(จบ) ผู้พิทักษ์ทะเลทราย

บทที่ 42 เสียงหอนของหมาป่า

หลังจากที่ลังเลอยู่นาน เฉียวซู่ก็ยังไม่ได้ใช้การ์ดอัปเกรดแต่อย่างใด

เขาตั้งใจที่จะใช้การ์ดอัปเกรดนี้เพื่อพัฒนาทักษะช่วยชีวิตในสถานการณ์ในวินาทีวิกฤตที่สำคัญที่สุด

ยกตัวอย่างเช่น อัปเกรดทักษะการยิงในขณะต่อสู้ อัปเกรดทักษะปาร์กัวร์ขณะที่หลบหนี และอัปเกรดทักษะงานฝีมือขณะที่กำลังเบื่อหน่าย... อะแฮ่ม ๆ …

หลังจากที่ทำการสุ่มรางวัลสิบครั้งรวดและตรวจดูรางวัลทั้งหมด ความรู้สึกว่างเปล่าก่อนหน้านี้ก็ปรากฏขึ้นในใจของเฉียวซู่อีกครั้ง

มันน่าเบื่อ ว่างเปล่า เปลี่ยวเหงา แม้กระทั่งมีความรู้สึกผิดปะปนอยู่เล็กน้อย

กรีนพอยต์ที่สั่งสมเอาไว้เป็นเวลาสองวันถูกใช้จนหมดอีกครั้ง ซึ่งทำให้เฉียวซู่รู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย

แปดสิบเปอร์เซ็นต์ของมันมาจาก 'โรคกลัวกรีนพอยต์ไม่เพียงพอ'

โชคดีที่การจับรางวัลสิบครั้งรวดทั้งสองครั้งได้เพิ่มความแข็งแกร่งของเขาขึ้นอย่างมาก มันจึงคุ้มค่ากับกรีนพอยต์สองแสนคะแนนที่เสียไป ไม่อย่างนั้นคืนนี้เขาคงนอนไม่หลับแน่

เขาวางปืนลูกโม่ทั้งสองกระบอกและกริชของโดรันไว้ข้างกาย ก่อนจะเก็บขนมดังโงะตราโมโมทาโร่และปืนลูกซองกึ่งอัตโนมัติห้านัดเข้าไปในกระเป๋าเป้ที่เพิ่งเปิดออก

สำหรับการตั้งแคมป์ในถิ่นทุรกันดารที่อันตรายแบบนี้ เฉียวซู่จำเป็นต้องเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้ทุกเมื่อ

เขาเติมฟืนเข้าไปในกองไฟเพื่อทำให้มันลุกไหม้มากขึ้น

เฉียวซู่นำถุงนอนอเนกประสงค์ออกมา และซุกตัวเข้าไปด้านในพร้อมกับอาหลีน้อยในอ้อมแขน

สำหรับโปเกบอล มันสามารถเข้าไปได้ทุกเมื่อ แต่ว่าไม่ใช่ตอนนี้

คงจะดีกว่าที่จะเก็บอาหลีน้อยไว้ข้าง ๆ เพื่อความอุ่นใจ ความสามารถในการได้ยินของเจ้าตัวเล็กดีกว่าเขามาก อีกฝ่ายสามารถช่วยชีวิตเขาในเวลาวิกฤตได้

ถุงนอนถูกปิดสนิท โดยเผยให้เห็นแค่หน้าและลำคอเท่านั้น

เฉียวซู่วางอาหลีน้อยไว้รอบคอของเขาเหมือนผ้าพันคอ จากนั้นจึงหลับไป

เวลากลางดึก ในถิ่นทุรกันดารที่ไร้มนุษย์แทบจะไม่มีเสียงอะไรเลย

สัตว์กลางคืนในทะเลทรายอย่างเช่นจิ้งจอกเฟนเนก แมวตีนดำ*[1] และหนูเจอร์บิล*[2]ต่างเริ่มออกหาอาหาร...

ทะเลทรายในตอนกลางคืนคือโลกของพวกมัน

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเพียงใด แต่เมื่อดวงจันทร์เคลื่อนคล้อยสู่จุดสูงสุดของท้องฟ้า หูขนาดใหญ่ของอาหลีก็ขยับไหว

หูของจิ้งจอกเฟนเนกมีไบโอเรดาร์ที่สามารถตรวจจับอันตรายได้แม้กระทั่งในตอนหลับ

จิ้งจอกตัวน้อยที่ไม่ได้หลับลึกมากตื่นขึ้นทันที มันกระโดดออกจากถุงนอนและมองไปรอบ ๆ ด้วยสีหน้าหวาดระแวง

มีความเคลื่อนไหวบางอย่าง!

