ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

หลังจากนั้นไม่นาน ผู้ฝึกยุทธ์โดยรอบเริ่มพูดไม่ออก ฝ่ามือซ้ายของผู้อาวุโสชุดคลุมสีเขียวซึ่งกำลังหมุนแร่อย่างรวดเร็วเผยให้เห็นสีดำจำนวนมาก อัญมณีอื่นกำลังจะปรากฏขึ้น?คนคู่นี้โชคดีไปแล้ว! ต้องรู้ก่อนว่าสถานที่ที่พวกเขาเลือกหินแร่โบราณนั้นไม่ใช่พื้นที่ระดับกลางหรือระดับสูง หรือระดับสูงสุดที่มีอัตราความสำเร็จ 100% มันเป็นพื้นที่ระดับต่ำที่มีอัตราความสำเร็จต่ำที่สุด นอกจากนี้แร่โบราณทั้งห้าที่พวกเขาเลือกล้วนเป็นหินโบราณที่ถูกทิ้งไว้นานหลายปีแล้ว นับประสาอะไรกับเหล่าผู้ฝึกยุทธ์ที่เข้ามาเล่นการพนัน แม้แต่ศาลาเฉินปิงเองยังไม่ได้ตั้งความหวังไว้มากสำหรับแร่เหล่านี้แต่ตอนนี้หินแร่โบราณเก่าๆ สองในห้าก้อนที่ทั้งสองคนหยิบออกมาได้เผยให้เห็นอัญมณีจริงๆ "ฮ่าๆๆ ใช่ มันต้องใช่! ต้องเป็นอัญมณีระดับกลางอีกชิ้นแน่ ๆ" ถังฮวนหัวเราะอย่างมีความสุข
"อัญมณีระดับกลางหรือ ยังเร็วเกินไปสำหรับเจ้าที่จะฉลองนะ" เมื่อเห็นการปรากฏตัวของมัน ชายในชุดสีขาวในฝูงชนก็เยาะเย้ย
"มันก็ไม่แน่หรอกนะ"ถังฮวนกล่าวอย่างอิ่มเอมใจ
"อย่างที่พูดไปสิ่งดี ๆ มักมาเป็นคู่ มีอัญมณีระดับกลางชิ้นแรกแล้ว ต้องมีอีกชิ้นหนึ่งตามมาสิ หรืออาจจะเป็นอัญมณีระดับสูงก็ได้..." ก่อนที่เขาจะพูดจบก็ถูกคลื่นเสียงหัวเราะขัดจังหวะ ชายชราหยุดการเปิดอัญมณีแล้ว อัญมณีขนาดเท่าไข่ปรากฏบนฝ่ามือซ้ายของเขาสีเข้มดังหมึก
“อัญมณีชั้นสูงเหรอ ตาแก่อย่างข้าคนนี้กำลังจะตายเพราะหัวเราะแล้ว ฮ่าๆๆ"“ไอ้หนู เบิกตากว้าง ๆ แล้วมองดูสิว่ามันเป็นอัญมณีอะไร”"มันเป็นอัญมณีระดับต่ำ 'หินหมึกวิญญาณ'!""... " เสียงหัวเราะเยาะเย้ยดังไม่หยุด เมื่อมองไปที่พลอยสีดำ ถังฮวนทำท่ามึนงงอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นเขาเกาที่หลังศีรษะแล้วกล่าวออกมา "อัญมณีระดับต่ำก็ไม่เลวเช่นกัน 'หินน้ำอมตะ' นั่นสามารถขายได้ในราคาเกือบหมื่นเหรียญทอง 'หินหมึกวิญญาณ' นี้สามารถขายได้หลายร้อยใช่ไหม” "หลายร้อยงั้นเหรอ"
ชายชุดขาวหัวเราะเยาะ “เจ้ายังต้องการขายมันในราคาหลักร้อยเหรียญทองอีกหรือ”
หินหมึกวิญญาณก้อนเดียวมีมูลค่าห้าสิบเหรียญทองในทวีปต้นจี่หยวน และในเมืองมังกรวสันต์นี้ ถ้าขายได้ในราคาสามสิบเหรียญทอง เจ้าคงต้องเผาเครื่องหอมแล้ว" “น้อยขนาดนั้นเชียว” ถังฮวนตกใจจากนั้นพลันห่อเหี่ยวลงเหมือนมะเขือยาว แต่เมื่อเขาเห็นผู้อาวุโสในชุดคลุมสีเขียววาง "หินหมึกวิญญาณ" และคว้าหินโบราณชิ้นที่ห้า ดวงตาของถังฮวนพลันเป็นประกายอีกครั้ง ขณะที่เขากัดฟันแน่นแล้วพูดขึ้น
"สามสิบก็เอาวะ ยังมีหินอยู่อีกหนึ่งก้อน คราวนี้ต้องเป็นอัญมณีระดับกลางอีกชิ้นหนึ่งแน่นอน"
