มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย

ที่บ้านเหลียว ฉินเฉาแบกสองสาวไปที่เตียงของพวกเธอ

ฉินเฉาช่วยหยูลู่ที่หลับราวท่อนไม้เปลี่ยนชุดนอน ขณะที่เปลี่ยนชุด ฉินเฉาก็ให้อาหารตาตัวเอง แม้ว่าเขาอยากจะทำกับเธอ แต่เขาก็ไม่ทำ

ถึงยังไง เธอก็หลับลึกไปแล้ว และเขาก็ไม่อยากจะขยับท่อนล่างตลอดเวลา ฉะนั้น หลังจากเปลี่ยนเสื้อผ้าให้หยูลู่ ฉินเฉาก็สูบบุหรี่ และเดินออกจากห้อง

เวลาผ่านไปเร็วมาก ยังมีอะไรอีกที่ฉันห่วงในเมืองตงชวน?

ฉินเฉาคิดอยู่ชั่วขณะ คนสุดท้ายคงเป็นเด็กคนนั้น อู๋ซิ่น เมื่อมองดูนาฬิกา ตอนนี้สามทุ่มแล้ว เป็นเวลาที่ดีที่สุดสำหรับธุรกิจในมันดาล่าบาร์ ฉินเฉาเสร็จจากการสูบบุหรี่ และจากนั้นตั้งใจจะไปส่องดูมันดาล่าบาร์สักหน่อย

ในโรงรถ ฉินเฉาไม่ได้เลือกรถหรูในบ้านเหลียว แต่เลือกรถนิสสันที่ขโมยมา นอกจากนี้การขับ เมอร์ซิเดส BMW และคันอื่นๆ มันทำให้เขาเด่นเกินไป

แม้ว่าตอนนี้เขาจะเป็นประธานของต้าฟากรุ๊ป ฉินเฉาก็ไม่เคยคิดว่าตำแหน่งนี้เป็นของเขาอย่างจริงจัง ถ้าเขาเอาตัวเองเข้าไปพัวพันกับเรื่องทางโลก เขาจะไม่สามารถมีผลสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ในเส้นทางการฝึกตนได้

นี่เป็นสิ่งที่ฉินเฉาไม่อยากจะเห็นมากที่สุด

งานหลักของเขาคือการหมกมุ่นปรับปรุงตนเองให้กลายเป็นเทพปีศาจที่ยิ่งใหญ่ นั่นคือความปรารถนาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของฉินเฉา

บ้านเหลียวตั้งอยู่ในพื้นที่นอกตัวเมือง ฉินเฉาค่อยๆ ขับรถนิสสันออกจากตัวคฤหาสน์หลังมหึมา และขับเข้าสู่ถนนมืดๆ ที่แยกออกมา

หลังจากเปิดเพลง ฉินเฉาก็ตั้งหน้าตั้งตาขับรถ และคิดถึงเรื่องที่กำลังจะกลับไปเมืองซู่หนาน และพบกับซูจี ใจของฉินเฉาเต้นระริก ด้วยความสุข

แต่ขณะเดียวกัน ความคิดว่าต้องจากหยูลู่ และคนอื่นทำให้เขาลังเล ถ้าเขาไม่สามารถสะสางเรื่องความสัมพันธ์ของพวกเขา ฉินเฉาคาดว่ามันจะหน่วงเหนี่ยวการฝึกตนในเส้นทางปีศาจของเขา

เพียงเมื่อเขาหมกมุ่นอยู่กับจินตนาการของตัวเอง เงาดำจู่ๆ ก็ออกมาจากต้นไม้ข้างทางและพุ่งเข้ามากลางถนน

ภายใต้ไฟหน้ารถ เงาดำที่ปรากฏออกมาเป็นกระทิงดุกำยำสีดำด้าน

เอี๊ยดดด! ฉินเฉารีบกระทืบเบรก และหักรถหมุน 90 องศา หยุดอยู่ตรงหน้ากระทิง

“ไอ้หยา กลัวแทบตาย!” หลังจากหยุดรถเรียบร้อย ฉินเฉาก็โล่งใจ “กระทิงนี่มาจากไหน? ทำไมพวกเขาปล่อยให้มันวิ่งขึ้นมาบนถนนกลางค่ำกลางคืนแบบนี้? ถ้าไม่ใช่เพราะสุดยอดทักษะการขับรถของฉันล่ะก็ กระทิงตัวนี้ต้องไปเป็นกระทิงในสวรรค์แล้วตอนนี้”

