ศาสตร์จักรพรรดิมังกรครองพิภพ (จบ)

หวูหนานที่จิบน้ำชาของตนอยู่เมื่อได้ยินคำพูดที่ดังออกมาจากปากของเขาก็ถึงกับทำให้สำลักน้ำชาอย่างรุนแรง เขาเงยหน้ามองมาทางหลินตงอย่างอึ้งๆพร้อมกับอ้าปากค้าง ท่านปรมาจารย์หลินตงจะเอาสัตว์อสูรบินได้ระดับสี่ของเขาไปยังงั้นเรอะ ถ้าเอาไปแล้วหลังจากนี้เขาจะเอาอะไรเป็นพาหนะละ

ส่วนหลินหยวนก็แทบจะสตั้นเช่นเดียวกัน ทำไมอยู่ดีๆปรมาจารย์หนุ่มถึงได้ขอสัตว์อสูรแร้งมัจจุราชจากเจ้าหวูหนานเช่นนี้ เขามีจุดประสงค์อะไรยังงั้นเหรอ ยิ่งหลินหยวนคิดก็ยิ่งไม่เข้าใจยกใหญ่ ความคิดของปรมาจารย์หลินนี้บอกไม่ถูกจริงๆ

"ท่านปรมาจารย์!! ไอ้ตัวข้าก็ไม่ติดขัดหรอกนะที่ท่านจะเอาเจ้าแร้งมัจจุราชไปแต่ทว่าข้าขอถามอะไรท่านได้ไหมว่าท่านจะเอามันไปทำไม โดยปกติแล้วการที่ผู้คนจะใช้สัตว์อสูรบินได้ส่วนมากนี้เพราะว่าจะใช้ในการเดินทางไกลกันเพราะถึงยังไงทวีปชิงหลงนี้ก็กว้างใหญ่ไร้ที่สิ้นสุด..!!"

หวูหนานเอ่ยถามจุดประสงค์ของชายหนุ่มออกมา ในเมื่อเป็นเช่นนี้แล้วเขาก็ทำได้เพียงถอนหายใจออกมาเท่านั้นถือซะว่าได้สร้างความสัมพันธ์ที่แน่นเฟ้นกับเขาขึ้นละกัน ในอนาคตตัวของชายหนุ่มคนนี้จะต้องมีชื่อเสียงที่ดังสนั่นสะท้านไปทั่วทั่วพิภพอย่างแน่นอนกับอีแค่สัตว์อสูรระดับสี่สักตัวนึงสำหรับเขานั้นไม่ใช่ปัญหาเลยสักนิดถึงแบบว่าจะมีเสียดายอยู่บ้างก็เถอะนะ

"ข้าก็บอกแล้วไงว่าข้าจะไม่เอาเปรียบท่าน เอานี้..!!"

หลินตงเมื่อเห็นท่าทางที่เสียดายของเขาแล้วก็อมยิ้มออกมา สัตว์อสูรระดับสี่นี้หวูหนานคงจะจับมันมาอย่างยากลำบาก ยิ่งเป็นถึงแร้งมัจจุราชที่มีความดุร้ายมากภายในตัวอยู่แล้วตัวของชายวัยกลางคนคงจะเสียดายมันมากเลยทีเดียว เขาเมื่อคิดจบก็โบกมือเอาเม็็ดยาเม็ดนึงออกมา มันมีสีฟ้าอ่อนที่เปล่งประกายพร้อมกับกลิ่นหอมของสมุนไพรอย่างถึงที่สุด

ทั้งสองคนถึงกับแข็งค้างพร้อมกับจ้องมองไปยังฝ่ามือของชายหนุ่มอย่างไม่วางตา

"ทะ.ทะ.ทะ.ท่านปรมารจารย์อย่าบอกนะว่านี้คือ เม็ดยาระดับห้า เม็ดยาทะลวงจิตนภา..!!"

เสียงของหวูหนานถึงกับสั่นเครือพลางมองไปยังเม็ดยาบนฝ่ามือของชายหนุ่ม นี้คือเม็็ดยาที่ทุกคนที่อยู่ในระดับจิตปฐพีขั้นสูงสุดเช่นพวกเขาแสวงหา มันคือเม็ดยาระดับห้าที่สำนักใหญ่ไว้ใช้ในการทะลวงสู่จิตแห่งนภา โดยคุณสมบัติของตัวเม็ดยานี้มันจะกระตุ้นให้พลังภายในร่างระเบิดออกมาจนทะลวงขึ้นสู่จิตแห่งนภาและมันยังจะไปกระตุ้นสายฟ้าแห่งฟ้าดินให้ปรากฏออกมาอีกด้วย