"บรู๋ววววว"

เสียงหอนที่แผ่วเบาดังขึ้นจากในระยะไกล ร่างของอาหลีสั่นสะท้าน มันตื่นขึ้นโดยสมบูรณ์

หมาป่า!

และไม่ว่าหมาป่าตัวนั้นจะอยู่ที่ไหน มันไม่เคยอยู่เพียงตัวเดียว

จะต้องมีฝูงหมาป่าอยู่ด้วยแน่!

อาหลีน้อยส่งเสียงร้องอย่างกังวลและก้มมองเฉียวซู่ที่ยังคงหลับสนิทอยู่ในถุงนอน

เมื่อคนเราเหนื่อยล้า สภาวะการนอนหลับและคุณภาพการนอนหลับจะดีที่สุด แม้แต่เสียงฟ้าร้องก็ไม่สามารถปลุกได้ นับประสาอะไรกับเสียงร้องของจิ้งจอก

มีเพียงทหารที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดีเท่านั้นที่ยังคงตื่นตัวอยู่ขณะที่หลับลึก ซึ่งเห็นได้ชัดว่าเฉียวซู่ยังไม่สามารถทำสิ่งนี้ได้

เมื่อมองไปยังเฉียวซู่ที่กำลังหลับอยู่ อาหลีน้อยก็เริ่มวิตกกังวลมากขึ้น

มันเหยียดอุ้งเท้าอันแหลมคมออกไปเพื่อที่จะตะปบลงไป แต่ก็หดกลับมาในเวลาต่อมา กลัวที่จะทำร้ายเฉียวซู่

เจ้าตัวเล็กไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากเหยียบไปบนหน้าของเฉียวซู่ จากนั้นจึงยกหางขึ้นสูง...

ตุบ!

หางขนาดใหญ่ตบลงบนหน้าของเฉียวซู่ ชายหนุ่มตื่นขึ้นในที่สุด

"ใครใช้แส้ตีฉัน? บอกแล้วไงว่าฉันไม่เก่งเรื่องนี้!" เฉียวซู่พึมพำอย่างสะลึมสะลือ 

มีเพียงพระเจ้าเท่านั้นที่รู้ว่าเขากำลังฝันอะไรอยู่...

อาหลีน้อยกระโดดลงไปที่พื้นและส่งเสียงร้องอย่างร้อนรน

"หงิง หงิง หงิง~"

“หืม? อาหลีหรอกเหรอ" เฉียวซู่ขยี้ตาไปมาและลุกขึ้นนั่ง "มีอะไร? แกหิวเหรอ?”

ก่อนที่อาหลีจะส่งเสียงออกไป เสียงหอนของหมาป่าก็ดังขึ้นจากระยะไกลอีกครั้ง

เฉียวซู่ที่ได้ยินเสียงนี้พลันรู้สึกเย็นวาบ ทั้งร่างของเขาตื่นตัวทันที

“ให้ตายเถอะ หมาป่า!"

ปืนลูกโม่ทั้งสองกระบอกปรากฏขึ้นในมือของเฉียวซู่ ซ้ายหนึ่งกระบอกและขวาอีกหนึ่ง เขามองไปรอบ ๆ อย่างกังวลโดยที่แผ่นหลังนาบไปกับผนังถ้ำ

นี่คือหมาป่า ซึ่งเทียบไม่ได้เลยกับงูพิษที่เขาฆ่าไปก่อนหน้านี้

งูพิษสามารถจัดการได้อย่างง่ายดายโดยผู้ใหญ่ที่ได้รับการฝึกเล็กน้อย แต่หมาป่าคือสัตว์ร้ายที่กินคนโดยไม่เหลือแม้แต่กระดูก

เฉียวซู่มองไปรอบ ๆ ด้วยแสงไฟสลัวและแน่ใจว่าเสียงหอนของหมาป่าดังมาจากในระยะไกล จากนั้นจึงถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

หมาป่าพวกนั้นน่าอยู่ห่างออกไปจากพวกเขา แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าพวกเขาจะปลอดภัย เพราะการโจมตีระยะสั้นคือความสามารถพิเศษของหมาป่า

วินาทีต่อมา เขาจึงหยิบกระป๋องเชื้อเพลิงออกมาจากกระเป๋าเป้ หมุนคลายเกลียวฝาออก จากนั้นจึงโยนไปที่กองไฟที่อยู่ไม่ไกล

ตู้ม!

