ผู้พิชิตซอมบี้

“จงดูซะว่าสุดยอดเชฟที่แท้จริงนั้นเป็นไง!!”

เอริคตวัดดาบมาด้วยความรวดเร็วจนแทบมองไม่เห็นใบดาบ

เร็ว!

ฝีมือของนายท่านช่างน่ากลัวยิ่งนัก!

แม่ทัพหมาป่าทลายสวรรค์มองไปที่ฝีมือดาบของเอริคด้วยความกลัว

ถ้าเกิดข้าสู้กับนายท่านเอริค.....

โอ้สวรรค์ !ข้าถูกหั่นเป็นลูกเต๋าเหมือนเนื้อหมูนั้นแน่นอน

เอริคตวัดดาบไปมาพร้อมกับฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดี

“ต่อไปก็เอาเกลือเอาซอสพริกโยนลงไป”

“แล้วก็ปิดหม้อเป็นอันเสร็จ”

เอริคยืนมองหม้ออาหารด้วยความภาคภูมิใจ

ห่ะ?แค่เนี้ย?

แม่ทัพหมาป่าทลายสวรรค์มองไปที่เอริคด้วยความมึนงง

อะไรคือคำจำกัดความว่าสุดยอดเชฟของท่านเอริคกัน?

“พี่เอริคข้านำใบไม้สวรรค์ม่วงอมตะมาแล้ว”

เท็นรีบวิ่งมาที่เอริคพร้อมกับใบไม้ในมือ

นั่นมันคือ...อะไรกัน?

กลิ่นอายปราณบริสุทธิ์ขนาดนี้....

สวรรค์!ของสิ่งนี้คือสมุนไพรระดับสวรรค์!!

แม่ทัพหมาป่าทลายสวรรค์มองไปที่สมุนไพรในมือเท็นด้วยท่าทีเหลือเชื่อ

“อืม งั้นก็”

เอริคยื่นมือออกไปทางหม้อก่อนจะปลดปล่อยปราณเพื่อทำการบีบอัดให้เนื้อนุ่มขึ้น

ปะ...เป็นไปไม่ได้..

เขาสามารถควบคุมปราณโดยไม่กระทบกับหม้อเลยแม้แต่น้อยความสามารถในการควบคุมปราณนั่นมันช่างน่าเหลือเชื่อยิ่งนัก!!

“เอาล่ะ”

เอริคเปิดหม้อออกมาก่อนจะทำการบดขยี้ใบไม้สวรรค์ม่วงอมตะแล้วใส่ลงไป

ครืนนนนนนนน

ปราณบริสุทธิ์จำนวนมากพลันระเบิดกระจายออกมาจากหม้อราวกับเขื่อนแตก

นอกจากพลังปราณจำนวนมากแล้วกลิ่นของมันก็ช่างน่าเย้ายวนใจยิ่งนัก

ยอดอาหาร..

สิ่งนี้คือสุดยอดอาหาร!!อย่างไม่ต้องสงสัย!

โครกกกกกกกกกกก

เสียงท้องร้องของแม่ทัพหมาป่าทลายสวรรค์ดังออกมาไม่หยุด

ไม่ใช่แค่แม่ทัพหมาป่าทลายสวรรค์แม้แต่ทหารที่เหลือเองก็ท้องร้องด้วยความหิวโหย

เร็วเข้ารีบเสร็จได้แล้ว!!

พวกข้าจะทนไม่ไหวแล้ววววว!!

พวกเขาแทบจะห้ามตัวเองไม่ให้โดดลงไปในหม้อแทบจะไม่ได้

“เรียบร้อย!!”

เอริคปัดมือไปมาด้วยความพอใจก่อนจะหยิบช้อนตักขึ้นมาชิม

อืม อร่อยยิ่งนัก!!

สมแล้วที่เป็นเนื้ออสูรที่ขึ้นชื่อ

“พวกเจ้าก็มาตักไปรับประทานเถอะ”

“ขอบคุณนายท่าน!!”

แม่ทัพหมาป่าทลายสวรรค์ประสานมือคำนับอย่างนอบน้อมพร้อมกับหันไปตะโกนสั่งการ

“ทั้งเข้าแถวแล้วมารับไป”

พรึ่บๆๆ

ทหารทั้งหมดเข้าแถวอย่างเป็นระเบียบด้วยท่าทีตื่นเต้น

สวรรค์ พวกข้าจะได้กินเนื้อสัตว์อสูรขั้นที่2 จริงๆหรอเนี่ย

ถ้าเป็นความฝัน...คงจะเป็นฝันดีที่สุดในชีวิตแล้ว!!