ขณะที่ฉินเฉากำลังปลาบปลื้ม สิ่งแปลกๆ ก็เกิดขึ้น กระทิงดำนั้นจู่ๆ ก็พุ่งเข้าใส่รถนิสสัน ในเวลานี้ ฉินเฉาสังเกตว่ากระทิงตัวนั้นผิดปกติ

กระทิงธรรมดาจะไม่โตแบบนี้ กระทิงใหญ่พอๆ กับรถเก๋ง และมันพุ่งเข้ามาพร้อมกับเสียงในลำคอ ผิวของมันดำเมื่อม เป็นประกายราวกับชโลมน้ำมัน สะท้อนแสงจันทร์จากฟากฟ้า ส่วนที่น่ากลัวที่สุดของมันคือเขาคู่บนหัว

พวกมันเหมือนกับกระบี่คมๆ ที่ยื่นออกมาตามแต่ละข้างบนหัว พร้อมจะแทงเข้าใส่รถนิสสัน

ตูม! รถนิสสันถูกแทงเป็นรู เขาสองข้างหยุดตรงหน้าฉินเฉา ปักคาอยู่ตรงนั้น ถ้าเข้ามาอีกนิดล่ะก็ มันคงแทงเข้าร่างฉินเฉาแล้ว

“นี่มันนรกอะไรเนี่ย?” ฉินเฉากะพริบตา พวกมันเลี้ยงกระทิงตัวนี้ด้วยอะไร ทำไมมันถึงดุร้ายอย่างนี้?

“มออออ!” กระทิงพลันร้องเสียงดังออกมา มันยกเขาขึ้น ทำให้รถนิสสันถูกยกขึ้นด้วย ภายในรถ ฉินเฉาเหวี่ยงมือของเขา เจาะหลังคารถ จับรูที่เขาสร้างไว้ ทำให้ร่างเขามั่นคง

กระทิงเหมือนบ้าไปแล้ว เหวี่ยงหัวไปมาอันตรายอย่างมาก พร้อมทั้งเขย่ารถนิสสันทั้งอย่างนั้น ถ้าฉินเฉาไม่ได้จับหลังคาไว้ ร่างของเขาคงถูกโยนชนไปทั่วรถแล้ว

“มอออ!” กระทิงคำรามอีกครั้ง ครั้งนี้ยาวและดังกว่า แทบจะไม่หยุด เสียงราวกับระฆัง ทำให้ฉินเฉารู้สึกมึน และแทบอ้วกออกมา

กระทิงดำจู่ๆ ก็มุดหัวลง ฟาดรถใส่ถนน ประกายแสงวาบผ่าน แรงปะทะขนาดมหึมาจากรถ ทำให้ร่างของฉินเฉาถูกบีบอยู่ในนั้น

แต่กระทิงยังไม่หยุด มันร้อง มอออ อีกครั้งและอีกครั้ง พร้อมกับพุ่งไปด้านข้าง เอารถชนเข้ากับต้นไม้

ตูมมม! รถในที่สุดก็ทนรับความเสียหายไม่ไหว จึงระเบิดออกมาอย่างรุนแรง ลูกไฟขนาดใหญ่ลอยขึ้นฟ้า เปลวเพลิงล้อมกระทิงยักษ์ไว้ แต่กระทิงยักษ์กลับไม่เป็นอะไร มันสั่นหัวและถอยออกจากไฟ

ร่างของกระทิงยักษ์พลันเปล่งแสงสีดำออกมา และร่างของมันค่อยๆ หดตัว ไม่นาย ก็ปรากฏชายผิวดำขึ้นมาหลังจากแสงสีดำหายไป

ห่วงสีทองห้อยอยู่บนจมูกของเขา ราวกับห่วงจมูก

“ฮึ่ม ฆ่าบอดี้การ์ดสำหรับฉันก็แค่เรื่องน่ารำคาญ น่าเบื่อจริงๆ” เขามองไปที่เปลวเพลิงที่ค่อยๆ กระจายออก ด้วยการกอดแขนพร้อมรอยยิ้มแสยะ

“จริงๆ เลยนะ นายนี่มันน่ารำคาญโคตรๆ” น้ำเสียงขี้เล่นลอยออกมาจากกองไฟ ทำให้ชายกระทิงดำนี้พลันแข็งค้างไป

จากนั้นฉินเฉาก็เดินออกมาจากกองไฟ แล้วก็ตบไฟที่ไหม้ชายชุดคลุมของเขา

“น่าสนใจ น่าสนใจจริงๆ ...” ฉินเฉาจุดบุหรี่ขึ้น “ถ้าฉันเดาไม่ผิด นายคงเป็นผู้ฝึกตนสินะ ถูกมั้ย?”

