ชายผู้มีพลังในการปฎิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)

    ตอนที่ 94

    ตอนที่ 94

    เรื่อง ชายผู้มีพลังในการปฏิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)

    .

    ไมเด้น : " ฉันไม่ไหวแล้วนะ ยังไม่พอใจอีกเหรอ "

    โทรุ : " อันสุดท้ายแล้ว อีกรอบแล้วกัน "

    โทรุสู้กับไมเด้นบนเตียงจนไมเด้นหลับไปก่อน

    .

    โทรุ : " (ต้องคุยกับเม็ก แต่ดึกขนาดนี้คงนอนแล้วมั่ง) "

    เรื่องที่โทรุโดนลักพาตัวไปยังวนอยู่ในหัวของโทรุ

    ตอนที่โดนลักพาตัวไป ถ้าเป็นในหนังที่โทรุเคยดูพวกลักพาตัวต้องพยายามข่มขู่ให้กลัว

    แต่พวกที่ลักพาตัวโทรุกลับไม่ข่มขู่ให้กลัวหรือพูดอะไรเลย ทำให้โทรุคิดว่าสาเหตุคงไม่ได้มาจากตัวโทรุเอง

    .

    โทรุ : " (ถ้าจำไม่ผิด ไอ้มือถือพิเศษนี้น่าจะติดตามสัญญาณโทรศัพท์ได้) "

    โทรุอยากรู้ว่าเม็กไปที่ไหนบ้าง ตอนแรกโทรุว่าจะแอบตามสัญญาณโทรศัพท์ในช่วงหลังเลิกเรียนว่าเม็กจะไปที่ไหน

    แต่โทรุยังไม่แน่ใจว่ามือถือนี้ใช้งานยังไง จึงหยิบมือถือพิเศษนี้ขึ้นมาลองใช้งานดูก่อน

    .

    โทรุ : " (ใช้งานยังไงล่ะเนี่ย ไม่เหมือนเครื่องที่เคยใช้........................ไอ้เม็กไปทำอะไรตรงนั้นวะ) "

    ในช่วงกลางดึก โทรุพยายามทดลองใช้มือถือพิเศษที่ได้จากคุณเจ้าหน้าที่รัฐ

    เนื่องจากมันไม่เหมือนกับมือถือพิเศษเครื่องที่เคยได้จากคุณหัวหน้า โทรุใช้เวลาอยู่นิดหน่อยในการทำความเข้าใจ

    แต่เมื่อใช้งานได้ โทรุก็ตามสัญญาณโทรศัพท์ของเม็กได้และเห็นว่าสัญญาณโทรศัพท์ของเม็กไปอยู่นอกเมือง

    .

    โทรุ : " (อะไรของมัน เดินวนอยู่แถวนอกเมือง) "

    โทรุเปิดดูสัญญาณของเม็กเกือบทั้งคืน ตอนแรกโทรุคิดว่าเม็กอาจจะทำมือถือหล่นหาย

    แต่พอเห็นสัญญาณโทรศัพท์ของเม็กกลับมาอยู่ที่บ้านของเม็ก ทำให้โทรุมั่นใจว่าเม็กต้องแอบไปด้านนอกเมืองแน่ๆ

    .

    ไมเด้น : " โทรุตื่นมาทำอาหารได้แล้ว ไม่งั้นฉันจะทำเองนะ "

    โทรุ : " ................ครับ ตื่นแล้วครับ! "

    ไมเด้นตื่นก่อนโทรุ และเธอก็ปลุกโทรุให้ลุกมาทำอาหาร เพราะเธอรู้ว่าโทรุไม่ค่อยชอบหน้าตาของอาหารที่เธอทำ

    .

    โทรุ : " ฉันทำอาหารอยู่นะ "

    ไมเด้น : " ก็ทำไปสิ ไม่ได้จะกวนซะหน่อย "

    โทรุ : " ก็อย่าจับที่แปลกๆ สิ "

    โทรุกำลังทำอาหารอยู่ ไมเด้นก็เข้ามาหาโทรุจากด้านหลังและกอดโทรุขณะที่ทำอาหารอยู่

    ไมเด้นเอามือคลำไปทั่วตัวโทรุ

    .

