บทที่ 35 ค้างคาวหนูน้ำแข็งน้ำแข็งปรากฏตัว (รีไรต์)
ผ่านไปหลายวันอุณหภูมิยังคงลดลงอย่างต่อเนื่อง
ทั่วทั้งทางเดินแทบจะถูกน้ำแข็งเกาะจนกลายเป็เมืองน้ำแข็ง ผู้คนในตึกที่เคยคิดจะออกไปหาเสบียงต่างก็ไม่คิดจะออกไปอีก
ลั่วฉิงเทียนเองก็เพราะอากาศที่หนาวเย็นเกินไป เธอจึงไม่ได้ออกจากบ้านเลยหลายวันมานี้
ไม่รู้ั้แ่เมื่อไหร่ที่ตรงบานหน้าต่างบ้านของเธอที่มีเกล็ดน้ำแข็งเกาะอยู่เต็มไปหมด ลั่วฉิงเทียนมองดูเทอร์โมมิเตอร์ที่อยู่นอกหน้าต่าง
ตอนนี้อุณหภูมิภายนอกลดลงเหลือ -50 องศาเซลเซียสแล้ว
อุณหภูมิภายในบ้านก็ลดลงเหลือประมาณ 15 องศาเซลเซียส การที่จะใส่เสื้อฤดูร้อนคงเป็ไปไม่ได้อีกต่อไป
ลั่วฉิงเทียนจึงเปิดเครื่องทำความร้อนในบ้านให้สูงที่สุด เปลี่ยนเป็ชุดออกกำลังกายแบบเรียบง่าย จากนั้นก็เข้าไปออกกำลังกายในห้องออกกำลังกาย
เธอได้เปลี่ยนอุปกรณ์ในห้องออกกำลังกายใหม่ทั้งหมด อุปกรณ์ฝึกความแข็งแกร่งทั้งหมดถูกแทนที่ด้วยอุปกรณ์ที่มีความเข้มข้นสูง และเพราะอุณหภูมิลดลง ต้าไป๋จึงไม่ได้รบเร้าขอออกไปเล่นข้างนอกอีกต่อไป
แต่มันกลับดูเซื่องซึม ไม่ค่อยมีชีวิตชีวา
หลังจากเหนื่อยมาทั้งวันลั่วฉิงเทียนออกจากโรงยิมก็เห็นต้าไป๋นอนหมดสภาพอยู่กลางห้องนั่งเล่น
ลั่วฉิงเทียนเดินเข้าไปหาต้าไป๋แล้วดึงหูและลูบหัวของมันเบา ๆ หูของต้าไป๋ขยับเล็กน้อย แต่ก็ี้เีเกินกว่าจะขยับหัว
เมื่อเห็นต้าไป๋ของเธอเป็แบบนี้ ลั่วฉิงเทียนก็พอจะเดาได้ว่าถึงเวลาที่สัตว์จะต้องวิวัฒนาการครั้งที่สองแล้ว
“ธรรมชาติช่างลำเอียงเสียจริง!” ลั่วฉิงเทียนอดถอนหายใจไม่ได้
ลั่วฉิงเทียนเข้าไปในครัว หยิบสเต๊กออกมาจากตู้เย็นเพื่อเตรียมนำไปทอด
เมื่อเห็นว่าต้าไป๋ยังคงหลับอยู่ลั่วฉิงเทียนจึงหยิบอาหารกระป๋องสำหรับสัตว์เลี้ยงออกมาเทใส่ชามข้าวของมัน
หลังจากทอดสเต๊กเสร็จลั่วฉิงเทียนก็รินน้ำผลไม้ให้ตัวเองหนึ่งแก้ว แล้วเดินถือเข้าไปในห้องนั่งเล่นเพื่อเตรียมดูซีรีส์เื่ The Legend of Zhen Huan*[1]ที่ยังดูไม่จบเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา
ขณะที่ลั่วฉิงเทียนกำลังดูอย่างสนุกสนาน ก็มีเสียงเคาะดังมาจากกระจก
ลั่วฉิงเทียนเช็ดผมให้แห้งแล้วเดินไปที่หน้าต่าง
“ปุ้ง!” สิ่งของกลม ๆ สีขาวอมเทาพุ่งชนกระจกเข้าอย่างจัง
ทันใดนั้นเองวัตถุปริศนานั่นก็พุ่งเข้าชนอีกครั้ง ลั่วฉิงเทียนมองไปรอบ ๆ พบว่าทั่วท้องฟ้าเต็มไปด้วยสิ่งนี้ ลั่วฉิงเทียนจึงรีบเปิดใช้ทักษะที่สามของเธอ
ในไม่ช้าเธอก็เห็นอย่างชัดเจนว่ามีอะไรอยู่ข้างนอกนั่นมันคือค้างคาวหนูน้ำแข็งนั่นเอง
“ทำไม่เวลานี้ถึงมีค้างคาวหนูน้ำแข็งได้”