เอริคมองไปที่พวกทหารด้วยท่าทีเรียบเฉย

สำหรับตัวเขาที่เคยกินเนื้ออสูรสวรรค์แล้วนั่นเนื้อนี้ก็ไม่ได้มีค่าอะไรในสายตาเขาเท่าไหร่

แต่สำหรับตอนนี้ที่อสูรขั้นที่2นั้นก็เป็นมื้อที่หรูที่สุดแล้ว

พูดจบเอริคก็ตักอาหารใส่ชามก่อนจะกลืนลงไป

ง่ำๆๆๆ

อืมอร่อยโดยแท้จริง!!

ข้านี่ช่างช่างเป็นยอดเชฟโดยแท้จริง

ระหว่าที่เอริคกำลังอวยตัวเองอยู่นั้นพวกทหารก็..

กำลังกลืน

ใช่!กลืน!

พวกทหารกลืนลงไปโดยแทบจะไม่สนใจว่ามันจะติดคอ

สวรรค์เหอะ!โคตรอร่อย!

ข้าไม่อยากเชื่อเลยว่ามีอะไรอร่อยขนาดนี้อยู่ด้วย!!

ทหารบางคนกินไปน้ำตาไหลไป

เอริคมองไปที่ภาพตรงหน้าด้วยความงุงงง

อะไรจะขนาดนั้นกัน?ข้าก็รู้แหละว่ามันอร่อย?แต่มันต้องถึงขั้นนี้เลยรึ?

ความจริงแล้วทั้งพวกทหารแล้วก็เอริคนั้นไม่ถือว่าแปลกที่จะคิดเช่นนี้

สำหรับเอริคแล้วในชีวิตเขาเป็นผู้ฝึกปราณตั้งแต่ยุคหายนะใหม่ๆทำให้เขามีพลังอำนาจมากพอที่จะล่าพวกอสูรมากินเป็นอาหารและ ยิ่งเขามีระดับสูงขึ้นสิ่งที่เขาบริโภคก็มีระดับสูงขึ้นเท่านั้น ทำให้ตอนแรกเอริคอาจดูตื่นเต้นที่เจออสูรหมูป่าแดงแต่ก็เป็นเพียงแค่พบเจอของอร่อยที่ไม่ได้ทานมานานเท่านั้นเพราะในอนาคตด้วยระดับที่ต่ำของมันและรสชาติที่อร่อยทำให้ถูกล่าจนมีจำนวนน้อยลงเลยทำให้หากินได้ยาก

ส่วนพวกทหารต้องไม่ลืมว่าก่อนเกิดเหตุหายนะแม้จะไม่ถึงกับเกิดเหตุการณ์คนอดตายเพราะขาดอาหารทุกวันแต่จำนวนอาหารที่พวกเขาได้กินก็เพียงพอประทังความหิวในแต่ล่ะวันเท่านั้น

ก่อนที่พวกเขาจะเข้าร่วมตระกูลมังกรทมิฬแม้แต่เนื้อสัตว์ก็ไม่เคยกินมีแต่ตอนที่พวกเขาเข้าร่วมตระกูลมังกรทมิฬแล้วถึงได้กินอิ่มทุกมื้อ

เพราะงั้นไม่ถือว่าแปลกเลยที่พวกเขาจะดีใจเป็นอย่างมากที่ได้กินอาหารที่ดีเช่นนี้

นี่จึงเป็นเหตุผลที่พวกเขามองไปที่เอริคอย่างซาบซึ้งและบูชาเอริคเป็นอย่างมาก

ส่วนเอริคน่ะหรือ?

เขาไม่ได้คิดอะไรซับซ้อนขนาดนั้นหรอก!!

เขาแค่คิดว่ากินคนเดียวยังไงก็ไม่หมดอยู่ดีก็เอามาแจกจ่ายให้ทหารแทนแล้วกัน

ถึงยังพวกเขาก็เป็นกองกำลังของตระกูลมังกรทมิฬอยู่ดี

คิดซะว่าเป็นการเพิ่มความแข็งแกร่งของกองกำลังก็ได้

“หือ?หรือว่า!?”

เอริคเพ่งมองไปที่เท็นที่กำลังนั่งขัดสมาธิอยู่

เขากำลังทะลวงระดับ!!

ครืนนนนนนนนนนนน

ปัง!ผู้ฝึกหัดปราณขั้นที่2!!

พู้ดดดดดดดดดดดดดด

เอริคพ่นข้าวกระจายออกมาจากปาก

เฮ้ยรวดเดียวทะลวงไประดับ 2 เลยหรือ?

จริงดิ?

เอริคนึกย้อนถึงตัวเองตอนที่เลื่อนระดับแต่ล่ะขั้น...

แม่ง!ชีวิตโคตรบัดซบ!