“รอดจากการโจมตีนั้นได้...” ชายกระทิงดำนั้นก็พูดออกมาผ่านลำคอ “ดูเหมือนแกก็เป็นผู้ฝึกตนเหมือนกันสินะ ฉันถามหน่อยได้มั้ย แกมาจากนิกายไหน?”

“เฮ้ ฉันเป็นคนถามก่อนนะ” ฉินเฉาส่ายหัว “มาก่อนได้ก่อน นายก็รู้”

“ฮึ่ม!” ชายกระทิงพ่นลมออกจากจมูกอย่างเย็นชา “ได้ ฉันจะให้แกตายอย่างไม่ค้างคา ฉันมาจากนิกายสัตว์อสูรจาก 6 นิกาย ของเส้นทางปีศาจ กระทิงดำ เม้งซาน! มอออ!”

ชายคนนั้นคำรามออกมาเสียงดัง ทำให้อากาศถึงกับสั่นสะเทือน

ฉินเฉาจ้องขณะที่ดูดบุหรี่ เพราะเสียงคำรามนั้น เขาแอบแปลกใจนิดหน่อย พลังนี้ทรงพลัง และแน่นอนยอดเยี่ยมกว่าเขา กระทิงดำนี้เห็นชัดๆ ว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญขั้นสร้างรากฐาน ระดับขั้นเหนือกว่าเขา

“แกได้ยินชื่อฉันแล้ว แต่ฉันไม่สนใจนิกายของแกอีกต่อไป” เม้งซานคนนั้นพูด และเริ่มพุ่งเข้ามาจนพื้นสั่นสะเทือน “ถึงยังไง ไม่นานแกก็จะกลายเป็นศพแล้ว”

“งั้น ก็เข้ามา!” ฉินเฉาเริ่มจ้องเขา ใช้หลักการใส่ก่อนได้เปรียบ เขายื่นมือออกไปใช้พลังความคิดจับเม้งซานไว้

หลังจากใส่พลังเข้าไปเต็มที่ ร่างของเม้งซานสั่นน้อยๆ เขารู้สึกว่าร่างของเขาถูกพลังบางอย่างคลุมเอาไว้ ในขณะเดียวกัน พลังนั้นก็พยายามบีบหัวใจเขา

“วิชากระจอก...” ร่างของเม้งซานพลันเปล่งแสงสีดำออกมา ร่างเขาสั่น ทำให้มือที่ยื่นออกไปของฉินเฉาต้องกระเด้งกลับมา

ฉินเฉาประหลาดใจ นี่เป็นครั้งแรกที่พลังความคิดของเขาล้มเหลว แน่นอนอยู่แล้ว ด้วยช่องว่างของพลังที่ห่างกันขั้นหนึ่ง พลังความคิดของเขาแทบจะไม่เป็นผล

“ทำตัวเชื่อฟังและตายซะ การต่อต้านมีแต่จะทำให้แกเจ็บตัวเพิ่มเท่านั้น” เม้งซานวิ่งเข้ามาอีกครั้ง และพื้นสั่นสะเทือนตามการก้าวของเขา ภายในพริบตา เม้งซานก็มาถึงตรงหน้าฉินเฉา ในขณะเดียวกัน หมัดคู่ใหญ่ราวกระทะเหวี่ยงลงมาจากทั้งสองข้างของเขา

จิตใจของฉินเฉาเร่งถึงขีดสุด จังหวะที่หมัดของเม้งซานตกลงมา เขากระโดดสูงขึ้นไปในอากาศ ตูม! หมัดของเม้งซานตกลงพื้น สร้างหลุมขนาดใหญ่ รอยแตกกระจายออกจากหลุม กลางอากาศ ฉินเฉาสามารถเห็นหลุมที่มีรัศมี 2 เมตร

จากนั้นเขาก็หยิบปืนดาวดำออกมาจากแหวน และยิงใส่เม้งซานจากกลางอากาศ

ปัง ปัง ปัง! เขาสาดกระสุนใส่หลายนัด แต่เม้งซานไม่แม้แต่จะพยายามหลบ ทำเพียงแค่ยกแขนขึ้น

