บาร์หรูย่านใจกลางเมือง ตกแต่งด้วยบรรยากาศที่ทำให้รู้ว่าเ้าของเทสดี เสียงเพลงฟังสบายๆ ไม่อึกทึก เป็ที่ที่คนส่วนใหญ่มานั่งผ่อนคลายพักผ่อน ปลดปล่อยตัวเอง ที่นี่ส่วนใหญ่คนที่เข้ามาได้จะเป็สมาชิกของทางบาร์ คนที่ไม่มีบัตรก็จะเข้ายากหน่อย ถ้าไม่มีคนพามา บาร์ของที่นี่ตรวจเข้มจึงปลอดภัยกับคนที่มาใช้บริการ
“เค็นซัง ตกแต่งร้านได้บรรยากาศดีมากนะครับ”
“ขอบคุณครับ ยามะซัง ยังต้องปรับปรุงอีกเยอะครับ”
“เค็นซังสนใจผู้ร่วมทุนไหมครับ”
“....”
“ผมสนใจร่วมลงทุนกับเค็นซัง”
“ผมยังไม่เคยคิดเื่นั้นเลยครับ”
“ถ้าเค็นซังสนใจร่วมทุน และขยายร้านผมยินดีครับ”
“ถ้ามีคนมาช่วยก็คงจะดีจริงๆ นะครับ ยามะซัง”
“ใช่ไหมละครับ”
“ผมขอคิดดูก่อนแล้วกันครับ”
“ได้ครับเค็นซัง”
“ขอโทษค่ะ”
“ว่าไง แพม”
“พี่เค็นคะ คุณแพรไหมมาค่ะ”
“ให้ขึ้นไปรอที่ห้อง”
“ค่ะ”
ห้องที่ว่าเป็ห้องสำหรับคนพิเศษ ต้องคนพิเศษจริงๆ เท่านั้นถึงจะเข้าไปได้ ส่วนใหญ่เป็คนสนิท และเพื่อนของเค็น เขาทำไว้รับรองคนที่ต้องรับรองเป็พิเศษจริงๆ เท่านั้น
“เค็นซังมีแขกพิเศษมาสินะครับ”
“ครับ ยามะซัง”
“ไปรับแขกเถอะครับ อย่าลืมคิดเื่ที่เราคุยกันนะครับ”
“ครับ ผมจะกลับไปคิดครับ”
ก็อกๆ
“แพรไหม”
“เค็นค่ะ” จุ๊บ แพรไหมเข้ามากอดและหอมแก้มเค็น ความสัมพันธ์ของทั้งคู่เป็อะไรที่อธิบายยาก เอาเป็ว่าเขาสองคนเป็มากกว่าเพื่อน แต่ไม่ใช่แฟนแล้วกัน เพื่อนกิน เพื่อนเล่น เพื่อนนอน แล้วแต่จะคิดกันไป
“ทำไมวันนี้มาได้”
“คิดถึงค่ะ”
“หืม” เค็นทำหน้าแปลกใจ ปกติแพรไหมไม่เคยพูดแบบนี้
“ก็อยากลองอ้อนเค็นดูบ้างนิ”
“แล้วเป็ไง”
“แปลก ฮ่าๆ”
ความสัมพันธ์ของทั้งสองอธิบายยากจริงๆ
“นั้นไง”
แพรไหม ลุกมานั่งตักของเค็น แค่นี้ก็ไม่ต้องพูดอะไรมากสำหรับพวกเขาสองคน ปล่อยให้บรรยากาศและอารมณ์พาไปเองแล้วกัน
“จะกลับเลยไหม” เค็นถามหลังจากที่ทั้งสองเสร็จภารกิจกันแล้ว
“เสร็จก็ไล่เลยหรือ”
“ปกติก็แบบนี้”
“ยัง อยากดื่มต่อหน่อย”
“อือ ไปสิ”
แล้วทั้งสองก็โอบกันออกไปนั่งตรงหน้าบาร์
“คิม เอาเหล้าให้คุณแพรไหมที”
“ครับพี่เค็น”
“ได้แล้วครับคุณแพรไหม”
“ขอบใจนะคิม นายก็หล่อเหมือนกันนะ”
“อย่ายุ่งกับเด็กผมแพร”
“หึงหรือคะ คริคริ”
“....”
“ล้อเล่นเอง”
“คิม มันยังเด็ก”
“รู้แล้วน่า”
“คิม พี่ขออีกแก้ว”
“ได้ครับคุณแพรไหม”
“เรียกพี่ก็ได้คิม”
“เอ่อ ครับพี่แพรไหม”
คิมหันไปมองหน้าเค็นก่อนที่จะเรียกตามที่แพรไหมบอก คิมพยักหน้าให้นิดหนึ่งเป็เชิงอนุญาต
“คิม ขอเหล้าให้พี่กับไอ้ฉายด้วย”
เสียงคนมาใหม่สอดมาทางด้านหลัง
“ครับเฮียหงส์”
“พวกมึงว่างมาด้วยหรือ”
“คิดถึงมึงไง ไงแพร”
“ดี หงส์ ฉาย”
ทั้งสี่คนรู้จักกันมานานแล้ว ทั้งหงส์และฉายก็รู้ความสัมพันธ์ของ แพรไหมกับเค็น หงส์เคยเตือนเค็นว่าวันหนึ่งถ้าเค็นเจอคนที่เขารักจริงๆ เขาอาจจะรับไม่ได้ แต่เค็นไม่คิดที่จะรักใครหรือจริงจังกับใครเขาเลยไม่คิดอะไร
“พวกมึงอยู่กับ แพรไปก่อนแล้วกัน กูขอไปดูแขกหน่อย”
..............................................................
“อ้าว เค็นซังกลับมาแล้ว”
“ยามะซัง ผมตัดสินใจแล้ว ผมตกลง”
ทั้งสองจับมือร่วมทุนกันกับการขยายบาร์และธุรกิจอื่นๆ ของเค็น ทั้งนี้ทางยามะก็เอาพนักงานจากทางญี่ปุ่นมาดูงาน และร่วมงานกับทางเค็นด้วย เค็นหวังว่าจะเป็ไปได้ด้วยดี
4K
