ณ ่ดึกของวันหนึ่งในห้องเช่าของชายที่กำลังนั้งเล่นมือถือก่อนจะเข้านอน
''น่าเบื่อสิ้นดีี ชีวิตของเรานั้นที่ไร้ซึ้งความน่าตื่นเต้นการได้ใช้ชีวิตเหมื่อนคนทัั่วไปแบบนี้มันชังน่าเบื่อสิ้นดีี''
เขาพูดไปปาดหน้าจอมือถือไปชายหนุ่มธรรมดาตัวคนเดียวที่ดูท่าทางเปราะบางที่ไม่มีแม้แต่ครอบครัวหรือญาติพี่น้องคนหนึ่งกำลังนั้งบนเตียงของเขาในห้องเช่าที่ไม่กว้างนัก กำลังพล่ำเพ้อถึงความน่าเบื่อในชีวิตของเขาที่ไร้ซึ้งความน่าตื่นเต้นวันๆ ต้องก็ตื่นไปทำงานเพื่อเเลคกับเงินเพื่อที่จะใช้จ่ายในแต่ละวันด้วยค่าแรงขั้นต่ำ
''เสียงสั่นของมือถือ''
เสียงสั่นของมือถือที่ดังขึ้นมาจากการแจ้งเตือนของข้อความในมือของเขาที่แสดงไอคอนน่ารักๆพร้อมข้อความว่า
sweet dreams cafe ออนไลน์ เราขอทำการปิดปรับปรุงเซิฟเวอร์ เนืองจากเกิดเหตุขัดข้อง
''เยี่ยมเลย!!''
เขาพูดเชิงประชดออกมาพร้อมเข้าเว็ปไซต์ของเกมส์เพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้น จงได้รู้ว่า ไฟล์ของเกมที่อัพเดทล่าสุดนั้นเกิดปัญหา
เขาได้เข้าไปคอมเม้นในเว็บบอร์ดของเกมส์ว่า ผมขอให้เเก้ไขไวๆนะครับ รออยู่ ไม่นานก็มีคอมเม้นหนึ่ง เม้นต่อจากเขามา
นะครับเหรอ ผู้ชายเล่นเกมส์แบบนี้ด้วยเหรอน่ารักจัง
''เราเองก็รู้ตัวอยู่หรอกก็คนมันชอบนิ''
เขาทำหน้าเขิลๆก่อนตอบคอมเม้นกลับไป
ครับ ส่วนตัวผมชอบเกมส์นี้เพราะผมเองก็อยากลองเปิดร้านคาเฟ่ของตัวเองสักครั้ง
ดีจังเลยฉันเองก็ด้วย หวังว่าเซิฟคงเปิดในเร็วๆนี้ นะคะ
''เราเองก็อยากเปิดร้านคาเฟ่น่ารักๆบ้างจังเลยนะ มีทั้งร้านของตัวเองเด็กเสิร์ฟสาวสวยน่ารักๆ ขีวิตนี้คงมีความสุขจนน้ำไหลแน่เลย ถ้ามีร้านแบบนี้เป็ของตัวเองเนีี้ย แฮะๆ ''
เขาพูดไปพรางยิ้มไป
ชายหนุ่มโน้มตัวลงนอนปิดมือถือและค่อยๆข่มตาลงและหลับไป
''อืม....''
.
.
.
