ร่ายมนต์รักพิทักษ์ใจเธอ

"มาทำอะไรกันเยอะแยะที่บ้านผมครับ แล้วนี่ทำไมผมเปียกไปหมดอย่างนี้" คีตะเริ่มรู้สึกตัว

"ถามจริงคีย์จำอะไรไม่ได้เลยหรือ" แพรวพราวถาม

"ไม่ครับ มีอะไรครับ แล้วนี่มามัดผมทำไมเนี่ย" คีตะเงยหน้าขึ้นเมื่อยล้าตามตัว

"แล้วเธอสองคนมาทำไม" เขายังถามต่อไม่หยุด

"ปากแบบนี้น่าจะดีขึ้นแล้วค่ะพี่แพรว" มนต์ชญาหันไปบอกด้วยตามองบน

"เรื่องมันยาว ยังไงคีย์ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนเดี๋ยวลงมาคุยกัน" แพรวพราวแกะเชือกเมื่อเห็นว่าอาการเขาเริ่มน่าไว้วางใจได้

คีตะเดินขึ้นไปชั้นสองเพื่ออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า จับต้นคอและบิดตัวไปมาคลายกล้ามเนื้อ และดูยังไม่รู้ตัวว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเองบ้าง

"ค่อยๆกินตาคีย์ เมื่อกี้ไม่เห็นจะหิวข้าว หิวแต่น้ำหวาน" แพรวพราวว่าเขา

"น้ำหวานอะไรครับ" เขากินไปด้วยถามไปด้วยอาหารเต็มปาก

"ก็ยัยน้ำหวานที่เธอหิ้วไปเที่ยวผับน่ะสิ ไม่ใช่สิยัยน้ำหวานต่างหากที่คิดจะห่อเธอแล้วหิ้วเอากลับไปกินต่อที่ห้อง เอานี่ดูข่าวนี่" แพรวพราวเอามือถือเปิดโซเชี่ยลหน้าซุบซิบบันเทิงให้เขาดู

"นั่นมันผมนี่ครับ" คีตะยังไม่รู้ตัว

"ก็ใช่น่ะสิ เธอกำลังจะถูกยัยน้ำหวานหิ้วกลับห้อง ดีที่พี่ไปเจอเสียก่อนเลยเอากลับมานั่งอยู่นี่ไง"

"ผมไม่เข้าใจ" คีตะหน้าซื่อ

"คุณคีตะโดนน้ำมันพราย" มนต์ชญาทนไม่ไหวพูดขึ้นบ้าง

"น้ำมันพรายอะไรของเธอยังบ๊อง"

"ชื่อน้ำมนต์ไม่ได้ชื่อบ๊อง" น้ำมนต์โกรธ

"น้ำมนต์พูดเรื่องจริง คีย์โดยยัยน้ำหวานเอาน้ำมันพรายมาป้ายแล้วคีย์ก็เบลอคุมตัวเองไม่ได้ ทั้งรักทั้งหลงยัยน้ำหวานน้ำเน่านั่น" แพรวพราวช่วยยืนยันอีกเสียง

"เพ้อเจ้อน่าพี่แพรว มันมีแต่ในละคร นี่อย่าบอกนะว่าจะให้ผมแคสงานละครผี" คีตะยังไม่ยอมจำนนเห็นเป็นเรื่องตลก

"งั้นคีย์ช่วยอธิบายหน่อยว่าอาการตามภาพมันคืออะไร นี่นักข่าวอัดคลิปเธอไว้ได้เนี่ยพี่ยังคิดไม่ออกเลยว่าจะแก้ข่าวเธอยังไง"

"ผม...ก็แค่เมา"

"ไม่ใช่แค่เมา คีย์ยังพูดไม่ดีกับพี่ตั้งหลายครั้ง" แพรวพราวเสริมอีก

"ตอนนี้พี่ไม่ไว้ใจทั้งคีย์แล้วก็น้ำหวานดังนั้นคีย์ต้องอยู่ภายใต้การดูแลของพี่อย่างจริงจัง พี่จะให้น้ำมนต์กับกำปั่นมาอยู่ที่บ้านคีย์ด้วย ไปทำงานไปกลับด้วยกันหมดนี่แหล่ะ" แพรวพราวออกคำสั่งเสียงดุ

"ให้ยัยบ๊องมาอยู่บ้านกับผมหรือ"

"ใช่ หากคีย์ยังอยากมีอนาคตในวงการนี้ต่อ คีย์ต้องเชื่อพี่ก่อนที่อะไรมันจะลุกลามสายเกินแก้"

"แต่.." เขายังไม่ทันพูดต่อท้าย

"ไม่มีคำว่าแต่ เพราะพี่จะไม่ยอมให้ชื่อเสียงของคีย์ที่ไม่เคยด่างพร้อยมาจบลงเพราะคนที่อยากจะจับคีย์ไปทำผัวเป็นอันขาด" แพรวพราวตัดบท

"โอเคๆถ้าพี่คิดว่ามันดีแล้ว ผมยอมแล้ว แต่บอกก่อนนะว่าอย่าบังคับผมให้มากเกินผมเชื่อแค่พี่แพรวไม่เชื่อเด็กบ๊องนี่เด็ดขาด แล้วอีกอย่างพี่แพรวต้องมาอยู่ด้วยนะครับผมไม่ไว้ใจพวกเด็กสร้างบ้าน" คีตะกลัวว่าจะเสียฟอร์มเพราะต้องมาถูกเด็กอย่างมนต์ชญาควบคุม

"ถ้าไม่ใช่พี่แพรวขอร้องแล้วก็เงินฉันก็ไม่อยากทำย่ะ คุณขี้ตา"

"ฉันชื่อคีตะ ยัยบ๊อง"

"ฉันก็ชื่อน้ำมนต์ คุณขี้ตา"

"พอๆๆงั้นน้ำมนต์กับกำปั่นไปเก็บข้าวของเสื้อผ้ามาเลยนะจ๊ะ อยู่มันคืนนี้เลย" แพรวพราวเวียนหัวห้ามทัพ

"คืนนี้!" คีตะ มนต์ชญา กำปั่นประสานเสียงพร้อมกัน

"ใช่จ้ะมีอะไรหรือ" แพรวพราวตอบลอยหน้าลอยตา

.......................