ถุงมือฟ้าประทาน

จันทราแขวนเด่นอยู่บนท้องฟ้า ประดับประดาด้วยหมู่ดาวระยิบระยับ แลดูสวยงามยิ่ง คล้ายกับทางข้างเผือกเส้นหนึ่งพาดผ่านแดนไกลโพ้น ขณะเดียวกันเมืองแห่งแสงสีก็คลาคล่ำด้วยผู้คน มีเสียงเพลง เสียงดนตรี ความสนุกสนานอันน่าหลงใหล ความมีชีวิตชีวาของผู้คน ทำให้เมืองนี้ดูน่าอยู่ยิ่งขึ้นแต่ท้องทะเลยามนี้กลับเงียบเชียบ มองไปทางไหนมันช่างอ้างว้างและดูน่ากลัวเสียเหลือเกิน ผิดกับตอนฟ้าสางที่เราสามารถกวาดสายตาไปสุดขอบผืนทะเล เห็นผิวน้ำอันใสสะอาด ทว่าเวลานี้ต่อให้เพ่งมองดูยังไง ก็จะเห็นเพียงผิวน้ำอันเปลี่ยวร้างผู้คนลึกลงไปในมหาสมุทร เรือสีขาวลำหนึ่งแล่นฉิวไปข้างหน้าด้วยความเร็วอันน่าหวั่นเกรงใต้ท้องเรือถูกเปิด มีอุปกรณ์ครบมือถูกยิงออกไป ดูแล้วคล้ายกับเส้นเอ็นสีขาว เหมือนปุยนุ่นแค่ดึงเบาๆ ก็ขาด แต่ในความจริงมันเป็นนักล่าของเรือ'AMERIA'เจมส์ไม่ได้อยู่บนเรือ อย่างที่รู้ว่าเขาสามารถนำอะไรก็ได้ออกมาจากหน้าหนังสือ ดังนั้นนี่จึงเป็นเรือ'AMERIA'อีกลำหนึ่ง โดยกัปตันเรือคือทัน หุ่นแบนเนอร์ผู้รับบทพี่น้องฝาแฝดกับทอยนั่นเองโดยเจมส์ได้สั่งให้พวกเขาทำการล่ากุ้งมังกร ส่วนเรื่องสัตว์ทะเลชนิดอื่นจะยกให้ทอยจัดการกับเรืออีกลำ แบ่งสันหน้าที่ชัดเจน...........เช้าตรู่วันอาทิตย์ เป็นวันแรกที่เจมส์จะนำกุ้งมังกรไปขายที่ลานมังกร อุปกรณ์ทุกอย่างที่จำเป็นสำหรับขายเขาฝากให้ทอยจัดการแล้ว เช่นออกซิเจน ถังน้ำแข็ง ตะกร้าพลาสติกฯสิ่งเหล่านี้ไม่จำเป็นต้องซื้อใหม่ เพราะเขาซื้อมาก่อนหน้านี้ตอนขายอยู่ที่หาดจอมเทียน และก่อนที่จะย้ายที่ขายอาหารทะเล เจมส์ไม่ลืมบอกเมย์และลูกค้าท่านอื่นมีบางคนบอกว่าจะตามไปอุดหนุนที่นั่น แต่บางส่วนบอกว่าไม่สะดวก คนเยอะเกินไม่ค่อยชอบไปเดินได้ยินแบบนั้นเจมส์ก็ไม่ได้ว่าอะไร อีกอย่างหนึ่งเขาบอกว่าช่วงนี้จะเน้นขายกุ้งมังกรเป็นหลัก ลูกค้าส่วนหนึ่งจึงหายไป เพราะกุ้งมังกรไม่ใช่เป้าหมายหลักของพวกเขาความจริงเจมส์ก็อยากจะขายอย่างอื่นควบคู่ไปด้วย แต่แผงร้านที่ลานมังกรค่อนข้างเล็ก จึงเลือกที่จะขายกุ้งมังกรราคาแพง ดีกว่าไปขายอาหารทะเลกิโลละไม่กี่ร้อยปล่อยให้ทอยและคนที่เหลือขนของใส่ท้ายรถกระบะ ส่วนเขาหันมานับเงินที่เมย์ยื่นให้จากการซื้อหมึกสด“ว่าแต่...พวกเขาเป็นใครน่ะเจมส์ ทำไมถึงรูปร่างดีจัง แล้วยังมีคนนั้นอีก...