ว่ากันว่าทุกๆคนที่มีพลังมากกว่าจิตแห่งนภาเคยผ่านมันมาแล้วทั้งนั้น สายฟ้าแห่งฟ้าดินจะปรากฏออกมาพร้อมกับทดสอบว่าคนๆนั้นมีคุณสมบัติเพียงพอที่จะได้รับพลังหรือไม่ ถ้าผ่านการลงทดสอบไปได้พวกเขาก็จะทะยานขึ้นสู่จิตแห่งนภา ขั้นพลังที่ทุกคนนั้นวาดฝันเอาไว้แต่ถ้าไม่ชีวิตของเขาก็จะต้องดับสูญจนไม่หลงเหลือแม้แต่ซาก ถึงจะเป็นเช่นนี้ทุกๆคนก็ไม่มีใครปอดแหกกันหรอก พวกเขาจะไม่ยอมติดแหง่กอยู่เพียงแค่จิตแห่งปฐพีขั้นสูงสุดกันอย่างแน่นอนและในตอนนี้เม็ดยาที่ใช้ในการทะลวงถึงกับมาอยู่เบื้องหน้าของพวกเขาแล้ว

หลินตงพยักหน้ารับพร้อมกับพูดขึ้น

"ไม่ผิดท่านหวูหนาน นี้คือเม็ดยาที่เหมาะสมสำหรับท่าน อย่างที่ข้ากล่าวไปตอนแรกเมื่อกี้นี้ไงว่าข้าจะไม่เอาเปรียบท่าน ในเมื่อท่านตอนนี้มีพลังจิตยุทธปฐพีขั้นสูงสุดแล้วการที่ท่านจะได้เม็ดยานี้ไปก็เท่ากับว่าท่านจะทะลวงสู่จิตแห่งนภาและสามารถโบยบินบนท้องฟ้าได้อย่างอิสระจนท่านไม่ต้องใช้เจ้าแร้งมัจจุราชแล้วยังไงละ"

ชายหนุ่มอธิบายออกมาอย่างไม่สนใจ แต่ทั้งสองคนตอนนี้กลับไม่เป็นเช่นนั้น โดยเฉพาะหลินหยวนที่อิจฉาเจ้าหวูหนานอย่างถึงที่สุด เพื่อนรักของมันตอนนี้กำลังจะได้เป็นจิตยุทธแห่งนภาแล้ว ส่วนตัวของมันตอนนี้ยังมีพลังเพียงแค่จิตยุทธปฐพีขั้นปลายเท่านั้น ในเรื่องนี้ต้องยอมรับเลยว่าหวูหนานมีพลังเหนือกว่าเขาขั้นหนึ่งจริงๆ

หวูหนานถึงกับสูดหายใจเข้าลึกๆอย่างตื่นเต้น เลือดลมภายในร่างตอนนี้เดือดพล่านอย่างถึงที่สุด ใครจะไปคิดละว่าแร้งมัจจุราชระดับสี่จะสามารถทำให้เขาทะลวงขึ้นสู่ขั้นพลังที่วาดฝันเอาไว้ได้แถมเขายังได้สานสัมพันธ์กับคนระดับนี้อีก

ขณะนั้นทั้งสองคนถึงกับลืมไปแล้วว่าหลินตงที่เมื่อหลายเดือนก่อนยังแทบจะไม่มีหินลมปราณยุทธแต่ทำไมกลับมีเม็ดยาระดับนี้ได้ละ ทั้งสองคนคงจะลืมไปแล้วจริงๆเพราะถึงยังไงในสายตาของพวกเขาหลินตงก็คือปรมาจารย์สัตว์อสูรที่แข็งแกร่งไม่แพ้พวกสำนักหมื่นอสูรเลยยังไงละ

"ขอบคุณท่านหลินตง ในเมื่อท่านจะให้ข้าเช่นนี้ข้าก็จะไม่ปฏิเสธมัน ข้าจะไม่มีวันลืมบุญคุณนี้เลย..!!

ชายวัยกลางคนโค้งคำนับชายหนุ่มอย่างเคราพ เขาถึงกับเนื้อตัวสั่นเทาขนาดที่กำลังจะยื่นฝ่ามือออกมารับ

หลินตงก็ลอบหัวเราะขำอยู่ยกใหญ่เมื่อเห็นท่าทางที่ตื่นเต้นของเขา มันก็ไม่แปลกที่คนอย่างหวูหนานจะมีท่าทีเช่นนี้ เขาสังเกตได้ตั้งแต่ต้นแล้วว่าหวูหนานคนนี้ขั้นพลังติดอยู่จิตแห่งปฐพีขั้นสูงสุดมาหลายร้อยปีแล้ว พลังของเขาไม่สามารถทะลวงขึ้นสู่จิตแห่งนภาได้จึงต้องมีเพียงแค่ใช้เม็ดยาเท่านั้นและหลินตงก็ได้มันมาเพียบ ภายในหอเม็ดยาถึงกับมีเม็ดยาทะลวงจิตนภาหลายสิบเม็ด เพียงแค่เม็ดนึงที่เอาไว้ใช้แลกกับแร้งมัจจุราชมันก็ไม่มีปัญหาอะไร

