Antimage Master

บทที่ 16 การเริ่มต้นของมหกรรมเตรียมสอบ พาร์ท 2

 “โชคดีที่ข้านอนไม่หลับเพราะตื่นเต้นมากเกินไปเมื่อคืน ทำให้วันนี้ข้ามาลงทะเบียนเตรียมสอบเป็นคนแรกๆ ไม่งั้นแจ็คอาจจะแขวนฉันไว้ให้โดนฆาตกรรม โดยการมอบความสนใจให้ฉัน” เด็กชายบ่นอยู่ไกลจากฝูงชนเมื่อเห็นแจ็คโวยวายที่จะร่วมเตรียมสอบ

 เด็กหนุ่มแน่นอนว่าคือโทบี้ ชายที่เอาชีวิตรอดได้เพราะอีกฝ่ายเข้าใจผิดถึงความสามารถของเขา

 การหลอกคนฉลาดไม่ง่ายเหมือนที่อาคอนแสดงให้เขาเห็น แต่ก็ไม่ยากเกินไปเพราะแม้ว่าเขาจะทำอะไรโง่ๆ แต่คนที่ฉลาดก็อาจเข้าใจอะไรบางอย่างจากการกระทำโง่ๆของเขาได้โดยที่แม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่เข้าใจ

 ‘ถ้าจะหลอกลวงใครต้องประมาณจุดสมดุลให้ดี’ นั่นคือสิ่งที่โทบี้สรุปจากบทเรียนของอาคอน

 “หืมมม”

 โทบี้กวาดสายตาไปที่กลุ่มเด็กหญิงที่พึ่งมาถึงพร้อมเสียงฮือฮาและเสียงกระซิบ

 ‘ตัวเต็งมาถึงแล้ว’ นั่นคือสิ่งที่ทุกคนคิด อย่างไรก็ตามโทบี้ให้ความสนใจกับเด็กหญิงคนหนึ่งเป็นพิเศษ

 ‘อาเรีย..เด็กหญิงที่ถูกกล่าวขานว่าแข็งแกร่งพอๆกับแจ็คและสโตน’

 แน่นอนว่านี่คือคนที่โทบี้คิดว่าต้องระมัดระวัง เขาเคยเผชิญหน้ากับแจ็คที่ว่ากันว่าอยู่ในระดับเดียวกันมาแล้วและนั่นไม่ใช่ระดับที่เขาสามารถเผชิญหน้าได้ เขาโชคดีพอที่รอดจากแจ็คมาได้และเขาได้เพียงภาวนาให้โชคของเขายังไม่หมดไปตั้งแต่ตอนนั้น

 ‘ฉันต้องหลีกเลี่ยงเธอ’ นั่นคือสิ่งที่โทบี้วางแผนไว้ อย่างไรก็ตามสิ่งที่เธอพูดต่อมาทำให้เขาไม่สามารถใจเย็นได้อีกต่อไป

 “อาจารย์”

 เธอทักทายชายคนหนึ่งที่เดินเข้ามาหาเธอ เด็กหญิงอีกสองคนคำนับไปที่ชายคนนั้นและชายคนนั้นพยักหน้ารับ

 ชายคนนั้นคือชายคนเดียวกันที่แนะนำให้เขาไปโขมยของ ชายคนเดียวกันที่สอนเขาถึงวิธีการหลอกลวงผู้คน ชายคนนั้นคือ ‘อาคอน’ หมายเลขสองแห่งอันดับนักล่า…

 “ฉันต้องระวังเด็กหญิงคนนี้ ยิ่งกว่าที่ระวังแจ็ค” นั่นคือสิ่งที่โทบี้สรุปเมื่อเห็นว่าอาคอนคือคนที่แนะนำเขาบนเส้นทางแห่งการโขมยและหลอกลวง

 เด็กหญิงถูกโทบี้มองว่าอันตรายยิ่งกว่าแจ็คทันที เพราะนี่คือคนที่เป็นลูกศิษย์​ของชายคนนั้น ชายที่ผ่านทางและแนะนำเขาให้ทำเรื่องชั่วร้าย

