(จบ) ตำนานจอมเวทย์วงแหวนที่หก

บทที่ 92:การสังหารอันโหดเหี้ยม

อีฟส์ก้าวถอยหลังหนึ่งก้าวแววตาใต้หน้ากากเหล็กฉายแววอำมหิต

“คราวนี้เป็นตาของข้าบ้างแล้ว”

เขาสูดลมหายใจลึกเสียงคำรามต่ำลึกดังออกมาจากทรวงอก พริบตานั้นร่างของเขาก็แปรเปลี่ยนเป็นเงาดำพุ่งทะยานออกไปเร็วกว่าสายตาจะมองทัน

คาลีมตอบสนองด้วยสัญชาตญาณของนักรบยกดาบใหญ่ขึ้นป้องกัน แต่เลือดสีแดงฉานก็ยังระเบิดกระจายออกมาอยู่ดี

อีฟส์ปรากฏตัวขึ้นอีกด้านหนึ่งดาบยาวในมือยังคงสะอาดสะอ้านไร้รอยเลือด

คาลีมก้มลงมองซี่โครงของตนเองที่มีรูเลือดขนาดใหญ่เลือดสดๆ ไหลทะลักออกมาไม่หยุดเกราะหนักที่เขาภาคภูมิใจถูกแทงทะลุอย่างง่ายดายราวกับเศษกระดาษ

“ปฏิกิริยาดีนี่”

อีฟส์กล่าวชมอย่างอารมณ์ดี

“สัญชาตญาณเจ้าอาจจะหลบจุดตายได้เฉียดฉิวแต่นั่นก็แค่ยืดความทรมานออกไปเท่านั้น”

คาลีมพ่นฟองเลือดออกมาแต่ไม่ยอมปริปากเขาฝืนความเจ็บปวดกระชับดาบใหญ่ด้วยสองมือแล้วโถมเข้าใส่อีกครั้งทุกย่างก้าวที่กระโจนไปเลือดก็ยิ่งไหลนองแต่การโจมตีนี้รุนแรงจนอีฟส์ต้องใช้สองมือรับดาบไว้

ทว่าพริบตาเดียวร่างของอีฟส์ก็หายไปอีกครั้งบาดแผลใหม่ปรากฏขึ้นที่ข้อมือซ้ายของคาลีมตามมาด้วยการฟันเข้าที่เข่าจนเขาทรุดลงคุกเข่ากับพื้น

“ถ้าเจ้าตอนนั้นยอมตกลงเรื่องโครงการที่ข้าเสนอตอนนี้คงได้นั่งจิบไวน์แบ่งผลประโยชน์จากสินค้าพวกนี้ไปแล้ว”

อีฟส์เยาะเย้ยพลางฟันซ้ำไปที่ขาทั้งสองข้างจนคาลีมไม่อาจลุกขึ้นได้อีก

ขณะเดียวกันกองทัพม้าก็เริ่มเจาะแนวป้องกันของคาราวานได้สำเร็จเสียงกรีดร้องด้วยความหวาดกลัวระงมไปทั่วทุ่งหญ้าทหารเริ่มสังหารทุกคนอย่างไม่เลือกหน้า

“ข้าจะไม่... สมรู้ร่วมคิดกับเจ้า...”

คาลีมเงยหน้าขึ้นพยายามจะเอ่ยประโยคสุดท้ายแต่ดวงตาของเขากลับเบิกกว้าง เมื่อปลายดาบยาวของอีฟส์ทะลุออกจากอกของเขาคาลีมล้มลงสิ้นใจในทันที

อีฟส์ดึงดาบออกพลางตะโกนสั่ง

“ฆ่ามันให้หมด!อย่าให้ใครรอดไปฟ้องใครได้!”

เฮรัค ยืนมองเหตุการณ์ทั้งหมดอยู่หลังรถม้าอย่างสงบเขาอยู่ในชุดเกราะเบาและยังคงเคี้ยวปลารมควันอย่างไม่ทุกข์ร้อน เอ็ด สารถีทาสลงไปหมอบตัวสั่นเทาอยู่บนพื้น

“นายท่าน! เราต้องหนีแล้ว!”

เอ็ดร้องบอกเสียงสั่น

“หนี?”

เฮรัคหัวเราะเบาๆ

“ดูรอบๆ สิ เราถูกล้อมไว้หมดแล้วขืนวิ่งออกไปตอนนี้ลูกธนูคงเจาะเข้าลูกตาจนสมองเละเป็นโจ๊กพอดี”

เขาเฝ้ามองความพินาศตรงหน้าด้วยสายตาเย็นชาคาลีมช่างเขลาเกินไป หากคาลีมไม่เปิดโปงตัวตนของอีฟส์อีฟส์อาจจะแค่ปล้นสินค้าแล้วจากไปแต่ความซื่อตรงของอัศวินกลับบีบให้โจรในเครื่องแบบต้องฆ่าล้างคาราวานเพื่อปิดปาก

“แจ้งเตือน:ตรวจพบกลุ่มทหารม้าจำนวน 12 นายกำลังมุ่งหน้ามายังตำแหน่งปัจจุบันในระยะ 30 เมตร”

เชนหลาน รายงานผ่าน ชิปพันธุกรรม ด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

ทหารกลุ่มหนึ่งพุ่งเข้าหาเฮรัคเมื่อเห็นเขายังนั่งกินปลาอยู่เฮรัคถอนหายใจและรวบรวม พลังเวทมนต์ ทันที

“โล่น้ำแข็ง! โล่มานา! โล่พลังมืด!”

วงเวทสามชั้นสีน้ำเงิน สีขาว และสีดำหมุนวนรอบกายเฮรัคในพริบตา เขาชักดาบยาวออกมาจ้องมองศัตรูเขาตัดสินใจใช้ดาบเพื่อประหยัดพลังเวทมนต์สำหรับการเดินทางไกลที่เหลือ

ทหารชะงักไปชั่วครู่กับภาพตรงหน้าแต่ก็ยังดาหน้าเข้ามา อาวุธนับสิบฟาดใส่โล่เวทมนตร์แต่กลับไร้ผลลูกธนูที่ระดมยิงมาก็กระเด็นออกไปราวกับกระทบกำแพงเหล็ก

เฮรัคพุ่งตัวออกไปด้วยความเร็วเหนือมนุษย์ดาบในมือตวัดผ่านร่างทหารเหล่านั้นจนล้มลงทีละคน

เพียงไม่กี่วินาทีพื้นดินรอบรถม้าก็เกลื่อนไปด้วยศพทหาร ทหารที่เหลือเริ่มถอยกรูดด้วยความหวาดกลัว

พวกเขาไม่เคยเห็น พลังเวทมนต์มาก่อนในชีวิตความสิ้นหวังเริ่มกัดกินใจทหารกล้าเหล่านั้นเมื่อรู้ว่าตนกำลังเผชิญหน้ากับสิ่งที่พวกเขาไม่สามารถต่อกรได้