    ??? : " (เสียงคนเปิดประตูบ้าน) "

    โทรุ : " ปล่อยมือนะ มีคนมา ไปดูหน้าประตูบ้านให้หน่อย "

    ไมเด้น : " ใครคะ? "

    อลิส : " ฉันเองค่ะ "

    อลิสกลับมาที่บ้านของโทรุในตอนเช้าหลังจากตรวจร่างกายเสร็จ

    .

    อลิส : " กำลังทำอาหารเช้าอยู่เหรอ ถ้าไม่ว่าอะไรช่วยสอนฉันด้วยได้ไหมคะ? "

    ไมเด้น : " .....................ทำไมถึงอยากจะทำอาหารขึ้นมาล่ะ? "

    อลิส : " มาอยู่ฟรีแล้ว ก็เลยอยากจะช่วยอะไรนิดหน่อยก็ยังดีนะคะ "

    โทรุ : " ............ มันจะเสร็จแล้ว เอาไว้รอบหน้าแล้วกัน "

    อลิสที่เห็นไมเด้นและโทรุทำอาหารอยู่ จึงขอให้ทั้งสองคนช่วยสอนทำอาหารให้เธอด้วย

    เพราะอลิสลำบากใจนิดหน่อยที่เธอมาอยู่ฟรีแถมทั้งสองคนยังทำอาหารให้เธอกินด้วย

    จึงพยายามทำตัวให้มีประโยชน์

    .

    โทรุ : " เดี๋ยวมานะ จะไปหาเม็กสักหน่อย "

    หลังจากกินข้าวเสร็จ โทรุก็ออกจากบ้านไปหาเม็ก

    เนื่องจากวันนี้เป็นวันหยุด โทรุคิดว่าเม็กน่าจะอยู่บ้านไม่ก็ไปหาแฟน

    .

    โทรุ : " (นอกเมืองเหรอ? ........................ ถ้าจะไปนอกเมืองต้องเอามือถือไว้ที่บ้าน) "

    ก่อนจะออกจากบ้าน โทรุได้ใช้มือถือพิเศษหาที่อยู่ของเม็กและรู้ว่าเม็กอยู่นอกตัวเมือง

    โทรุจึงเอามือถือพิเศษและมือถือของตัวเองไว้ที่บ้าน เพราะกลัวว่าคุณเจ้าหน้าที่รัฐจะดูGPSที่ฝังอยู่ในมือถือ

    .

    โทรุ : " (มันไปทำอะไรนอกเมืองวะ) "

    โทรุกำลังวิ่งไปขึ้นรถไฟฟ้า โดยมีอีลีทเห็นเหตุการณ์อยู่ด้วย อีลีทจะแวะมาหาไมเด้นที่บ้านของโทรุ

    เธอดันเห็นโทรุกำลังออกจากบ้าน แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรและแวะเข้าไปหาไมเด้น

    .

    อีลีท : " ไมเด้น!! เปิดประตูให้หน่อย "

    อลิส : " ใครคะ? ............... คุณ 4 มหาอำนาจนี่เอง "

    อีลีท : " เธออยู่ที่นี่จริงๆ ด้วยสินะ ถ้าก่อเรื่องอีก ฉันเอาเธอไปปล่อยที่ขั้วโลกแน่ "

    ไมเด้น : " อีลีท!? ไม่เจอกันนานเลยนะ "

    อีลีทมากดกริ่งอยู่หน้าประตูบ้านและเป็นอลิสมาเป็นประตูต้อนรับ

    อีลีทได้ยินข่าวลือมานิดหน่อยจากเพื่อนในโรงเรียนเรื่องที่อลิสมาอาศัยอยู่กับไมเด้นและโทรุ

    ไมเด้นพาอีลีทไปคุยกันสองคนเป็นการส่วนตัว

    .

    อีลีท : " ก่อนจะมานี้ ฉันเห็นโทรุออกไปข้างนอก หมอนั้นไปไหน "

    ไมเด้น : " ไปหาเม็กนะ เรื่องนั้นเอาไว้ก่อน ฉันมีเรื่องจะบอก! "

    ไมเด้นบอกเรื่องที่เธอทำกับโทรุให้อีลีทฟัง

    ทั้งสองคุยกันอยู่สักพักหนึ่งก่อนอีลีทจะขอตัวกลับไปทำงานต่อ

    .

