ยอดหญิงยันต์เทวะ: พลิกชะตาสยบหัวใจแม่ทัพจอมเย็นชา

บทที่ 34 นางจะรักษานายท่านไม่ได้ ใครจะรับผิดชอบไหว?

        "ไม่ต้องหรอก" มู่ซีรู้สึกหมดหนทางบ้าง แต่ก็ไม่ได้โกรธ อย่างนี้ก็ดี คนตระกูลมู่พวกนั้นหากรู้จักประมาณตน ก็จะไม่มารบกวนนางอีก

        "ข้าจะช่วยอาจารย์น้อยอธิบายสักหน่อยนะ" หญิงแก่โจวลุกขึ้น แต่ก็ถูกมู่ซีห้ามไว้ นางยิ้มอย่างไม่ใส่ใจ 

        "อยู่ดี ๆ ก็ไม่ใช่ข้าที่ทำ พวกเขาจะเชื่อหรือไม่ก็ไม่สำคัญหรอก" ยังไงก็ไม่มีหลักฐานอยู่แล้ว 

        พอดีตอนนั้นกู้เฉวียนวิ่งมาอย่างรีบร้อน หอบหายใจพลางกล่าว "อาจารย์น้อย นายท่านของบ้านข้าเกิดเรื่องแล้ว ท่านไปช่วยนายท่านของข้าด้วยเถิด!"

        "ไป!"

        มู่ซีรีบพาเฉยจือรุดไปที่จวนกู้ พบกับจวินจื่อตรงหน้าพอดี เขาดูเหมือนกำลังพูดคุยกับฮูหยินกู้ พอนางเห็นมู่ซีก็เหมือนเห็นผู้ช่วยชีวิต รีบเดินมาต้อนรับ

        "เจ้าคืออาจารย์น้อยที่นายท่านพูดถึงใช่ไหม เข้ามาเร็ว"

        "เกิดอะไรขึ้น?" มู่ซีขมวดคิ้ว นางรู้ว่าช่วงนี้กู้ชิงอันจะเจอเคราะห์ดอกท้อ แต่มียันต์คุ้มครองที่นางให้ไปน่าจะไม่เป็นไร

        ฮูหยินกู้เช็ดน้ำตา เป็นหญิงงามแบบคลาสสิก พูดจาเสียงเบาละมุน "ไม่ทราบเจ้าค่ะ นายท่านของข้ายังคงหมดสติอยู่"

        ตำแหน่งคู่ครองของฮูหยินกู้ดูหม่นหมองบ้าง แต่ยังไม่มืดสนิท แสดงว่าท่านกู้ไม่ถึงแก่ชีวิต ทำให้มู่ซีค่อนข้างแปลกใจ 

        "ข้าตรวจดูยันต์คุ้มครองของท่านกู้แล้ว มันกลายเป็นเถ้าถ่านไปหมดแล้ว และ..."

        จวินจื่อลดเสียงลง "เมื่อคืนตอนข้ากลับมา ข้าเห็นมีอะไรอยู่ข้างหลังเขา"

        "ดี พาข้าไปพบเขาเถิด" 

        มู่ซีคิดในใจ ดูเหมือนคนที่ทำร้ายกู้ชิงอันจะดื้อดึงเป็นพิเศษ ลงมือก็รวดเร็ว แม้แต่ยันต์ของนางยังกันไม่อยู่ ฮูหยินกู้พามู่ซีไปที่ห้องของกู้ชิงอันในห้องมีพวกผู้หญิงกลุ่มหนึ่งร้องไห้โฮเป็นการใหญ่

        "นายท่าน นายท่านตื่นเถิดนะคะ"

        "ฮือ ๆ ๆ ท่านพ่อ ข้าอยากคุยกับท่านพ่อ"

        "ข้ายังไม่ได้ให้กำเนิดบุตรชายให้นายท่านเลย"

        "นายท่านลูกของข้าจะทำอย่างไรดี นายท่าน ท่านอย่าทิ้งพวกเราไปเลย ข้าอาลัยท่าน"

        "ท่านพ่อ ข้าคิดถึงท่าน"

        "......"

        มู่ซี: ......

        นางขมวดคิ้ว สตรีในเรือนหลังมีมากจริงๆ ก็วุ่นวาย พอร้องไห้กันทีละคนหูของนางแทบจะหนวก จวินจื่อถอยหลังไปหนึ่งก้าวอย่างไม่เปลี่ยนสีหน้า ห่างไกลจากสตรีที่ร้องไห้ฟูมฟายเหล่านี้ ก้นบึ้งของดวงตามีแววรังเกียจเล็กน้อย

        เมื่อเห็นฮูหยินกู้พามู่ซีเข้ามา คนเหล่านี้ต่างหันมามองที่นาง คนที่อายุมากที่สุดเอ่ยปากก่อน 

        "ฮูหยิน ท่านผู้นี้คือ?"

