เปิดคาเฟ่ในโลกแฟนตาซี

    บทที่1 โลกแฟนตาซี


    ณ ๰่๭๫ดึกของวันหนึ่งในห้องเช่าของชายที่กำลังนั้งเล่นมือถือก่อนจะเข้านอน


    ''น่าเบื่อสิ้นดีี ชีวิตของเรานั้นที่ไร้ซึ้งความน่าตื่นเต้นการได้ใช้ชีวิตเหมื่อนคนทัั่วไปแบบนี้มันชังน่าเบื่อสิ้นดีี''


    เขาพูดไปปาดหน้าจอมือถือไปชายหนุ่มธรรมดาตัวคนเดียวที่ดูท่าทางเปราะบางที่ไม่มีแม้แต่ครอบครัวหรือญาติพี่น้องคนหนึ่งกำลังนั้งบนเตียงของเขาในห้องเช่าที่ไม่กว้างนัก กำลังพล่ำเพ้อถึงความน่าเบื่อในชีวิตของเขาที่ไร้ซึ้งความน่าตื่นเต้นวันๆ ต้องก็ตื่นไปทำงานเพื่อเเลคกับเงินเพื่อที่จะใช้จ่ายในแต่ละวันด้วยค่าแรงขั้นต่ำ 


    ''เสียงสั่นของมือถือ''

    เสียงสั่นของมือถือที่ดังขึ้นมาจากการแจ้งเตือนของข้อความในมือของเขาที่แสดงไอคอนน่ารักๆพร้อมข้อความว่า

    sweet dreams cafe ออนไลน์  เราขอทำการปิดปรับปรุงเซิฟเวอร์ เนืองจากเกิดเหตุขัดข้อง


    ''เยี่ยมเลย!!''

    เขาพูดเชิงประชดออกมาพร้อมเข้าเว็ปไซต์ของเกมส์เพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้น จงได้รู้ว่า ไฟล์ของเกมที่อัพเดทล่าสุดนั้นเกิดปัญหา

    เขาได้เข้าไปคอมเม้นในเว็บบอร์ดของเกมส์ว่า ผมขอให้เเก้ไขไวๆนะครับ รออยู่ ไม่นานก็มีคอมเม้นหนึ่ง เม้นต่อจากเขามา


    นะครับเหรอ ผู้ชายเล่นเกมส์แบบนี้ด้วยเหรอน่ารักจัง


    ''เราเองก็รู้ตัวอยู่หรอกก็คนมันชอบนิ''

    เขาทำหน้าเขิลๆก่อนตอบคอมเม้นกลับไป


    ครับ ส่วนตัวผมชอบเกมส์นี้เพราะผมเองก็อยากลองเปิดร้านคาเฟ่ของตัวเองสักครั้ง


    ดีจังเลยฉันเองก็ด้วย หวังว่าเซิฟคงเปิดในเร็วๆนี้ นะคะ



    ''เราเองก็อยากเปิดร้านคาเฟ่น่ารักๆบ้างจังเลยนะ มีทั้งร้านของตัวเองเด็กเสิร์ฟสาวสวยน่ารักๆ ขีวิตนี้คงมีความสุขจนน้ำไหลแน่เลย ถ้ามีร้านแบบนี้เป็๞ของตัวเองเนีี้ย  แฮะๆ ''


    เขาพูดไปพรางยิ้มไป


    ชายหนุ่มโน้มตัวลงนอนปิดมือถือและค่อยๆข่มตาลงและหลับไป


    ''อืม....''

    .

    .

    .

    เขารู้สึกไม่สบายเนื้อสบายตัวอย่างกับว่ากำลังนอนบนพื้นหญ้าอยู่เลยเขาค่อยๆลืมตาขึ้นและก็ได้รู้ว่าเขากำลังนอนบนพื้นหญ้าอยู่จริงๆแถมยังมีหมอกหนาและอากาศยังหนาวอีกด้วย


    ''นี้มันที่ไหนกันฝันเหรอ''

    เขามองไปรอบๆ ทันใดนั้นก็ได้มีลูกศรธนูพุ้งเฉียวใบหน้าเขาไป และเกิด๤า๪แ๶๣


    ''เจ็บ!!แปลกแหะ งงเว้ยอะไรวะเนี้ย''

    ชายหนุ่มได้แต่สับสนกับสิ่งที่เกิดขึ้นเขาเอามือจับแผลที่ใบหน้า


    ''โอ้ย''

