คาเลนเซียบอกลาไรเดน ก่อนจะขอตัวขึ้นไปศึกษาตำราเวทต่อ
แสงจันทร์ลอดผ่านม่านทึบ, เสียงลมเย็นพัดเบา ๆ
ไรเดนนอนตะแคงบนเตียงในห้องนอนใกล้หน้าต่าง ดวงตาเหม่อลอยอยู่กับกุญแจแปลกในมือตัวเอง เขากระชับมันไว้ใต้หมอนเมื่อได้ยินเสียงประตูเปิดแ่ ๆ
เสียงฝีเท้าเบาเฉียบของใครบางคน
ไรเดนเงยหน้าช้า ๆ เห็นเงาร่างที่คุ้นเคยเดินเข้ามาอย่างเงียบงัน
ไรเดน (ถามเบา ๆ ขณะลุกขึ้นนั่ง)
"กลับมาช้าจัง..."
เซราฟิน่า (ถอดผ้าคลุมวางอย่างสง่างาม)
"จำเป็ต้องไปบางที่"
(น้ำเสียงเรียบ เย็น ไม่มีคำอธิบายเพิ่ม)
ไรเดนพยักหน้าช้า ๆ เงียบไปชั่วครู่ ก่อนจะพูดขึ้นใหม่เหมือนพยายามจะถาม แต่ลังเล
ไรเดน
"เอ่อ... อาร์คานัลมาร์ชวันนี้คนเยอะมากเลยนะ..."
(แสร้งพูดเหมือนไม่ได้หมายความอะไรจริงจัง)
"ได้ยินว่า...ของแปลก ๆ เยอะดี..."
เซราฟิน่าหยุดนิ่ง พลางเหลือบมองเขาชั่ววินาที ดวงตาสีน้ำเงินครามดูอ่านใจคนได้โดยไม่ต้องพูด
เซราฟิน่า (ตอบเรียบ ๆ)
"อืม"
(ไม่มีการยืนยันหรือปฏิเสธ แต่แฝงอะไรบางอย่างในน้ำเสียง)
ไรเดนหัวเราะแห้ง ๆ กลบเกลื่อน แล้วเปลี่ยนเื่เล็กน้อย
ไรเดน
"ไม่คิดว่าเราจะได้เจอ...อะไรแบบนั้นที่นั่น"
(สายตามองไปทางหน้าต่างเหมือนคิดถึงกุญแจใต้หมอน)
เซราฟิน่าเดินไปยังเตียงของเธอเงียบ ๆ ก่อนจะพูดประโยคสุดท้ายด้วยน้ำเสียงที่เหมือนจะรู้ว่าไรเดนรู้มากกว่าที่พูด
เซราฟิน่า (เบา ๆ แต่ชัด)
"บางอย่าง...ไม่ใช่ทุกคนจะ ‘เห็น’ ได้"
เธอไม่อธิบายอะไรต่อ แล้วก็นอนลง โดยที่หันหลังให้เขา
ไรเดนนั่งนิ่งอยู่อย่างนั้นอีกชั่วครู่ ก่อนจะเอนตัวลงนอนตาม หัวใจเต้นแ่เบา...
เขายังคงไม่แน่ใจว่าเธอเห็นเขา...หรือเขาเห็นเธอ...กันแน่
เช้าตรู่ในหอคอยออร์ร่าเอเธอเรียล
แสงแดดยามเช้าส่องลอดผ่านกระจกสีของยอดหอคอย เกิดลวดลายเวทมนตร์พาดลงบนพื้นหินไร้ฝุ่น ไรเดนลืมตาตื่นขึ้นด้วยความรู้สึกสับสนระคนตื่นเต้น หัวใจยังคงค้างจากเื่เมื่อวาน ไม่ว่าจะเป็ซอยลับในตลาด หรือสายตาลึกลับของเซราฟิน่าก่อนนอนเมื่อคืน
ไรเดน (พึมพำกับตัวเอง ขณะลุกจากเตียง)
“วันนี้...ไปที่ไหนดีนะ”
(หยิบแผ่นป้ายตารางเรียนขึ้นมาดู แต่ก็ไม่มีระบุแน่ชัดว่าเรียนกับใคร ห้องไหน)
เขายืนครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะนึกถึงคำพูดของอีเลียนในสนามแอเธเรียลเชสเมื่อวาน
“ถ้าไม่รู้จะเริ่มที่ไหน ก็แวะมาที่ห้องเรียนของอัสเทรลลิสได้นะ ฉันอยู่ที่นั่นเกือบตลอด ยินดีแนะนำทุกอย่าง”
ไรเดน (ยิ้มบาง ๆ)
“อีเลียนน่าจะช่วยได้...”
