เสี่ยวเป่า ลูกรักสวรรค์พลิกชะตา

บรรยากาศในห้องทำงานส่วนตัวของคุณท่านมู่เต็มไปด้วยความตึงเครียด คุณท่านมู่ นั่งสงบนิ่งบนเก้าอี้หลุยส์ตัวโปรด ในมือถือผลตรวจ DNA ที่เพิ่งได้รับมา แววตาของหญิงชราฉายแววผู้ชนะอย่างปิดไม่มิด เมื่อเธอรู้แล้วว่าทายาทที่รอคอยมานานนั้นมีตัวตนอยู่จริง
"อาเฉิง... ที่ฉันเรียกแกมาวันนี้ เพราะฉันตัดสินใจแล้วเ๱ื่๵๹คู่ครองของแก" คุณท่านมู่เอ่ยเสียงเรียบแต่ทรงพลัง
มู่เฉิง ที่เพิ่งกลับมาจากร้านขนมด้วยความหงุดหงิดขมวดคิ้วแน่น เขาคิดว่าย่าของเขาจะบังคับให้เขาแต่งงานกับคุณหนูเจิ้งเยี่ยนหรือทายาทตระกูลดังคนอื่นอีก "ผมบอกคุณย่าไปหลายครั้งแล้วไงครับ ว่าผมจะไม่แต่งงานกับคนที่คุณย่าเลือกให้เพื่อผลประโยชน์ทางธุรกิจเด็ดขาด"
การเจรจาที่สวนทาง
"แกฟังให้จบก่อน!" คุณท่านมู่ตบโต๊ะ "คราวนี้ไม่เกี่ยวกับธุรกิจ แต่เกี่ยวกับ 'ความรับผิดชอบ' และ 'ศีลธรรม' ฉันเจอผู้หญิงที่แกควรจะแต่งงานด้วยแล้ว เธอเป็๲คนดี มีสายเ๣ื๵๪ที่ยอดเยี่ยม และที่สำคัญ... เธอให้ 'ของขวัญ' ที่ล้ำค่าที่สุดกับตระกูลมู่ของเรา"
มู่เฉิงแค่นหัวเราะในใจ เขาคิดไปว่าย่าของเขาคงไปสืบหาผู้หญิงโพรไฟล์ดีๆ มาอ้างเพื่อมัดตัวเขา "ของขวัญเหรอครับ? คุณย่าหมายถึงเงินหรืออำนาจล่ะครับ? ผมบอกเลยว่าผมมีคนในใจแล้ว และผมจะไม่ยอมรับใครอื่นเข้ามาในชีวิตทั้งนั้น"
"คนในใจงั้นเหรอ?" คุณท่านมู่เลิกคิ้ว "คนในใจของแกน่ะสำคัญกว่าสายเ๣ื๵๪ของตระกูลมู่อย่างนั้นเหรออาเฉิง! แกไปทำเขา 'ท้อง' จนมีเด็กออกมาโตขนาดนั้นแล้ว แกยังกล้าพูดว่ามีคนในใจคนอื่นอีกเหรอ! แกจะกลายเป็๲คนใจจืดใจดำเหมือนพวกผู้ชายไร้ความรับผิดชอบหรือไง!"
การขัดคอที่วุ่นวาย
มู่เฉิงชะงักไปครู่หนึ่ง หัวใจเขากระตุกเมื่อได้ยินคำว่า 'ท้อง' และ 'เด็ก' แต่เขาก็คิดว่าย่าของเขาคงกำลังพูดถึงผู้หญิงคนไหนสักคนที่พยายามมาแอบอ้างว่าเป็๲เมียเขาเพื่อหวังรวย
"คุณย่าครับ... ยุคนี้มันมีพวกนักขุดทองเยอะแยะไป ที่พยายามจะเอาเด็กที่ไหนไม่รู้มาอ้างว่าเป็๲ลูกผม" มู่เฉิงเถียงกลับอย่างจริงจัง โดยที่เขาเองก็ยังไม่มั่นใจ 100% ว่าเสี่ยวเป่าคือลูกของเขาจริงๆ หรือเปล่า (เพราะเขายังไม่ได้ตรวจ DNA) "ผมจะไม่ยอมให้ใครมาจูงจมูกเพียงเพราะคำอ้างลอยๆ ผมมีคนที่ผม 'เลือก' แล้ว และผมกำลังพยายามจะปกป้องเธออยู่"
"แกมันโง่! อาเฉิง!" คุณท่านมู่โกรธจนหน้าแดง "แกจะไปสนใจผู้หญิงที่ไหนไม่รู้ ในเมื่อแม่ของลูกแกอยู่ตรงนี้! ฉันยืนยันว่าแกต้องรับผิดชอบเธอ แต่งงานกับเธอ และพาหลานสาวของฉันกลับเข้าตระกูลมู่เดี๋ยวนี้!"
"ไม่มีทางครับ!" มู่เฉิงประกาศกร้าว "ผมจะแต่งงานกับผู้หญิงที่ผมรักเท่านั้น ต่อให้คุณย่าจะเอาเด็กที่ไหนมาบีบผม ผมก็ไม่ยอม!"
ความโกลาหลที่ไม่มีใครยอมใคร
ทั้งสองฝ่ายต่างจ้องหน้ากันอย่างไม่มีใครยอมถอย คุณท่านมู่คิดว่ามู่เฉิงกำลังหลงผู้หญิงอื่นจนลืมลูกเมีย ส่วนมู่เฉิงก็คิดว่าคุณย่ากำลังหาผู้หญิงมาสวมรอยเพื่อบังคับให้เขาแต่งงาน
"ดี! ในเมื่อแกดื้อรั้นนัก ฉันก็จะจัดการด้วยวิธีของฉันเอง" คุณท่านมู่สะบัดหน้า "ฉันจะไปรับตัวเด็กคนนั้นมาเอง ส่วนผู้หญิงคนนั้น... ถ้าแกไม่รักเธอ ฉันก็จะให้เงินเธอสักก้อนแล้วส่งไปอยู่ที่อื่น แต่เด็กต้องเป็๲ของตระกูลมู่!"
"คุณย่าจะทำแบบนั้นไม่ได้นะ!" มู่เฉิงประท้วง เขาคิดถึงซูหว่านและเสี่ยวเป่าขึ้นมาทันที ถ้าคุณย่าไปยุ่งกับพวกเขา เ๱ื่๵๹มันต้องยุ่งยากแน่ๆ "อย่าให้ผมต้องร้ายกับคุณย่านะครับ!"
มู่เฉิงเดินสะบัดหน้าออกจากห้องไปทันที เขาต้องรีบไปที่ร้านขนม เขาต้องรู้ให้แน่ว่าเสี่ยวเป่าคือลูกของเขาหรือไม่ และเขาต้องกันคุณย่าออกไปให้ห่างจากซูหว่านก่อนที่ทุกอย่างจะพัง
ทิ้งให้คุณท่านมู่ยืนสบถอยู่คนเดียว "ไอ้หลานคนนี้! มันจะรู้ไหมว่าผู้หญิงที่มัน 'เลือก' กับผู้หญิงที่ฉัน 'หาให้' น่ะ...ใครจะดีกว่ากัน"