เกิดใหม่เป็นไอ้เจิด

ตอนที่สามสิบเจ็ด ผีเลี้ยง

“ขอบคุณท่านอาจารย์มากจ๊ะที่มาช่วยชั้นได้ทัน”

ไอ้เจิดกราบของคุณอาจารย์คงกับพื้นอย่างงดงามสร้างความครึ้มอกครึ้มใจอย่างยิ่งแก่อาจารย์คงยิ่งนัก

“ไหว้พ่อปู่เถอะพ่อเจิด”

อาจารย์คงโบกมือทำท่าไม่ใส่ใจแต่ที่จริงดีใจมาก

สมกับแนวอาจารย์ตัวร้ายที่พอลูกศิษย์หลานศิษย์มาขอให้ทำอะไรแกทำหมดเพราะความรักลูกศิษย์นั่นเอง

ทั้งแนวการดีดน้ำมันพราย ทั้งทำเสน่ห์ใส่สาวแก่แม่หม้าย

ผลลัพธ์ของการไม่มีเทคโนโลยี่โอนลี่แฟนและวีทิวเบอร์

ที่ทำให้คนมีวิชาอาคมบางคนถึงกับต้องใช้วิชา”นอนกับผี”ที่ปลุกผีสาวขึ้นมานอนด้วยผ่านค่ำคืนหฤหรรษ์ เสียชีวิตไปบ้างเพราะทำผิดข้อห้ามตอนนอนกับผีสาวก็มี

ทั้งที่โอนลี่แฟนและวีทิวเบอร์นั้นปลอดภัยกว่ามหาศาล

เป็นชัยชนะของเทคโนโลยีเหนือวิทยาอาคมอีกอย่างหนึ่งอนิจจา ตอนนี้ไอ้เจิดอยู่ห่างไกลจากเทคโนโลยีโอนลี่แฟนและวีทิวเบอร์อยู่หลายสิบปี

“ขอบคุณอาจารย์มากจ๊ะที่ให้ไม้กลักก้านธูปมาให้ชั้นหักเพื่อเรียกอาจารย์มาช่วยเหลือได้ทัน”

ไอ้เจิดคิดถึงสลักไม้กลักที่อาจารย์คงให้ไว้หักเวลาที่เจอภัย แน่นอน เขาก็ส่งคนวอวิทยุไปตามอาจารย์คงอีกทางหนึ่ง

แต่อาจารย์คงที่ขี่ผีมานั้นมาเร็วกว่ารถหรือม้าที่จะเดินทางไปในยามค่ำคืนอย่างนี้

การขี่ผีนั้นคือการเดินทางที่ปลอดภัยที่สุดในยุคสมัยนี้

งูหรือเสือช้างก็อย่างหนึ่งที่เราจะเจอในป่า

เจอพญานาคสมิงและผีกองกอยผีป่านี่สิที่จะเป็นปัญหา

การขี่ผีเหมือนกับการใช้ของดำสู้กับของดำ

ว่าหากเราขี่ผีอยู่แล้วผีตัวอื่นๆที่พลังน้อยกว่าก็จะหนีไม่เข้ามา

ผีที่มีพลังมากกว่าก็ลอบโจมตีเราไม่ได้ต้องสู้หักกันตรงๆเท่านั้น

แน่นอน คนที่อ่าน Horus Heresy มาอย่างผมรู้ดีว่าการไว้ใจภูตผีปีศาจในการรักษาความปลอดภัยของตนเองมันไม่เวิร์ก

น่าเสียดายที่หมอผีของเราเลี้ยงผียังกับพวก Thousand Sons ของสเปซมารีนที่มองว่าความรู้ทุกอย่างดีหมด ความไม่ดีมีอย่างเดียวคือการไม่รู้

ผลก็อย่างที่คิด วิญญาณตกเป็นของปีศาจราวกับคนที่ยุ่งกับผีนี้อยู่ในปิรามิดแชร์ลูกโซ่

ที่หมอผีที่เก่งกาจจะโดนหมอผีคนอื่นเลี้ยงเป็นวิญญาณรับใช้ต่อไป

หรือวิญญาณที่มีชื่อเสียงโด่งดังก็จะเป็นที่ต้องตาหมอผี

หากหมอผีแพ้ก็ตายไปหากหมอผีเก่งพอจับวิญญาณที่มีอำนาจได้ก็จะมีอำนาจมากกว่าเดิม

วนลูปกันไปเรื่อยๆ

อ๊ะหรือว่าเพราะเหตุนี้ขุนแผนเลยเลี้ยงกุมารทอง?

เพราะเป็นลูกของตนเองอย่างหนึ่งโดนความกตัญญูเป็นข้อห้ามทำร้ายบุพการีเอาไว้เลยไว้ใจได้เต็มที่มากกว่าผีตัวอื่นๆ?

