วันที่20เดือน3
ขณะนี้ฝนเริ่มลงเม็ดปรอยๆผมแผ่ปราณออกเป็นบาเรียบางๆ กันฝนไว้ไม่ให้ตัวเปียก แล้ววิ่งตระเวนดูความเรียบร้อยของค่ายพักคนกลุ่มใหญ่โดยรอบอยู่ครู่นึงด้วยความรู้สึกหดหู่.. แล้วก็พบชิงชิงกำลังยืนอยู่บนต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง ในชุดแต่งกายทะมัดทะแม่งเครื่องแบบผู้รับใช้ส่วนกลางของตระกูล กำลังกวาดสายตามองสำรวจค่ายผู้มาชุมนุมกันใกล้กับทางขึ้นหุบเขาตระกูล
ผมวิ่งเข้าไปหาก้าวกระโดดขึ้นไปยืนบนกิ่งไม้ใหญ่ ด้านข้างตัวชิงชิงอย่างรวดเร็ว

ชิงชิงยังคงกอดอกแผ่ปราณออกเป็นบาเรียบางๆ กันฝนไว้เช่นกัน มองดูค่ายผู้คน “เจ้าดูหดหู่และร้อนใจซินะ?” ผมเงียบอยู่
ชิงชิง“นี่ไม่ดีนัก .. เจ้าสามารถควบคุมจิตใจให้สงบได้หรือไม่?”
ผมมองเธอ พยักหน้าแล้วใช้วิชาหฤทัยน้ำแข็ง ลบความคิดความรู้สึกร้ายๆ ออกจากใจทั้งหมด
ชิงชิงพยักหน้า“ดี!นับว่าเจ้ายังมีคุณสมบัติเป็นความหวังตระกูลได้อยู่อีกทั้งข้าเห็นกระแสปราณในตัวเจ้าเป็นระบบระเบียบมากขึ้นกว่าเมื่อคืนเจ้าฝึกอะไรมารึ?”
ผมนิ่งไปแล้วอธิบายว่านอกจากการฝึกปราณ และวิชายุทธประจำวันแล้ว ผมได้ใช้วิชา“หฤทัยน้ำแข็ง” สำหรับสงบจิตใจ และ “มังกรจำแลง” ซึ่งเป็นวิชาการใช้ปราณพื้นฐานที่ไม่ได้ฝึกมานานเกือบ2ปีแล้ว .. วิชามังกรจำแลงเป็นการฝึกเดินลมปราณอย่างง่ายๆ และช้าๆ โดยใช้เวลา1ชั่วโมงจึงจะฝึกได้ครบ
ชิงชิง“จากที่ข้าฟัง วิชาหฤทัยน้ำแข็งนี้ อย่าใช้บ่อยนัก มันจะทำให้หัวใจเจ้าเย็นชาได้ ,ส่วนมังกรจำแลง ต่อไปเจ้าต้องฝึกทุกวัน จนกว่าเจ้าจะบรรลุปราณขั้น3ได้”
ผมมองเธอด้วยความแปลกใจ“ดูท่าว่าเจ้าจะเข้าใจเรื่องปราณ และวิธีการฝึกตนของโลกนี้ดีมาก .. ได้อย่างไรกันเจ้าอธิบายให้ข้าฟังได้หรือไม่?”
ชิงชิงชำเลืองมองผมครู่นึง ท่าทีประมาณว่า +เจ้าคนไม่รู้ความเอ๊ย“จะอธิบายให้ละเอียดนั้นใช้เวลานานเกินไปหลายเรื่องเป็นสิ่งที่เจ้าต้องเรียนรู้เอง .. เอาเป็นว่าตั้งแต่ชีวิตที่แล้วก่อนข้าจะถูกไอ้จิ๋นซีสั่งประหาร ข้าฝึกปราณฝึกยุทธมานานกว่า30ปี และโลกนี้มีความหนาแน่นของปราณธรรมชาติสูงกว่าโลกเก่าหลายเท่า ทั้งในชีวิตนี้ตัวชิงชิงเองก็ฝึกฝนมาไม่น้อย ทั้งยังศึกษาตำราต่างๆอย่างมากมายทำให้ข้ารู้เห็นหลายๆเรื่องได้ละเอียดกว่าเจ้า เช่น การเดินปราณจุดไป๋ฮุ่ย(กลางกระหม่อม) จุดเอี่ยเหมิน(หลังศีรษะ)จุดต้าจุย(หลังท้ายทอย) , การตรวจ3ชีพจรบนแขนทั้ง2....ฯลฯ”


(รวม1,840ตัวอักษร) ^_^
บทที่43 12,360ตัวอักษร