"เออๆ มาแล้วๆ! จะเคาะหาพระแสงอะไรนักหนาวะ"
ฉันบ่นอุบอิบพลางถือถ้วยมาม่าร้อนๆ ที่ควันฉุย กลิ่นผงปรุงรสหมูสับหอมฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณ ฉันเปิดประตูออกไปทั้งชุดนอนตัวเดิม ผมเผ้ายุ่งเหยิงแต่ใบหน้ายังสวยเป๊ะแบบนางฟ้า
"หมิว! ข้า... ข้าเอาไข่ไก่กับปลาที่เพิ่งดักได้มาฝากเ้าน่ะ" ผายืนยิ้มแฉ่งชูตะกร้าไข่ แต่พอประตูเปิดออก กลิ่นมาม่าก็พุ่งเข้ากระแทกจมูกเขาเต็มรัก "โอ้โห! หมิว... กลิ่นอะไรน่ะ? ทำไมมันหอมยั่วยวนน้ำลายขนาดนี้ ข้าไม่เคยได้กลิ่นแบบนี้มาก่อนเลยในชีวิต!"
เขามองถ้วยในมือฉันตาค้างสลับกับมองเข้าไปในบ้าน สายตาเขาดูสับสนสุดๆ เพราะข้างนอกบ้านมันก็ดูโทรมเหมือนเดิม แต่พอชะโงกหน้าผ่านไหล่ฉันเข้าไป... พื้นมันดูเรียบกริบ ผนังก็สะอาดตาจนเขางงไปหมด
"เออ... เข้ามาสิ เอาไปวางบนโต๊ะโน่น" ฉันบุ้ยปากไปทางโต๊ะกินข้าวตัวใหม่ "ขอบใจสำหรับไข่ เดี๋ยวข้าทำอะไรให้กินตอบแทนแล้วกัน"
"ให้... ให้ข้าเข้าไปข้างในเหรอ?" ผาทำหน้าเหมือนคนจะร้องไห้ด้วยความดีใจ รีบก้าวเท้าเข้ามาในบ้านแล้วก็ต้องสะดุดกึก "หมิว... บ้านเ้า... ทำไมมันดูแปลกตาขนาดนี้ล่ะ? พื้นนี่มันไม้อะไรเนี่ย ทำไมมันลื่นเรียบขนาดนี้?"
"ถามมากจริง! นั่งลงไปเหอะน่า" ฉันตัดบทพลางวางถ้วยมาม่าลง แล้วเดินเข้าโซนครัวที่ไอ้ผามองตามตาปริบๆ
ฉันจัดการหยิบกระทะไฟฟ้าออกมา เสียบปลั๊ก (ที่เนียนไปกับผนัง) แล้วเอา เบคอน กับ ลูกชิ้นหมู เกรดพรีเมียมลงไปทอด เสียง ฉ่าาาา... ของไขมันเบคอนที่โดนความร้อนมันส่งกลิ่นหอมตลบอบอวลยิ่งกว่าเดิม ฉันราดน้ำจิ้มลูกชิ้นรสเปรี้ยวหวานลงไปนิดหน่อยพอให้ดูน่ากิน แล้วเดินเอาไปเสิร์ฟให้ไอ้หนุ่มที่นั่งแข็งทื่ออยู่บนเก้าอี้โมเดิร์น
"อะ... กินซะ เดี๋ยวจะหาว่าข้าแร้งน้ำใจ มีคนเอาของมาให้แล้วไม่ดูแล" ฉันวางจานลงตรงหน้าเขาพร้อมยื่นส้อมให้ "ใช้ไอ้นี่จิ้มกินซะ"
"นี่มัน... เนื้ออะไรน่ะหมิว? ทำไมมันชมพูสวยขนาดนี้ แล้วไอ้แท่งกลมๆ นี่อีก" ผามองลูกชิ้นด้วยความทึ่ง เขาเกร็งจนมือสั่นตอนหยิบส้อมจิ้มเบคอนเข้าปาก
ทันทีที่ลิ้นเขาััรสชาติความเค็มมันของเบคอนและน้ำจิ้มรสเด็ด... ดวงตาไอ้ผาเบิกกว้างแทบถลนออกนอกเบ้า!
"อื้อหือออ! หมิว! นี่มันอาหารเทพเซียนชัดๆ! รสชาติแบบนี้... ต่อให้ข้าตายตอนนี้ข้าก็ยอมว่ะ!" เขาเคี้ยวหยับๆ อย่างบ้าคลั่ง "ข้ากินของดีขนาดนี้ได้จริงๆ เหรอ? เ้าไปเอามาจากไหนเนี่ย?"
"กินๆ ไปเหอะ อย่าถามเยอะ ข้าเบื่อจะอธิบาย" ฉันเท้าคางมองเขาพลางคีบเส้นมาม่าเข้าปากตัวเอง "มองหน้ากูแบบนี้... จะแย่งมาม่าในมือข้ากินด้วยรึไง? ของข้านะเว้ย ไม่แบ่ง!"
"มะ... ไม่กล้าแย่งหรอกจ้ะ แค่ได้กินจานนี้ข้าก็บุญหัวแล้ว" ผาพูดพึมพัม หน้าแดงซ่านเพราะทั้งความอร่อยและความสวยของกูที่นั่งอยู่ตรงหน้า
หึๆ ... แค่ลูกชิ้นทอดกับเบคอน มึงยังฟินขนาดนี้ ฉันแอบขำในใจ ถ้ามึงได้เห็น 'ของดี' อย่างอื่นที่กูมีนะไอ้ผา มึงได้ยอมเป็ทาสรับใช้กูไปตลอดชีวิตแน่ๆ!
292
