ผู้ชมทั่วสนามมองเห็นเพียงชายที่ลอยอยู่กลางอากาศ ที่ปล่อยลำแสงยิงไปทั่วสนามจนฝุ่นควันคละคลุ้งเต็มไปหมด
“ฟุบ!” อยู่ๆ เด็กหนุ่มพุ่งผ่านฝุ่นควันมาโผล่อยู่ด้านหลัง เชกันในระยะประชิด มือที่ถือกริชไว้จ้วงแทงเข้ามาทันทีในจังหวะเดียวกันที่เชกันวาดมือกลับมาจากด้านหลัง ยิงลำแสงออกจากฝ่ามือเข้าปะทะ
“ตูม!” ด้วยพลังทำลายที่รุนแรงกริชหลุดร่วงจากมือนาฟเชกันที่หมุนตัวกลับมาแล้วพร้อมวาดมืออีกข้างยิงใส่นาฟในระยะเผาขนทันที “เปรี้ยง!”
นาฟยืดขาเหยียบอากาศจากด้านข้าง หลบหนีอย่างฉิวเฉียด “ฟุบ! นาฟยังไม่ไปไหนพลิกตัวเหยียบอากาศย้อนกลับมา “ฟุบ!” ฟ้าว!... “ฟุบ!”ฟ้าว!...
วนรอบเชกันเป็นรูปสามเหลี่ยม “เชกันหรี่ตาเพ่งมองการเคลื่อนไหวของนาฟไม่ให้คลาดสายตา มองไกลๆเหมือนทั้งคู่ต่อสู้กันกลางอากาศ
“นี่มันความสามารถอะไรกัน!ผู้ใช้พลังต่างมองรูปแบบการเคลื่อนไหวของนาฟ
“ฟุบ!” ฟ้าว! นาฟแขวนโล่เก็บด้านหลังพุ่งเข้ามาจากทางด้านหน้าอีกครั้งง้างหมัดขวาเตรียมโจมตี
“หึ! ไม่ประมาณตัวเองเลยพุ่งเข้ามาตรงๆ อย่างนั้นรึเชกันประกบมือทั้งสอง เพิ่มพลังลำแสงให้เข้มข้น ยิงพลังออกไปทันที “เปรี้ยง!”
นาฟที่พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว ยกมือซ้ายขึ้นรับลำแสงเข้มข้มนั้นอยู่ๆ เกิดเรื่องประหลาดขึ้น มีวงมิติขนาดเล็กปรากฏที่เบื้องหน้าอย่างฉับพลัน “ซู่!”
ลำแสงทะลุเข้าไปในวงมิติทันที ไม่นานลำแสงเข้มข้นนั้นถูกผลักออกมาจาก วงมิติเดิมนั้นพุ่งย้อนกลับไปทางเชกัน
“หะ หา! อะไรเนี่ย! “ตูม!”
เชกันโดนลำแสงเข้มข้นของตนเองโจมตีเข้าอย่างจังกระเด็นไปชนม่านพลังอีกฝัง ร่วงหล่นจากอากาศลงกระแทกพื้น “โครม!”
ร่ายกายสั่นกระตุก ทั่วร่างถูกเผาไหม้ดำเป็นตอตะโก จากลำแสงเข้มข้นผิวหนังฉีกขาดเปื่อยยุ่ย ใบหน้าและผมถูกเผาจนจำเค้าโครงเดิมไม่ได้ เหม็นกลิ่นไหม้ไปทั่วทั้งสนาม
กลุ่มตระกูลเชคาล สีหน้าตึงเครียดขึ้นทันที
ผู้ชมทั่วทั้งสนามต่างตกตะลึงไปทั้งหมด การต่อสู้ที่เหมือนจะยาวนานแต่จริงๆ ผ่านไปเพียงไม่กี่นาที
“สายพิเศษ”อย่างนั้นรึ! เกิดความโกลาหลขึ้นทันทีผู้ใช้พลังทุกคนที่อยู่ทั่วสนาม ต่างเห็นความสามารถที่หลากหลายของนาฟ กลุ่มตระกูล สมาคมต่าง เริ่มพูดคุยเป็นการภายในเร่งรีบหาวิธีดึงเด็กหนุ่มเข้ามาเป็นพรรคพวกให้ได้
ชายชรารองผู้อำนวยการจ้องมองเด็กหนุ่มอย่างไม่คาดสายตาเหมือนมีบางอย่างจะบอกกล่าว
รอบๆ สนามเกิดบรรยากาศตึงเครียดอย่างบอกไม่ถูก
“อ๊ากกก!” แก!เสียงร้องตะโกนดังมาจากเชกัน แกต้องชดใช้ที่ทำกับข้าแบบนี้!
“ฟ้าว! “ตุบ!” นาฟลงพื้นมาอยู่เบื้องหน้าเชกันไม่กี่ก้าวค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้ ยกมือขวา “ฟู่!” จู่ๆ กริชลอยมาที่ มือขวาเคลื่อนตัวพุ่งไปข้างหน้า เชกันที่การฟื้นตัวเริ่ม ช้าลงตัดสินใจสะบัดนิ้วข้างหนึ่งของแขนกล ลอยออกมาเบื้องหน้า
นาฟที่สัมผัสได้ถึงกลุ่มพลังงานที่อยู่นิ้วนั้นคว้าโล่มาบังร่างทันที “ตูม!” เกิดเป็นลูกระเบิดขนาดเล็กขวางหน้านาฟไว้จนกระเด็นถอยหลังออกไปเกิดรอยเท้าลากยาวไปกว่า 20 เมตร
“อ๊ากก!” แขนข้างนึงของเชกันถึงกับแหลกสลายตามแรงระเบิดไปด้วย นอนแน่นิ่งอยู่ที่พื้น ถึงร่างกายทั่วร่างจะเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสแต่เป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุด
ที่เชกันคิดเอาไว้
พลิกร่างเล็งทิศทางประตูทางออก ปล่อยแรงดันอากาศออกจากรองเท้า “ตูม!” ร่างพุ่งเลียดพื้นไปอย่างรวดเร็วตรงไปยังทางออกทันที “โครม!”ร่างกายชนเข้ากับม่านพลังใกล้ประตูทางออก “อั๊กก!”
