรงมาเช่นนี้ ธรถือดาบใหญ่ถูกยกขึ้นมาพาดไว้ที่ไหล่ซ้ายด้วยมือเพียงข้างเดียว ใบดาบไร้คมสีทองเผยออกมาให้เห็น มันสะท้อนแสงประกายสีทองแวววาวออกมาอย่างน่าอัศจรรย์ อาวุธขั้นสูงจากระบบที่มีราคาถึง 100 ล้าน G ถูกครอบครองโดยผู้ชายคนนี้ ฟุ๊บ! ร่างเขาหายไปจากบนกำแพงในพริบตา เขาใช้กำลังขาอันมหาศาลกระโดดขึ้นไปบนอากาศ ก่อนจะฟันดาบที่พาดอยู่บนไหล่นั้นลงไป เกิดเป็นเงาดาบขนาดใหญ่ยักษ์ พอที่จะผ่าภูเขาให้ขาดเป็นสองเสี่ยง ปรากฏขึ้นมาบนท้องฟ้า เงาดาบสีทองฟันลงมายังร่างของเจ้าอสูรกายโครงกระดูก 3 หัวอย่างหนักหน่วง มันเพียงแค่แสยะยิ้มออกมาเท่านั้น มันวาดกรงเล็บขึ้นไปต้านรับเอาไว้ เกิดเสียงดัง ตูม! คึก!คึก!คึก! คมดาบถูกหยุดเอาไว้ด้วยกรงเล็บ รอบๆบัลลังศพของมันถูกพลังจากดาบใหญ่กดลงไป พื้นดินรอบๆยุบลงไปเป็นแอ่งก้นกระทะรัศมีกว่าร้อยเมตร ต้นไม้ใบหญ้าที่อยู่รอบๆกระจุยกระจายกลายเป็นผุยผง ธร ม้วนตัวฟาดดาบลงมาอีกครั้ง ตูม!!! อสูรกายโครงกระดูก ระเบิดพลังของมันออกมาเป็นครั้งแรก ซูม!!! ไอชั่วร้ายสีดำสนิทลอยออกมาจากโครงกระดูกของมัน คลายกับเปลวเพลิงสีดำที่กำลังลุกท่วมไปทั้งร่าง พลังอันหนาแน่นของมันขยายออกไป เกิดเป็นคลื่นกระแทกแผ่ขยายเป็นวงกลม ธร ม้วนตัวกลับเพราะแรง ดันอันมหาศาลที่ถูกระเบิดออกมาจากร่างของอสูรกายโครงกระดูก 3 หัว ร่างของเขาพลิ้วลงไปยืนที่พื้นอย่างหนุ่มนวล ยืนห่างจากมันไปเพียง 100 เมตร สายตาของเขาจับจ้องไปยัง อสูรกายโครงกระดูก ยกแขนซ้ายขึ้นชี้เล็งไปด้านหน้า ควับ! เขาปาดาบในมือพุ่งออกไปอย่างรุนแรง โครงกระดูกตวัดหลังมือปัดปะทะใบดาบเกิดเสียงดัง ตูม!!!! ดาบใหญ่กระเด็นหมุนคว้างออกไปด้านข้าง มันพุ่งพรวดเข้าหา ธร ด้วยความรวดเร็ว เขาเห็นดังนั้นก็ตะโกนออกมาเสียงดังลั่นถลันตัวพุ่งเข้าปะทะ “Goujian” ดาบใหญ่ที่ลอยกระเด็นออกไปด้านข้าง ลอยคว้างโค้งเป็นครึ่งวงกลมกลับเข้ามาที่มือของเขาอย่างพอดิบพอดี เขาอัดพลังสีทองเข้าไปในตัวดาบเป็นครั้งแรก ตวัดดาบในมือตามแนวขวางเข้าหาร่างของอสูรกายโครงกระดูกในชั่วพริบตา เปรี้ยง! ดาบฟันเข้าที่กลางลำตัวของมันพอดิบพอดี ร่างโครงกระดูกลอยคว้างออกไปราวกับว่าวสายปานขาด อัดเข้ากับภูเขาลูกย่อมๆที่อยู่ห่างออกไปเกือบร้อยเมตร เศษหินเศษดินแตกกระจายปลิวว่อนขึ้นไปในอากาศอย่างน่ากลัว แกก!แกก!แกก! ฮิฮิฮี่ หึๆๆ เสียงกระดูหัวทั้งสามของมันสะบัด ตามมาด้วยเสียงหัวเราะออกมาจากหัวทั้งสามของมัน เสียงเด็ก เสียงผู้หญิง เสียงชายแก่ หัวเราะออกมาเซ็งแซ่ โหยหวน ชวนให้น่าขนลุกยิ่งนัก ไอวิญญาณสีดำมากมายลอยผุดขึ้นมาจากพื้นดินถูกร่างโครงกระดูกนั้นสูบเข้าไป เลือดเนื้อที่ไหลนองอยู่ทั่วสนามรพ หลั่งไหลเข้าไปในตัวมันราวกับมีชีวิต เลือดเนื้อและพลังทั้งหมดรวมตัวกันกลายเป็นก้อนเนื้อขนาดมหึมาตั้งสูงตระง่านขึ้น ไอหมอกสีแดงแตกทะลักออกมาจาก้อนเนื้อนั้นอย่างน่ากลัว ซูม!!!! ชั่วอึดใจต่อมาไอสีแดงนั้นก็ค่อยๆจางหายไป กรร!!!