อย่าดื้อกับเฮีย

"เรียบร้อยแล้วค่ะ""ขอบคุณค่ะ " ฉันหยิบใบเสร็จค่าใช้จ่ายรวมทั้งถุงยาของเฮียก่อนที่จะเดินตรงไปหาคนที่กำลังหน้าบูดเป็นตูดไม่สบอารมณ์เพราะโดนลากมาโรงพยาบาล หัวปูดแถมแตกแยะแบบนั้นใครเขาปล่อยให้หายเองกันล่ะ ไม่เย็บปากแผลให้ปิดเดี๋ยวก็ติดเชื้อแผลเน่ากันพอดี ดื้อเป็นเด็กๆไปได้คิดว่าตัวเองเป็นยอดมนุษย์หรือไง"กลับบ้านกัน เลิกทำหน้าแบบนั้นได้แล้ว ""หมอเป็นตุ๊ดอ่ะแสบ เนี่ยกูยังขนลุกไม่หายเลย""ผิดหวังอ่ะดิ ""เย็บแผลที่ไหนเขาให้ถอดเสื้อวะ " ก็ที่นี่ไงเฮีย หวังไว้เยอะล่ะสิว่าต้องเป็นพยาบาลสวยๆหรือไม่ก็หมอน่ารักๆ "ต้องมาล้างแผลทุกวันด้วยนะเฮีย หมอสั่ง" เห็นหน้าเฮียตอนนี้แล้วก็อดขำไม่ได้ นั่นแหละเวรกรรมทำกับคนอื่นเขาไว้เยอะ โดยเฉพาะฉัน แม่อี๊ดน่าจะฟาดให้เลือดอาบไปเลย แต่แค่นี้ก็น่าสงสารมากแล้ว ยอมอดทนขับรถมาจากเมืองกาญโดยที่ไม่บอกฉันว่าโดนอะไรมาบ้าง ทายาก่อนก็ไม่ได้ทา คงปวดน่าดูเลย"ไม่อ่ะ ก่อนกลับแวะซื้ออุปกรณ์ทำแผลด้วย ""แสบไม่ใช่พยาบาลนะเฮีย ครบเจ็ดวันก็ต้องมาตัดไหมอีก" "ซื้อกรรไกรด้วย " ดูสิ ว่าแต่คนอื่นดื้อไม่ดูตัวเองเลย"ดื้อชะมัด""นอกจากกับแม่ก็มีแค่มึงนี่แหละที่กูดื้อด้วย" เอาล่ะพูดอะไรไม่ออกแล้ว กลับบ้านกันเถอะเฮีย --------------------หลายสัปดาห์ดาต่อมา
#เฮียยุ"ตั้งใจเรียนนะ""ค่ะ ""เย็นนี้อยากกินแกงเขียวหวาน ""เสาร์อาทิตย์นี้ได้มั้ยเฮีย วันนี้แสบเลิกค่ำอีกแล้ว" "อืมก็ได้ เดี๋ยวเฮียมารอรับนะ""ค่ะ " เด็กมหาลัยของผม เธอมีความสุขทุกครั้งที่ได้มาเรียนได้เจอเพื่อนๆ ได้ทำกิจกรรมร่วมกับคนอื่นๆ ถึงแม้ว่าบางครั้งผมอยากจะเดินเข้าไปซัดหน้าไอ้พี่ว๊ากหน้าหม้อที่มันทำเหมือนว่าไอ้แสบเป็นของมัน ซึ่งมันก็รู้ว่าเธอมีเจ้าของแล้วสาเหตุนี้จึงทำให้ผมมารอรับเด็กแสบกลับบ้านด้วยทุกวัน รถติดแค่ไหนก็พยายามมารับให้ได้ ผมพยายามทำตัวอยู่ในขอบเขตไม่แสดงอาการมากจนเกินไป ------------------หลังจากที่ผมแวะส่งเธอเสร็จผมก็กลับมาทำหน้าที่ของตัวเอง ก่อนเข้าออฟฟิศผมต้องแวะที่โรงพยาบาลก่อน ชำระค่ารักษาพยาบาลแม่เด็กแสบ ค่าใช้จ่ายช่วงนี้เบาลงมากเพราะไม่ต้องสั่งยานอกเข้ามาแล้ว มีเพียงค่าห้องค่าดูแลแล้วก็ค่ารักษาอีกนิดหน่อย อาการแม่เธอทรงตัวไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง ดีเหมือนกันเพราะเด็กแสบก็มัวแต่ยุ่งวุ่นวายอยู่กับกิจกรรมมหาลัยการปรับตัวต่างๆ ถ้าแม่เธอเป็นอะไรขึ้นมาเธอก็คงเหนื่อยแย่ "ไปส่งแสบมาหรอวะ""เออ แล้วมึงมีอะไรเข้ามาเป็นเสนียดออฟฟิศกูแต่เช้า "เปิดห้องเข้ามาก็เจอไอ้ทามกำลังนั่งกินกาแฟอยู่ ทำตัวเป็นเจ้าของห้องเลยไอ้สลัดหมา สีหน้าดีแจ่มใสขึ้น หรือว่ารักแรกของมันยอมเปิดใจรับสัตว์เลี้ยงตัวนี้เข้าไปดูแลแล้ว"จะพูดดีๆกับกูสักวันได้มั้ยวะ " "นี่ น้อยใจ มึงแม่งอย่ามาทำตัวเป็นตุ๊ดเหมือนหมอเย็บแผลกูได้มั้ยวะ""เป็นเดือนแล้วยังไม่ลืมอีกหรือไง " ภาพจำเลยครับเรื่องนี้ หมอตุ๊ดเป็นอะไรที่โคตรเสียว เป็นการเย็บแผลที่ช่างยาวนานเหลือเกิน สุดท้ายแล้วแผลที่หัวผมก็ให้พยาบาลแสบจัดการหมดทุกอย่าง "ยัง ไอ้เหี้ยพูดแล้วขนลุก ""ขนตูด""พ่องงง มีอะไรก็รีบพูดมา " ขนตูดบ้านมันสิ "มีอะไรจะให้ช่วย เสาร์นี้มึงว่างมั้ย " ไอ้นี่กำลังมีแผนชั่วๆชัวร์ "ไม่ว่างว่ะ นัดเมียทำแกงเขียวหวานกินที่บ้าน " "แกงเขียวหวาน ไอ้เหี้ย เดี๋ยวกูซื้อให้เป็นหม้อเลย มึงจะเอาแบบไหน ไก่ หมู หมึก กุ้ง รวมทะเล ได้หมดอ่ะ " "ไม่อ่ะ เมียกูทำอร่อยที่สุด โรงแรมห้าดาวก็เทียบไม่ได้ " เนี่ยเป็นไงครับ เฉียบ ผมพูดจริงเมียผมทำกับข้าวอร่อยขึ้นทุกวัน ถึงแม้ว่าเดี๋ยวนี้จะไม่ค่อยมีเวลาโชว์ฝีมือ แค่ไข่ดาวก็อร่อย "ไอ้ยุ กูไหว้ ขอเถอะ " "อ้อนวอน ไม่หญิงก็งาน แต่ตัดงานไปได้เลยเพราะมึงมักจะเอาหญิงมาก่อนงานเสมอ" ไอ้ทามยักคิ้วทันทีพร้อมกับรอยยิ้มร้ายกาจของมัน ผมเดินมาหยิบเอกสารที่จะต้องเซ็นลงมากองเอาไว้บนโซฟา โต๊ะทำงานถูกยึดไปแล้วจากไอ้คนเถื่อนงานการไม่ทำวันๆจ้องแต่จับหญิง"บอกกูดีๆก็ได้ เดี๋ยวกูลุกให้ ""นั่งไปเลย มีอะไรก็ว่ามา เย็นๆกูต้องไปรับเมีย" "นี่มันเพิ่งจะเก้าโมงเช้า " "แผนมึงแต่ละอย่างโคตรปัญญาอ่อน พูดให้กูฟังแล้วยังจะต้องมาให้กูนั่งแก้ให้อีก กูมองแล้ววันนี้ไม่ต่ำกว่าแปด""แปดนาที""ชั่วโมงไอ้สัด " แล้วมันจะต้องเป็นผมที่ต้องรู้เรื่องของมันก่อนใครภายในกลุ่ม อิจฉาไอ้พวกพวกนั้นชิบ ทำงานสบายใจไม่ต้องมานั่งปวดหัวแบบกู"เริ่มเลยนะ""เออ" กระดาษกับปากกากูพร้อมมาก พูดอะไรออกมาคงจะต้องลิสเอาไว้แล้วมาจับประเด็นความสำคัญอีกที ก็ยังแปลกในเรื่องแบบนี้ทำไมมึงไม่เก่งเหมือนตอนทำงานวะ แล้วก็อยากจะมีเมีย------------------------------------ "หว้าเอาน้ำอะไร ""แตงโมจะกินน้ำอะไรก็ซื้อมาเลย เรากินได้หมดแหละ" "โอเค แหวนล่ะเอาน้ำอะไร ""ชามะนาวก็แล้วกัน ""ได้ๆ " แหวนกับแตงโมคือเพื่อนของฉันเอง ดีใจที่สุดมีเพื่อนแล้ว