    โทรุ : " (ซวยแล้ว! และจะตามหาไอ้เม็กยังไงวะเนี่ย?) "

    โทรุลืมคิดไปว่าถ้าไม่เอามือถือพิเศษมาด้วยจะตามหาเม็กยังไง

    แต่โทรุมาถึงด้านนอกตัวเมืองแล้วจะกลับไปเอามือถือพิเศษก็ไม่ได้ด้วย

    ทำให้โทรุตรงไปยังจุดสุดท้ายที่โทรุคิดว่าเม็กน่าจะอยู่ตรงนั้น

    .

    เม็ก : " ไอ้พวกเวรนั้นอยู่ไหนวะ "

    เม็กออกตามหากลุ่มของบอสมาตั้งแต่เมื่อคืนแต่ก็ยังไม่เจออะไร

    ในเมื่อตอนกลางคืนหาไม่เจอ เม็กจึงออกมาหาต่ออีกวัน

    เม็กเดินวนอยู่ด้านนอกเมืองแถวโกดังเก็บของจากท่าเรือ จนเจอกับกลุ่มของบอสนั่งรออยู่

    .

    บอส : " ไงไอ้หนู เพื่อนเป็นไงบ้าง "

    จุดที่กลุ่มของบอสนั่งรออยู่ มีเสาสัญญาณเตือนอยู่ใกล้ๆ

    หากเม็กพายามใช้พลัง เสาสัญญาณจะทำงานทำให้ตำรวจจะมาที่นี่

    และเสาสัญญาณที่อยู่ตรงนี้ก็เสารุ่นใหม่ที่สามารถระบุตัวตนของผู้ใช้พลังได้

    .

    ??? : " เห้ย ไอ้เด็กเวร!........ (ต่อยหน้าเม็ก) ........นี้สำหรับแขนฉัน! "

    ชายที่โดนเม็กตัดแขนขาด เดินเข้ามาหาเม็กจากด้านหลังโดยไม่ให้เม็กรู้ตัว

    ซึ่งตอนนั้นเม็กกำลังคิดอยู่ว่าจะเอายังไงต่อ เม็กก็หันตามเสียงมาเจอกับชายคนนั้นและโดนต่อยเข้าเต็มหน้า

    .

    ซอลต์ : " อย่าเล่นแรงนักสิ "

    ??? : " เธอไม่ได้โดนตัดแขนนะ ซอลต์! "

    ซอลต์เข้ามาหยุดก่อนที่เรื่องจะรุนแรงกว่านี้

    .

    ซอลต์ : " ไม่ต้องพยายามใช้พลังหรอก "

    ซอลต์มองไปที่เม็กและรู้ว่าเม็กพยายามจะใช้พลังโดยไม่สนใจเสาสัญญาณ

    เธอหยิบแร่พิเศษที่มีฤทธิ์ต่อต้านพลัง Fate ออกมาโชว์ให้เม็กดู

    ด้วยระยะใกล้ขนาดนี้ทำให้เม็กใช้พลังไม่ได้

    กลุ่มของบอสพาตัวเม็กเข้าไปในโกดัง

    .

    ซอลต์ : " ดีที่เอามือถือของตัวเองมาด้วย "

    ซอลต์หยิบมือถือของเม็กออกมา กลุ่มของบอสให้เม็กนั่งลงบนพื้นและถ่ายรูปเอาไว้

    โดยมีแร่พิเศษวางไว้ใกล้ตัวเม็กเพื่อไม่ให้เม็กใช้พลัง

    .

    บอส : " เอาล่ะ! มาจบเรื่องนี้กันดีกว่า "

    บอสเดินมาพูดกับเม็ก เขาจะส่งรูปที่พึ่งถ่ายไปให้พ่อและแม่ของเม็กดูและเรียกให้ทั้งสองมาที่นี่

    หลังจากนั้นก็จะบังคับให้ครอบครัวของเม็กรับคนในกลุ่มของบอสเป็นหนึ่งครอบครัว

    เพื่อรับสิทธิ์การเป็นพลเมืองของประเทศหลังจากที่เม็กได้ทำงานกับรัฐบาล

    .