เมื่อได้ยินคำพูดของมันฝูงชนก็ฮือฮา สหายคนนี้ต้องโง่แค่ไหนถึงจะสามารถพูดคำที่ไร้สมองเช่นนี้ได้ แม้แต่แร่โบราณที่คัดสรรมาอย่างดีจากส่วนระดับสูงเองยังมีโอกาสที่จะกลายเป็นหินที่ไร้ประโยชน์เลย ชายคนนี้กล้าพูดออกมาว่าแร่ระดับต่ำนี้ซ่อนอัญมณีอันดับกลางอยู่แน่ ๆ เมื่อเห็นถึงการจ้องมองโดยรอบ ถังฮวนทำหน้าเมินเฉยและยังคงจ้องไปที่มือของชายชรา ในขณะที่เขาเริ่มท่องคาถาอีกครั้ง นอกจากถังฮวนแล้วมู่เหยียนก็มีใบหน้าที่เต็มไปด้วยความคาดหวังเช่นเดียวกัน อย่างไรก็ตามในใจนางเกือบจะหัวเราะดัง ๆ ออกมา ถังฮวนคนนี้รู้จักวิธีเล่นโง่ ๆ แต่กลับเบี่ยงเบนความสนใจของทุกคนได้ อย่างไรเสียการเลือกแร่ในพื้นที่ชั้นล่าง หากประสบความสำเร็จหนึ่งในหลายสิบก้อนถือได้ว่าเป็นความโชคดีมาก
และจากห้าก้อนที่ถังฮวนเลือก เขาสำเร็จมาถึงสองก้อนแล้ว "ฟุ่บ"ได้ยินเสียงเบา ๆ ขณะกริชในมือของชายชราร่ายรำเหมือนผีเสื้อ โดยไม่รู้ตัวว่ามีเงาดำปรากฏขึ้นบนแร่ในมือซ้าย “บ้าน่า มีอัญมณีจริงๆ หรือเนี่ย”“กินยาสามเม็ดติดกันใช่มั้ย โชคดีขนาดนี้”“หึ สีดำงั้นรึ มันอาจจะเป็นอัญมณีระดับต่ำอย่าง 'หินหมึกวิญญาณ' อีกก็ได้? ฮ่า ๆ…”"... " ทุกคนตื่นเต้นในตอนแรก แต่แล้วพวกเขาเริ่มหัวเราะออกมาอีก
หินแร่โบราณนี้มาจากพื้นที่ระดับต่ำ ดังนั้นความเป็นไปได้ที่หินหมึกวิญญาณจะปรากฏขึ้นหลังจากที่มันถูกเปิดออกจึงสูงมาก ชายที่เพิ่งสัญญาว่าเขาจะทิ้งอัญมณีระดับกลาง หลังจากเห็นสถานการณ์ปัจจุบันเขามีสีหน้าน่าสนอกสนใจอย่างยิ่ง มีไม่กี่คนที่มองไปที่ถังฮวนโดยไม่รู้ตัวแล้วสังเกตว่าใบหน้าเขาดูแย่ลง
สิ่งนี้ทำให้ทุกคนโล่งใจอย่างมาก เหตุใดผู้คนจำนวนมากจึงสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างจากการพนัน เจ้าบ้านนอกทั้งสองนี้เห็นได้ชัดว่าเป็นครั้งแรกที่เดิมพันหิน แต่พวกเขาสามารถทำกำไรได้มหาศาล น่าเสียดายที่เขาเดิมพันได้ ‘หินน้ำอมตะ’ มาแล้ว มิฉะนั้น ‘หินหมึกวิญญาณ’ ทั้งสองนี้คงสามารถเตือนสติเขาได้ "เป็นหินหมึกวิญญาณอีกแล้ว เฮ้อ~ แม่จ๋า พวกเราสูญเสียครั้งใหญ่แล้ว แร่สองก้อนราคา 200 เหรียญทอง แต่เราได้รับเพียง 60 เหรียญทองเราเสียไป 140 เหรียญทองแล้ว" ถังฮวนถอนหายใจรู้สึกหดหู่อย่างมาก “ข้าบอกแล้วว่าอย่าไปเลือกแร่เก่า แต่เจ้ายังยืนกรานเอง ตอนนี้เป็นไงล่ะ” ใบหน้ามู่เหยียนเคร่งเครียดนางเริ่มมีอารมณ์โมโห"... " เมื่อเห็นทั้งสองคนในสภาพเช่นนี้ใบหน้าทุกคนต่างมืดมนแร่สองก้อนนี้มีมูลค่าเพียงร้อยสี่สิบเหรียญทอง แต่ก่อนหน้านี้ที่ได้ไปเกือบหมื่นเหรียญทอง ทำไมไม่พูดล่ะ