เสียงคำรามถี่ต่ำดังออกมาจากหมอกนั้น ร่างอันสูงตระง่าน ก็ปรากฏกายขึ้น ยักษ์ร่างสีแดงเพลิงสูงใหญ่ราวกับยักษ์วัดโพ ร่างกายเต็มไปด้วยมัดกล้าม เล็บมือสีดำ ผมสีดำยาวประบ่า นัยน์ตาดำสนิทไม่มีตาขาว เขี้ยวหนึ่งคู่ยาวโค้งออกมาจากมุมปากทั้งสองด้าน สวมมงกุฎทองปลายหยักแหลม ผิวกายสีแดงเพลิง มันมีสามหน้า สองแขน สองเท้ามันยืนมือ ออกไปด้านข้าง ทันใดนั้นยอดของภูเขาอึมครึมที่อยู่ด้านหลังก็เกิดระบิดขึ้น ตูม!!!ตรีเพชรสีดำทมิฬ พุ่งออกมาจากยอดเขาอย่างรวดเร็ว ลอยเข้ามาในมือของมันทันที..มันยกตรีเพชรนั้นขึ้นมามอง ก่อนจะกู่ก้องหัวเราะออกมาอย่างพึงพอใจ“ฮ้าๆๆๆฮาฮ้าๆๆ ในที่สุด ในที่สุดข้าก็กลับมาได้แล้ว ดี ดี ดีจริงๆ ต้องขอบคุณพวกเจ้าสินะ มนุษย์ตัวจ้อยทั้งหลาย ที่เสียสะละเลือดเนื้อ ให้ข้า นิรยทศ ผู้นี้ จนมีพลังและสามารถออกมาจาก นรกอเวจีได้อีกครั้ง ฮ่าฮ้าๆๆๆๆ” มันหัวเราะลั่นจนพื้นฟ้าพื้นดินรอบๆสั่นสะเทือน นิรยทศ เป็นยักษ์ ที่มีร่างสีแดงเพลิงเป็นลูกของ ทศคีรีธร กับนางอสูรโลกันต์ และมีศักดิ์ เป็นหลานของทศกัณฐ์ ธร ไม่พูดพร่ำทำเพลง ถลันเข้าหา นิรยทศ อย่างไม่เกรงกลัว“ Goujian ดาบตัดภูผา”เขาร้องลั่น ดาบใหญ่ในมือฟันออกไปเบื้องหน้า ใบดาบยืดยางขยายใหญ่ขึ้นเท่ากับตึก 10 ชั้น ก่อนจะฟันตูม!!!ลงมาเบื้องล่างทันที นิรยทศ แทงตรีเพชรสวนขึ้นไป ศาสตราทั้งสองประทะกัน ตูม!!เกิดคลื่นกระแทกแผ่ออกไปเป็นวงกว้างต้นไม้ใบหญ้าถูกเป่ากระจุยกระจ่ายกลายเป็นผุยผง พื้นที่ 500 ตารางเมตรรอบๆพวกเขาโล่งเตียน ตึ้ง!ตึ้ง!ตึ้ง!ตึ้ง! ร่างของทั้งสองปะทะกันครั้งแล้วครั้งเล่า อย่างไม่มีใครยอมใครทุกสายตาจับจ้องไปยังการปะทะที่เกิดขึ้นอย่างฉับพลันนั้น“เฮ้!! ผู้นำสูงสุดมาแล้ว พวกเรามีโอกาสรอดแล้ว”เสียงเฮของทหารดังขึ้นอีกครั้งเมื่อเห็น ธร ปรากฏตัวขึ้นในสนามรพ “ผู้นำมาแล้ว สู้!!! พวกเราสู้!!!ฆ่าพวกมันให้หมด” เสียงร้องด้วยความฮึกเหิมแผ่ขยายออกไปอย่างรวดเร็ว ด้วยความหาญกล้าที่เพิ่มขึ้นของผู้คน เกิดการปะทะที่รุนแรงขึ้นอีกเป็นเท่าทวีทันได้นั้นเอง ลูกสรแสงฝ่าอาอาศเกิดเสียงดังหวีดหวือเข้ามาทางด้านข้างของ นิรยทศอย่างรวดเร็ว ลูกธนูถูกยิงมาจาก หญิงสาวที่ยืนอยู่บนกำแพงเมือง หมายจะเจาะทะลวงกลางลำตัวของเจ้ายักษ์ ในจังหวะที่ตัวมันใช้ตรีเพชรรับการโจมตีจากดาบ Goujian อยู่พอดิบพอดี เธอเลือกยิงในจังหวะที่มันไม่สามารถหลบได้“หลบให้พ้นไม่ได้แน่” มันคิด นิรยทศเบี่ยงตัวออกใช้แขนซ้ายหมายจะปัดลูกสรออกให้พ้นตัว เปรี้ยง! แขนของมันขาดกระเด็นลอยขึ้นไปบนอากาศ ก่อนจะสลายกลายเป็นผุยผงไปเพราะอำนาจของสรนั้น“โฮก!!!