 เขาสามารถจินตนาการได้ว่าชายคนนั้นสอนอะไรเธอบ้างและนั่นทำให้เธอคือบุคลแรกที่ควรหลีกเลี่ยง ‘ไม่ใช่ความคิดที่ดีที่จะอยู่ใกล้กับเด็กที่ชายคนนั้นสอนเป็นการส่วนตัว’

 “อาจารย์”

 อาคอนพยักหน้ารับคำทักทายของเด็กหญิงทั้งสาม

 “ดูเหมือนเจ้าจะไม่ประหม่า” อาเรียผงกศีรษะเป็นการตอบรับคำของอาคอน

 “ดีแล้ว.. แต่ถึงเจ้าจะประหม่าในการเตรียมสอบครั้งนี้ก็คงไม่มีใครสร้างปัญหาให้กับเจ้าได้ คิดซะว่ามาเพื่อมองหาความสนุกแล้วกัน” อาคอนแนะนำและเด็กหญิงผงกหัวรับอีกครั้ง

 “ข้าจะมองหาสิ่งสนุก”

 อาคอนพยักหน้าและจากไปอย่างไรก็ตามทุกคนที่เข้าร่วมขนลุกเมื่อเธอกล่าวว่าเธอมองหาสิ่งสนุก

 พวกเขาเดาว่าความสนุกของเธอคือการทำลายใครสักคนจนลงไปนอนกองเนื่องจากผู้คนได้ยินข่าวลือมาว่าเธอทำร้ายศิษย์ของลูน่าซ้ำๆด้วยเวทมนตร์จนไม่สามารถรักษาตัวให้หายทันการเตรียมสอบครั้งนี้ได้ นั่นทำให้ผู้คนตัดสินใจที่จะหลีกเลี่ยงเธอในสนามสอบ

 เพราะการเตรียมสอบครั้งนี้จัดขึ้นเพื่อเป็นการเตรียมตัวสำหรับการสอบจริง และทุกคนพอจะเดาหัวข้อของการสอบจริงได้ ดังนั้นทุกคนจึงพอจะเดาได้ว่าหัวข้อสำหรับการเตรียมสอบนั้นจะใกล้เคียงกัน

 เนื่องจากสถานการณ์ที่ไม่สงบในปัจจุบันของสมาคมหัวข้อที่จะทดสอบนักล่าเหล่านี้ก็ควรจะเป็นการเอาชีวิตรอด รูปแบบหนึ่งของการเอาชีวิตรอดคือหลีกเลี่ยงการปะทะ ดังนั้นผู้เข้าร่วมส่วนมากเลือกที่จะเลี่ยงการปะทะกับผู้ที่แข็งแกร่ง พวกเขาแค่ต้องมองหาข้อมูลในสนามเตรียมสอบแห่งนี้เพื่อไม่ให้ปะทะกับคนที่แข็งแกร่งเหล่านั้น

 หลังจากที่อาคอนจากไป กลุ่มเด็กหญิงก็ร่วมลงทะเบียนและรอคอยเวลาที่มหกรรมครั้งนี้จะเริ่มขึ้น กระทั่งเวลาผ่านไปกว่าชั่วโมง ช่วงเวลาสำหรับลงทะเบียนก็หมดลง และชายคนหนึ่งก็กล่าวเพื่ออธิบายเงื่อนไขและกฏต่างๆ ในการเตรียมสอบครั้งนี้ ชายคนนั้นคือโดริน นักล่าระดับเอหมายเลขหนึ่ง

 “การทดสอบย่อยครั้งนี้จะมีระยะเวลาการทดสอบสามวัน อย่างที่เห็นสนามสอบถูกเตรียมไว้ในเขตเมืองชั้นนอกเท่านั้น มีบ้านเรือนที่สามารถเข้าได้และห้ามเข้าในระหว่างการเตรียมสอบ บ้านที่ห้ามเข้าจะมีธงปักที่ประตู ร้านค้าในเขตชั้นนอกสามารถเข้าใช้งานได้แบบจำกัดเวลาในแต่ละวันตลอดสามวันนี้ ไม่มีการจำกัดสิ่งของที่นักเรียนใช้ในระหว่างการทดสอบ ผู้ที่เข้าร่วมการทดสอบที่อยู่ครบสามวันจะได้รับ 200 คะแนน

