ย้อนเวลา พลิกชะตารัก

หลังจากลงจากเครื่องบิน มาวิน ได้ปรับโทรศัพท์เป็นโหมดปกติและสายที่ไม่ได้รับหลายสายก็แสดงขึ้นบนหน้าจอโทรศัพท์ เขาเงยหน้าขึ้นมองชื่อที่แสดงอยู่บนนั้น ดวงตาสีเข้มของเขาฉายแววแห่งความรังเกียจอย่างเห็นได้ชัดเจน“พ่อเลี้ยงโทรศัพท์จากคุณณัชชา” ปองพล ติดตาม มาวิน มาหลายปีและเป็นผู้ช่วยที่ดีที่สุดของ มาวิน โดยปกติเขารู้เรื่องทั้งหมดเกี่ยวกับกิจการส่วนตัวของเจ้านาย เขาลังเลอยู่นานและมองไปที่โทรศัพท์ของเขาโทรศัพท์ที่พยายามติดต่อคือ ณัชชา อดีตสาวน้อยในกรงของ มาวินทุกคนใน บริษัท รู้ดีว่าประธานวินเบื่อหน่ายณัชชาตั้งแต่สองปีที่แล้ว ไม่มีใครแปลกใจเกี่ยวกับการเลิกราระหว่างคนสองคนเมื่อปีที่แล้ว ท้ายที่สุด ณัชชา ก็ไม่มีความสามารถที่จะคงสถานะหรือเป็นแฟนของพ่อเลี้ยงที่ร่ำรวย ในการวิเคราะห์ขั้นสุดท้ายเป็นเพราะรูปลักษณ์ที่สวยงามของเธอที่ทำให้พ่อเลี้ยงมาวิน หลงรัก ตอนนี้ความสดใหม่ได้ผ่านไปแล้วเป็นเรื่องปกติที่มาวินจะหยุดความสัมพันธ์กับเธอโดยไม่ใยดี“คุณจะรับไหม?” คิ้วเข้มและริมฝีปากของปองพลรู้สึกคันเล็กน้อย ดวงตาเต็มไปด้วยความประชดประชัน แต่ใบหน้าของเขายังคงแบ่งแยก ท้ายที่สุด ณัชชา ก็เคยเป็นผู้หญิงที่เจ้านายเคยรักมาก และอาจจะยังคงมีการติดต่อบ้างดวงตาของ มาวิน มืดลงและนิ้วบนแขนของเขาซีดและเรียว ผ่านไปครึ่งทางเขาพูดเบา ๆ ว่า "โทรศัพท์ของเธอ ฉันไม่อยากรับสาย"โรงพยาบาลของรัฐในจังหวัด เชียงใหม่ดวงตาของ ณัชชา จับจ้องไปที่โทรศัพท์มือถือของเธอ การหายใจของเธอรุนแรงและร่างกายของเธอเจ็บปวด เดิมทีเธอไม่ต้องการติดต่อมาวิน แต่ตอนนี้เธอต้องการเงินก้อนใหญ่เพื่อต่อลมหายใจของเธอและเพื่อใช้ชีวิตที่เหลือเพราะตอนนี้เธอไม่มีเงินเก็บเลย“คุณณัชชา คุณยังต้องทำการรักษาตัวต่อไปหรือไม่” พยาบาลสาวอายุน้อยถามขึ้นและฉลาดที่จะมองหน้าผู้คนคิ้วของเธอดุร้าย โหนกแก้มของเธอสูงและมีใบหน้าที่ไร้ความปราณีใดๆ เดิมทีเธอต้องการตำแหน่งที่เป็นผู้ดูแลวีไอพีที่โรงพยาบาลแห่งนี้ ใครจะรู้ว่าเธอได้รับมอบหมายให้อยู่ในวอร์ดทั่วไปเพื่อดูแลกลุ่มผีที่น่าสงสารด้วยค่าจ้างต่ำ เธอบอกว่าค่าใช้จ่ายในการผ่าตัดค่อนข้างสูง และต้องทำโดยเร่งด่วนและขอให้เธอชำระเงินด้วยซ้ำ ตามที่เธอพูด เธอไม่ควรได้รับการรักษาโดยไม่มีเงินและเธอต้องอยู่ในโรงพยาบาลเธออารมณ์เสีย แต่ก็ไม่กล้าพูดใบหน้าของ ณัชชาซีดและตาของเธอแดงและบวม เธอขยับริมฝีปาก เธอรู้ว่าพยาบาลตรงหน้าเธอมีท่าทีไม่ดี แต่เธอไม่มีทางเลือกอื่น เธอไม่สามารถทำอะไรได้ในตอนนี้ณัชชาไม่ตอบโต้ใดๆ มือของเธอเริ่มชีดและเย็นลง ความเครียดเมื่อเธอถูกกดดันให้มีการตอบรับ เธอไม่มีเงินแม้แต่บาทเดียว "ขอฉันคิดเกี่ยวกับมันอีกครั้ง" ณัชชาตอบกลับ ทำให้ตาของเธอแดงขึ้น เธอไม่ใช่คนปัดความรับผิดชอบ เธอแก้ตัวแล้วหันหน้าไปอีกด้าน เพราะทั้งร่างกายและหัวใจของเธอบอบช้ำมาวิน ไม่สามารถติดต่อได้ ณัชชาคิดว่าจะเตรียมรับมือ ท้ายที่สุดเมื่อเธอต้องเดินออกมาจากชีวิตเขา มาวิน ได้แสดงความรู้สึกรับผิดชอบในช่วงปีที่ผ่านมาอย่างชัดเจนและให้เช็คจำนวนมากกับเธอมากพอที่จะใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ เธอสบายใจ แต่เธอก็โง่เกินไปคิดว่าครอบครัวของเธอดีที่สุดสำหรับเธอ และมอบเงินทั้งหมดให้กับครอบครัวและเมื่อเธอป่วยหนักและต้องการเงินมารักษาอย่างเร่งด่วนเธอก็ตระหนักว่าครอบครัวที่เรียกว่าเป็นเพียงแวมไพร์ที่ไม่มีจิตสำนึกดูดเงินออมของเธอไปและเตะเธอเมื่อเธอไร้ค่า ตอนนี้ปล่อยให้เธอนอนรอความตายอย่างไม่มีทางเลือก เพียงเพื่อไม่ให้เสียเงินสักบาท“น้องชาย, เธอน่าจะมาดูพี่สาวที่น่าสมเพชหน่อยไหม ตอนนี้ฉันต้องใช้เงิน ให้ฉันคืนบ้างได้ไหม” ณัชชาหายใจเข้าลึก ๆ แม้ว่าเธออยากจะดุคนที่อยู่อีกด้านหนึ่งของโทรศัพท์ แต่ตอนนี้เงินอยู่ในมือของอีกฝ่ายแล้วเธอก็ไม่สามารถปฏิเสธได้เมื่อเธอกลายเป็นเด็กของพ่อเลี้ยงที่ร่ำรวยแม้ว่าเธอจะมีฐานะเป็นแค่เด็กสาวในปกครอง แต่เธอก็ได้รับการดูแลเป็นอย่างดีจากพ่อเลี้ยง สิ่งแรกที่เธอนึกถึงคือน้องชายคนนี้ ในช่วงหลายปีที่ผ่านมาเธอไม่ได้ซื้ออสังหาริมทรัพย์และรถยนต์หรูหรือแม้แต่เงินทุนเดิมสำหรับตัวเธอ แต่เธอให้เป็นของน้องชายของเธอทั้งหมดเธอคิดว่าเธอใจดีกับน้องชายของเธอและเขาก็คิดถึงเธออยู่ในใจ เธอคิดว่าแม้ว่าเธอจะหย่าร้างในอนาคต แต่น้องชายของเธอก็สามารถให้ที่อยู่กับเธอได้ ใครจะคาดคิดได้ว่าเงินทั้งหมดในมือของเธอถูกโกงโดยครอบครัวของเธอ ทำลายความไว้ใจแล้วปล่อยให้เธอเช่าบ้านด้วยตัวเอง"น้องชายไม่ต้องไปพูดถึงเงินทั้งหมด ตอนนี้ให้พี่ 10,000 บาทก่อนได้ไหม" ณัชชา ประนีประนอมสิ่งที่เธอต้องการมากที่สุดตอนนี้คือเงินหนึ่งหมื่นบาทซึ่งต้องใช้ในการจ่ายค่ารักษาพยาบาล โดยไม่คาดคิดว่าชายคนนั้นก็ตะคอกอย่างเย็นชาและพูดว่า "ณัชชาเธอควรจะตายๆไปเถอะ และอีกอย่าง เธอไม่ใช่พี่สาวของฉัน"ณัฐพลรู้มานานแล้วว่าณัชชาไม่ใช่พี่สาวของเขา แต่ณัชชานั้นมีรูปร่างหน้าตาที่สวยงามและถูกไล่ล่าโดยผู้คนมากมาย พ่อแม่บอกว่าไม่ช้าก็เร็วณัชชาจะแต่งงานกับครอบครัวที่ดี มีฐานะร่ำรวยและจะช่วยพวกเขามีคนรวยโพสต์เกาะติดเขา