หน้าตาเหมือนทอยมากอะ ใช่ฝาแฝดหรือเปล่า” เมย์ถาม สายตาจับจ้องสุภาพบุรุษในชุดสูทที่กำลังยกของขึ้นรถเจมส์ไม่ต้องหันไปมอง ก็รู้ว่าเธอกำลังพูดถึงใคร“อ๋อนั่นเป็นฝาแฝดของทอย เขาชื่อทันน่ะ”“เอ๊ะ...มีฝาแฝดด้วยเหรอเนี่ย”เมย์เผยรอยยิ้มกริ่ม ไม่มีใครรู้ว่าหล่อนคิดอะไร แต่ดูจากสายตาแล้วแทบอยากจะกินคู่แฝดทั้งตัวนับเงินเสร็จเจมส์บอกกับอีกฝ่ายว่า “เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่ก็มาเช้าๆ หน่อยนะ ผมจะให้หนึ่งในพวกเขารออยู่ที่นี่ พี่แค่ขับรถมา เดี๋ยวที่เหลือพวกเขาจัดการเอง”ถึงจะย้ายที่ขายแต่เจมส์ยังไม่เลิกทำการค้ากับเมย์ ส่วนหนึ่งเป็นเพราะเธอขอ บอกว่าหมึกของเจมส์สด ตัวใหญ่เกรดดีบ้างละ สุดท้ายก็อย่างที่เห็น เขาเปลี่ยนเวลาให้เธอมารับของตอนเช้าเพราะหลังจากนี้จะมุ่งเน้นไปที่การขายกุ้งมังกร“ได้จ้ะ แล้วพี่จะได้เจอใครละ ทอยหรือว่าทัน?”เจมส์เงยหน้ามองอีกฝ่าย เขาไม่ใช่คนหัวทึบดังนั้นจะไม่รู้ได้ยังไงว่าพี่สาวคนนี้กำลังคิดอะไรอยู่..........รถกระบะตาต้าสีดำขับออกจากหาดจอมเทียน มุ่งหน้าสู่ลานมังกร เนื่องจากเป็นรถตอนเดียวข้างหน้าจึงนั่งได้ 2 คน อีก 3 คนจึงต้องนั่งหลังกระบะแต่อย่างใดก็ตามทันไม่ยอมนั่ง เขายืนกอดอก ท่าทางหนักแน่นดั่งขุนเขา ต่อให้รถจะเบรกหรือมีมอเตอร์ไซค์ตัดหน้า ยังคงยืนอยู่ท่าเดิมกระทั่งรถมาถึงลานมังกรเจมส์ไม่กลัวอีกฝ่ายตกรถ เพียงแต่กลัวตำรวจจะโบกให้จอดข้างทางแล้วกล่าวคำตักเตือน จึงบอกให้ทันนั่งลงบ้างเป็นบางครั้งบางคราวไม่ใช่ยืนท่าเดียวแบบนั้น....ถังน้ำแข็งขนาดใหญ่มีน้ำหนักเป็นร้อยกิโลกรัมเมื่อรวมกับของด้านใน แต่อย่างใดก็ตามทันกับยกมันขึ้นบ่าด้วยมือข้างเดียว เดินไปยังแผงขายอาหารทะเลตามที่เจมส์ได้บอกก่อนหน้าเนื่องจากเขาใส่ชุดสูท หุ่นล่ำ หน้าตาหล่อเหลา มีพละกำลังมหาศาล ไม่แปลกที่จะตกเป็นเป้าสายตาของใครหลายคน โดยเฉพาะผู้หญิงในตลาดเมื่อเห็นทันยกของหนักด้วยมือข้างเดียว แทบอยากจะให้อีกฝ่ายยกแบบนั้นบ้างแต่อย่างใดก็ตามพวกเธอยังไม่ทันได้พักหายใจ สุภาพบุรุษชุดสูทอีกสามคนก็เดินผ่านหน้าไป พวกเขามีหน้าตาหล่อเหลาเช่นเดียวกับคนแรก แถมยังมีกำลังอันมหาศาล“นี่ยายตาล พวกเขาเป็นใครกันน่ะแกรู้ไหม ทำไมแต่ละคนหล่อๆ จังวะแก” หนึ่งในแม่ค้าที่ตลาดถามแผงข้างๆตาลที่ถูกกล่าวถึงเป็นผู้หญิงรูปร่างอ้วนท้วนสมบูรณ์ ไม่มีสิ่งใดโดดเด่น นอกเสียจากชอบสอดรู้สอดเห็นเรื่องชาวบ้าน อันเป็นงานถนัดของหล่อน“จากที่ฉันพอรู้มา เห็นว่าเป็นพ่อค้าย้ายมาขายใหม่ แผงพวกเขาตั้งอยู่ตรงสุดมุม เป็นแค่แผงเล็กๆ ที่ไม่มีใครเอา” ตาลตอบ“แล้ว...