“ อื้อ... ” บนเตียงนอนมือเรียวของหลี่อี้หลินค่อย ๆ ลูบไล้ใบหน้าของตนแล้วเลื่อนมันลงต่ำไปเรื่อย ๆ
มือหนึ่งหยุดอยู่ที่หน้าอกอันอวบอึ๋มคอยบีบนวดเบา ๆ อีกมือยังคงเลื่อนต่ำลงไปจนถึงเนินนุ่ม ก่อนจะดันมันเข้าไปในรูรัก แล้วเลื่อนเข้าออกเบา ๆ เมื่อความ้ามากขึ้นนางจึงได้เร่งความเร็วจนเกิดเสียงที่หว่างขา ทำให้ร่างกายของสตรีรู้สึกร้อนผ่าวจนต้องครางออกมาด้วยความรู้สึกเสียวซ่าน
หลี่อี้หลินที่ทะลุมิติเข้ามาในร่างของสตรีที่มีสามีแล้ว แต่เขากลับไม่เคยััฮูหยินของตนแม้แต่ครั้งเดียว ทำให้กรรมตกมาอยู่ที่นางต้องดูแลตัวเองเช่นนี้ ช่างน่าโมโหจริง ๆ
ชีวิตก่อนนางมีความ้ามากกว่าคนปกติ และถึงแม้จะมาอยู่ในร่างนี้ ความ้าของนางก็ไม่ได้ลดลงเลยสักนิด
ในขณะที่นางกำลังมีความสุขกับมือของตัวเองอยู่นั้น ทำให้มิได้สังเกตเลยว่าหน้าต่างห้องได้ถูกเปิดออก
อีกทั้งยังมีเงาของบุรุษผู้หนึ่งที่ัน้อยของเขาได้ชูชันขึ้น เขากำลังใช้มือหยาบของตนรูดมันเพื่อปลดปล่อยอามณ์ที่พลุ่งพล่าน ก่อนจะทิ้งน้ำรักของตนไว้ข้างผนังแล้วเดินจากไป
…
เช้าวันต่อมา…
ภายในห้องโถงจวนตระกูลหยาง
หลี่อี้หลินที่มีสีหน้าเฉยชาก็มองไปยังสามีของนาง ประมุขหยางหรือหยางเจิ้งโจวที่เป็ตัวร้ายในนิยายเื่นี้
ให้ตายเถอะ เหตุใดนางต้องมาเข้าร่างของฮูหยินตัวประกอบที่มีบทอยู่น้อยนิด ไม่นานก็ต้องถูกสามีตัวร้ายทิ้ง เพราะเขาดันไปหลงรักนางเอกในนิยายด้วยนะ
แต่เอาเถอะ พอคิดดูดี ๆ แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน หากนางถูกตัวร้ายทิ้งก็จะได้ไม่ต้องไปวุ่นวายกับเหล่าตัวเอกในนิยายให้เสี่ยงตาย สู้หย่าแล้วไปใช้ชีวิตสวย ๆ รวย ๆ หาสามีใหม่ที่หล่อเหลาและเก่งเื่บนเตียงดีกว่าอยู่กับสามีไม่ได้เื่เช่นนี้
หลี่อี้หลินที่คิดได้เช่นนั้นนางก็ยกยิ้มขึ้นมาอย่างอารมณ์ดี แต่เพียงครู่เดียวนางก็ต้องหุบยิ้มเพราะสามีปากร้าย
“ ยิ้มอะไรน่าเกลียด ” หยางเจิ้งโจวขมวดคิ้วให้กับสตรีที่อยู่ดี ๆ ก็ยิ้มขึ้นมา นางเป็บ้าหรืออย่างไร เพราะสงสารเลยตกลงแต่งงานกับนาง นี่เป็สัญญาที่เคยให้ไว้กับบิดาก่อนท่านตาย แต่ถึงกระนั้นเขาก็ไม่เคยแตะต้องนางเลยสักนิด
หลี่อี้หลินที่แม้จะหุบยิ้มเนื่องจากใ แต่หลังจากนั้นนางก็ยกยิ้มขึ้นมาอีกครั้ง แต่ครานี้นางยิ้มหยอกล้อและยักไหล่ขึ้นมาข้างหนึ่ง เหมือนจะบอกเขาว่ามีอะไร จะทำไม คิดว่านางกลัวหรืออย่างไร ฮึ!!
