ผมเล่นเกมออนไลน์โดยมี Passive Skill ที่หากถูกโจมตีสิบทีจะตาย

    ตอนที่ 45 เงาอสูร 3 พบนักดาบ

    หลังจากการป้องสกิลของแฮคจบลง ผู้เล่นทั้งสองก็ไร้ดาบขนาดใหญ่ที่คอยป้องกันสกิลฝนหอกน้ำแข็งที่ตกลงมาที่ใส่พวกเขา หอกน้ำแข็งที่ตกลงมาเรื่อย ๆ จนแทบจะหมดแล้ว ในการใช้ครั้งนี้เดียนั้นได้ใช้ออกขณะหลบอยู่ใกล้พวกนักดาบแทนที่จะยืนหลบอยู่บริเวณใกล้ชิดกับหน้าผาทำให้เขาไม่ต้องใช้ Extra Skill เสริมเข้าไปทรินิตี้นั้นนั้นไม่ได้รับความเสียหายจากสกิลของเดียเพราะเป็นสมาชิกปาร์ตี้เดียวกันวิ่งมาเสริมทัพได้อย่างทันท่วงที พุ่งเข้าหาผู้เล่นที่สูญเสียดาบไปแล้วซึ่งเป็นตัวเลือกที่ง่ายสำหรับการต่อสู้ของเขาทันใดนั้นเองผู้เล่นที่เคยใช้ Extra Skill Reset time ก็ปรากฎอยู่ในที่ที่เขาเคยยืนก่อนที่จะถูกสกิลโล่ของเคธพุ่งเข้าใส่เพื่อให้ตกหน้าผาไป ซึ่งโผล่มายืนขวางทรินิตี้ที่พุ่งไปหาผู้เล่นดาบแตกพอดีเนื่องจากทรินิตี้ที่เวลาเขาถือดาบนั้นมักจะยื่นมันไว้ด้านหน้าเพื่อสร้างพื้นที่ให้กับตัวเอง ทำให้ดาบของเขาทิ่มเข้าสู่นักดาบที่โผล่มา ทั้งทรินิตี้และนักดาบที่มีดาบปักอยู่ที่ท้องต่างตกใจไม่แพ้กัน ดาบที่ปักอยู่ถูกชักอออกมาแล้วถอยกลับไปตั้งหลัก น้ำที่ตอนนี้เดินมาอยู่ในระยะที่จะใช้สกิลแล้วเธอเลือกใช้สกิลแสงใส่ผู้เล่นที่ใกล้กับทรินิตี้แทนเพื่อสร้างความได้เปรียบให้กลับมาอยู่ที่ฝั่งเขา"ด้วยคำร้องขอของข้าสาวกเทพแห่งแสง ขออาจเอื้อมยืมพลังท่านผู้สูงส่งได้โปรดมอบแสงเป็นพลังให้แก่สาวกผู้นี้"ม่านแสงบังตาผู้เล่นที่เพิ่งปะทะกับทรินิตี้ยังไม่หายตกใจโดนสกิลที่ทำให้ดวงตาของเขามองไปทางไหนก็เจอแต่ความมืดมิดเข้าไปอีก เขาตวัดดาบไปมา รอบ ๆ โดยความหวังว่าจะไม่ถูกโจมตีจากเงาอสูรทั้งหลายทรินิตี้ไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดลอยไป เขาเข้าไปโจมตีผู้เล่นที่กำลังโดนม่านแสงบังตาเล่นงานอยู่อย่างใจเย็นนักดาบอีกคนซึ่งติดพันอยู่กับแฮคนั้น ดาบเล่มใหญ่ถูกวาดไปมาเพื่อสร้างพื้นที่ไม่ให้อีกฝ่ายสวนโจมตีกลับด้วยใบดาบที่ใหญ่และยาว อีกฝ่ายได้แต่พยายามหลบอย่างเดียวไม่มีโอกาสได้โจมตีกลับแม้แต่น้อย จนกระทั่งแทงค์สาวมาถึง ไม่รอช้าเธอรีบเอาโล่ขนาดใหญ่นั้นพุ่งเขาปะทะเพื่อให้นักดาบนั้นเสียจังหวะ ผู้เล่นที่โดนกระแทกจากด้านหลังเสียหลักพุ่งไปด้านหน้าถูกใบดาบของแฮคฟันเข้าอย่างจัง ๆนักดาบที่ใบดาบถูกทำลายไปแล้วมองไปยังเพื่อน ๆ ที่ถูกเงาอสูรเข้าโจมตีอย่างหนักหน่วง แต่ตนกลับรอดอยู่คนเดียวอีกทั้งสกิลฝนหอก น้ำแข็งก็ได้หยุดไปแล้ว เขารีบชิงจังหวะที่เงาอสูรไม่ได้สนใจตั้งท่าวิ่งออกไป"ลาก่อนไอเพื่อน เดี๋ยวข้าเลี้ยงเฉาก๊วยนะ" เขาบอกลาเพื่อนทิ้งท้ายโดยหารู้ไม่ว่ามันเป็นการดึงความสนใจจากปาร์ตี้ซาเล้งสะท้านฟ้าที่เหล่านักดาบผู้มาใหม่เข้าใจว่าเป็นสัตว์อสูร เดียที่จบการโจมตีด้วยสกิลฝนหอกน้ำแข็งแล้วลูกแก้วเวทย์ก็ลอยกลับมาอยู่ที่มือ เขาร่ายเวทย์ออกมาทันทีเพื่อไม่ให้เสียโอกาสในการจัดการผู้เล่นคนสุดท้ายข้าบริวารเทพแห่งสายน้ำ ขออัญเชิญเวทย์ศักดิ์สิทธิ์กำจัดเหล่าศัตรูแห่งข้าIce SpearExtra Skill ถูกใช้งานเพิ่มจำนวนวัตถุของเวทย์ Ice Spearวงเวทย์สูงประมาณสามเมตรปรากฎในแนวตั้งอยู่ตรงหน้าของเดีย หอกน้ำแข็งรางห้าแท่งลอยออกมาจากวงเวทย์และพุ่งไปยังชายนักดาบที่กำลังจะหนี เดียค่อย ๆ เล็งสกิลเผื่อขัดขวางการหนีโดยหอกน้ำแข็งแท่งแรกพุ่งเข้าปะทะกับเอวทำให้เขาเสียหลักกระเด็นล้มลง หอกอันที่สองพุ่งเข้าไปปักบริเวณต้นขาเพื่อจำกัดการเคลื่อนที่อย่างแม่นยำ หอกสามอันที่เหลือเดียไม่รอช้าส่งหอกนั้นปักเข้าที่ลำตัวของเขาอย่างโหดเหี้ยมชายนักดาบผู้ไร้ดาบร้องโอดครวญเล็กน้อยจากอาการบาดเจ็บของหักน้ำแข็งที่ปักไว้ เขารีบใช้มือถอนเหล่าหอกน้ำแข็งเหล่านั้นออกไปเพื่อที่จะได้เคลื่อนที่ต่อ ทว่าแฮคและเคธที่จัดการนักดาบที่เขาพัวพันอยู่นั้นสำเร็จไปแล้วรีบมาสมทบจัดการผู้เล่นคนนี้ต่อทันที"เดียโหดจังวะ แต่ละอันปักโคตรแม่น" แฮคพูดออกมาด้วยความหวาดเสียวหลังจากมองไปที่หอกน้ำแข็งแต่ละแท่งที่ปักอยู่และแม้ว่าแฮคจะพูดเช่นนั้นตัวเขาก็โหดร้ายไม่แพ้เดีย ใช้สกิลผ่ากะโหลกซ้ำใส่นักดาบผู้โชคร้ายคนนั้นที่นั่งผวาอยู่กับพื้นอย่างต่อเนื่องท้ายที่สุดนักดาบทั้งสองคนก็ถูกพลังหมาหมู่ เอ้ยความสามัคคีของปาร์ตี้ซาเล้งสะท้านฟ้าจัดการไปได้พวกเขาการกิจตามหาผู้เป็นต้นเหตุให้หมาป่าต้องถูกกำจัด (2) ภารกิจแบบกลุ่มรายละเอียด : กลุ่มผู้เล่นต้องถูกทำโทษที่ได้ฆ่าหมาป่าแห่งป่าหมาป่าสามหางด้วยการฆ่าผู้เล่นที่บุกรุกมาให้ป่าหมาป่าสามหางจำนวน 