แล้ว...แล้วพวกเขาโสดกันหรือเปล่า มีเมียหรือว่าแฟนยัง”“ไม่รู้”“บ้าเอ้ย ไหนคนเขาบอกว่าแกรู้ทุกเรื่องในลานมังกรไง ทำไมเรื่องแค่นี้ถึงไม่รู้”“อ้าวอีนี่ ก็กูไม่รู้มึงจะให้กูบอกว่าไงละ อีกอย่างหนึ่งวันนั้นพวกเขาแค่มาพบกับผู้ดูแลตลาด เสร็จแล้วก็ไป ใครจะรู้วะว่ามีเมียหรือยัง ถ้ามึงอยากรู้หรือคันหมีมากก็ลองไปถามเองสิ”..........เจมส์ไม่สนใจเสียงจ้อแจ้วดังขึ้นด้านหลัง ไม่ว่าจะอยู่ในสังคมแบบไหนก็มักจะมีคนแบบนี้เสมอ นั่นคือพวกชอบสอดรู้เรื่องชาวบ้านนั่นเองทอยเริ่มช่วยทันตั้งร้าน ในด้านนี้เขามีความชำนาญมากกว่า 3 คน เนื่องเพราะมีประสบการณ์ช่วยเจมส์ทุกวัน จึงดูคล่องแคล่วเป็นพิเศษกุ้งมังกรเป็นๆ ถูกเทลงในกระบะน้ำที่มีความยาวราวสองเมตร กุ้งแต่ละตัวมีขนาดใหญ่มาก ตัวเล็กสุดก็หนึ่งกิโลกรัมแล้ว มันเป็นกุ้งทะเลขนาดใหญ่ที่นิยมนำมาประกอบอาหารและซาชิมิ โดยเฉพาะเมนูอาหารในภัตตาคารต่างๆ ทำให้เป็นกุ้งที่มีราคาสูงมากกุ้งมังกร เป็นกุ้งทะเลที่พบในแถบทะเลภาคใต้ฝั่งตะวันตก ฝั่งตะวันออกฯ แต่จะพบมากในทะเลภาคใต้ฝั่งตะวันตกของทะเลอันดามัน ในแถบจังหวัดระนองจนถึงสตูล และด้วยความที่มีเรือ'AMERIA'มันเป็นเรื่องง่ายที่จะขับไปได้ทุกที่ที่มีน้ำ แถมยังเดินทางด้วยเวลาอันน้อยนิดกุ้งมังกรมีลำตัวกลมค่อนข้างแบน ส่วนหัวมีขนาดใหญ่ มีขอบข้างลำตัวโค้งมนหรือเป็นเหลี่ยมตามความยาวของลำตัว เหนือดวงตามีหนามขนาดใหญ่ 1 คู่ หนวดมี 2 คู่ มีลักษณะคล้ายแส้ หนวดคู่ที่ 1 มีปลายหนวดแยกออกเป็น 2 แฉก ส่วนหนวดคู่ที่ 2 มีความยาวมากกว่าคู่แรก ใหญ่และแข็งแรง ถูกใช้สำหรับป้องกันตัวเองและต่อสู้กับศัตรูโดยในแต่ละสายพันธุ์จะมีลักษณะเฉพาะตัว มีสีสันสวยงามแตกต่างกันออกไป รวมถึงราคาต่อกิโลกรัมด้วยนี่คือลานมังกร เป็นแดนสวรรค์สำหรับกุ้งมังกร เป็นแหล่งวัตถุดิบขนาดใหญ่ที่ภัตตาคารอาหาร โรงแรม ร้านอาหารดังฯ ต้องมาเลือกซื้อกุ้งดีๆ ตั้งแต่เช้าก่อนจะมีคนมาแย่งไป....