หยางเจิ้งโจวที่เห็นท่าทีของภรรยาแปลกไป เขาก็ได้แต่อ้าปากค้าง แต่เมื่อคิดจะต่อว่าก็ได้มีเสียงคนรับใช้ดังขึ้นเสียก่อน
“ ท่านเฉินเทียนหลงมาแล้วขอรับ ”
หลี่อี้หลินลุกขึ้นด้วยความอยากรู้ นางอยากจะรู้จริง ๆ ว่าพระเอกในนิยายจะหล่อเหลาขนาดไหน ขนาดตัวร้ายในนิยายยังหล่อขนาดนี้ หากไม่ติดว่าเขาปากร้ายนางคงจะกินเขาไปนานแล้ว น่าเสียดาย
หยางเจิ้งโจวถามด้วยความไม่พอใจที่เห็นว่าภรรยาของตนไปสนใจบุรุษอื่น “ อยากเจอเขาขนาดนั้นเลยหรือ ”
“ ใช่ข้าอยากเห็นหน้าเขามาก มิรู้ว่าจะหล่อเหลาขนาดไหน เ้าไม่รู้หรืออย่างไรคนในตลาดเขาลือกันให้ทั่วว่า ในดินแดนนี้เฉินเทียนหลงนั้นนับว่าเป็ยอดบุรุษ ”
หลี่อี้หลินที่คิดว่าเมื่อตัวร้ายได้เจอนางเอกในนิยาย ก็จะหย่ากับนางทันที ทำให้นางไม่คิดสนใจว่าเขาจะรู้สึกอย่างไร แต่หากมีโอกาสนางก็พร้อมจะก่อกวนเขาเพื่อเป็การล้างแค้นแทนเ้าร่างเดิมที่ไปหลงรักตัวร้าย แต่ดันถูกทิ้งอย่างมิไยดี
ปัง!! หยางเจิ้งโจวทุบโต๊ะเสียงดัง
หลี่อี้หลินขมวดคิ้วแล้วนั่งลงตามเดิม ให้ตายเถอะ เป็บุรุษที่อารมณ์ร้อนเสียจริง
หลังจากนั้นเฉินเทียนหลงก็เข้ามาพร้อมรอยยิ้มที่อ่อนโยน
หลี่อี้หลินมองพระเอกในนิยายด้วยแววตาหวานเยิ้ม นางไม่ได้ให้ความสนใจสิ่งที่พระเอกและตัวร้ายสนทนากันเลยสักนิด
นางพยักหน้าพร้อมยิ้มด้วยความอิ่มเอมใจ ช่างเป็อาหารตาที่ดีจริง ๆ หลังจากนั้นสายตาของนางก็เริ่มซุกซน
มันได้เลื่อนลงไปมองที่หว่างขาของพระเอกในนิยาย ก่อนจะเลื่อนสลับไปยังสามีตัวร้าย แต่เพียงครู่เดียวจากสายตาพึงพอใจมันก็แปรเปลี่ยนเป็ดูถูก
หยางเจิ้งโจวที่หันไปเห็นสีหน้าภรรยากำลังมองหว่างขาของเขาอย่างดูถูกสลับกับเฉินเทียนหลง ก็ทำให้เขากำหมัดแน่นด้วยความโกรธ “ หลี่อี้หลินกลับเรือนไปซะ!! ”
หลี่อี้หลินสะดุ้งใ เ้าตัวร้ายบ้านี่ คิดจะฆ่านางด้วยความใงั้นรึ แม้จะชอบแกล้งตัวร้ายเล่น แต่เมื่อเห็นเขาโกรธจัดเช่นนี้ นางก็มิคิดเอาชีวิตของตนไปเสี่ยง นางเดินย่ำเท้าอย่างแรงออกจากห้องโถงไปด้วยความไม่พอใจในทันที
…
เรือนของหลี่อี้หลิน
นางไม่รอแล้ว เ้าตัวร้ายบ้านี่ อยู่ดี ๆ ก็อารมณ์ร้อนขึ้นมา เป็บ้าหรืออย่างไร เพียงเพราะนางมิใช่นางเอกในนิยาย ถึงได้แสดงแต่ด้านเลว ๆ ออกมาสินะ นางจะหย่า ไม่รอให้เขาได้เจอนางเอกแล้ว อยากทำอะไรก็ทำไปเถอะ
“ เ้ารีบไปเตรียมหนังสือหย่ามาให้ข้าเร็ว ” หลี่อี้หลินหันไปสั่งสาวรับใช้ด้วยน้ำเสียงโกรธเกรี้ยว
สาวรับใช้ที่ได้ยินเช่นนั้นก็รีบพยักหน้าแล้วจากไปในทันที