    เม็ก : " อย่านะ ไอ้พวกเหี้ย! "

    เม็กพยายามดิ้นและใช้เท้าแตะแร่พิเศษให้ออกไปไกลๆ

    แต่กลุ่มของบอสก็ระวังเรื่องนี้อยู่ตลอด ทำให้มันไม่ได้ผล

    .

    บอส : " ใช้มือถือของเด็กนั้นสิ พ่อแม่ของไอ้เด็กนี้จะได้เชื่อว่าลูกพวกมันโดนจับมาจริงๆ "

    ซอลต์ : " ก็ใช้อยู่นี้ไงหัวหน้า แต่สัญญาณมือถือมันหายไปไหน "

    กลุ่มของบอสเรื่องให้มือถือของเม็กส่งรูปไปให้พ่อและแม่ของเม็ก

    แต่สัญญาณมือถือที่ควรจะมีกลับหายไป

    .

    โทรุ : " มึงไปนั่งทำอะไรตรงนั้นวะ ...................... เอาเถอะกูไม่สนวะ "

    เม็ก : " มึงมาไงวะเนี่ย โทรุ! "

    บอส : " อะไร? เพื่อนงั้นเหรอ ไอ้พวกที่อยู่ข้างนอกปล่อยเข้ามาได้ไง "

    โทรุ : " ไอ้พวกที่อยู่ข้างนอกสินะ 4 คนใช่ไหม หายไปแล้วล่ะ "

    โทรุเดินเข้ามาในโกดังพร้อมกับเสื้อหลายตัวที่ถือเข้ามาด้วย

    .

    โทรุ : " กูยังคุมพลังไม่ค่อยได้ ก็เลยยังเหลือเสื้อผ้าเอาไว้อยู่ "

    โทรุโยนเสื้อผ้าพวกนั้นไปทางกลุ่มของบอส

    .

    บอส : " เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับแก ไอ้หนู "

    โทรุ : " เรื่องนั้นไม่สนใจอยู่แล้ว แต่พวกมึงดูแลเพื่อนกูได้ดีเลยนี่หว่า ไอ้พวกเวร "

    โทรุกำลังโกรธจนเลือดขึ้นหน้า โทรุไม่ได้สนใจอยู่แล้วว่าเรื่องนี้คือเรื่องอะไร

    แต่สิ่งที่โทรุเห็นคือหน้าของเพื่อนที่โดนต่อยจนยับและโดนมัดให้นั่งอยู่กับพื้น

    .

    ซอลต์ : " ก็แค่เด็กอีกคน "

    บอส : " อย่านะซอลต์ จะทำอะไรคิดก่อน "

    ซอลต์เดินเข้ามาโทรุโดนไม่ทันได้ระวังตัวและไม่ได้ฟังเสียงห้ามของบอส

    เธอเดินมาหาโทรุจนถึงระยะที่โทรุเอื้อมมือไปถึง โทรุจึงเยื่นมือไปหาซอลต์และเมื่อมือของโทรุโดนตัวซอลต์

    ร่างกายของเธอก็หายไปเหลือเพียงเสื้อผ้าที่หล่นลงสู่พื้น

    ทำเอากลุ่มของบอสที่อยู่ในโกดังยื่นอึ้ง หลังจากทำให้ซอลต์หายไป โทรุก็กำลังเดินไปหาเม็ก

    .

    บอส : " อย่าเข้ามาใกล้กว่านี้ ไอ้หนู " (หยิบปืนมาจ่อหัวเม็ก)

    โทรุ : " อะไร!? คิดว่าตัวเองกำลังถืออะไรอยู่? "

    บอส : " ไม่เคยเห็นปืนหรือไง อยากเห็นเพื่อนแกโดนยิงหัวเหรอวะ! "

    โทรุ : " ปืน? มือของแกไม่ได้ถืออะไรอยู่สักหน่อย "

    ปืนที่อยู่ในมือของบอสหายไปก่อนที่บอสจะรู้ตัวด้วยซ้ำ

    โทรุเดินเข้ามาเรื่อยๆ จนถึงตัวของเม็กก่อนจะแก้มัดให้เม็ก

    โดยไม่มีกลุ่มของบอสที่อยู่ในโกดังกล้าเข้ามาใกล้สักคน

    บอสกำลังสับสนอยู่ว่าเกิดอะไรขึ้น เขาได้หยิบปืนออกมา แต่ปืนที่อยู่ในมือกลับหายไปเฉยๆ

    ไหนจะเรื่องที่เกิดขึ้นกับซอลต์ที่เธอหายไปในอากาศราวกับว่าเธอไม่ได้อยู่ตรงนั้น

    .