แน่นอนว่าเขาเต็มใจไม่เช่นนั้นเขาจะไม่ยอมนับญาติและเรียกณัชชาว่าพี่สาวตอนนี้ณัชชาซึ่งไม่ใช่คนของพ่อเลี้ยง นักธุรกิจที่มีชื่อเสียงอย่างมาวิน เธอนอนป่วยอย่างไร้ค่าณัฐพลเต็มไปด้วยการถากถาง เขาวางสายโทรศัพท์ทันที เมื่อเขาทำเสร็จและเพิ่มชื่อของณัชชาลงในบัญชีดำ ตอนนี้เขาหวังว่า ณัชชาจะตายไปเร็วๆ และไม่ต้องกลับมารบกวนเขาอีกต่อไป เพราะตอนนี้เธอไม่มีมูลค่าสำหรับเขาอีกต่อไป เธอเป็นเพียงเศษกระดาษที่ไร้ค่าเธออึ้งไปชั่วครู่เล็กน้อย มองออกไปนอนหน้าต่าง เธอค่อยๆเดินออกไปแล้วปีนขึ้นไปนั่งอยู่ริมหน้าต่าง เธอค่อยๆปิดตาลง ในใจนึกถึงคำพูดถากถางจากน้องชายที่เธอรักและไว้ใจณัชชา มองไปที่โทรศัพท์มือถือหน้าจอสีดำไม่สามารถพูดได้ ดวงตาสีเข้มและบริสุทธิ์ของเธอกลอกไปมาเป็นเวลานานเธอสงบลงดวงตาที่อบอุ่นในอดีตของเธอค่อยๆเบาบางลงและความเกลียดชังของเธอก็ชัดเจนในที่สุดเธอก็เข้าใจว่าทำไมเธอไม่เคยรู้สึกว่าครอบครัวมีความรู้สึกดีต่อเธอ กลายเป็นว่าทุกคนมองว่าเธอเป็นคนโง่โกงเงินทั้งหมดของเธอและใช้จ่ายอย่างสุรุ่ยสุร่ายและเธอก็โง่คิดว่าครอบครัวที่เรียกว่าอาจมีช่วงเวลาที่ยากลำบากมาด้วยกัน น่าจะมีความรักและเห็นอกเห็นใจกันมากกว่านี้เมื่อรู้ความจริงแล้วเธอต้องการรีบไปที่ครอบครัวนี้ แก้แค้นทุกคนและเอาทุกอย่างที่เธอมีกลับคืนมา แต่ตอนนี้ครอบครัวนี้ เอาเงินของเธอไปซื้อคฤหาสน์ในย่านคนรวย ยิ่งไปกว่านั้นแม้ว่าเธอจะฝากเงินเข้าไปในสมุดบัญชีธนาคารและมันก็ไม่ใช่ชื่อของเธอและเธอก็ไม่ได้มีสิทธิอะไรในเงินนั้นอีกต่อไปเธออยากจะร้องไห้ แต่น้ำตาของเธอได้ไหลรินไปแล้วในหลายวันนี้ เธอร้องไห้ไม่ออกเธอยิ้มอย่างขมขื่น เธอมองลงไปที่โทรศัพท์มือของเธอรู้สึกเป็นทุกข์อย่างมากการคลิกที่หน้าจอข้อมูลการโทรเข้าออก ไม่มีใครคิดที่จะติดต่อเธอเลย หัวใจของเธอหม่นหมองและการหายใจของเธอสั้น คำพูดสุดท้ายของวรวัฒน์กระทบเธอหนักที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัยเธอจ้องมองไปที่ด้านล่าง สายตากระทบกับพื้นซีเมนต์ด้านล่าง เธอรู้สึกเหมือนได้ยินเสียงเรียกกระซิบในหัวของเธอ กระโดดเลย กระโดดลงมาเลยณัชชาไม่ได้ต้องการกระโดดลงไปเพราะเธอยังไม่เห็นกลุ่มคนที่ทำร้ายเธอได้รับการลงโทษ แล้วเธอก็ทิ้งร่างดิ่งลงไปด้านล่างโดยที่เธอไม่ทันรู้ตัว

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 1 เธอไม่ใช่พี่สาวของฉัน

นิยายแนะนำ

ย้อนเวลา พลิกชะตารัก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 1 เธอไม่ใช่พี่สาวของฉัน

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้