ตอนที่หนึ่งร้อยยี่สิบเก้า ผู้ร่วมพัฒนาชาติ
ความเป็นจริงของชีวิตนั้นมันตลกอย่างหนึ่ง
แค่ดูตามคำพูดอาจจะรู้สึกขัดใจหรือไม่สมเหตุสมผล
เช่นนักศึกษาที่ไม่มีอาวุธโดนฆ่าตายหลายร้อยและสูญหายจำนวนมากทั้งที่ชุมนุมอย่างสันติ อหิงสา ปราศจากอาวุธ
กองกำลังติดอาวุธที่ยิงเจ้าหน้าที่ของรัฐกันตรงๆไม่สันติ ไม่อหิงสา ใช้อาวุธปืนและวัตถุระเบิดได้รับเงินสนับสนุนจากต่างประเทศกลายมาเป็นผู้ร่วมพัฒนาชาติมาจนถึงปัจจุบัน
แม้กระทั่งตั้งม็อบมาขอเงินที่ตกเบิกในกรณีผู้ร่วมพัฒนาชาตินับร้อยล้าน
คนระดับรัฐมนตรีก็มาคุยด้วยตามปรกติ
เจรจาเสร็จกลับบ้านไปได้เงินตามสบายใจแค่ช้าไปหน่อยพี่น้องกันเองอย่าถือสากัน
ในขณะที่คนชุมนุมโดยไม่มีอาวุธโดนกระสุนจริงจากปืนไรเฟิลภาษีประชาชนลวดหนามหีบเพลง ไม้กระบอง น้ำกรด รถคลื่นเสียง แก๊สน้ำตา ฯลฯ
มันบอกเราว่าการเอาอาวุธปืนมาคุยด้วยจะทำให้เจรจากันได้ง่ายกว่านั่นคือแนวคิดของสายทหาร
ที่จะมองว่าคนที่คิดจะเอาอหิงสาสงบสันติมาเจรจาคือคนโง่
เพราะพวกเขาเรียนมาเช่นนั้นไม่สามารถคิดเป็นอย่างอื่นได้
คนที่อหิงสา ปราศจากอาวุธควรจะเรียนรู้จากประวัติศาสตร์ว่าแต่ละฝ่ายมีแนวคิดอย่างไรจะได้เข้าใจกันและกันได้ดีขึ้นแบบนารุโตะ
หลังจากเข้าใจกันแล้วค่อยหยิบอาวุธมาฆ่ากันก็อีกเรื่องหนึ่ง
แต่อย่างน้อยควรจะทำความเข้าใจก่อนว่าอีกฝ่ายคิดอย่างไร
เพราะจะเพื่อสันติหรือเพื่อฆ่าอีกฝ่ายได้อย่างมีประสิทธิภาพมากกว่าเดิมก็ต้องเริ่มมาจากการทำความเข้าใจกันและกัน
ระบบของรัฐที่แท้จริงนั้นเราเป็นผู้มีอิทธิพลเอาปืนมากดขี่ข่มเหงคนในท้องถิ่นนั้นทำให้เราเป็นกำนันผู้ใหญ่บ้านหรืออาสาสมัครได้ง่ายกว่าเราเป็นคนดีของสังคมอหิงสาปราศจากอาวุธเช่นนี้เอง
รัฐยังค่อนข้างมีแนวความคิดราวกับหลุดมาจากยุคสามก๊ก
“ใช้โจรปราบโจร”
ทั้งที่รัฐสมัยใหม่มีอำนาจมากกว่ายุคโจโฉ-เล่าปี่ตีกันชิงแผ่นดิน
ความคิดเราควรจะมาอยู่ในยุครัฐสมัยใหม่ได้แล้ว
แต่อนิจจาพวกเขายังนับถือตำราสามก๊กเพื่อปกครองบ้านเมืองอยู่
ทั้งที่ควรจะสงสัยสักหน่อยว่านั่นคือ
ตำรากลียุค
มันเป็นตำราเพื่อการชิงอำนาจในกลียุค
ไม่ใช่ตำราเพื่อบริหารบ้านเมืองให้อยู่อย่างสงบสุข
“มาเป็นอาสาผู้ร่วมพัฒนาชาติและชุมชนของพวกเราร่วมกันเถอะ”
ผมบอกกล่าวกับเสือดำ
ไม่น่าใช่ปัญหาอะไรเท่าไรเพราะรัฐชอบมากกับการที่ทำให้เสือปราบกันเอง
อวยกันเองว่าจะปราบก็ปราบได้แต่ไม่ปราบเพราะล่อให้พวกเสือปราบกันเอง
ผมก็จะผลักเรือตามน้ำนั่นล่ะ
เปลี่ยนพวกเขาเป็นผู้ร่วมพัฒนาชาติสารขัณฑ์
หากใครยังติดนิสัยชอบรบหรือฆ่าคนอยู่
ผมจะลองเปลี่ยนพวกเขาเป็นทหารรับจ้างและส่งไปรบในตะวันออกกลางเพื่อชิงน้ำมันดู
แต่ตอนนี้ลองใช้แนวทางสันติดูก่อน