100 คน โดยผู้เล่นจะถูกทำให้เป็นมอนสเตอร์เงาอสูร ในระหว่างที่ผู้เล่นอยู่ในป่าจะเกิดEvent เงาอสูรแห่งป่าสามหางที่จะให้ผู้เล่นเข้ามากำจัด จนกว่าที่กลุ่มผู้เล่นจะกำจัดผู้เล่นด้วยกันครบจึงจะสามารถเดินทางไปยังเมืองอื่นนอกจากเมืองเริ่มต้นได้ (คงเหลือ 91 คน)รางวัล : เข้าร่วมภารกิจถัดไปเพื่อก่อนจะเข้าสู่ภารกิจเนื้อเรื่องเกมเส้นทางของผู้แย่งชิงหลังจากจบการต่อสู้กับนักดาบทั้งห้าคน พวกเขาก็รีบเก็บของเพราะในเวลานี้นั้นเป็นเวลาเกือบห้าโมงแล้ว พวกเขาพากันขึ้นซาเล้งออกจากป่าไปโดยไม่ถูกรบกวนจากหมาป่าแม้แต่น้อย เวลาผ่านไปอยู่หลายชั่วโมงพวกเขาก็กลับมาในเมืองในเวลาประมาณเกือบสองทุ่มแล้ว ทั้งห้ามุ่งตรงไปยังร้านอาหารเติมพลังให้กับปาร์ตี้ซาเล้งสะท้านฟ้ากะปิที่กลับไปอยู่ในแหวนเมื่อนานจนพวกเขาแทบจะลืมไปโผล่ขึ้นมาบนโต๊ะอาหารในร้านอันคุ้นเคยและยิ้มกว้างให้กับทุกคน"กาปี้~~~~~~~~""มีคนอู้ออกมาด้วยแฮะ" สิ้นเสียงของทรินิตี้ทุกคนแกล้งหันมาจ้องเจ้ากะปิเป็นอย่างพร้อมเพรียงกันกะปิส่งเสียงอ่อย ๆ และหุบยิ้มไปคล้ายว่าจะบอกว่าตัวเองกำลังรู้สึกผิด"กาปี้~~~"น้ำเลิกแกล้งกะปิแล้วหยิบสไลม์ตัวน้อยขึ้นมา"โอ๋ ๆ น้ำหยอกเล่นนะคะ ว่าแต่กะปิเลเวลเพิ่มขึ้นเหมือนพวกเราไหมเนี่ย"ทรินิตี้เปิดดูหน้าต่างสถานะพบว่าเจ้ากะปิก็มีเลเวล 100 ชั่วคราวเหมือนกับพวกเขา"ดูท่าเจ้ากะปิจะได้อานิสงส์จากเควสที่พวกเราเอาอีโต้ไปฟันมังกรนะครับ" ทรินิตี้ตอบกลับไปเคธที่รู้สึกว่าตัวเองหิวแล้วรีบพูดออกมาทันที"ถ้าอย่างนั้นเราสั่งอาหารกันเถอะ"ขณะที่เดียกำลังกวาดตามองหาพนักงานอยู่นั้น เขาก็ไปสะดุดตากับคน ๆ หนึ่ง คนนั้นคือเทมผู้หล่อที่สุดในเกมที่เคยเลี้ยงข้าวพวกเขานั่นเอง ชายคนนั้นกำลังนั่งจิบกาแฟพร้อมมองไปที่จอของระบบกำลังอ่านอะไรบางอย่าง"ทุกคนครับ ดูเหมือนจะมีคนคุ้นเคยนั่งอยู่ใกล้ ๆ นะ" เดียพูดออกมาพลางหันหน้าแทนการชี้ไปที่เทมที่นั่งอยู่"เรานั่งกินข้าวไปก่อน ถ้าเขามีอะไรก็คงเดินมาหาเองแหละ"ทั้งห้าคนและหนึ่งสไลม์เลิกสนใจผู้เล่นที่พวกเขาเห็นใบหน้าแตกต่างกันไปแล้วรีบกินข้าวที่สั่งมาจนเรียบร้อยเป็นไปตามที่คาดการณ์ไว้ ชายคนนั้นได้เดินมาที่โต๊ะเขา