เขารู้สึกไม่สบายเนื้อสบายตัวอย่างกับว่ากำลังนอนบนพื้นหญ้าอยู่เลยเขาค่อยๆลืมตาขึ้นและก็ได้รู้ว่าเขากำลังนอนบนพื้นหญ้าอยู่จริงๆแถมยังมีหมอกหนาและอากาศยังหนาวอีกด้วย
''นี้มันที่ไหนกันฝันเหรอ''
เขามองไปรอบๆ ทันใดนั้นก็ได้มีลูกศรธนูพุ้งเฉียวใบหน้าเขาไป และเกิดาแ
''เจ็บ!!แปลกแหะ งงเว้ยอะไรวะเนี้ย''
ชายหนุ่มได้แต่สับสนกับสิ่งที่เกิดขึ้นเขาเอามือจับแผลที่ใบหน้า
''โอ้ย''
และที่หลังมือเหมือนมีอะไรฝังอยู่สักอย่างเหมื่อนคริสตัลสีเเดง สมองเขาตอนนี้เหมือนรวนไปด้วยความรู้สึกที่ว่า นี้มันอะไร และทำไม เหมือนสมองพยามถามหาถึงเหตุผลว่าทำไมกับเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้น
ในขณะนั้นภายใต้สายหมอกก็เหมื่อนมีกลุ่มคนที่กำลังมุ้งตรงมาทางเขา
''อะไรกำลังมาทางนี้''
ภายใต้หมอกจางๆก็เห็นเหมื่อนคนไม่ใช่? แต่เป็หมู ที่มีขนรูปร่างเหมือนคน
''อ๊อคเหรอ?? ได้ไงกันเื่แบบนี้''
ในใจเขาตอนนี้ทั้งสับสนและดีใจ
''ถ้านี้ไม่ใช่ความฝัน แสดงว่าฉันถูกส่งมาต่างโลกจริงๆเหรอเนี้ย สุดยอดไปเลยนี่ แต่ไม่ใช่เวลามาตื่นเต้นแล้วแบบนี้''
เขาออกตัววิ่งเหมือนเขาจะรู้ตัวว่านี้ไม่ใช่ความฝันและโลกนี้คงเป็โลกแฟนตาซีอย่างจริงแท้แน่นอน
''เราคงเป็ผู้กล้าสินะ''
เขาตอนนี้ทั้งสับสนดีใจขาสองข้างยังคงวิ่งหนีตายหลบธนูที่ยิงมาที่ละสองสามดอก
''เราต้องมีพลังอะไรพิเศษบ้างสิ''
เขาพยามคิดอยู่สักพัก
''สเตตัส เออ่ ??''
เขาพยามพูดคำที่ใช่ในเกมส์ต่างโลกทั่วไป
แต่ก็ไม่มีอะไรปรากฏขึ้นแต่อย่างใด
''ไม่ใช่เหรอ?''
ครั้งนี้เขาพยายาม เพ่งเล็งสมาธิไปที่คริสตัลสีแดงหลังมือตัวเองในหัวตอนนั้นคิดเเค่ว่าอะไรก็ที่จะช่วยให้เขารอดพ้นจากการไล่ล่าของพวกอ๊อค ทันใดนั้นประกายแสงสีแดงได้พวยพุ้งออกมาจากคริสตัลสีเเดง ปรากฎขึ้นเป็ดาบสีขาวและมีด้ามจับเป็คริสตัลสีแดงอยู่ที่ก้นดาบ
'' เยี่ยม เลย เอาละนะ!! ''
เขาไม่รอช้าเขาพุ้งสวนทางกับไปยังกลุ่มอ๊อคที่ไล่โจมตีเข้าอยู่
''สีแดงแบบนี้คงเป็ธาตุไฟไม่ก็สายเสริมพลังสินะ!! ต้องมีสกิลอะไรบ้างเซ่~~''
เขาตั้งสมาธิและพยามปล่อนพลังอะไรสักอย่างออกจากดาบ
'' ย้าาาา!! ''
แต่ก็ไร้วี่แววของพลังอะไรแม้แต่น้อย
ก่อนโดนอ็อคตัวหนึ่งโจมตีใส่ที่ท้องทำให้เขากระเด็นออกและล้มลง ก่อนทีพวกมันจะรุมวิ่งเข้าหาเขา ก็ได้มีลูกบอลไฟพุ้งผ่านตัวเขาไป
แล้วทันใดนั้นเอง ก็ได้มี เงาของใครบางคนปรากฏขึ้น
''ไม่เป็ไรนะ''
เป็ชายร่างโตผมสีทองเข้า จู่โจมกลุ่มอ๊อคที่อยู่ข้างกระเด็นไปจนหมดและชายผมทองใช่โอกาสนี้แบกชายหนุ่นแล้ววิ่งหลบหนีออกมา
สติที่ค่อยๆลุดลอย ภาพสุดท้ายที่เขาเห็นคือชายร่างโตที่ช่วยเขาไว้ และภาพที่เห็นก็ดับลง...