แต่ล่ะครั้งที่เอริคจะเลื่อนระดับได้เขาต้องต่อสู้กับซอมบี้ที่เหนือกว่าตัวเองนับครั้งไม่ถ้วน

ทุกการต่อสู้แต่ล่ะครั้งเป็นการก้าวขาลงไปในโลงศพก้าวนึงเสมอ

“พี่เอริคข้าเลื่อนเป็นระดับ2แล้วขอรับ”

เท็นหันไปพูดกับเอริคด้วยท่าทีตื่นเต้นเป็นอย่างมาก

“เออๆยินดีด้วยๆ”

เอริคตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

แต่ภายในใจ...

อ่าาาาาาาาาาทำไมข้าถึงไม่โชคดีเช่นนี้มั่งนะ?

เอริคหันไปมองพวกทหาร

โอ้ ท่าทางแม่ทัพหมาป่าทลายสวรรค์กำลังจะเลื่อนระดับ?

แม่ทัพหมาป่าทลายสวรรค์ระดับพลังสูงขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

ผู้ฝึกหัดปราณขั้นที่1 สูงสุด!

แม้ว่าจะยังไม่ทะลวงไปที่ขั้นที่2แต่ก็อยู่ห่างการทะลวงระดับไม่มากแล้ว!!

ทหารคนอื่นก็พากันเลื่อนระดับกันจาก 50 คน มีคนทะลวงไประดับ 1 ถึง 10 คน

เมื่อเสร็จสิ้นการทะลวงระดับกันแล้วพวกทหารทั้งหมดพากันคุกเข่าลงไปพร้อมกับประสานมือคำนับเอริค

“ขอบคุณนายท่านที่เมตตา!!”

“หือ?ช่างมันเถอะนี่เป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยเท่านั้น”

เอริครีบสั่งให้พวกเขาลุกขึ้นทันที

“ใช่ แม่ทัพหมาป่าทลายสวรรค์ข้าอยากให้เจ้านำต้นไม้ที่อยู่ท้ายหมู่บ้านกับไปที่เมืองไผ่เขียวหน่อย”

“ตามบัญชานายท่าน!!ข้าจะนำไปส่งให้อย่างปลอดภัยแม้จะต้องแลกด้วยชีวิตของข้า”

แม่ทัพหมาป่าทลายสวรรค์ตอบรับอย่างหนักแน่น

“เท็นเจ้ากลับไปกับพวกเขาช่วยพวกเขาคุ้มกันต้นไม้อีกแรงอ้อ!แล้วก็เอาเนื้ออสูงนี่ไปด้วย”

“พี่เอริคไม่กลับไปด้วยกันรึขอรับ?”

เท็นมองไปที่เอริคอย่างสงสัย

“ไม่ล่ะข้ายังต้องไปเอาของจากอีกที่นึงก่อนถึงจะกลับไปได้”

เอริคส่ายหัวปฏิเสธ

“งั้นพี่เอริคต้องระวังตัวด้วยนะขอรับ”

เท็นเตือนเอริคด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“ข้าจะระวังแล้วกัน”

เอริคยิ้มออกมาเล็กน้อย

ระวังตัว?

หึหึบนทวีปตอนนี้จะมีสักกี่อย่างเชียวที่สามารถเป็นอันตรายต่อข้าได้?

ที่เอริคพูดเช่นนี้ไม่ได้เป็นการโอ้อวดแม้แต่น้อยแต่เป็นเพราะความแข็งแกร่งของเอริคตอนนี้ได้ก้าวข้ามคนอื่นไปมากแล้ว!!

ถ้าจะมีอะไรที่เป็นอันตรายต่อเขาตอนนี้ก็คงเป็นพวกนัมเบอร์จากชาติที่แล้วเท่านั้น..

แต่พวกนัมเบอร์ไม่มีใครที่อยู่ทางด้านเขตตะวันตกแม้แต่คนเดียว

พวกซอมบี้หรืออสูรก็ต้องเป็นขั้นที่6 ขึ้นไปถึงจะคุกคามเอริคได้

แต่น่าเสียดายที่ตัวตนระดับนั้นยังไม่เกิดหรือมีน้อยมาก..

“ข้าไปล่ะ”

เอริคโบกมือก่อนจะหายไปจากจุดที่ยืนอยู่

คงได้เวลาไปเอาสมุนไพรสุดท้ายแล้วสินะ

ที่เอริคคิดอย่างนี้เพราะเขาได้ข่าวจากแม่ทัพหมาป่าทลายสวรรค์ที่นำข่าวจาเซนมาแจ้งเขาว่าเซนได้ส่งคนไปรวบรวมสมุนไพรอีก5 แห่งแล้ว ทำให้เขาเพียงต้องไปรวบรวมอีกอย่างเดียว

แน่นอนว่าเอริคย่อมไม่คาดคิดว่าการไปรวบรวมสมุนไพรของแต่ล่ะคนครั้งนี้จะไม่ได้กลับมาครบทุกคน.....