 การกำจัดผู้ทดสอบคนอื่นออกจากการทดสอบจะได้รับ 10 คะแนนต่อคน ผู้ที่ถูกกำจัดจากการทดสอบจะเสียคะแนนทั้งหมด นักเรียนสามารถแลกเปลี่ยนคะแนนกันได้ ในระหว่างการทดสอบจะมีเหล่านักล่าคอยกระจายไปยังจุดต่างๆเพื่อความปลอดภัยของทุกคนดังนั้นจงเต็มที่กับมหกรรมครั้งนี้ ในตลอดสามวันจะมีประกาศจากคณะผู้จัดสอบเรื่อยๆ ขอให้ทุกคนมองหาประกาศเหล่านั้นให้ดี เพราะนี่จะเป็นอีกหนึ่งหนทางที่จะได้รับสิ่งพิเศษ หากสงสัยอะไรพวกเจ้าสามารถถามได้ตอนนี้” โดรินเงียบสักพักเพื่อรอคำถาม

 “หมายความว่าเราทุกคนสามารถทำข้อตกลงที่จะไม่โจมตีกันตลอดช่วงการทดสอบและได้คนละ 200 คะแนนหรือไม่?? ”เด็กคนหนึ่งสังเกตได้ว่านี่อาจจะเป็นจุดบอดของกฏ

 “สิ่งที่ไม่ได้ห้ามถือว่าทำได้ทั้งหมด”และนั่นคือสิ่งที่โดรินตอบกลับ โดรินเงียบอีกครั้งเพื่อรอว่าจะมีคำถามอื่นหรือไม่ เมื่อแน่ใจว่าไม่มีใครมีคำถามเขาจึงประกาศเริ่มการทดสอบ

 “หากไม่ใครมีคำถามแล้วการทดสอบจะเริ่มขึ้นตอนนี้”

 เมื่อสิ้นเสียงโดริน จักรกลเวทมนตร์ขนาดเล็กมากมายปรากฏขึ้น จักรกลเหล่านั้นกระจายตัวออกเพื่อยกนักเรียนแต่ละคนเพื่อส่งให้กระจายไปทั่วพื้นที่ทดสอบ

 เมื่ออาเรียเห็นจักรกลเวทมนตร์ที่พยายามจะยกเธอขึ้น เธอจึงลงจากจักรกลที่ทรงกลมที่เธอนั่ง เธออยากนำมันไปด้วย แต่ท้ายที่สุดเธอก็ทิ้งมันไว้ตรงนั้น

 จักรกลเวทมนตร์ขนาดเล็กติดเข้ากับร่างกายของเธอ จากนั้นพลังเวทย์ในจักรกลก็ผลักเธอลอยขึ้นพาเธอไปยังเขตทดสอบ

 เธอถูกพามาที่พื้นที่รกร้างทางทิศใต้ของเมือง หลังจากที่เธอมาถึงจุดหมาย จักรกลเวทมนตร์หลุดออกจากเธอพร้อมส่งเอกสารบางอย่างให้กับเธอ

 เธอรับมาและเปิดอ่านข้อความด้านใน หลังจากที่อ้านข้อความ เธอจึงเข้าใจว่าการทดสอบถูกจัดเตรียมไว้ให้ไม่ง่ายขนาดนั้น

 เอกสารระบุเวลาที่ร้านค้าจะเปิดทำการให้ใช้ ในขณะที่มีเบาะแสเกี่ยวกับจักรกลบางตัวที่มอบแต้มพิเศษให้เมื่อพิชิตได้ นอกจากนี้ยังมีเบาะแสบางอย่างเกี่ยวกับสมบัติที่ถูกซ่อนอยู่ในบริเวณใกล้เคียง 5 ชิ้น ซึ่งอาเรียคาดว่าสมบัตเหล่านี้มีทั้งหมดรวมกันประมาณ 20 ชิ้นทั่วบริเวณการจัดสอบ ผู้ที่ถือครองสมบัติดังกล่าวจะสามารถเข้าร่วมการสอบได้อีกครั้งทันทีหลังจากที่ถูกกำจัดออกจากการทดสอบ

