ตอนที่ 3 ตบเบา ๆ
“หวังเย่า แกหาที่ตายสินะ” เด็กหนุ่มในชุดนักเรียนมองมาที่หวังเย่าและกัดฟันแน่นด้วยความหงุดหงิด
หวังเย่ามองไปที่อีกฝ่ายจากความทรงจำแล้ว นี่คือจ้าวซวน คนที่ทำให้หวังเย่าคนเดิมต้องาเ็หนัก
จ้าวซวนผู้นี้รวยอย่างมากเขาไม่ได้แข็งแกร่งนักแต่ทุกคนกลับกลัวเขา เขาคอยรังแกคนอ่อนแอ เขาถือว่าเป็อันธพาลประจำโรงเรียนก็ว่าได้ หวังเย่าในอดีตมักจะถูกเขารังแก
“จ้าวซวน เลิกพูดไร้สาระ ฉันมาเพื่อขอท้าสู้กับแก” หวังเย่ามองไปที่จ้าวซวนอย่างใจเย็น
“ท้าสู้กับฉันงั้นหรือ ? หวังเย่า ฉันว่าสมองของแกคงผิดปกติ เพราะโดนสัตว์อสูรของฉันอัดจนต้องไปนอนที่โรงพยาบาลซินะ”จ้าวซวนเยาะเย้ย
“ทำไมแกไม่กล้ารึไง ? ” หวังเย่ายิ้มออกมาโดยไม่สนสิ่งที่จ้าวซวนพูดออกมา
“ใครจะไม่กล้า ไปสิ ไปที่สนามฝึกซ้อม พวกครูยังไม่มาพอดีวันนี้ฉันจะสั่งสอนแกให้หนักว่าเดิม” จ้าวซวนพูดออกมาด้วยสีหน้าเ็า
“ได้” หวังเย่าหันกลับ เขาได้ส่งสัญญาณให้การ์ฟีลด์เดินตามเขามาก่อนจะมุ่งหน้าไปที่สนามฝึก จ้าวซวนเดินตามมาติด ๆ นอกจากนี้ก็ยังมีกลุ่มนักเรียนจำนวนมากเดินตามมาอีกด้วย
....
ในสนามฝึกนั้นมีลานต่อสู้อยู่
หวังเย่ากับการ์ฟีลด์เดินขึ้นไปบนลานและยืนรออยู่อย่างเงียบๆ การ์ฟีลด์เลียขนตัวเองด้วยท่าทีเกียจคร้านราวกับไม่สนใจการต่อสู้
ที่ด้านล่างของลานนักเรียนนับไม่ถ้วนต่างก็พากันมาดูการต่อสู้นี้
“โอ้ กลับเป็ว่าอสูรของไอ้ขยะนั่นพัฒนาขึ้นมาแล้วไม่แปลกเลยที่แกจะกล้าท้าสู้กับฉัน แต่แกคิดจะใช้แมวบ้านมาสู้กับฉันจริง ๆ หรือ ? แกกล้าดีมาจากไหน ? ” ไม่นานจ้าวซวนก็เดินขึ้นมาจากลานอีกด้าน เขาเลียปากก่อนจะพูดถากถางออกมา
หวังเย่ายังคงแสดงท่าทีเฉยเมยและมองไปที่จ้าวซวนอย่างใจเย็น
“หวังเย่า แกลองดูอสูรของฉันซะก่อน ! ออกมา หมาป่าตาฟ้า ! ” จ้าวซวนกัดฟันแน่นและลูบกำไลเหล็กที่ฝังไพลินบนข้อมืออยู่ ๆ จี้นั้นก็ส่องแสงสีฟ้าออกมา ก่อนที่หมาป่าตาฟ้าจะปรากฏตัวขึ้น
“รวยจริง ๆ ” หากเทียบกับอสูรของจ้าวซวนแล้ว หวังเย่าสนใจกำไลเหล็กที่จ้าวซวนใช้เรียกอสูรออกมามากกว่าเขารู้จักชื่อของมันจากความทรงจำร่างเดิม
มันเรียกว่า“กำไลอสูร” มันคือไอเทมที่ทำขึ้นมาจากไข่มุกมิติ ซึ่งนำออกมาจากร่างของสัตว์อสูรที่เรียกว่าเปลือยหอยมิติเปลือยหอยมิตินั้นมีพลังมิติที่หาได้ยากสามารถใช้เก็บสัตว์อสูรและเรียกออกมาตอนไหนก็ได้
ว่ากันว่าในมิตินั้นอสูรจะได้พักผ่อนอย่างเต็มที่เมื่อถูกเรียกออกมาก็จะอยู่ในสภาพที่ดีที่สุด
แต่เปลือยหอยมิตินั้นเป็สัตว์อสูรใต้ท้องทะเลลึกมีแค่ผู้ใช้อสูรที่แข็งแกร่งเท่านั้นที่กล้าไปล่ามัน ซึ่งทำให้ราคาไข่มุกมิติในตลาดมืดนั้นสูงและมีจำนวนน้อยอย่างน้อยราคาของมันก็หลายแสนเหรียญ
การที่จ้าวซวนมีกำไลอสูรก็แสดงให้เห็นแล้วว่าครอบครัวของเขาร่ำรวยแค่ไหน
ทุกคนต่างก็พากันอิจฉา
หลังจากนั้นหวังเย่าก็หันไปสนใจสัตว์อสูรที่จ้าวซวนเรียกออกมา
นี่คือหมาป่าที่สูงกว่า3 เมตร ตัวของมันเป็สีขาวเขี้ยวของมันยื่นออกมาราวกับดาบ ดวงตาสีฟ้าทั้งสองข้างของมันเผยให้เห็นถึงความโหดร้ายร่างกายของมันเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อที่สามารถะเิพลังอันน่ากลัวออกมาได้ นอกจากนี้แล้วยังมีวงแหวนลมห่อหุ้มรอบตัวของมันอีกด้วย
สำหรับการ์ฟีลด์แล้วมันตัวเล็กกว่ามาก มันไม่ต่างอะไรจากก้อนเนื้อเลย พลังของหมาป่านี่ทำให้ทุกคนรู้สึกสงสารเ้าแมวน้อย
หวังเย่ามองไปที่อสูรของจ้าวซวนข้อมูลต่าง ๆ ของหมาป่าได้ปรากฏขึ้นมาในหัวของเขา
****
ชื่อเรียก : หมาป่าตาฟ้า
เลเวล : 14 (ขั้นสุดยอด)
ระดับ : ทองแดง
ความสามารถ : คลั่ง, เพิ่มความเร็วลม
จุดอ่อน: .....