ผิวของเขาเริ่มกลายเป็นหิน เปลี่ยนร่างของเขาให้กลายเป็นราวรูปปั้นหิน กระสุนยิงถูกร่างของเขาทำได้เพียงกระเด้งออกด้านข้างไม่ได้ทำร้ายเขาแม้แต่นิดเดียว

“หืม!” เขาประหลาดใจเมื่อพบว่ามีคนอื่นที่ไม่กลัวกระสุนนอกจากเขา ฉินเฉาหดหู่จริงๆ จากนั้นเขาก็ร่อนลงบนต้นไม้ เก็บปืนและเรียกโซ่ออกมา

“ต่อสู้กลับไม่ใช่ทางที่จะทำให้แกเป็นอิสระ” เม้งซานขยับไหล่ ส่งเสียงกร๊อบแกร๊บออกมา “ทางเดียวคือหนีไปซะ ไม่งั้นตาย”

พร้อมกันนั้น เขาวิ่งเข้าใส่อีกครั้ง ครั้งนี้เป้าหมายเขาคือต้นไม้ที่ฉินเฉายืนอยู่

ผลั่กก! เมื่อเม้งซานชนกับต้นไม้ ต้นไม้ล้มลงพื้นทั้งอย่างนั้น แต่จังหวะที่ต้นไม้เริ่มจะล้ม ฉินเฉาก็กระโดดไปที่ต้นไม้อีกต้น

ในขณะเดียวกัน เขาก็เหวี่ยงโซ่ใส่เม้งซานที่อยู่บนพื้น

โซ่ยืดหยุ่นราวกับมังกร รีบมัดร่างของเม้งซานไว้

จากบนต้นไม้ ฉินเฉาดึงโซ่ไว้แน่น ในขณะเดียวกัน เขาเอามีดออกมาจากแหวน และใช้พลังความคิด สั่งให้มีดลอยไปทางซ้ายและขวาของเขา

วูบบบ! ฉินเฉาขว้างมีดใส่เม้งซาน หลังจากที่ใช้พลังความคิดของเขา

“แกคิดว่านี่เป็นวิชากระบี่หรือไง!” เม้งซานหัวเราะ และพลันร้องมอออกมาเสียงดัง อากาศสั่นสะเทือน มีดทั้งสองเล่มไม่อยู่ในการควบคุมของฉินเฉาอีกต่อไป พวกมันตกลงที่ด้านข้าง

“ฉันจะให้แกลงมา!” เม้งซานตะโกน ยิ้มอย่างชั่วร้าย เขาดึงโซ่ ลากฉินเฉาลงมาจากต้นไม้ ชนเข้ากับพื้น

ถ้าดูจากความแข็งแรง เม้งซานแข็งแรงกว่าฉินเฉาอย่างมาก ในที่สุด ต่อหน้าผู้ฝึกตนสัตว์อสูรกระทิงดำคนนี้ ฉินเฉาเป็นครั้งแรก ที่แพ้ด้านความแข็งแรง

ฉินเฉารีบลุกขึ้นจากพื้น โซ่ของเขาเริ่มเปล่งแสงสีเขียวออกมา เขาใช้ลมปราณของเขาใส่เข้าไปในโซ่

จากอาร์ติแฟกขั้น 5 ระดับมนุษย์ รีบเปลี่ยนเป็นอาร์ติแฟกขั้น 3 ระดับมนุษย์ โซ่จับวิญญาณได้รับความสามารถใหม่ ฉินเฉารีบใช้มันทันที

“โซ่จับวิญญาณ – สิ้นสุด!” พร้อมกันนั้น โซ่ทั้งเส้น พลันหายไปอย่างแปลกประหลาด เม้งซานขมวดคิ้วมุ่น รู้สึกบางสิ่งไม่ถูกต้อง

ในเวลานี้ ความมืดยากค่ำคืนเริ่มมืดหนักกว่าเดิม แม้แต่พระจันทร์ยังซ่อนอยู่หลังเมฆเหมือนต้องการหลีกหนีบางสิ่ง

มีเสียงร้องโหยหวนของภูตผีอยู่ในอากาศ โซ่จับวิญญาณนี้ แต่เดิมแล้วเป็นโซ่ที่ยมทูตหลี่เคยใช้เพื่อจับผี ฉะนั้น โซ่นี้จึงเต็มไปด้วยสรรพคุณของผี

แครก! ทันใดนั้น ช่องว่างรอบๆ ถูกฉีกออก โซ่สีดำ ซึ่งตอนนี้มีหนามเหล็ก ลอยออกมาจากช่องว่า และมัดเม้งซานไว้

จบตอน