 นั่นหมายความว่า ตราบเท่าที่ได้สมบัติเหล่านั้นมาและไม่ถูกแย่งชิงสมบัติไป คนที่ถือสมบัติเหล่านี้จะไม่มีทางถูกกำจัดออกจากการทดสอบ

 หากคิดให้ดี ตราบเท่าที่นักเรียนที่ถือครองสมบัติสามารถกล่าวว่ายอมแพ้ได้ พวกเขาก็จะสบายดี ต่อให้กล่าวยอมแพ้ไม่ได้พวกเขาก็จะเจ็บตัวระดับหนึ่งเพียงเท่านั้นเพราะกรรมการคุมสอบจะไม่ปล่อยให้เกิดอันตรายที่รุนแรงเกินไปต่อนักเรียน

 “เพื่อให้ได้สมบัติเหล่านี้มานักเรียนบางส่วนจะถูกกำจัด ในขณะที่คนที่ได้สมบัติมา ก็ไม่จำเป็นที่จะต้องสนใจที่จะประนีประนอมกับคนอื่น ความกล้าในการจัดการกับผู้เข้าร่วมทดสอบคนอื่นก็จะมากขึ้นเช่นกัน เราถูกล่อลวงให้ปะทะกัน”

 หลังจากวิเคราะห์สักพัก เธอตัดสินใจที่จะมองหาสมบัติบางชิ้นที่อยู่ใกล้เธอ ในที่รกร้างทางใต้ของเมืองมีสมบัติ 5 ชิ้น และหนึ่งในนั้นอยู่ห่างจากเธอไม่มากนัก

 เธอจำได้ว่ามีนักเรียนบางคนที่ถูกส่งมาใกล้กับเธอเช่นกัน มีหนึ่งคนที่อยู่ใกล้สมบัติยิ่งกว่าเธอ เธอได้เพียงหวังว่าสมบัติดังกล่าวจะไม่ถูกรับไปก่อน

 เมื่อเธอเดินใกล้จุดที่เอกสารระบุ เธอมองเห็นเด็กชายคนกนึ่งที่มาถึงก่อนเธอแล้ว เขาขุดลงไปในดินและดูเหมือนจะพบบางอย่าง

 เข็มกลัดชิ้นหนึ่งถูกจับขึ้นมาในมือของเด็กชาย ในตอนนั้นเองที่เธอสังเกตุเห็นอาเรียเขาพยายามที่จะกล่าวยอมแพ้ทันที

 “ยะ!!..??”

 ยังไม่ทันที่เด็กชายจะพูดจบการโจมตีก็มาถึงเขา มันไม่ใช่การโจมตีที่รุนแรงดังนั้นกรรมการคุมสอบจึงไม่แทรกแทรงการต่อสู้

 เวทย์ไฟฟ้าถูกส่งออกไปจากอาเรียเพื่อที่จะหยุดเด็กชายทำให้เด็กชายชะงักไปครู่หนึ่ง ตามด้วยเวทย์ลมที่กระแทกที่ข้อมือของเด็กชายอย่างแม่นยำ

 ด้วยไฟฟ้าที่ทำให้เด็กชายเป็นอัมพาตชั่วครู่ทำให้แรงที่เด็กชายใช้จับเข็มกลัดไม่ได้มาก เพียงลมกระแทกเบาเข็มกลัดก็หลุดจากมือของเด็กชายทันที

 ทันใดนั้นเอง เด็กชายอีกคนที่ซ่อนอยู่กระโดดไปจับเข็มกลัดพร้อมกับกล่าว “ยอมแพ้” โดยที่อาเรียยังไม่ทันตั้งตัวด้วยซ้ำ