ที่จริงหนูเข้ามาอ่อย

 ตอน ผู้จัดการ

    ๰่๥๹สาย ในห้องประชุมเล็ก

    "ทำไมพิมพ์ผิดๆถูกๆแบบนี้เนี่ย" คุณธีรวัฒน์ตะคอกใส่หน้าลิน

    เด็กสาวสะดุ้งโหยง ผู้จัดการดุจนเธอกลัว

    ไม่นะ พี่เชนพี่ต้อมพิมพ์ผิดขนาดนั้นเลยรึ! ลินคิดในใจ

    "ไหนเอาแฟ้มข้อมูลมาดูซิ" ผู้จัดการสั่งแล้วสวมแว่นตา

    "นี่ค่ะ" ลินยื่นแฟ้มสีดำวางลงบนโต๊ะแล้วยืนกุมมือตัวเอง

    "พิมพ์ผิด สรุปมั่วมาหมดเลย" 

    ปั่ง! มือใหญ่ทุบโต๊ะ "แล้วนี่กระดาษเลอะอะไรเนี่ย" ผู้จัดการบ่นเมื่อเห็นคราบน้ำขาวๆแห้งติดแผ่นกระดาษ

    "ตายแล้ว" ลินเผลออุทานเมื่อเห็นน้ำเชื้อพี่เชนติดกระดาษข้อมูล

    แคว่ก! ๆ ผู้จัดการพยายามดึงกระดาษสองแผ่นที่ติดกันออก

   "ถามว่าทำเอกสารเลอะอะไรมา ห๊ะ" เค้าตะคอกเสียงดังลั่น

   "ฮัดชิ้ว คือน้ำมูกหนูเองค่ะ หนูขอโทษนะคะ" ลินแก้ตัวเกือบไม่ทัน

   "สกปรก! รู้ไหมว่าแฟ้มนี้ต้องเอาให้เ๽้าของบริษัทดูด้วยน่ะ ห๋าาา" ผู้จัดการหน้าแดงก่ำ ดูเหมือนโกรธเอามากๆ

    ลินคิดหาทางรอดในชั่วอึดใจ

    ตุบ! ๆ ๆ เธอเดินอ้อมโต๊ะมายืนพิงตูดกับขอบโต๊ะ ก้มมองผู้จัดการในสภาพยืนค้ำหัวผู้ใหญ่

    จุ๊บ! ๆ เด็กสาวอมนิ้วชี้ตัวเองดูดขณะที่ผู้จัดการนั่งเงยหน้ามองเธออย่างลืมตัว

    สาวลินดึงนิ้วออกจากปากสีชมพูของตัวเองแล้วเอานิ้วชี้ไปป้ายกับริมฝีปากของผู้จัดการ

   พรื่ด! ๆ น้ำลายใสๆของเธอเลอะติดปากแดงๆของหนุ่มใหญ่เต็มไปหมด

    "แบบนี้สกปรกไหมคะ" ลิน

    "ก็ ก็ไม่น๊าาา" ผู้จัดการหนุ่มเสียงอ่อนทันที ราวกับคนละคนในตอนแรก

    หมับ! เด็กสาวบีบแก้มผู้จัดการจนปากจู๋ จากนั้นเธอก้มใบหน้าสดสวยลงมาจนจมูกชนกัน

   แปะ! ๆ น้ำลายจากปากสีชมพูยืดย้อยลงมาเข้าปากสีแดงของหนุ่มใหญ่ที่โดนบีบแก้มอยู่

   จุ๊บ! ๆ ๆ เค้ากลับดูดกินน้ำลายที่ลินบ้วนยืดลงมาอย่างหิวโหย

   หมับ! ๆ ๆ สองมือยื่นจับขยำเต้าโตๆจนกระดุมหลุดลงมาหนึ่งเม็ด

   กรุ๊ง! ๆ ๆ เม็ดกระดุมกลิ้งไปบนพื้น จุ๊บ! ๆ ๆ เด็กสาวฝึกงานจูบปิดปากหนุ่มใหญ่ เธอฉกลิ้นเข้าปากเค้าแล้วดูดเค้นเอาน้ำลายกลับเข้ามากินเอง

   อืมม! อือออ! ผู้จัดการนั่งหน้าสั่น สองมือขยำเต้าใหญ่จนเสื้อเชิ้ตสีฟ้ายับยู่ยี่ตรงหน้าอก

   อ๊ะ! ๆ ๆ ลินครางกระเส่าในลำคอ สองมือร่นลงเป้าหนุ่มใหญ่แล้วรูดซิบลง

   ส่วบ! ๆ ๆ มือขวาจับแท่งขาวๆออกมากำรูด มือซ้ายดึงเนคไทหนุ่มใหญ่ให้หน้าเค้าบดเธอเเรงขึ้น