เขาจึงหยิบเสื้อคลุมนักเรียนขึ้นสวมอย่างเรียบร้อย ก่อนจะเดินลงจากหอคอย ผ่านโถงทางเดินเรืองแสงของออร์ร่าเอเธอเรียล สายตานักเรียนคนอื่นยังคงมองไม่เห็นเขาชัดเจน เหมือนลืมว่าเขาอยู่ตรงนั้น
เส้นทางไปยังปีกของสายอัสเทรลลิสดูแตกต่างจากที่อื่น — เต็มไปด้วยอักขระเวทที่ลอยวนกลางอากาศ หนังสือบางเล่มบินไปมาอย่างมีชีวิต วิหารเรียนรู้ขนาดใหญ่คล้ายห้องสมุดโบราณตั้งตระหง่านอยู่ข้างหน้า
ไรเดนยืนมองอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะก้าวเข้าไปอย่างลังเล
ห้องเรียนของอัสเทรลลิสสูงโปร่ง ผนังหินลายหมอกมีอักขระเวทไหลรินเรืองแสงสีน้ำเงินอ่อน กลิ่นหมึกและกระดาษโบราณลอยอยู่ในอากาศ เสียงขนนกจดบนแผ่น parchment ดังเป็จังหวะเบา ๆ
ที่หน้าห้อง ศาสตราจารย์ ลูซิอัส เวนสปริง — ชายสูงวัยผมสีเงินที่ดูสุขุม — กำลังกล่าวด้วยเสียงสงบแต่เข้มขลัง
“ศิลป์แห่งภาพลวงตาขั้นสูงไม่ใช่เพียงการหลอกตา... แต่คือการชักนำการรับรู้ทั้งหมดของเป้าหมาย หากเข้าใจกลไกของจิตใจ ความจริงก็สามารถถูกบิดเบือนจนกลายเป็อาวุธได้…”
ไรเดนแอบย่องเข้าหลังห้อง สายตากวาดมองหาคนคุ้นเคย และก็พบกับอีเลียน ดอร์นเวล นั่งอยู่ใกล้หน้าต่าง ในชุดคลุมอัสเทรลลิสอย่างสง่างาม ใบหน้าเฉียบขาดแต่แฝงความอบอุ่น ข้างเขาคือ เดลฟีน วารอน สาวผมสั้นแซมเงิน ดวงตาเฉียบคมกำลังจดโน้ตด้วยปากกาลอยอัตโนมัติ
อีเลียนเงยหน้าขึ้น เห็นไรเดนเข้ามา สบตาและยิ้มพลางผงกศีรษะเบา ๆ
อีเลียน (เสียงกระซิบเบา ๆ ขณะขยับให้ไรเดนนั่งข้าง ๆ)
“มาสิ...มีที่ว่างตรงนี้”
ไรเดนนั่งลงโดยไม่รบกวนการสอน เสียงของศ.ลูซิอัสยังคงดำเนินไป แต่ใน่ที่ศาสตราจารย์หันไปเขียนกระแสเวทบนกระดานเวทย์ อีเลียนหันมากระซิบกับไรเดน
อีเลียน:
“เมื่อคืนเป็ยังไงบ้าง? ได้พักมั้ย?”
ไรเดน (พยักหน้าเบา ๆ):
“พอได้นอนนิดหน่อยน่ะ…เลยคิดว่า ลองแวะมาหานายดูเผื่อมีอะไรน่าสนใจ”
เดลฟีน (เอียงคอ ใส่ใจทันที):
“มาถูกเวลาเลยล่ะ เรากำลังพูดกันเื่การเตรียมทีมแอเธเรียลเชสอยู่พอดี”
อีเลียน:
“ใช่…เหลืออีกแค่หนึ่งเดือนก่อนการแข่งขันภายใน เรายังต้องฝึกแผนผสานเวทหลายอย่าง โดยเฉพาะจังหวะลวงตา —”
(หันไปมองเดลฟีนเล็กน้อย)
“— ซึ่งเดลฟีนกำลังจะทดสอบเวทใหม่กับเราเร็ว ๆ นี้”
เดลฟีน (ยิ้มเ้าเล่ห์):
“หึ…หวังว่านายจะรับมือได้ทันนะ ไรเดน เวทพรางชุดใหม่นี่ออกแบบมาให้แม้แต่เพื่อนร่วมทีมยังหาทางดูทะลุได้ยาก”
ไรเดน (ยิ้มตอบ กลั้วหัวเราะเบา ๆ):
“ฟังดูน่ากลัวนะ...แต่ก็น่าสนุกดี ฉันชักอยากจะลองแล้วล่ะสิ”
เสียงสะบัดไม้เท้าดังขึ้นเบา ๆ ศ.ลูซิอัสหันกลับมาพร้อมมองนักเรียนทั้งห้องด้วยสายตาเย็นเฉียบ
“การเรียนรู้เวทลวงตา ไม่ได้มีไว้เพื่อหลอกลวงเท่านั้น แต่เพื่อปกป้องความจริงเช่นกัน… ทบทวนหลัก ‘สามเส้นสลับการรับรู้’ แล้วเตรียมเวทจำลองมาในสัปดาห์หน้า”
ทั้งห้องเงียบลงอีกครั้ง ทุกคนรีบจดบันทึก ไรเดนเงยหน้ามองบรรยากาศของห้องเรียนอย่างสงบรู้สึกถึงโลกของเวทมนตร์ที่เขากำลังก้าวเข้าสู่…พร้อมกับพันธะใหม่ในทีม
1K