        นี่คืออนุหนึ่งของกู้ชิงอันและยังเป็นลูกพี่ลูกน้องของเขา เคยเป็นคนที่ฮูหยินผู้เฒ่ากู้ยัดเยียดมา

        "นี่คืออาจารย์น้อยที่ข้าเชิญมา"

        ฮูหยินกู้กับกู้ชิงอันมีความรักที่ดีมาโดยตลอด น่าเสียดายที่นางไม่มีบุตร ด้วยเหตุนี้ฮูหยินผู้เฒ่ากู้จึงตัดสินใจรับอนุภรรยาให้กู้ชิงอันคนแล้วคนเล่า ความรักของทั้งสองจึงค่อย ๆ จางลงไม่น้อย โดยเฉพาะหลังจากนั้นเพื่อให้กำเนิดบุตรชาย กู้ชิงอันยังรับอนุภรรยาอีกหกเจ็ดแปดคน

        "ฮูหยิน ท่านล้อเล่นหรือไม่ เด็กสาวคนนี้ยังเล็กกว่าคุณหนูเสียอีก!"

        อนุหนึ่งเบิกตาโต ดูเหมือนจะโกรธบ้าง "นายท่านเป็นสามีของท่าน แม้ว่าหลายปีนี้จะรับอนุภรรยาหลายคน แต่คนที่เขาให้ความสำคัญที่สุดก็ยังคงเป็นท่าน ท่านจำเป็นต้องใจร้ายถึงเพียงนี้หรือ หาหมอยังจะหลอกลวงเช่นนี้!"

        นางพูดอย่างขุ่นเคือง ตอนที่ฮูหยินผู้เฒ่าอยู่นางมีอำนาจไม่น้อย จึงกล้าที่จะต่อต้านฮูหยินกู้

        "อาจารย์น้อยเก่งมาก เป็นนายท่านเองที่ขอ" ฮูหยินกู้นึกถึงคืนนั้นที่นายท่านบอกนางโดยเฉพาะ หากเขามีอะไร ให้กู้เฉวียนไปหาอาจารย์น้อย

        ตอนนั้นนางยังกำลังงอนเขา จึงไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้ ยิ่งคิดในใจนางยิ่งเศร้า ทว่าอนุหนึ่งคนนี้ราวกับจะจับผิดนางให้ได้ คอยต่อต้านนาง

        "นายท่านยังไม่ฟื้นเลย จะเป็นไปได้อย่างไรที่เขาพูด อีกอย่างเด็กสาวตัวเล็กขนาดนี้มารักษานายท่านของพวกเรา หากรักษาผิดพลาดจะทำอย่างไร?"

        "ใช่แล้วเจ้าค่ะ ฮูหยินพวกเราไปหาหมออื่นได้ไหมคะ?"

        "นายท่านต้องไม่เป็นอะไร ฮูหยินโปรดพิจารณาให้รอบคอบด้วยเถอะเจ้าค่ะ"

        "ฮูหยิน นายท่านสำคัญที่สุด ท่านจะงอนก็รอให้นายท่านฟื้นขึ้นมาค่อยงอนเถอะ!"

        เมื่ออนุหนึ่งเริ่มต้น อนุภรรยาอื่น ๆ ก็รีบเข้ามาห้ามปรามฮูหยินกู้ ในนี้นอกจากฮูหยินกู้แล้ว ทุกคนล้วนมีลูกสาวคอยพึ่งพา ด้วยเหตุนี้กู้ชิงอันจึงไม่รู้ว่า แท้จริงแล้วภรรยาเอกของเขาในจวนมีสถานะที่แตกต่างจากเมื่อก่อนไปแล้ว

        ทั้งอึดอัดและไร้บารมี ทุกคนเบื้องหลังต่างยึดอนุหนึ่งเป็นหัวหน้า ฮูหยินกู้ทำหน้าเคร่งเครียด สีหน้าแข็งทื่อไปชั่วขณะ "กู้เฉวียนเป็นคนสนิทของนายท่าน ใครก็ซื้อใจเขาไม่ได้ หากพวกเจ้าไม่เชื่อ ก็ถามเขาได้ เขาคงไม่โกหกพวกท่านหรอก"

        ฮูหยินกู้อ่อนโยนมีมารยาท พูดจาเสมอมาด้วยเสียงเบาๆ ก็มีความสง่างามของแม่บ้านใหญ่ มู่ซีมีความรู้สึกที่ดีต่อนาง น่าเสียดายเท่านั้น ชาตินี้นางถูกกำหนดให้ไม่มีบุตร