มันร้องคำรามออกมาด้วยความเจ็บปวดก่อนจะกระโจนถอยหลังออกไปทันที เสียงร้องเฮลั่นขึ้นเมื่อภาพนั้นปรากฏต่อสายตาของเหล่านักรบทั้งหลายในสนามรพ แต่ในชั่วอึดใจต่อมาสิ่งที่ทุกคนไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น นิรยทศ ยกตรีเพชรขึ้นเหนือหัวก่อนจะฟันออกไปยังกลางสมรภูมิ เกิดคลื่นลมอันคมกริบผ่าไปยังกลางสนามรพอย่างน่ากลัว ซูม!!!“อ้ากกกก!”เกิดเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดของเหล่าผู้คนที่อยู่ในสงครามดังขึ้น ทั้งมนุษย์และวิญญาณภูตผีตายลงร่วมร้อยศพ เกิดหมอกสีแดงผุดขึ้นมาจากพื้นดินดูดเอาเลือดเนื้อของพวกเขาเข้าไปอย่างกระหาย ก่อนจะพุ่งขึ้นบนฟ้าลอยเข้าไปในร่างของ นิรยทศ อย่างต่อเนื่องแขนข้างที่ถูกตัดขาดของมัน งอกกลับมาใหม่อย่างน่าอัศจรรย์ มันยิ้มเย็นออกมาพร้อมทั้งชำเลืองมองหน้าของ ธร อย่างเย้ยหยัน “ทำข้าเจ็บ ข้าก็จะฆ่าคนของเจ้าเพื่อมาสังเวยแก่ร่างกายข้า ฮ้าๆๆๆๆ”มันคำรามหัวเราะเสียงดังลั่นก่อนจะเข้าโรมรัยกับ ธร อีกครั้ง มนุษย์ทุกคนที่สู้ติดพันธ์อยู่ในสนามรพต่างเต็มไปด้วยความสิ้นหวังอีกครั้ง จะผละหนีก็ไม่ได้ สู้อยู่ตรงนี้ก็ไม่รู้เมื่อไรจะกลายเป็นเครื่องสังเวยให้แก่ยักษ์ตนนั้นตอนนี้พวกเขาเข้าตาจนเสียแล้ว จะหนีเข้าป้อมก็ไม่ได้เพราะไม่มีใครคอยต้านกองทัพภูตผีพวกนี้ จะอยู่ต่อก็ไม่ได้ เพราะจะกลายเป็นเหยื่อเพื่อให้เจ้ายักษ์ใช้พื้นฟูพลัง ตอนนี้ทั้ง ช่อ และ ธร ต่างตกอยู่ในอาการกลืนไม่เข้า คายไม่ออกเสียแล้วเหตุการณ์ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมาก วิทย์และสามสาวที่ยืนอยู่หน้าสุดของคณะหมอผี เขาจ้องมองดูเหตุการณ์เหล่านั้นด้วยสายตาอันเรียบเฉย ต่างกับผู้คนที่ยืนอยู่ด้านหลังของเขาที่เต็มไปด้วยความตื่นตระหนก สายตาของสองสาวสั่นไหวด้วยความกลัวไม่น้อย ทุกๆคนที่อยู่ที่นี้ก็เช่นกันวิทย์ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว พร้อมๆกับระเบิดพลังสมาธิของเขาออกมาอย่างเต็มที่ เขาโบกมือไปด้านหน้า มีดอาคมทั้งร้อยเล่มพุ่งออกมาจากกล่องที่เขาสะพาบอยู่บนหลัง พวกมันแตกกระจายออกไปราวกับพึ่งแตกรัง พุ่งพล่านเข้าไปในสนามรพราวกับห่าฝน เสียงมีดพุ่งเสียดสีกับอากาศ ดังระงมไปทั่ว วิ้ง!!!!!วิ้ง!!!!!วิ้ง!!!!!

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

72.ธร VS นิรยทศ หลานทศกัณฐ์

คล้ายกับเรื่องF-Hunter (ภาคแรก โลกวิบัติ+ภาค 2 เมืองศูนย์กลาง) ที่คุณอ่าน

F-Hunter (ภาคแรก โลกวิบัติ+ภาค 2 เมืองศูนย์กลาง)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

72.ธร VS นิรยทศ หลานทศกัณฐ์

คล้ายกับเรื่องF-Hunter (ภาคแรก โลกวิบัติ+ภาค 2 เมืองศูนย์กลาง) ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้