ค้างคาวหนูน้ำแข็งเป็หนูชนิดหนึ่งที่อาศัยอยู่ในความหนาวเย็น ในชีวิตก่อนนักวิทยาศาสตร์พบว่าค้างคาวหนูน้ำแข็งชนิดนี้มีวิวัฒนาการมาจากหนูกลายพันธุ์ที่กินค้างคาว
หลังจากวิวัฒนาการ ค้างคาวหนูน้ำแข็งให้กำเนิดชีวิตใหม่ ชีวิตน้อย ๆ ที่พวกมันให้กำเนิดก็คือค้างคาวหนูน้ำแข็ง
ค้างคาวหนูน้ำแข็งมีขนาดใหญ่กว่าทั้งหนูและค้างคาว ถ้ากางปีกออกจะมีขนาดเท่าอ่างล้างหน้า
เ้าสิ่งนี้ว่องไวมาก หาก้าจับมันเป็เื่ยาก
แต่ถ้าไม่ไปจับพวกมันก็จะมารบกวน ค้างคาวหนูน้ำแข็งชอบออกหากินใน่ที่อากาศหนาวเย็นที่สุด เพราะ่เวลานี้เหยื่อจะเชื่องช้าที่สุด
พวกมันมีกรงเล็บและฟันที่แหลมคม
เมื่อจับมนุษย์ได้ พวกมันสามารถฉีกเนืุ้์ออกมาเป็ชิ้นใหญ่ได้ด้วยการกัดเพียงครั้งเดียวเท่านั้น
เพราะลั่วฉิงเทียนปรากฏตัวขึ้นที่หน้ากระจกอย่างกะทันหัน พวกค้างคาวหนูน้ำแข็งน้ำแข็งที่อยู่นอกหน้าต่างก็พากันบินชนกระจกบ้านของลั่วฉิงเทียนราวกับคลั่ง
แต่กระจกทุกบานในบ้านของลั่วฉิงเทียนเป็กระจกเกรดที่ใช้ในยานอวกาศโดยเฉพาะ
มีความแข็งแรงเป็พันเท่าของกระจกธรรมดา และยังติดตั้งถึงหกชั้น พวกค้างคาวหนูน้ำแข็งน้ำแข็งชนกระจกก็ทิ้งรอยเพียงเล็กน้อยบนกระจกชั้นนอกสุดเท่านั้น
“กระจกนี้ทนทานดีจริง ๆ !”
ลั่วฉิงเทียนมองรอยบาง ๆ บนกระจกแล้วอดที่จะทึ่งอีกครั้งไม่ได้
นอกจากบ้านของลั่วฉิงเทียนแล้ว บ้านอื่น ๆ ก็ประสบภัยพิบัติอย่างหนัก บ้านไหนที่พวกมันเห็นว่ามีคนอยู่ข้างใน พวกค้างคาวหนูน้ำแข็งน้ำแข็งก็จะพุ่งชนกระจกจนแตกแล้วบุกเข้าไปกัดฉีกร่างทันที
ผู้รอดชีวิตหลายคนยังไม่ทันได้วิ่งออกจากบ้านก็ถูกฝูงค้างคาวหนูน้ำแข็งน้ำแข็งฉีกร่างกินเสียแล้ว
เหอเสี่ยวและเสิ่นอวิ๋นหรานเมื่อพบเห็นพวกค้างคาวหนูน้ำแข็งน้ำแข็งเหล่านี้ ทั้งสองก็รีบหลบเข้าไปในตู้ และยังเอาอาหารเน่า ๆ มาทาไว้รอบ ๆ ตู้อีกด้วย เพื่อป้องกันไม่ให้ถูกค้นพบ
ทว่าบรรดาค้างคาวหนูน้ำแข็งนรกแข็งก็ยังคงพุ่งชนเข้ากับกระจกในบ้านของพวกเขาจนแตกกระจาย ฝูงค้างคาวหนูน้ำแข็งนรกแข็งบินวนไปทั่วบ้านอย่างบ้าคลั่ง ก่อนจะบินออกไปอย่างรวดเร็วเมื่อไม่พบมนุษย์
ส่วนผู้รอดชีวิตคนอื่น ๆ เพื่อหนีการตามล่าของค้างคาวหนูน้ำแข็งน้ำแข็ง พวกเขาจึงวิ่งตรงเข้าไปในบันไดหนีไฟ
พวกเขาไม่ได้วิ่งออกไปข้างนอก แต่กลับวิ่งขึ้นไปชั้นบนอย่างไม่หยุด แม้แต่ผู้คนที่อาศัยอยู่บนชั้นสามสิบและสามสิบเอ็ดก็ยังวิ่งขึ้นไปบนชั้นสามสิบสาม
ลั่วฉิงเทียนหลังจากที่มั่นใจแล้วว่าค้างคาวหนูน้ำแข็งน้ำแข็งไม่สามารถทำอันตรายเธอได้ เธอก็กลับไปนั่งดูทีวีที่หน้าจออย่างสบายใจ พร้อมกับกินขนมไปด้วย
แต่สิ่งที่ลั่วฉิงเทียนไม่รู้ก็คือบริเวณหน้าประตูทางเข้าชั้นสามสิบสามเต็มไปด้วยผู้รอดชีวิต พวกเขาเหล่านี้ โชคดีหน่อยก็แค่ถูกข่วน แต่ถ้าโชคร้ายก็ถูกกัดเนื้อไปเป็ชิ้นใหญ่