    โทรุ : " ออกไปรอข้างนอกก่อน "

    เม็ก : " ห๊ะ!? จะให้.................... "

    โทรุ : " ออกไปรอข้างนอก เม็ก "

    โทรุบอกให้เม็กออกไปรอเขาด้านนอกโกดัง เม็กเหมือนจะไม่เห็นด้วย เพราะเม็กอยากอยู่เป็นเพื่อน

    แต่โทรุก็ย้ำคำเดิมให้เม็กไปรอข้างนอก เม็กที่เห็นสีหน้าสุดเดือดของโทรุก็ยอมออกไปรอบด้านนอก

    .

    โทรุ : " กูไม่สนใจนะว่านี้มันเรื่องอะไร แต่ถ้าไม่เลิกยุ่งกับเพื่อนกูล่ะก็ จะทำให้หายไปแบบไม่มีวันกลับมาเลย "

    บอส : " ..................................... "

    โทรุ : " ได้สติยังวะ! "

    โทรุเอาตีนถีบเรียกสติของบอสที่กำลังสับสนอยู่ให้มีสติคุยกับเขา บอสที่โดนถีบก็ล้มลงกับพื้น

    .

    บอส : " เรื่องที่เกิดขึ้นในนี้ พวกฉันที่อยู่ข้างนอก................. "

    โทรุ : " อะไร? (ตบมือ) ...................ลองคิดถึงพวกมันดูสิ "

    บอส : " แกทำอะไร......................... (สีหน้ากำลังสับสน) "

    โทรุ : " กำลังสับสนอยู่สินะ เหมือนแกจะเริ่มจำไม่ได้แล้วว่า พวกนั้นมีตัวตนอยู่ "

    บอส : " แกทำอะไรกับพวกเขา...............พวกเขา? ............. "

    โทรุ : " พวกเขาไหนเหรอ? อธิบายหน่อยสิว่าพวกเขาที่แกพูดถึงเป็นใคร "

    บอสกำลังสับสนว่าพวกเขาที่ตัวเองพูดถึงเป็นพวกเขาไหนกันแน่ เพราะความทรงจำเกี่ยวกับ'พวกเขา'กำลังหายไป

    โทรุใช้พลังปฏิเสธการมีตัวตนอยู่กลุ่มบอสบางส่วนหายไป เป็นรูปแบบพลังที่คล้ายกับที่ลิน่าพี่สาวของไมเด้นโดน

    และพบกระทบจากพลังที่โทรุใช่ไปก็กำลังเดินขึ้น โทรุมองเห็นระลอกคลื่นของการเปลี่ยนแปลงวิ่งผ่านตัวเขาไป

    หากปล่อยเอาไว้แบบนี้ อนาคตที่เป็นอยู่จะเปลี่ยนแปลงไป ทำให้โทรุต้องรีบจัดการเรื่องตรงหน้าและยกเลิกพลังที่ใช้ไป

    .

    โทรุ : " (เวรแล้ว เลือดขึ้นหน้ามากไปหน่อย ต้องรีบแล้วสิ) " โทรุคิดในใจหลังจากเห็นระลอกคลื่นของการเปลี่ยนแปลง

    โทรุ : " เอาไงต่อดีเนี่ย ทำให้ทุกอย่างกลับมาเป็นเหมือนก่อนแล้วกัน " (ตบมือเพื่อปฏิเสธการใช้พลังที่ตัวเองพึ่งใช้ไป)

    บอส : " .........พวกเขา? ...............พวกเขา? ..............แกทำอะไรพวกเขา "

    ความทรงจำของบอสกลับมาหลังจากโทรุยกเลิกพลังของตัวเองไป

    ซอลต์และคน 4 คนที่เฝ้าทางเข้าอยู่กลับมามีตัวตนด้วย รวมถึงกลุ่มของบอสที่โดนพลังของโทรุไปด้วย

    .

    โทรุ : " เอาล่ะ พวกของแกกลับมามีตัวตนเหมือนเดิมแล้ว "

    บอส : " แกทำอะไร!? "

    โทรุ : " ตั้งใจฟังที่พูดสิวะ! " เตะไปที่เท้าของบอสเพื่อเรียกสติอีกรอบ

    โทรุคิดว่าพูดไปตอนนี้ก็คงไม่รู้เรื่อง แถมยังต้องปฏิเสธ (ลบ) ความทรงจำออกไปด้วย

    .

    โทรุ : " เอาไงดีวะ ถ้าปฏิเสธ (ลบ) ความทรงจำไป พวกมันก็คงเข้ามายุ่งกับเม็กอีก "

    โทรุกำลังหนักใจว่าจะเอายังไงต่อให้เรื่องนี้จบลง สักพักโทรุก็คิดได้ว่าจะเอายังไง

    .

    โทรุ : " ปล่อยแม่ง กลับเลยแล้วกัน "

    ระหว่างทางที่เดินออกมา โทรุตบมือสองครั้งเพื่อใช้พลัง

    ครั้งแรก ปฏิเสธตัวตนของเม็กที่กลุ่มของบอสรับรู้อยู่ ทำให้เม็กหายไปจากความทรงจำของกลุ่มบอส

    (หายไปแค่ความทรงจำของกลุ่มบอสคนอื่นไม่เกี่ยวและตัวตนเม็กไม่หายไปด้วย)

    ครั้งที่สอง ปฏิเสธเหตุการณ์ที่พึ่งเกิดขึ้นจากกลุ่มของบอสไม่ให้พวกเขารับรู้

    (ทำให้กลุ่มของบอสจำไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่และจะได้จำไม่ได้ว่าโทรุมาที่นี่)

    .

    โทรุ : " (ไม่มีคลื่นลูกที่สองมา น่าจะไม่มีอะไรแล้วมั่ง) "

    _____________________________________จบตอน_____________________________________________

    .

    ระลอกคลื่น

    มันคือระลอกของกำแพงใสๆ ที่วิ่งไปรอบโลกและมีเพียงโทรุที่เห็นมัน

    คลื่นพวกนี้เกิดจากที่โทรุใช้พลังและพลังนั้นที่โทรุใช้เปลี่ยนแปลงอดีต

    เมื่ออดีตเปลี่ยนแปลงก็จะทำให้ปัจจุบันเปลี่ยนแปลงไปด้วย

    คลื่นดังกล่าวจะค่อยๆ เปลี่ยนแปลงปัจจุบันไปหลังจากที่ระลอกคลื่นเคลื่อนผ่านจุดนั้น

    การเปลี่ยนอดีตจะทำให้เกิดคลื่นหลายระลอกขึ้นอยู่กับว่าอดีตที่เปลี่ยนแปลงไปมากแค่ไหน

    .

    ข้อความจากไรท์

    หากผู้อ่านท่านใดกำลังสงสัยว่าไอ้ 'ระลอกคลื่น' ที่ผมเขียนมาหน้าตาเป็นยังไงต้องไปดูหนัง A Sound Of Thunder (2005)

    ในหนังจะมีชื่อที่ใช้เรียกระลอกคลื่นนี้ว่า time wave สิ่งที่ถูกคลื่นนี้วิ่งผ่านก็จะถูกเปลี่ยนแปลงไปตามอดีตที่เกิดขึ้น

    หรือหาดูตาม youtube ก็ได้น่าจะมีฉาก time wave โผล่มาให้เห็น

    (เป็นหนังเกี่ยวกับการย้อนเวลา ย่อสั้นๆ ในหนังมีตัวละครไปเหยียบผีเสื้อตัวหนึ่งในอดีตและพอกลับมาปัจจุบัน

    ก็เกิด time waveหลายคลื่นที่ค่อยๆ เปลี่ยนปัจจุบันไปตามคลื่นที่โผล่มา)

    .

    อันนี้บ่นนิดหน่อย

    ก่อนหน้านี้ไรท์เขียนอธิบายเกี่ยวกับพลังของโทรุเอาไว้ตั้งแต่20-30ตอนแรก

    แต่โทรุพึ่งจะได้ใช้พลังจริงๆ จังๆ ก็เกือบจะเข้าตอนที่100แล้ว

     

     

    คล้ายกับเรื่องชายผู้มีพลังในการปฎิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์) ที่คุณอ่าน