บทที่ 56: พรรคเหยี่ยวราตรี
คำเตือนของเย่เฉินทำให้หลินเวยเวยใจหายวาบ นางไม่สงสัยในสัญชาตญาณของเขาแม้แต่น้อย นางรีบออกคำสั่งทันที!
"เปิดค่ายกลป้องกันระดับสูงสุด! ให้ยามทุกคนเข้าประจำตำแหน่ง! เตรียมพร้อมรับมือศัตรู!"
สิ้นเสียงของนาง เสียงระฆังเตือนภัยก็ดังขึ้นแผ่วเบาภายในเขตคฤหาสน์ พร้อมกับม่านพลังงานสีฟ้าจางๆ ที่ปรากฏขึ้นคลุมเครือทั่วทั้งบริเวณ เหล่าผู้คุ้มกันของตระกูลหลินต่างวิ่งวุ่นเข้าประจำตำแหน่งป้องกันอย่างรวดเร็ว บรรยากาศพลันตึงเครียดถึงขีดสุด
เย่เฉินยืนนิ่งอยู่กลางลานกว้าง เขาสัมผัสได้ถึงจิตสังหารหลายสิบสายที่กำลังคืบคลานเข้ามาจากทุกทิศทาง...พวกมันเคลื่อนไหวอย่างเงียบเชียบและเป็นระบบยิ่งกว่าหน่วยเมฆาทมิฬหลายเท่านัก
"ฉัวะ! อั่ก!"
เสียงร้องอันแผ่วเบาดังขึ้นจากกำแพงรอบนอก! ยามของตระกูลหลินที่อยู่รอบนอกสุดถูกสังหารไปแล้วอย่างรวดเร็ว!
จากนั้น...เงาร่างในชุดดำสนิทราวกับรัตติกาลหลายสิบร่างก็ปรากฏขึ้นภายในเขตคฤหาสน์ราวกับภูตผี พวกมันคือ "พรรคเหยี่ยวราตรี"!
พวกมันไม่ได้บุกเข้ามาอย่างโง่เขลา แต่กลับแยกย้ายกันโจมตีจุดต่างๆ พร้อมกัน สร้างความโกลาหลและทำลายแนวป้องกันของตระกูลหลินอย่างเป็นระบบ
"แย่แล้ว! พวกมันกำลังจะไปทางห้องเก็บของ!"
"ทิศเหนือถูกตีฝ่าเข้ามาแล้ว!"
เสียงร้องตะโกนด้วยความตื่นตระหนกดังขึ้นจากทั่วทุกทิศ
"อย่าตื่นตระหนก!" เย่เฉินตะโกนเสียงดัง คำพูดของเขาที่แฝงไว้ด้วยพลังอันสงบนิ่งทำให้ทุกคนที่ได้ยินรู้สึกใจเย็นลงอย่างประหลาด "ให้ทุกคนถอยมารวมกันที่ลานกลาง! ตั้งค่ายกลป้องกันรูปวงกลม! อย่าสู้แบบตัวต่อตัว!"
หลินเวยเวยรีบถ่ายทอดคำสั่งของเขาทันที เหล่าผู้คุ้มกันที่กำลังสับสน เมื่อได้รับคำสั่งที่ชัดเจนก็รีบถอยกลับมารวมตัวกันและตั้งแนวป้องกันขึ้นอย่างรวดเร็ว
แต่ก็มีนักฆ่าของพรรคเหยี่ยวราตรีกลุ่มหนึ่งที่รวดเร็วกว่า พวกมันฝ่าเข้ามาถึงลานกลางได้สำเร็จและพุ่งตรงมายังหลินเวยเวย!
"ปกป้องแม่นางน้อย!"
แต่ก่อนที่ผู้คุ้มกันจะได้ทันขยับตัว...เย่เฉินก็เคลื่อนไหวแล้ว!
ร่างของเขากลายเป็นเงาสีดำสายหนึ่ง พุ่งเข้าใส่กลุ่มนักฆ่าเหล่านั้นราวกับพยัคฆ์ร้ายที่เข้าสู่ฝูงแกะ!
นักฆ่าคนหนึ่งตวัดดาบเข้าใส่เขา แต่เย่เฉินกลับไม่หลบ เขาใช้ท่อนแขนซ้ายรับดาบนั้นไว้ตรงๆ!
"เคร้ง!"
ดาบเล่มนั้นถึงกับกระเด็นหลุดมือ! แขนของเย่เฉินปรากฏเพียงรอยขีดข่วนตื้นๆ เท่านั้น!
นักฆ่าคนนั้นเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง และในชั่วพริบตาแห่งความตกตะลึงนั้นเอง หมัดขวาของเย่เฉินก็ได้ทะลวงเข้าที่หน้าอกของมัน!
"ตูม!"
ร่างของมันระเบิดออกเป็นชิ้นๆ!
จากนั้น เถาวัลย์อสูรสีดำก็ได้พุ่งออกมาจากข้อมือของเขา มันพันธนาการนักฆ่าอีกสองคนที่อยู่ใกล้ๆ ไว้อย่างแน่นหนา ก่อนที่เย่เฉินจะพุ่งเข้าไปและจบชีวิตพวกมันด้วยหมัดเดียว!
การสังหารที่รวดเร็วและโหดเหี้ยมนี้ ทำให้การบุกของเหล่านักฆ่าต้องหยุดชะงักลงชั่วขณะ
ในตอนนั้นเอง ชายในชุดดำที่ดูแตกต่างจากคนอื่นก็ปรากฏตัวขึ้นบนหลังคาอาคารหลัก มันมีรูปร่างสูงโปร่ง ในมือถือดาบยาวสีดำสนิท และแผ่กลิ่นอายที่อันตรายและคมกริบออกมา...พลังของมันอยู่ในระดับครึ่งก้าวสู่ขอบเขตทะเลวิญญาณ!
มันคือหัวหน้าของพรรคเหยี่ยวราตรี... "เหยี่ยวราตรี" เยี่ยอิง!
สายตาของเยี่ยอิงจับจ้องมายังเย่เฉินเพียงผู้เดียว มันไม่สนใจคนอื่นเลยแม้แต่น้อย
"ไม่เลว...สามารถสังหารคนของข้าได้ถึงเพียงนี้ สมแล้วที่ประมุขเซียวถึงกับต้องจ้างพวกเรา" มันกล่าวด้วยน้ำเสียงที่แหบแห้งและไร้อารมณ์
"เป้าหมายหลักคือเจ้าสินะ... 'ผู้อาวุโสเกียรติคุณ' ผู้ลึกลับ"
"ข้า... 'เหยี่ยวราตรี' เยี่ยอิง...จะเป็นผู้เด็ดหัวของเจ้าเอง"
สิ้นเสียง ร่างของมันก็ทะยานลงมาจากหลังคาราวกับนกเหยี่ยวที่โฉบเข้าใส่เหยื่อ! ดาบสีดำในมือวาดออกเป็นเส้นสายที่งดงามแต่กลับแฝงไว้ด้วยจิตสังหารอันเย็นเยียบ!
เย่เฉินผลักหลินเวยเวยให้ถอยหลังไป ก่อนจะเงยหน้าขึ้นเผชิญหน้ากับการโจมตีที่กำลังจะมาถึง!
การต่อสู้ที่แท้จริงในค่ำคืนนี้...เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น!