   อาา! โอยยย! ผู้จัดการร้องคราง ลินถอดกระโปรงแล้วร่นตัวกลับขึ้นมานั่งอ้าขาบนโต๊ะ 

   "มากินหนูซิคะ" เธอเอ่ยแล้วก้มถอดกางเกงหลุดออกทางปลายเท้า

   หนุ่มใหญ่หน้าแดงไปหมด เค้ามุดหน้าซบหว่างขาขาวโพลนที่มีเส้นขนบางๆ 

   หมับ! ๆ สองมือจับกลีบแยกอ้า ตาค้างโตขณะจ้องรูสีชมพูที่โดนมือจับแหกจนโบ๋กลวง

   "เร็วๆสิคะ" ลินสั่งแล้วจิกผมหนุ่มใหญ่ กดหน้าเค้าชนกับร่องสาวตัวเอง

   ปึ้ก! อร๊าย! จมูกโด่งของธีรวัฒน์จิ้มชนเม็ดเสียว ลินสะดุ้งโหยง

  แผล็บ! ๆ ๆ หนุ่มใหญ่ละเลงลิ้นเลียปากรู สองมือยังจับกลีบแหกอ้าจนเจ็บแปล็บ

   ซักพักเค้าฉกลิ้นเข้าๆออกๆรูสีชมพู แจ๊บ! ๆ ๆ อร๊า! โอ๊ยยย! ลินส่ายหน้าร้องลั่น 

   เห็นเต็มสองตา ขณะที่ลิ้นเค้าฉกออกน้ำเธอก็กระเซ็นออกจากรูตามมาด้วย

   ผู้จัดการลุกยืน จับลำยาวๆสีขาวจ่อปากร่องเด็กสาวที่นั่งอ้าขาบนโต๊ะ

   "ฮื่ม! ถือว่าหายกันกับที่หนูทำงานผิดพลาดนะลิน"

   พูดจบเค้ากดหัวบานๆยัดเข้ามาจนร่องสีชมพูปลิ้นเข้าตามลำ ปึ่ด! ๆ ๆ อ๊าาา! ลินเผลอร้องลั่น ยังดีที่ในห้องประชุมเล็กไม่มีคนอื่น และมันก็เป็๲ห้องกระจกทึบ

    "อย่าเสียงดังสิจ๊ะ" ผู้จัดการกระซิบหูแล้วกดดันอีกครึ่งลำยัดเข้ามา

    ส่วบ! ๆ ๆ อื้อ! ๆ ลินผวากอดเอวเค้าแน่น เอาหน้าซบอกแล้วคาบเนคไทเค้ากัดจนน้ำลายชุ่มผ้า

    อ่าส์! ๆ ๆ ผู้จัดการกดเข้าสุดแล้วดันแช่ไว้ แถมยังพยายามกดเข้ามาอีกทั้งๆที่มันเข้ามาแล้วสุดลำ

    ฮือ! ๆ เด็กสาวเสียวจนหายใจเป็๲เสียงคราง หัวหน่าวบดอัดกันแนบเเน่น ราวกับว่าผู้จัดการจะพยายามเอาความเป็๲ชายของเค้าเข้ามาในตัวเด็กสาวให้ลึกกว่าใครๆ

   ปั่บ! ๆ ๆ อ่าห์! แช่ไว้สักพักแล้วก็เริ่มกระแทก

   อื้อ! ๆ ๆ ลินครางระงม

   ผู้จัดการแกะมือน้อยที่กอดเอวเค้าออก กดร่างเด็กสาวลงไปนอนหงายบนโต๊ะ จากนั้นจับสองขาเรียวยาวพาดบนบ่าตัวเอง

   ปั่ก! ๆ ๆ อร๊า! ๆ ๆ ลินร้องตามจังหวะที่หัวร้อนๆกระแทกสะดือ เสียวจนสองมือต้องยกขึ้นมาฟัดเต้าตัวเองเพื่อคลายความสยิวเกร็ง

   ป๊าบ! ๆ ๆ กร่อด! ๆ ผู้จัดการก้มมองหน้าสวยๆแล้วโยกกระแทกหว่างขาอย่างเมามันส์

   แท่งขาวๆของเค้าโดนร่องน้อยสีชมพูตอดรัดจนแดงเถื่อกกันไปทั้งคู่

   อร๊าย! ๆ ๆ ลินชักกระตุกเสร็จคาลำโต ร่องน้อยกระตุกรุนแรง

   ป๊าบ! ๆ ๆ เอี๊ยด! ๆ หนุ่มใหญ่เร่งกระแทกจนโต๊ะขยับเลื่อน โอย! โอ๊ยยย! ตัวเค้ากระตุกสั่น แท่งลำงัดครูดในรูลึกจนเสียวแปล๊บ

   ปรี๊ด! ๆ ๆ น้ำร้อนพวยพ่นเข้ามารุนแรงและล้นหลาม

   อื้อ! ๆ ๆ ใบหน้าเด็กสาวสั่นกระเพื่อมตามจังหวะแท่งลำที่ปักคาหว่างขา

   แฮ่ก! ๆ ๆ ผู้จัดการแช่ลำไว้แล้วหอบหายใจแรง เหงื่อแตกพลั่กเต็มหน้าหล่อๆดุๆ

   "ให้อภัยหนูรึยังคะ" ลิน

   "ให้อภัยแล้วจ๊ะ" ธีรวัฒน์

   "ให้อภัยกี่เปอร์เซ็นต์" ลิน

   "ให้อภัยร้อยเปอร์เซ็นเลยจ๊ะ" ธีรวัฒน์

   ฮริ! ๆ ๆ เด็กสาวนอนอมยิ้มอย่างชอบใจ สองขายังพาดบนบ่าผู้จัดการ