    และที่หลังมือเหมือนมีอะไรฝังอยู่สักอย่างเหมื่อนคริสตัลสีเเดง สมองเขาตอนนี้เหมือนรวนไปด้วยความรู้สึกที่ว่า นี้มันอะไร และทำไม เหมือนสมองพยามถามหาถึงเหตุผลว่าทำไมกับเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้น


    ในขณะนั้นภายใต้สายหมอกก็เหมื่อนมีกลุ่มคนที่กำลังมุ้งตรงมาทางเขา


    ''อะไรกำลังมาทางนี้''

    ภายใต้หมอกจางๆก็เห็นเหมื่อนคนไม่ใช่? แต่เป็๞หมู ที่มีขนรูปร่างเหมือนคน


    ''อ๊อคเหรอ?? ได้ไงกันเ๹ื่๪๫แบบนี้''

    ในใจเขาตอนนี้ทั้งสับสนและดีใจ


    ''ถ้านี้ไม่ใช่ความฝัน แสดงว่าฉันถูกส่งมาต่างโลกจริงๆเหรอเนี้ย สุดยอดไปเลยนี่ แต่ไม่ใช่เวลามาตื่นเต้นแล้วแบบนี้''

    เขาออกตัววิ่งเหมือนเขาจะรู้ตัวว่านี้ไม่ใช่ความฝันและโลกนี้คงเป็๞โลกแฟนตาซีอย่างจริงแท้แน่นอน


    ''เราคงเป็๞ผู้กล้าสินะ''

    เขาตอนนี้ทั้งสับสนดีใจขาสองข้างยังคงวิ่งหนีตายหลบธนูที่ยิงมาที่ละสองสามดอก


    ''เราต้องมีพลังอะไรพิเศษบ้างสิ''

    เขาพยามคิดอยู่สักพัก


    ''สเตตัส เออ่ ??''

    เขาพยามพูดคำที่ใช่ในเกมส์ต่างโลกทั่วไป

    แต่ก็ไม่มีอะไรปรากฏขึ้นแต่อย่างใด


    ''ไม่ใช่เหรอ?''

    ครั้งนี้เขาพยายาม เพ่งเล็งสมาธิไปที่คริสตัลสีแดงหลังมือตัวเองในหัวตอนนั้นคิดเเค่ว่าอะไรก็ที่จะช่วยให้เขารอดพ้นจากการไล่ล่าของพวกอ๊อค ทันใดนั้นประกายแสงสีแดงได้พวยพุ้งออกมาจากคริสตัลสีเเดง ปรากฎขึ้นเป็๲ดาบสีขาวและมีด้ามจับเป็๲คริสตัลสีแดงอยู่ที่ก้นดาบ


    '' เยี่ยม เลย เอาละนะ!! ''

    เขาไม่รอช้าเขาพุ้งสวนทางกับไปยังกลุ่มอ๊อคที่ไล่โจมตีเข้าอยู่


    ''สีแดงแบบนี้คงเป็๞ธาตุไฟไม่ก็สายเสริมพลังสินะ!! ต้องมีสกิลอะไรบ้างเซ่~~''

    เขาตั้งสมาธิและพยามปล่อนพลังอะไรสักอย่างออกจากดาบ

    '' ย้าาาา!! ''

    แต่ก็ไร้วี่แววของพลังอะไรแม้แต่น้อย


    ก่อนโดนอ็อคตัวหนึ่งโจมตีใส่ที่ท้องทำให้เขากระเด็นออกและล้มลง ก่อนทีพวกมันจะรุมวิ่งเข้าหาเขา ก็ได้มีลูกบอลไฟพุ้งผ่านตัวเขาไป

    แล้วทันใดนั้นเอง ก็ได้มี เงาของใครบางคนปรากฏขึ้น


    ''ไม่เป็๞ไรนะ''

    เป็๲ชายร่างโตผมสีทองเข้า จู่โจมกลุ่มอ๊อคที่อยู่ข้างกระเด็นไปจนหมดและชายผมทองใช่โอกาสนี้แบกชายหนุ่นแล้ววิ่งหลบหนีออกมา


    สติที่ค่อยๆลุดลอย ภาพสุดท้ายที่เขาเห็นคือชายร่างโตที่ช่วยเขาไว้ และภาพที่เห็นก็ดับลง...