ตำนานจอมกระบี่สะท้านหมื่นภพ

บทที่ 179: พบรังศัตรู

เบื้องหน้าของหน่วยที่ 7 คือหน้าผาหินสีดำทมิฬที่ตัดดิ่งลงสู่เวิ้งอ่าวปิดตาย น้ำทะเลในอ่าวแห่งนี้ไม่ได้เป็นสีครามหรือสีดำเหมือนส่วนอื่น แต่กลับเรืองแสงสีเขียวมรกตจางๆ จากใต้น้ำ ฟองอากาศขนาดใหญ่ผุดพรายขึ้นมาบนผิวน้ำอย่างต่อเนื่อง ส่งกลิ่นคาวรุนแรงที่ทำให้ทหารหลายคนต้องย่นจมูก

"กลิ่นอายหนาแน่นมาก..." ชายชรารองหัวหน้าหน่วยกระซิบเสียงสั่น "และ... อันตรายมาก"

หลิงเซียวเดินไปที่ริมหน้าผา ดวงตาสีม่วงของเขามองทะลุผ่านผิวน้ำลงไปเบื้องล่าง ด้วยเนตรจิตวิญญาณที่ได้รับการยกระดับ เขาเห็นโครงสร้างถ้ำขนาดมหึมาที่ซ่อนอยู่ใต้น้ำ ปากถ้ำกว้างใหญ่ราวกับปากของสัตว์ร้ายที่กำลังอ้าค้าง และมีฝูงอสูรสมุทรจำนวนนับไม่ถ้วนว่ายเข้าออกราวกับฝูงมด

"มันคือรัง" หลิงเซียวกล่าวเรียบๆ "และไม่ใช่รังธรรมดา... แต่น่าจะเป็นจุดวางไข่หลักของพวกมันในแถบนี้"

ทหารหน่วย 7 หน้าซีดเผือด "จุดวางไข่!? งั้นก็แปลว่าต้องมีตัวแม่... หรือราชินีอสูรอยู่ข้างใน!"

อสูรระดับราชินี... นั่นหมายถึงตัวตนที่เทียบเท่ากับขอบเขตวิญญาณแรกเริ่ม! สำหรับทหารเลวอย่างพวกเขา การเผชิญหน้ากับมันคือความตายสถานเดียว

"ท่านหัวหน้า... พวกเราควรถอยไปแจ้งกองทัพหลวงหรือไม่?" ทหารคนหนึ่งเสนอแนะด้วยความหวาดกลัว

หลิงเซียวส่ายหน้า "แจ้งไปพวกมันก็ส่งคนอื่นมาแย่งผลงาน... หรือไม่ก็สั่งยิงถล่มจนของดีข้างในเสียหายหมด"

เขากระชับกระบี่สนิมเขรอะในมือ แล้วหันกลับมาสั่งการด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด

"พวกเจ้าทั้งหมด ซุ่มรออยู่บนหน้าผานี้ ตั้งค่ายกลป้องกันและคอยเก็บกวาดพวกปลาซิวปลาสร้อยที่อาจจะหนีออกมา... ห้ามใครตามข้าลงไปเด็ดขาด นี่คือคำสั่ง"

"ตะ... แต่ว่าท่านหัวหน้า! ท่านจะลงไปคนเดียวรึ?" ชายชราตกใจ "ข้างล่างนั่นอาจมีอสูรนับพันตัว!"

"มดปลวกต่อให้มีนับพัน ก็ยังเป็นแค่มดปลวก" หลิงเซียวตอบกลับ มุมปากยกยิ้มเย็นเยียบ "ส่วนตัวที่ใหญ่กว่านั้น... คือเหยื่อของข้า"

พูดจบ หลิงเซียวก็ไม่รอฟังคำทัดทานใดๆ เขากระโดดพุ่งหลาวลงจากหน้าผาสูงชัน ดิ่งลงสู่ผิวน้ำสีมรกตเบื้องล่างทันที!

ตูม!

ร่างของหลิงเซียวทะลวงผิวน้ำลงไป ทันทีที่ลงสู่ใต้น้ำ เขาโคจรพลังลมปราณสร้างเกราะอากาศห่อหุ้มร่างกาย แยกมวลน้ำออกไปรอบตัว ทำให้เขาสามารถเคลื่อนไหวและหายใจได้อิสระราวกับอยู่บนบก

ฝูงอสูรสมุทรที่เฝ้าปากถ้ำสัมผัสได้ถึงผู้บุกรุก พวกมันกรีดร้องเสียงแหลมและพุ่งเข้าใส่เขาทันที!

"ตายซะ!"

หลิงเซียวสะบัดกระบี่ใต้น้ำ แรงดันน้ำไม่ใช่อุปสรรค แต่กลับช่วยส่งเสริมพลัง [เพลงกระบี่วารีไหล] ให้รุนแรงยิ่งขึ้น!

คลื่นน้ำคมกริบถูกซัดออกไปรอบทิศทาง ตัดร่างของยามเฝ้าประตูนับสิบตัวขาดสะบั้นในพริบตา เลือดสีน้ำเงินย้อมน้ำทะเลให้ขุ่นมัว

หลิงเซียวพุ่งผ่านซากศพเหล่านั้น ตรงเข้าไปในปากถ้ำที่มืดมิดและลึกล้ำ

ยิ่งลึกเข้าไป กลิ่นอายอันทรงพลังของสิ่งมีชีวิตระดับสูงก็ยิ่งชัดเจนขึ้น... มันคือแรงกดดันที่คุ้นเคย... แรงกดดันของขอบเขตวิญญาณแรกเริ่ม!

"อยู่ในนี้จริงๆ สินะ..."

ดวงตาของหลิงเซียววาวโรจน์ในความมืด

"เตรียมคอไว้รอได้เลย... ราชินีอสูร"