เนื่องจากเป็ฤดูหนาว พวกเขาจึงไม่ค่อยรู้สึกเ็ปเท่าไร
คนเหล่านี้อยากจะหลบเข้าไปในบ้านของลั่วฉิงเทียน แต่ก็ไม่มีใครกล้าเคาะประตู แต่พวกเขาก็ไม่กล้าลงไปข้างล่างเช่นกัน
บันไดจากชั้นสามสิบสามลงไปนั้นเต็มไปด้วยสัตว์ประหลาดเ่าั้ แต่ไม่รู้ว่าทำไม พวกมันถึงไม่ขึ้นมาที่ชั้นสามสิบสามดังนั้นผู้คนเหล่านี้จึงทำได้เพียงขดตัวหลบอยู่ที่หน้าประตูชั้นสามสิบสามอย่างระมัดระวัง
หลังจากที่ลั่วฉิงเทียนดูทีวีไปได้สักพัก เธอก็รู้สึกว่ามีคนอยู่ที่หน้าประตู เธอจึงเปิดใช้ทักษะที่สามอีกครั้ง
ลั่วฉิงเทียนใ ที่หน้าประตูห้องของเธอมีคนมารวมตัวกันมากมายขนาดนี้
ลั่วฉิงเทียนโบกมือหยิบดาบออกมา แล้วตรงไปที่ประตูใหญ่ เมื่อเปิดประตูออก คนด้านนอกสังเกตเห็นลั่วฉิงเทียนก็ใถอยหลังกันไป
“พวกคุณมาทำอะไรกัน?”
ลั่วฉิงเทียนมองพวกเขาอย่างเ็า มือถือดาบขวางไว้ตรงหน้า ชายคนหนึ่งรีบก้าวเข้ามาพูดว่า
“คุณผู้หญิง พวกเรามาหลบภัยเท่านั้น พวกเราจะไม่ทำอะไรหรอก ตึกเลขสองของเราถูกพวกสัตว์ประหลาดล้อมไว้ พวกมันเดินวนเวียนอยู่ชั้นล่าง วิ่งพล่านไปมาในทางเดิน พวกมันยังกัดคนกินคนด้วย พวกเราก็ไม่รู้จะทำยังไง”
ตามมาด้วยผู้หญิงคนหนึ่งพูดว่า
“ใช่ ๆ คุณผู้หญิง พวกเราจะเงียบมาก ๆ ไม่รบกวนการพักผ่อนของคุณแน่นอน!”
ลั่วฉิงเทียนมองสองคนที่พูด เธอจำได้ลาง ๆ ว่าเป็คนที่วันนั้นออกไปหาเสบียงกับเหอเสี่ยว
เธอมองหาในกลุ่มคนรอบหนึ่ง เห็นว่าในกลุ่มไม่มีเหอเสี่ยวและผู้หญิงที่เคยช่วยเธอทำความสะอาด เธอจึงไม่พูดอะไรอีก แล้วปิดประตูไม่สนใจพวกเขา
เมื่อเห็นว่าลั่วฉิงเทียนไม่ได้ตั้งใจจะไล่พวกเขาไป ผู้รอดชีวิตทั้งหลายก็พากันถอนหายใจอย่างโล่งอก
ไม่รู้ว่าเป็เพราะคิดไปเองหรือเปล่า พวกเขารู้สึกว่าแม้แต่อากาศบนชั้นสามสิบสามก็ยังอบอุ่น อุ่นกว่าตอนที่พวกเขาอยู่ที่บ้านเสียอีก
เหอเสี่ยวและเสิ่นอวิ๋นหรานยังคงซ่อนตัวอยู่ในตู้ พวกเขาทั้งสองไม่กล้าออกมา แม้จะรู้สึกว่าปีศาจเ่าั้บินจากไปแล้ว
ลมหนาวพัดผ่านเข้ามาทางหน้าต่างที่แตก ทำให้สภาพแวดล้อมที่หนาวเย็นอยู่แล้วยิ่งเย็นเยียบมากขึ้นไปอีก
ทั้งสองคนพิงกันอย่างใกล้ชิด
“เหอเสี่ยว ฉันรู้สึกว่าฉันไปต่อไม่ไหวแล้ว” เสิ่นอวิ๋นหรานพูดอย่างอ่อนแรงพลางยึดตัวเหอเสี่ยวไว้
“อดทนไว้อีกหน่อยนะ อุปสรรคมากมายขนาดนี้เรายังผ่านมันมาได้ เราก็ต้องมีชีวิตอยู่ต่อไปได้”
[1] ซีรีส์ที่เรียกกันว่า เจินหวน ชื่อภาษาอังกฤษ Empresses in the Palace หรือชื่อไทย จอมนางคู่แผ่นดิน เป็ซีรีส์ที่ได้รับความนิยมเป็อย่างมาก เื่ราวเกี่ยวกับในรั้วในวัง