สำลักเลือดคำโตออกมา เชกันค่อยๆ ขยับตัวคลานร่างกายออกจากประตู
“ครั้งนี้ฝากไว้ก่อน ครั้งหน้าแกเตรียมตัวตายได้เลย!
เชกันคลานออกมาอย่างทุลักทุเล ด้วยแขนข้างเดียวที่เหลืออยู่ในขณะที่เกือบจะพ้นประตู “ฟู่!”
ร่างกายเหมือนถูกแรงดึงดูดบางอย่างดึงร่างกลับเข้าไปในสนาม “มะ มะไม่นะ!
ในช่วงวินาทีนั้นเด็กหนุ่มเรียกใช้ความสามารถดึงร่างกายเชกันกลับเข้ามาและไม่รอช้าพุ่งตัวเข้าหาเชกันทันที “สวบ!”
ร่างกายชายหนุ่มขาดออกเป็นสองท่อนทันที
นาฟฟันร่างเชกัน จากหัวไหล่ลงมาถึงเอวอีกฝั่ง
“ไม่นะ! เชโกสร้องตะโกนอย่างสุดเสียงพร้อมพุ่งตัวออกไปจากที่นั่งทันที ข้ามม่านพลังตรงไปยังทางออกอย่างรวดเร็ว
“ฟ้าว!”ๆ เจ้าหน้าที่ของโคลิเซี่ยม กว่า 10 คน พุ่งตัวออกมาจากทุกทิศทาง ขวางหน้าเชโกสไว้
“อย่างขวาง! ข้าจะไปช่วยหลานข้า!
“มันเป็นกฎห้ามท่านเข้ามาสอดแทรกเด็ดขาด เจ้าหน้าที่คนนึง เอ่ยออกมา
“ข้าไม่สน!
อยู่ๆ เสียงจากเครื่องขยายเสียงกล่าวออกมา
“ห้ามผู้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการแข่งขัน เข้าแทรกแทรงการต่อสู้ครั้งนี้ โคลิเซี่ยม เป็นสถานที่ของราชวงศ์อาณานิคมใครไม่เคารพกฏถือเป็นความผิดต่ออาณานิคม”
เชกันที่พยายามเร่งเร้าพลังทั้งหมดของร่างกายเพื่อเพิ่มพลังชีวิตเข้าไปแต่พลังแทบจะหมดสิ้นแล้วจึงไม่เกิดผลใดๆ กับร่างกาย
“อั๊กก! ทะ ท่านลุง ช่วยข้าด้วย พลังชีวิตของข้ากำลังค่อยๆหายไป ช่วยข้าด้วย!
เชโกสที่กำหมัดแน่น จนเลือดไหลซึมออกจากมือยืนตัวสั่นอยู่ภายนอก
นาฟเดินขยับเข้าไปใกล้ร่างกายท่อนบนของเชกันคุกเข่าลงข้างหนึ่ง จ้องมองชายหนุ่มเบื้องหน้าในระยะใกล้
“กะ กะ แกจะทำอะไรข้าขอโทษ ปล่อยข้าไปเถอะ
อย่าทำอะไรข้าเลย แกอยากได้อะไรแกเอาไปได้เลย
“เชกันเอื้อมมือที่เหลืออยู่ข้างเดียวชี้ไปที่ร่างกายท่อนล่างของตน “มะ มีบัตรมิติฉันอยู่แกเอาไปเลย แต่แกต้องปล่อยข้าไปนะ
นาฟยังจ้องมองชายหนุ่มเบื้องหน้าอย่างไม่ละสายตา “แกผิดที่แตะต้องความทรงจำของข้า “สวบ!”
หัวของเชกันกระเด็นหลุดออกจากตัว “แก! เชโกสโกรธจนแทบความคุมสติไม่อยู่
เชกันที่หัวหลุดกลิ้งออกมา ยังไม่ถึงกับหมดพลังชีวิต จ้องมองไปที่นาฟอย่างอาฆาตแค้น
นาฟถึงกับแปลกใจกับพลังชีวิตที่สูงส่งของคนตระกูลนี้ นาฟยังไม่ถอนสายตาออกมา จนพลังชีวิตสุดท้ายเหือดหายออกไป ร่างกายเริ่มเหี่ยวเฉาแห้งไปทีละนิด สุดท้าย ก็ตายจากไป
คนทั่วทั้งสนามเห็นภาพเบื้องหน้าอย่างชัดเจนต่างเงียบไม่กล้าส่งเสียงใดๆ กลุ่มผู้ใช้พลัง เหล่าสมาคมตระกูลต่างอยู่ในสภาวะเงียบไปหมด บางคนที่เคยขัดแย้งกับ เชกัน ก็นึกย้อนไปถึงเรื่องราวที่ผ่านมาเด็กหนุ่มเคยสร้างวีรกรรมอะไรต่อเมืองตะวันออกไว้บ้าง
กลุ่มคนตระกูลเชคาล ทั้งหมดเงียบเสียง ไม่รู้ภายในคิดอะไรอยู่