"หือ?"คนที่เสียไปไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี ชายชราในชุดคลุมสีเขียวส่งเสียงร้องเบา ๆ การเคลื่อนไหวของมือเขาหยุดลงแล้ว
ทุกคนตกใจเมื่อเห็นพฤติกรรมผิดปกติของชายชรา แต่หลังจากนั้นไม่นานดวงตาของทุกคนเริ่มเต็มไปด้วยความสับสนและงุนงง แม้ว่าชายชราจะไม่มีเวลาหายใจ แต่นี่เป็นครั้งแรกที่สิ่งนี้เกิดขึ้นหลังจากที่เขาอยู่ที่นี่มานาน เป็นไปได้ไหมว่ามีความลึกลับอีกอย่างเกี่ยวกับแร่นั่น
ทุกคนเริ่มคาดเดา เมื่อสังเกตอย่างถี่ถ้วนพบว่าการเคลื่อนไหวของชายชราดูเหมือนจะพิถีพิถันมากยิ่งขึ้น เช่นเดียวกับเมื่อเขาเปิดศิลาแก่นแท้โบราณที่มี 'หินดวงอาทิตย์สีชาด' ก่อนหน้านี้ ผ่านไปอีกไม่กี่อึดใจ ชายชราจึงสิ้นสุดการเปิดอัญมณี
อัญมณีสีดำสนิทปรากฏขึ้นบนฝ่ามือตามที่คาดไว้ แต่สิ่งที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับหินหมึกวิญญาณก่อนหน้านี้คือ...อัญมณีก้อนนี้เปล่งแสงสีดำพราวออกมาอย่างหาที่เปรียบมิได้ มันดูราวกับหลุมดำขนาดเล็ก คล้ายมันต้องการดูดแสงโดยรอบอย่างสิ้นเชิง เพียงแวบเดียวก็สามารถบอกได้ว่าอัญมณีนี้มีความพิเศษ
"หินแก้วภูเขาไฟ แท้จริงแล้วมันคือ 'หินแก้วภูเขาไฟ' ""ให้ตายเถอะมันไม่ใช่หินหมึกวิญญาณ นี่คืออัญมณีระดับสูงอย่างแน่นอน 'หินแก้วภูเขาไฟ' ""หินเก่าจากพื้นที่ระดับต่ำสามารถสร้าง 'หินแก้วภูเขาไฟ' ได้จริง ๆ ข้าเห็นผีหรือเปล่านี่""... " ท่ามกลางฝูงชนโดยรอบ ทุกอย่างเงียบลงชั่วขณะ จากนั้นคลื่นเสียงพลันปะทุขึ้น เป็นเสียงอุทานที่ชวนหนวกหู ทุกคนมองไปที่ถังฮวนด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจ โชคของผู้ชายคนนี้ดีเกินไปแล้ว หินดิบสามในห้าที่เปิดออกมายังมีอัญมณีระดับสูงอย่าง 'หินแก้วภูเขาไฟ' ติดมาด้วย
ภายใต้สายตาที่จ้องมองนับร้อยนับพัน ถังฮวนเองรู้สึกตะลึงเช่นกัน
คราวนี้เขาไม่ได้แกล้งโง่ แต่โง่จริงๆ!
อย่างที่คาดไว้ อัญมณีระดับกลางอีกชิ้นจะมีค่าไม่มากก็น้อย แม้ว่ามันจะไม่มีค่าเท่าหินน้ำอมตะ ท้ายที่สุดแล้วหินน้ำอมตะเองเป็นอัญมณีพิเศษชนิดหนึ่ง ด้วยเหตุนี้มูลค่าของมันจึงถือว่าค่อนข้างสูง คงไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะได้รับอัญมณีระดับกลางที่มีมูลค่าเช่นนี้ อย่างไรก็ตามถังอวนยิ่งไม่คาดหวังว่าหินแร่โบราณชิ้นสุดท้ายจะให้อัญมณีระดับสูงอย่าง ‘หินแก้วภูเขาไฟ’ ก้อนนี้เลย
-โปรดติดตามบทต่อไป-

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 176 มันไม่ได้แกล้งโง่ แต่มันโง่จริงๆ!

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 176 มันไม่ได้แกล้งโง่ แต่มันโง่จริงๆ!

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้