หวูหนานเมื่อรับมันมาแล้วก็หัวใจเต้นตุบๆ เพราะว่าในตอนนี้เม็ดยาที่เขาปรารถนามาทั้งชีวิตในที่สุดมันก็มาอยู่บนฝ่ามือของเขา ในตอนนี้ตัวของเม็ดยาทะลวงจิตนภาราวกับว่าหนักถึงหลายขุนเขา ฝ่ามือของเขาแทบจะรับมันเอาไว้ไม่ไหวเพราะว่ามันตื่นเต้นมากเกินไป

ขณะเดียวกันหลินตงก็เอ่ยอย่างสบายๆพร้อมกับเตือนสติของเขาว่าอย่าตื่นเต้นเช่นนี้ การทะลวงขั้นพลังขั้นสู่จิตยุทธแห่งนภาถ้ามีจิตใจไม่เพียบพร้อมละก็จะต้องถูกสายฟ้าแห่งฟ้าดินเล่นงานเอาได้อย่างง่ายๆ

"เข้าใจแล้วท่านปรมาจารย์!!"

ชายวัยกลางคนพลันได้สติพร้อมกับสูดหายใจเข้าลึกๆ มันก็จริงอย่างที่เขาพูด ถ้าเขายังตื่นเต้นหรือมีอารมณแปรปรวนอยู่แบบนี้ละก็การทะลวงสู่จิตแห่งนภาคงจะเป็นได้เพียงแค่ฝันเท่านั้น

"ยินดีด้วยไอ้เจ้าโง่หวูหนานหลังจากข้าจะต้องพึงเจ้าแล้ว ฮ่าฮ่าฮ่า"

หลินหยวนตบหลังของเพื่อนรักตนอยู่หลายที ในเมื่อเพื่อนของเขามีพลังระดับนั้นแล้วหลังจากนี้อะไรๆมันก็จะง่ายขึ้นไปหมด ต้องบอกก่อนว่าขั้นพลังจิตแห่งนภาภายในระแวงนี้ไม่ธรรมดาเลยทีเดียว มันมีอิทธิพลพอที่จะเทียบเคียงได้กับสำนักรอบๆบริเวณเลยเชียวละ

"ฮ่าฮ่าฮ่า ได้เลยไอ้เพื่อนยาก!!"

หวูหนานตอนนี้หัวเราะร่าออกมาอย่างอารมณ์ดี เขารีบสั่งเหล้าที่ดีที่สุดมาอย่างรวดเร็วพร้อมกับจัดงานฉลองอยู่ยกใหญ่แถมเขายังเชิญชวนคนอื่นๆที่อยู่ภายในตำหนักเจ้าเมืองให้มาเลี้ยงฉลองอีกด้วย ในคืนเดียวกันนั้นก็มีงานฉลองที่ยิ่งใหญ่และหลินตงก็ถูกเชิญให้เป็นบุคคลระดับสูงสุดในทันที

"เหอะๆ อยู่ต่ออีกสักคืนละกัน พรุ่งนี้เราจะออกลุยแล้ว"

หลินตงเมื่อเห็นว่าเดียวเขาก็จะไปแล้วก็ส่ายหัวออกมาอย่างอ่อนใจ ดูท่าหลังจากนี้เขาคงจะไม่ได้มายังเมืองเหรินซานแห่งนี้อีกแล้วละ เส้นทางของเขาจะไม่หยุดเพียงแค่นี้ เขาจะเดินทางไปทั่วทุกหนแห่งของทวีปชิงหลงพร้อมกับทะยานสู่พลังที่แสวงหา เขาจะเดินทางไปยังมหาจักรวาลพันภพเพื่อกลายเป็นคนที่แข็งแกร่งและฝากข้อความบอกลาของท่านอาจารย์ไปให้กับคนๆนึง เขาคือผู้ทรงพลังที่ท่านอาจารย์บอกไว้ว่าไม่มีใครเทียบเคียงได้ ถึงหลินตงจะไม่รู้ว่าท่านอาจารย์แข็งแกร่งขนาดไหนและสามารถฟื้นคืนความตายได้แต่การที่ท่านอาจารย์ชิงหลงเอ่ยปากออกมาชื่นชมท่านผู้นั้นออกมาเองก็แสดงว่าเขาไม่ธรรมดา