ไม่เน้นปริมาณแต่เน้นคุณภาพสองคนนี้รู้สึกว่าเคมีโคตรเข้ากัน คุยแล้วรู้เรื่องจะมีบ้างบางครั้งที่ความเห็นไม่ตรงกัน ช่างเหอะมันก็ปกติของการแสดงความคิดเห็นของแต่ละคนอยู่แล้ว"หว้า เหมือนเที่ยงนี้จะกินข้าวไม่อร่อยอีกแล้ว" "เฮ้อ " พี่ว๊ากคณะบริหาร ตามติดชีวิตฉันจนฉันอึดอัด บางครั้งฉันก็คิดนะว่าพี่คนนี้เขาไม่มีเรียนหรือไงถึงได้มีเวลาว่างมาคอยเฝ้าฉันแบบนี้ บอกตามตรงว่าฉันไม่ชอบ ไม่ชอบมากๆเลยด้วย"ขอนั่งด้วยคนนะครับ " นั่งไปแล้วจะขอทำไม "แหวนไปนั่งตรงนู้นดีมั้ย มีพัดลมด้วย" "น้องหว้าครับ พี่ว่านั่งตรงนี้ดีกว่า รับน้องเย็นนี้มีกิจกรรมสานสัมพันธ์รุ่นพี่กับรุ่นน้องด้วย ไม่อยากได้ลายเซ็นหรอครับ" ภายใต้หน้าตาอันหล่อเหลานั้นก็มักจะมีความชั่วซ่อนอยู่ นี่มันไม่ใช่ครั้งแรกหรอกนะที่ฉันโดนขู่แบบนี้ ลำพังแค่ฉันคนเดียวคงไม่เท่าไหร่แต่แตงโมกับแหวนจะต้องมาโดนด้วยนี่สิ มันไม่แฟร์เอาซะเลย"น้ำมาแล้ว " แตงโมมาพอดี ช่างมันเถอะ ทนๆไปอีกแค่ไม่กี่อาทิตย์ ขู่ได้ขู่ไป แต่ขออย่างเดียวอย่าได้คิดมาลวนลามหาเศษหาเลยแล้วเอากิจกรรมมาอ้าง บอกเลยว่าแบบนี้ฉันไม่ยอมแน่ๆ "กินข้าวกันดีกว่าจะได้รีบเข้าเรียน" ฉันตัดบททันทีเพราะไม่อยากนั่งอยู่นานกินไม่ลง "กินเยอะๆนะครับ เพราะเย็นนี้ต้องใช้แรงเยอะ" อยากจะกระโดดถีบให้ล่วงโต๊ะ สายตาที่มองมารู้เลยว่าหื่นแค่ไหน แม้แต่ขอบกางเกงก็อย่าได้หวังว่าจะได้เห็น ไอ้รุ่นพี่สากเบือ--------------------"แตงโมงลับยังไง ""กลับกับแหวน แล้วหว้าอ่ะ เฮียมารับหรือป่าว " "ใช่ แต่ป่านนี้แล้วยังไม่มาเลยอ่ะ " ฉันชะเง้อมองหาเฮียจนป่านนี้แล้วยังไม่มาอีก กิจกรรมวันนี้ก็โคตรเหนื่อยเลย ไอ้พี่ว๊ากแม่งเล่นแกล้งแต่ฉันคนเดียว เมื่อไหร่จะหลุดพ้นสักทีก็ไม่รู้ขยะแขยงจะแย่อยู่แล้ว "พวกเรารอเป็นเพื่อนดีกว่า เดี๋ยวไอ้พี่ท๊อปโผล่มาอีก " พี่ท๊อปที่ว่าก็คือพี่ว๊ากนั่นแหละค่ะ เป็นเฮดว๊ากของคณะที่ฉันเรียนอยู่ อำนาจการตัดสินใจก็ขึ้นอยู่ที่มันคนเดียว "ขอบใจนะแก " "เฮ้ยไม่เป็นไร เราก็ไม่ค่อยชอบ ใช้อำนาจเกินไป หว้าไม่เล่นด้วยก็ยังจะตามตื้ออยู่นั่นแหละ" แตงโมรู้ใจฉันตลอด ก็ยังดีมีสองคนนี้คอยอยู่เป็นเพื่อนเอี๊ยดดดดดอยู่ๆก็มีรถสปอร์ตสีดำมาจอดอยู่ตรงหน้าพวกเราสามคน แต่ละคนก็ส่งสายถามตั้งคำถามกันว่ารถใครวะ ที่แน่ๆคงไม่ใช่ของเฮีย เพราะเฮียไม่ชอบขับรถสีดำนอกจากรถที่ใช้ในสนามแข่ง"ลูกหว้า ขึ้นรถสิครับเดี๋ยวพี่ไปส่ง " หายนะมาเยือนแล้วมั้ยล่ะ คราวนี้จะเอาอะไรมาขู่กันอีกล่ะ"ไม่ค่ะ หว้ามีคนมารับแล้ว""ไหนล่ะครับ ไม่เห็นมีเลย พี่ไปส่งดีกว่า จะได้รีบกลับไปพักผ่อนเพราะพรุ่งนี้มีกิจกรรมหนักนะ " นึกแล้วไม่มีผิด เป็นผู้ชายแบบไหนกัน"หว้าเฮียมาแล้วนู่นไง " ฟอร์ดมัสแตงสีแดงพุ่งความเร็วมาทางฉัน พร้อมกับกระพริบไฟถี่ๆ นี่สิเฮียของฉัน "ขอตัวนะคะ พรุ่งนี้เจอกันแก" ฉันรีบวิ่งไปที่รถทันที ไม่อยากอยู่ใกล้ความชั่วร้ายของไอ้พี่ว๊ากคนนั้นนานๆ
"กูชักเริ่มไม่ไหวแล้วนะแสบ" สายตาของเฮียยังคงจ้องไปที่รถของไอ้พี่ว๊าก เฮียกำลังโมโห ฉันเล่าให้เฮียฟังตลอด แล้วก็ขอไม่ให้เฮียทำอะไรเพราะฉันคิดว่าฉันยังเอาอยู่ ก็แค่เล่นไปตามเกมส์ ฉันไม่อยากให้ตัวเองมีปัญหาอยากผ่านกิจกรรมไปพร้อมกับเพื่อนๆ "เฮีย อีกไม่กี่อาทิตย์""ดูมัน กูอยากจะเข้าไปซัดหน้าให้หงายสักที ไอ้สัสแม่งหวังฟัน " ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน สงสารรุ่นน้องหลายๆคนที่ต้องตกเป็นเหยื่อไอ้รุ่นพี่เลวคนนี้ ฉันไม่ใช่คนแรกแน่นอนที่โดนแบบนี้"เฮียอย่าเพิ่งให้เฮียกรณ์จัดการเลยนะ แสบไม่อยากให้มันเป็นเรื่องมันใหญ่ " "ถ้ามันยังไม่หยุด มันเจอกูแน่" ใครจะไปรู้ว่าพ่อของเฮียกรณ์เป็นอธิการบดีของมหาวิทยาลัยแห่งนี้ คิดว่านักศึกษาที่เป็นภัยกับคนอื่นจะถูกลงโทษแบบไหนกัน การไล่ออกแบบไม่มีเหตุผลคงไม่เกิดขึ้นแน่ "ใจเย็นๆนะ ""คืนนี้ไปผับกับกู มีธุระนิดหน่อย""แต่พรุ่งนี้ แสบมีเรียนเช้า""แป๊บเดียว เฮียจองห้องวีไอพีไว้ มีที่นอนไม่ต้องห่วง" จะนานแค่ไหนเฮียก็ยังคงความน่ารักกับฉันเสมอ "เฮีย วันนี้หว้าเจอพี่ยี่หวาด้วย เขาถามถึงเฮียด้วยนะ""เฮียจะบอกอะไรให้ ไอ้เหี้ยนั่นคบอยู่กับยี่หวา " อุ๊บ เดี๋ยวนะไอ้พี่ว๊ากแสนเลวคนนั้นคบอยู่กับพี่ยี่หวา อ๋อย ข่าวใหม่จ้า ไม่เคยรู้มาก่อนเลยอ่ะ"จริงดิเฮีย เม้า" "หยุดเม้า กูเบื่อ " เราสองคนอยู่ด้วยกันก็จะประมาณนี้ ไม่รู้เหมือนกันว่าเฮียจะพาไปที่ผับทำไมเพราะเฮียไม่ชอบให้ฉันไปที่แบบนั้น หรือว่านัดพวกเฮียๆเอาไว้ ก็คงไม่ แต่เรื่องพี่ยี่หวาทำให้ฉันอยากรู้แล้วล่ะ พี่ยี่หวาคบผู้ชายแบบนี้ไปได้ยังไง -------------------------

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

Chapter.23 อะไร ? ยังไง?

นิยายแนะนำ

อย่าดื้อกับเฮีย

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

Chapter.23 อะไร ? ยังไง?

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้