ณ บ้านตระกูล ธรรมราวัตณวิท เป็ตระกูลใหญ่โตและมีชื่อเสียงในด้านการเมือง มีภรรยาและลูกสาวที่น่ารัก
"คุณผู้หญิงค่ะ"ป้าใจเป็หัวหน้าแม่บ้านของตระกูล ได้เดินเข้าไปทักทายสาซึ่งเป็เ้านายของตน
"มีอะไรจ้ะ ป้าใจ"เธอยิ้มเเย้มและพูดคุยอย่างเป็มิตร
"คืออ...ใจมีเื่จะขอค่ะ"
"พูดมาได้เลยจ้ะ"
"ใจขอให้คุณผู้หญิงรับน้องสาวของใจเข้าทำงานหน่อยได้ไหมค่ะ คือเธอน่าสงสารมาก แถมลูกเธอก็ยังเด็กด้วย"
"นั้นป้าใจพาน้องสาวเข้ามาหน่อยได้ไหม"
"ได้ค่ะๆ นุชกับจันทร์เ้าเข้ามาเร็ว"ใจเรียกคน2คนเข้ามา มีหญิงสาวคนนึงซึ่งอายุไล่เลี่ยกับคุณผู้หญิงเดินเข้ามาพร้อมลูกชายวัย8ขวบ
"สวัสดีคุณผู้หญิงสิจ้ะลูก"
"สวัสดีครับคุณผู้หญิง"
"สวัสดีจ้ะ ชื่ออะไรเหรอจ้ะ"
"จันทร์เ้าครับ"
"อายุเท่าไหร่แล้วจ้ะ"
"8ขวบครับ"
"โตกว่ายัยเกรซ3ปีแหนะ คงเป็เพื่อนกันได้แหละเนอะว่าไหม"คุณผู้หญิงลูกหัวจันทร์เ้าพร้อมกับหันไปพูดกับป้าใจ
"คุณผู้หญิงพูดแบบนี้เเสดงว่าคุณผู้หญิงรับนุชเข้าทำงานเเล้วใช่ไหมค่ะ"ป้าใจถามด้วยความดีใจ
"จ้ะ ฉันรู้สึกเอ็นดูจันทร์เ้า ดูเขาเป็เด็กดี"
"ใช่ค่ะคุณผู้หญิงจันทร์เ้าเป็เด็กดี เขาชอบช่วยเหลือคนอื่นเเละชอบช่วยงานแม่ของเขา"ป้าใจพูดพลางหันหน้าไปหาจันทร์เ้า
"ขอบคุณคุณผู้หญิงมากนะคะที่รับดิฉันกับลูก"นุชยกมือไหว้ขอบคุณ คุณผู้หญิง
"ไม่เป็ไรจ้ะ ไปพักผ่อนเถอะค่อยเริ่มงนพรุ่งนี้"
"ขอบคุณค่ะคุณผู้หญิง"
"ขอบคุณครับ"หลังจากใจพาทั้ง2ไปแนะนำให้คุณผู้หญิงรู้จักเขาก็พาเธอไปที่ห้องพัก
"นุชแกอยู่ห้องนี้กับไอ่จันทร์นะ ค่อยเริ่มงานพรุ่งนี้ วันนี้เเกพักผ่อนก่อน"
"จ้ะ ฉันขอบคุณพี่มากเลย ถ้าไม่มีพี่ฉันก็ไม่รู้จะหันไปพึ่งใคร"
"อืมๆช่างเถอะ แกไปพักเถอะ"
"ไปจันทร์เข้าห้องเถอะ"
"ครับเเม่"จันทร์เ้ากับนุชได้เดินเข้ามายังห้องพักตัวเอง
"เเม่ครับผมขอไปเล่นตรงนู้นได้ไหมครับ"จันทร์เ้าเห็นสวนที่อยู่หลังบ้านเขาเลยอยากไปเดินเล่นดู
"อย่าเลยลูก"
"นะครับเเม่ผมสัญญาผมจะรีบกลับมาผมแค่ไปดูแปปเดียว"
"อืมก็ได้เเต่อย่าไปเล่นอะไรล่ะ"
"ครับ ผมสัญญา"จันทร์เ้าดีใจทันที่หลังจากนุชได่อนุญาตให้เขาออกไปเดินเล่น จันทร์เ้าเดินไปยังสวนหลังบ้านเขาเดินไปเรื่อยๆจนเจอเด็กสาวคนนึงกำลังก้มเด็ดดอกไม้อยู่
"ทำอะไรหน่ะ"