“บ้าเอ้ย ดันมาช้าไปเหรอเนี่ย ไอ้บ้าที่ไหนกันนะกล้ามาตัดหน้าฉัน แล้วแบบนี้จะทำยังไงดีเนี่ย ร้านป้านุ้ยที่ถูกแนะนำมาก็ไม่มีกุ้งที่อยากได้แล้ว ถ้าฉันไม่ได้กุ้งกลับไป มีหวังถูกผู้จัดการด่าแน่เลย”เจ้าของเสียงอารมณ์เสียเป็นผู้หญิงสวยในชุดทางการ สวมกระโปรงสั้น รองเท้าส้นสูง ผมถูกดัดเป็นลอนคู่ ใส่คอนเทคเลนส์สีฟ้าหล่อนชื่อแพนด้า เป็นรองผู้จัดการห้องอาหารในโรงแรม ค่อนข้างไม่พอใจที่ต้องมาลานมังกร เนื่องเพราะแพหาปลาเจ้าประจำที่ไปส่งโรงแรมทุกวันดันไม่มา พวกเขาพูดแค่คำว่าขอโทษก่อนจะตัดสายไปอย่างหน้าด้านๆทำให้เธอถูกวานจากผู้จัดการห้องอาหาร ต้องเดินทางมาหากุ้งมังกรกลับไป ก่อนจะถูกลูกค้าบ่นว่าทำไมถึงไม่มีกุ้งมังกรเหมือนกับที่โฆษณาไว้แต่อย่างใดก็ตามร้านที่ถูกแนะนำมาดันไม่มีสิ่งที่เธอต้องการ หรือหากจะมีก็กลายเป็นของคนอื่นแล้ว“คุณแพนด้าไม่ต้องกังวลไปหรอกค่ะ ถึงร้านป้านุ้ยจะขายหมดไปแล้ว แต่ที่นี่คือลานมังกร เป็นแหล่งรวมกุ้งมังกรที่ใหญ่ที่สุดในพัทยาใต้ เดินหาแปบเดียวก็น่าจะเจอแล้ว ใจเย็นๆ นะคะ” ผู้ช่วยที่ตามมาด้วยปลอบใจแพนด้าผงกศีรษะ เอามือปิดจมูก รีบเดินเลือกหาร้านเข้าท่า ก่อนจะเป็นลมเพราะกลิ่นทะเลไม่รู้เป็นเพราะอะไรเธอถึงได้สะดุดกึกทันทีที่เห็นร้านกุ้งมังกรเล็กๆ ตรงหัวมุม ร้านไม่ใหญ่มากหากเทียบกับร้านอื่น มันเล็กมากจนแทบไม่อยากเลือกซื้อ แต่ไม่รู้เพราะเหตุใดจึงทำให้แพนด้าหยุดแล้วเดินเข้าไปถามราคา ราวกับว่าเธอต้องมนต์สะกดบางอย่างผลของ'มังกรกินหาง'ยังคงทำงานได้เยี่ยม เพียงแค่เจมส์ตั้งร้านไม่ถึง 1 นาทีก็มีลูกค้าเดินเข้ามา แถมจากการแต่งตัวของหล่อน ดูแล้วน่าจะเป็นคนทำงานในภัตตาคารอาหาร หรือไม่ก็พวกที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับวัตถุดิบในครัว“สวัสดีครับ ต้องการรับกุ้งมังกรแบบไหนเหรอครับ ร้านของเรามีกุ้งอยู่หลายชนิดเลยนะครับ แถมแต่ละตัวยังถูกผมล่ามาทั้งคืน รับรองว่าทั้งสดและอร่อย กินแล้วดิ้นดุ๊กดิ๊กในปาก เหมือนกับกำลังดูดลิ้นผมเลยละครับ”เจมส์ยังไม่ทันทักทายลูกค้า ก็ถูกตัดหน้าไปโดยทัน แต่ให้ตายทำไมคำพูดของนายถึงคล้ายกับทอยแบบนั้น จะต่างกันสักนิดก็ไม่ได้เหรอ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่37 กุ้งมังกร

คล้ายกับเรื่องถุงมือฟ้าประทาน ที่คุณอ่าน

ถุงมือฟ้าประทาน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่37 กุ้งมังกร

คล้ายกับเรื่องถุงมือฟ้าประทาน ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้