****
เอาจริงๆ แล้ว สัตว์อสูรของจ้าวซวนก็ใช่ว่าจะแย่ มันมีเลเวล 14 เมื่อรวมกับตำแหน่งในห่วงโซ่อาหารแล้วความแข็งแกร่งของมันก็ถือว่าอยู่ในระดับกลางค่อนไปสูง
น่าเสียดาย...
ที่คู่ต่อสู้ของมันคือสัตว์อสูรระดับเงินอย่าง...การ์ฟีลด์
จุดจบอันน่าอนาถกำลังจะเกิดขึ้น
“ฉันไม่คิดว่าแค่ไม่กี่วันหมาป่าของจ้าวซวนจะขึ้นไปถึงเลเวล 14 ได้ เขาต้องให้อาหารดี ๆ กับมันแน่ !ครอบครัวของเขานี่รวยจริง ๆ ! ”
“หวังเย่าน่าสงสารชะมัด แม้ว่าสัตว์อสูรของเขาจะดูพัฒนาขึ้นมาหลายเลเวลแต่ถึงจะไปถึงเลเวล 10แต่หมาป่านี่ก็อยู่เลเวล 14แถมมันยังได้เปรียบในตำแหน่งห่วงโซ่อาหารอีก เ้าแมวนั่นต้องตายแน่ ๆ ! ”
“ไปเรียกครูมาเร็วเข้า ด้วยนิสัยของจ้าวซวนแล้ว เขาต้องอัดหวังเย่าจนยับแน่ๆ หวังว่าคงจะไม่ถึงชีวิตหรอกนะ”
ตอนที่อสูรของจ้าวซวนปรากฏตัวขึ้นมานักเรียนโดยรอบต่างก็มองหวังเย่าด้วยความสงสาร
“หวังเย่า ไอ้หน้าโง่ แกน่ะสิ้นหวังถึงขนาดนี้เลยหรือ ? กล้าดียังไงถึงได้มาท้าสู้กับฉันขยะอย่างแกควรจะอยู่ใต้ฝ่าเท้าฉันไปตลอดชีวิต ! หมาป่าตาฟ้า ไปซะฆ่าอสูรของเ้าโง่นั่นแล้วค่อยเล่นกับเ้าของของมันต่อ” จ้าวซวนยิ้มออกมา มองไปยังหวังเย่า เขาโบกมือพร้อมกับสั่งให้หมาป่าตาฟ้าลงมือ
ดวงตาทั้งสองข้างของหมาป่าเป็ประกายสีเขียวขึ้นมาวงแหวนลมรอบตัวมันสั่นไหวพร้อมกับหมาป่าที่กลายเป็เงาพุ่งเข้าใส่การ์ฟีลด์ที่นั่งเลียขนของตัวเองอยู่มันอ้าปากกว้างเผยให้เห็นเขี้ยวอันคมกริบก่อนจะกัดไปที่การ์ฟีลด์
จนถึงตอนนี้การ์ฟีลด์ก็เหมือนจะไม่รู้ตัวเลยแม้แต่น้อย มันยังเลียอุ้งเท้าของตัวเองโดยไม่สนใจอันตรายที่เข้ามา
นักเรียนรอบๆ เหมือนจะคิดเอาไว้แล้วว่าการ์ฟีลด์จะต้องโดนหมาป่าตาฟ้ากัดจนตาย พวกเขาต่างแสดงสีหน้าแตกต่างกันออกไปบางคนทนดูไม่ได้ บางคนตื่นเต้นที่จะได้เห็นเื บางคนถึงกับด่าทออสูรของหวังเย่า
นี่มันอสูรแบบไหนกัน...
ศัตรูมาอยู่ตรงหน้าแล้วแต่ก็ยังไม่รู้ตัวอีก
ตอนที่เขี้ยวของหมาป่าตาฟ้ากำลังจะกัดที่หัวของการ์ฟีลด์นั้นประกายแสงอันเ็ากลับปรากฏขึ้นในดวงตาของการ์ฟีลด์
มันสะบัดกรงเล็บของมันพลังอันน่ากลัวได้แผ่ออกมาที่กรงเล็บ ฉับพลันกรงเล็บที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อก็ะเิพลังออกมาในพริบตา
ปัง!
การ์ฟีลด์สะบัดมืออุ้งเท้าตบเข้าที่แก้มของหมาป่าตาฟ้า
ทันใดนั้นเองแก้มของหมาป่าตาฟ้าก็ยุบเป็รอยอุ้งมือสีหน้าของหมาป่าตาฟ้าแสดงถึงความเ็ปออกมา
วินาทีต่อมาหมาป่าตาฟ้าก็กระเด็นออกไปชนเข้ากับกำแพงก่อนจะตกลงไปที่พื้น
ทั้งลานก็ตกอยู่ในความเงียบงัน!
4K