        กู้เฉวียนรีบรับคำพูดของฮูหยินกู้ทันที "ใช่แล้วขอรับ ฮูหยินไม่ได้พูดผิด นายท่านบอกกับข้าน้อยเองว่า หากมีเรื่องจำเป็นต้องตามหาอาจารย์น้อย"

        ยังไม่ทันเกิดเรื่องเลย อาจารย์น้อยก็คาดการณ์ทุกอย่างได้แล้ว ช่างน่าอัศจรรย์จริงๆ

        "แต่ว่า..." อนุแปดทำหน้ากังวล "นางดูเด็กเกินไปแล้ว อายุน้อยกว่าข้าแค่ไม่กี่ปีเองนะเจ้าคะ"

        อนุแปดเป็นคนเข้าจวนคนสุดท้าย ตอนนี้อายุแค่สิบหกปี มากกว่ามู่ซีแค่ห้าปี

        "คนเก่งหรือไม่เก่งไม่ได้อยู่ที่อายุหรอก พวกเจ้าอยากให้ท่านกู้ตายเร็ว ๆ กระมัง?"

        จวินจื่อขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจ น้ำเสียงเย้ยหยัน "พูดจาพล่ามทีละคน ได้หรือไม่ได้ลองดูก็รู้แล้วไม่ใช่หรือ?" ท่านกู้ช่วงนี้ต้อนรับก็นับว่าครบครัน จวินจื่อก็เลยถือว่าพูดแทนเขา 

        "คุณชายจวินพูดถูก ฟังคำของท่านพ่อเถอะค่ะ" แม่นางที่ยืนอยู่ข้างอนุหนึ่งสวมชุดสีชมพูอ่อนเอ่ยเสียงเบา ขณะพูดก็อดไม่ได้ที่จะแอบมองจวินจื่อ นี่คือลูกสาวของท่านกู้กับอนุหนึ่งและเป็นคุณหนูใหญ่ของจวน

        เห็นลูกสาวพูดเช่นนั้น อนุหนึ่งก็ยอมถอยหนึ่งก้าว "เมื่อเป็นคำพูดของนายท่าน ก็ให้เจ้าลองดู แต่กู้เฉวียนข้าให้คนไปตามหมอแล้ว หากเด็กน้อยนี่รักษานายท่านไม่ได้ ใครจะรับผิดชอบได้?"

        มู่ซีพบว่า อนุหนึ่งคนนี้กลับดูเหมือนเป็นแม่บ้านใหญ่ของจวนมากกว่า ส่วนคำพูดของฮูหยินกู้ดูเหมือนไม่มีใครใส่ใจเลย

        นางยกยิ้มมุมปาก "เมื่อไม่เชื่อข้า ก็ช่างเถอะ"

        อนุหนึ่งนางนี้ นางไม่ชอบเป็นอย่างยิ่ง

        "ฮ่า~ พูดแบบนี้แต่แรกไม่ดีกว่าหรือ กลัวแล้วสินะ? กลัวแล้วก็อยู่นิ่ง ๆ ซะ" อนุหนึ่งผู้นี้ตาเหล่มองด้วยความเจ้าเล่ห์ ปากแหลมริมฝีปากบางเต็มไปด้วยความหยิ่งยโส ดูแล้วก็รู้ว่าเป็นคนที่ไม่ง่ายจะถูกใจ

        มู่ซีกลับไม่ได้โกรธมากนัก แต่เฉยจือต่างหากที่ระเบิด นางเท้าเอวด้วยความโกรธ "เจ้าเป็นคนแบบไหนกัน คุณหนูของข้าได้รับความไว้วางใจจากนายท่านกู้มาช่วย เจ้าช่างไม่รู้จักน้ำใจคนดีเลย!"

        "ชิ ยัยเด็กเหลือขอจะดูอะไรได้?" อนุหนึ่งกลอกตาขาว เห็นชัดว่าไม่ได้ใส่มู่ซีไว้ในสายตา พอดีตอนนี้หมอที่นางให้สาวใช้ไปเชิญก็ค่อย ๆ เดินเข้ามา

        "นายหญิง หมอเฉินมาแล้วเจ้าค่ะ"

        สาวใช้ติดตัวของอนุหนึ่งพาหมอเฉินเข้ามา หมอเฉินคนนั้นแต่งตัวเรียบร้อย หน้าตาใจดี ดูเป็นคนใจบุญ ดังนั้นมู่ซีจึงไม่พูดอะไร ยืนเงียบ ๆ อยู่ข้าง ๆ หากคนผู้นี้สามารถช่วยชีวิตนายท่านกู้ได้ ก็นับว่าดี