ผมต้องตกใจที่ตนเองชักเริ่มเห็นด้วยกับขุนแผนเมื่ออันตรายถึงชีวิตเป็นของจริงผมก็ชักเข้าใจแล้วว่าทำไมคนที่ซื่อสัตย์ต่อจักรวรรดิมนุษย์ Imperium of Man หลายๆคนถึงค่อยๆกลายเป็นพวกนอกรีต Hereticไปในที่สุด

เพราะอันตรายที่มีถึงแก่ชีวิตทำให้เราเลือกได้แค่ว่าจะตายตรงนั้นหากไม่มีเวทย์ช่วยเหลือแบบผมหากไม่มีเวทย์ก็คงตายเพราะผีฟ้าไปแบบคนธรรมดาแล้ว

แต่พอเลือกที่จะมีเวทย์ก็เท่ากับว่าผมต้องก้าวขาเข้ามาในวงการนี้แล้วนั่นเอง

Path of damnation เดรัจฉานวิชชา

ที่หลวงพ่อหลายคนเคยกล่าวเอาไว้

มันไม่ได้ช่วยแก้ปัญหาใดใดและเป็นสิ่งที่ทำให้ห่างจากหนทางดับทุกข์เว้นแต่ป้องกัน พญานาค สางและสมิง ผีน้ำ ผีกองกอย ผีกระสือ กระหัง ปอบ ขโมด เปรต รากษสย่องตอด ช้างผีสิง เจ้าป่า เจ้าเขา นางตานี นางตะเคียน ปู่โสมเฝ้าทรัพย์ ยักษ์ฯลฯเท่านั้นเอง

คนธรรมดาไม่ได้ต่อสายตรงหลวงพ่อให้มาพรมน้ำมนต์ท่องคาถาช่วยได้ตลอดเวลานะโว๊ย

ทำได้แค่ป้องกันตนเองเท่านั้นก่อนที่พระจะเข้ามาช่วย

ผมค่อนข้างแปลกใจทำไมถึงชอบบอกว่าคนน่ากลัวกว่าผี

ทั้งที่คนธรรมดา ผมสามารถเอาปืนยิงตายได้ตั้งแต่แรกหรืออย่างน้อยก็สู้เอาไม้หน้าสามฟาดได้คงล้มลงไปตั้งแต่แรกแล้ว

ไม่ต้องลำบากขนาดกังวลว่าฆ่าอีกฝ่ายแล้วจะโดนอีกฝ่ายสิงร่างอยู่อย่างนี้

คนที่พูดว่าคนร้ายกว่าผี คงไม่ได้ใคร่ครวญคำพูดของตนเองจริงๆว่ามันหมายความว่าอย่างไรเว้นแต่เราจะนับว่าคนก็คือผีอย่างน้อยที่อัพคลาสจากหมอที่มีชีวิตอยู่เป็นหมอผีที่ตายไปแล้วนั่นล่ะน่าจะพอนับได้อย่างนั้น

“เอ่อ อาจารย์จะเอาผีไปถ่วงน้ำหรือเปล่าจ๊ะชั้นจะซื้อเซฟอย่างดีให้รับรองต่อให้ใครมีคีมตัดเหล็กถ้าไม่มีระดับเครื่องตัดเหล็กหลายพันองศาล่ะก็เอาหม้อที่อาจารย์ไว้ข้างในออกมาไม่ได้แน่จ๊ะ”

ผมถามอาจารย์คงอย่างใคร่รู้และคิดหาวิธีป้องกัน”ผีฟ้าภาคสอง”ออกอาละวาดอีกครั้ง

 ทำโฟมกันกระแทกและฟิล์มกันน้ำอย่างดีรับรองไม่มีไม้พายของคนแจวเรือที่ไหน หรือแม้แต่ระเบิดที่คนจะเอามาระเบิดปลาก็ผ่านไททาเนียมของตู้เซฟไม่ได้แน่นอนหึ เจอพลังอำนาจเงินของลูกชายกำนันเสียเถอะ ผีฟ้าเอ๋ย

ให้รู้เสียบ้างว่าไอ้เจิดอยากได้ควายเหล็กหรือรถแบ็คโฮรถสิบล้อก็สามารถซื้อได้อย่างรวดเร็ว นี่ล่ะพลังของลูกชายกำนันเว๊ย หรือถ้าถ่วงน้ำไม่ได้ก็ขุดด้วยรถแบ็คโฮเอาหลุมขนาดใหญ่ใส่พลาสติกกันกระแทกลงไปแบบทำไทม์แคปซูลเท่านี้ให้หนุ่มสาวนักโบราณคดีในโลกอนาคตอีกห้าสิบปีมาขุดเอ็งขึ้นมาละกัน

อาจารย์คงส่ายศีรษะมองหน้าผมแบบอ่อนใจ

“ข้าจะทำอย่างนั้นทำไมได้ของดีอย่างนี้มาเสียทีฮาฮาฮา”

 อาจารย์คงหัวเราะอย่างดีใจที่ได้ผีที่มีอำนาจมาเป็นบริวาร

อ๊ากก อาจารย์ทำอย่างนั้นทำไม๊

ไอ้เจิดได้แต่คร่ำครวญในใจ

แต่ไม่สามารถขัดคำสั่งอาจารย์คงโดยตรงได้เพราะโดนคลำห้ามอยู่ตามหลักการห่วงโซ่ปิรามิด