ทันทีที่เชื้อเพลิงสัมผัสกับเปลวไฟ เพลิงโลกันตร์ก็พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า กองไฟที่ซึ่งกำลังจะมอดดับลงกลับลุกโชนขึ้นทันที

ด้วยการปกป้องของแสงไฟ ทัศนวิสัยโดยรอบจึงกว้างขึ้น ทำให้เฉียวซู่รู้สึกปลอดภัยมากกว่าเดิม

เขาสวมเสื้อผ้าให้เรียบร้อย จากนั้นเดินออกไปด้านนอกถ้ำและพยายามหาทิศทางของเสียงหอนหมาป่า

เสียงหอนของหมาป่าดังก้องไปทั่วทะเลทรายอันว่างเปล่า และทิศทางของมันไม่สามารถตัดสินได้โดยหูของมนุษย์

แต่สิ่งที่แน่นอนคือมันไม่มีเสียงสะท้อนที่ชัดเจนจากเสียงร้องของหมาป่า และมันสามารถยืนยันได้ว่าอีกฝ่ายไม่ได้อยู่ในหุบเขานี้

เฉียวซู่คิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเริ่มไลฟ์สด

เขาบอกกับผู้ชมไปก่อนหน้านี้ว่าถ้าหากเกิดอะไรขึ้นในตอนกลางคืน เขาจะเริ่มไลฟ์สด และจะไม่ผิดคำพูด

แน่นอน สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือหากรีนพอยต์ให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ นมของอาหลีน้อยแพงจนเขาเกือบจะไม่สามารถซื้อได้

ดวงจันทร์ลอยอยู่กลางท้องฟ้า ซึ่งเป็นช่วงเวลาตั้งแต่ห้าทุ่มถึงตีหนึ่ง หรือประมาณเที่ยงคืน 

ในเวลานี้ ดวงจันทร์ลอยอยู่เหนือศีรษะพอดี

สำหรับถิ่นทุรกันดาร เวลาเที่ยงคืนถือว่าดึกมากแล้ว แต่สำหรับชาวเน็ต ชีวิตกลางคืนเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น

[เจ้าของไลฟ์ที่คุณติดตาม [ผู้พิทักษ์ทะเลทรายเฉียวซู่] เริ่มต้นการไลฟ์สด] ชาวเน็ตนกฮูกจำนวนนับไม่ถ้วนที่ได้รับแจ้งเตือนจากแพลตฟอร์มรีบเข้ามาในห้องไลฟ์สดด้วยความอยากรู้อยากเห็น 

[พี่ซู่ คุณไม่นอนเหรอ? ทำไมถึงเริ่มไลฟ์สดอีกแล้ว?]

[พี่ซู่ ผมนอนไม่หลับ ทำไมผมหาเพลงที่คุณร้องไปก่อนหน้านี้ไม่เจอ?]

[เกิดอะไรขึ้น? ทำไมถึงเริ่มไลฟ์สดตอนกลางดึก?]

[ให้ตายเถอะ ฉันเพิ่งวางโทรศัพท์และกำลังจะเข้านอน แต่ดูเหมือนว่าคืนนี้ฉันจะต้องนอนดึกอีกแล้ว]

เหล่าผู้ชมเริ่มพูดคุยกันในแถบคอมเมนต์ แต่เมื่อพวกเขาเห็นว่าเฉียวซู่ที่แต่งตัวครบชุด พวกเขาก็ตระหนักได้ทันทีว่ามีบางอย่างผิดปกติ

เวลานี้ เฉียวเก็บปืนลูกโม่ข้างซ้ายไปแล้ว เขาถือปืนด้วยมือข้างหนึ่งและมีดทหารด้วยมืออีกข้าง

[กริชของโดรัน] ยังไม่เคยถูกนำออกมาต่อหน้าผู้ชม ดังนั้นมันจึงเป็นการดีกว่าที่จะไม่เปิดเผยมัน 

“ทุกคนลองฟัง" เฉียวซู่ชี้ไปยังท้องฟ้ายามค่ำคืน “มันคือเสียงหอนของหมาป่า พวกมันอยู่ไม่ไกลออกไป น่าจะเป็นด้านนอกของหุบเขา” 

นอกเหนือจากเสียงร้องของแมวและเสียงเห่าของสุนัข เสียงหอนของหมาป่าน่าจะเป็นเสียงสัตว์ที่คนทั่วไปคุ้นเคยมากที่สุด

[ให้ตายเถอะ เสียงหอนนี่มันอะไรกัน?]

[เป็นไปได้ไหมว่ามันจะเป็นเสียงหมาป่าหอนจริง ๆ?]

[บัดซบ มีหมาป่าอยู่ด้วย! อาหลี รีบหนีเร็ว ทิ้งพี่ซู่เอาไว้]

เฉียวซู่: (?? v? v??)

[1]แมวตีนดำ เป็นสัตว์ในตระกูลแมวที่มีขนาดเล็กที่สุดในทวีปแอฟริกา มีนิสัยดุร้ายมากเมื่อเทียบกับหน้าตาที่น่ารัก

[2]หนูเจอร์บิล หรือหนูทะเลทราย เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กที่สามารถปรับตัวให้เข้ากับสภาพอากาศที่แห้งแล้งได้ดี