ทว่าเขากลับไม่ได้หยุดที่โต๊ะ แต่เพียงก้าวผ่านไปโดยทิ้งจดหมายกระดาษเอาไว้เท่านั้นข้อความในจดหมายผมจะมาเตือนพวกคุณอีกครั้งหนึ่ง ในตอนนี้ทีผู้เล่นกิลด์อื่น ๆ ได้กำลังมาที่เมืองเริ่มต้นนี้แล้วเพื่อหาผู้เล่นที่ครอบครองอาวุธระดับ S ปล. แอดชื่อผมไว้ก่อนก็ได้นะเจ้าของจดหมายทิ้งข้อความไว้โดยหารู้ไม่ว่าตัวเองนั่นแหละที่เป็นต้นเหตุให้คนอื่นมาตามหาทรินิตี้ที่เมืองเริ่มต้นเพราะเป็นตัวเขาเองที่มาตามหาผู้เล่นที่ครอบครองไอเท็มระดับเอสที่นี่ทรินิตี้อ่านข้อความเสร็จยื่นให้คนอื่น ๆ อ่านต่อเขานั่งคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะกดใส่ชื่อเทมผู้หล่อที่สุดในเกมเพิ่มเพื่อนไปเผื่อว่าภายหลังเขาจะตัดสินใจเอาตัวรอดแล้วหันมาอยู่กิลด์นี้ก็คงไม่สาย หลังจากนั้นเขาก็นึกได้ว่าก้านเพื่อนที่โรงเรียนของเขาได้ให้ชื่อในเกมไว้แล้วเหมือนกันเขาก็กดเพิ่มเพื่อนเขาจึงหันไปถามแฮคที่อยู่ข้าง "ไอก้านชื่อในเกมอะไรแล้วนะ""เทพบุตรพันเมตรไง ข้าก็ลืมเพิ่มเพื่อนมันแล้วเหมือนกัน" แฮคตอบกลับไปหลังจากอ่านเสร็จทรินิตี้ก็พูดออกมา"ถ้าถึงตอนนั้นเราค่อยวิ่งไปหาลูกพี่ใหญ่ที่หน้าผาก็แล้วกัน" ทรินิตี้ตอบแบบไม่ได้คิดอะไรมาก ตัวเขายังยืนยันเหมือนเดิมว่าจะไม่เข้ากิลด์ไหนก่อน"ตามใจเอ็งละกัน ยังไงข้าก็จะช่วยเอ็งเสมอ" แฮคให้กำลังใจเพื่อนโดยลืมไปว่าตัวเองก็มีไอเท็มระดับเอสเช่นเดียวกัน"น้ำก็ด้วยค่ะ""ฉันก็จะช่วยนาย""พร้อมบวกครับ""กาปี้~~~"หลังจากกินข้าวเสร็จแล้ว อันที่จริงยังเหลือเวลาพรุ่งนี้อีกครึ่งวันก่อนที่จะออฟไลน์ แต่เนื่องจากเวลาเพียงครึ่งวันนั้นไม่เพียงพอที่จะทำภารกิจเงาอสูรได้พวกเขาจึงตัดสินใจที่จะไปจัดการกับยักษ์เลือดผสมเขาแดงแทนเพื่อฝึกฝนการล่าบอสเป็นทีมในอีกรูปแบบหนึ่ง เพราะบอสของยักเลือดผสมเขาแดงนั้นไม่ได้มีสกิลเรียกลูกน้องออกมา แต่ว่าในบริเวณที่ราบเขาโลหิตนั้นเป็นที่โล่งและยักเลือดผสมเขาแดงตัวอื่น ๆ จะอยู่เป็น กลุ่มและมีพื้นที่เล็กกว่าป่าหมาป่าสามหาง ยักษ์เลือดผสมเขาเดียวที่เดินอยู่ใกล้เคียงจึงเข้าร่วมต่อสู้กับบอสของมันสร้างความลำบากกว่าการสู้กับบอสหมาป่าสามหางพอสมควร

    คล้ายกับเรื่องผมเล่นเกมออนไลน์โดยมี Passive Skill ที่หากถูกโจมตีสิบทีจะตาย ที่คุณอ่าน