แสงแฟลชสาดส่อง โดยเฉพาะตอนที่ดาราสาวคลื่นลูกใหม่ปรากฏกายด้วยชุดคลีโอพัตราดลญาดาสวยสะกดผู้คนในงาน แม้แต่ผู้คนที่เดินซื้อของภายในห้างสรรพสินค้าดังยังต้องหยุดมองบางคนนำโทรศัพท์มือถือมากดบันทึกภาพ ถ่ายภาพ โพสต์ภาพลงในโซเชียลมีเดีย
“ขอเสียงปรบมือให้กับอีเย็นหรือนางทาสเย็นของเราด้วยค่ะ” พิธีกรชื่อดังเริ่มสัมภาษณ์กระแสละครดังกำลังมาแรง เสียงกรี๊ด เสียงปรบมือรวมถึงเสียงกดชัตเตอร์ของบรรดานักข่าวดังสนั่นฮอลล์
“ขอบคุณค่ะ สวัสดีค่ะ ขอบคุณค่ะ” ดลญาดาโบกมือทักทายบรรดาแฟนคลับหน้าเก่าที่เธอจำได้ส่วนแฟนคลับหน้าใหม่ก็มีมาอีกหลายคน เป็อันว่าเสร็จสิ้นอีเวนท์วันนี้ เหลือเพียงรอบสัมภาษณ์นักข่าวด้านหน้างานอีเย็นในละครหลังข่าวเดินยิ้มแย้มก่อนลงจากเวที
“เดี๋ยวก่อนค่ะน้องหนูแดง ดูเหมือนด้านล่างจะมีเซอร์ไพร์อะไรหรือเปล่าคะ”พิธีกรชื่อดังทำหน้าที่ต่อ ดาราสาวที่ไม่รู้ว่ามีเซอร์ไพร์หันหลังกลับมาอย่างงงๆ
“ช่อดอกไม้ช่อโตเลยเหรอคะเนี่ย” พิธีกรสาวยังเเซวต่อเนื่องดลญาดามองหน้าภูมิภัทรอย่างทึ่ง เธอไม่คาดคิดและไม่รู้มาก่อนว่าเขาจะมาร่วมอีเวนท์ครั้งนี้ด้วยหญิงสาวจำต้องฝืนยิ้มเดินไปรับช่อดอกไม้จากไฮโซหนุ่มอย่างขัดไม่ได้
ไม่วาย...เธอต้องเป็ข่าวกับเขาอีกแน่นอน
“งานนี้เราคงได้เห็นไฮโซภูมิขยันปลูกต้นรักกับน้องหนูแดงอีกคู่แล้วค่ะท่านผู้ชม”
“ใช่ค่ะ หากมีเื่ราวของคู่นี้อัพเดต ทางรายการเม้าท์มอยเื่ดาราจะรีบอัพเดทอย่างรวดเร็วสำหรับวันนี้เราสองคนต้องลาไปก่อน”
“สวัสดีค่า/สวัสดีค่า”
ตี๊ด ใบเตยกดรีโมทปิดช่องข่าวบันเทิงยามค่ำ
“ว่ายังไงย่ะ หนูแดงกับไฮโซคนนี้เริ่มคุยกันแล้วเหรอ”
“ไม่ได้คุยค่ะไม่มีอะไรเกินเลยไปกว่าการทานข้าวและพูดคุยเื่โฆษณาน้ำดื่มในวันนั้น”
“ตายจริง แล้วแบบนี้จะเป็การโปรโมทโฆษณาตัวใหม่หรือเปล่าคะเนี่ย” ต้นหอมออกความเห็นบ้าง
“แต่พี่ดูท่าทาง ไฮโซภูมิจะสนใจน้องหนูแดงของเราเข้าแล้ว”
“เฮ้อ” ดลญาดาถอนหายใจยาวพรืด
“ต๊าย เป็สาวเป็แส่ดูถอนหายใจเข้า ผู้ชายหนีหมดสิคะแบบนี้”
“พี่ใบเตยคะ หนูแดงอยากปฏิเสธข่าวนี้กับสื่อค่ะ” เธออึดอัดเหลือเกิน
“เื่นี้เราทำอะไรไม่ได้หรอก ถ้าหากผู้ใหญ่้าให้เราแก้ข่าวพวกเขาคงแจ้งพี่แล้ว แต่นี่ทางผู้ใหญ่ไม่ได้ว่าอะไรก็คงต้องปล่อยให้เื่นี้เป็กระแสต่อไป มันได้ประโยชน์ทั้งตัวหนูแดงเองและเรทติ้งละครนะ”
วงการบันเทิงนี้ก็เป็แบบนี้...ดลญาดาอยากทำตัวให้ชินแต่เธอไม่เคยชินกับมันสักที
“ทางผู้ใหญ่แจ้งมาหรือยังครับเื่พรีเซนเตอร์คนใหม่”
“แจ้งมาแล้วค่ะน้องธรรม บอสเลือกคุณดลญาดาค่ะสงสัยงานนี้คงไม่ใช่แค่เื่งานอย่างเดียวเสียแล้ว” ผู้จัดการแผนกโฆษณาจีบปากจีบคอเล่า
“มีอะไรเหรอครับ” การประชุมย่อยเื่โฆษณาตัวใหม่ครั้งนี้มีผู้จัดการแผนกการตลาดอย่างทรงธรรมร่วมด้วย
“ก็บอสกำลังเป็ข่าวกับคุณดลญาดาไงคะ เมื่อวานนี้หนีงาน แอบดอดไปมอบดอกไม้ให้สาวกลางห้างโชว์หวานออกสื่อด้วยนะ”
“มีข่าวทำนองนี้ช่วยการตลาดของผมได้เยอะเลยครับ” แผนธุรกิจผู้จัดการฝีมือดีอย่างเขาอ่านเกมขาดเพราะแผนกการตลาดเป็แผนกยอดเยี่ยมทุกปี ั้แ่มีทรงธรรมเข้ามาบริหารจัดการ
“คุณเลขาช่วยเอารูปคุณดลญาดาขึ้นจอโปรเจคเตอร์ด้วยค่ะต่อไปเราจะมาพูดถึงคอปเซท์ปของโฆษณาชิ้นนี้” ทรงธรรมมองไปยังหน้าจอใหญ่สีขาวกลางห้องดาราคนไหนกันนะที่กำลังมีข่าวกับท่านรองประธานอย่างภูมิภัทร เนื่องด้วยทรงธรรมไม่ถนัดงานสายบันเทิง แต่เขาคิดว่า...เธอคนนั้นคงสวยมาก
พรึบส์ แล้วภาพหญิงสาวผมยาว ผิวขาวลออ ใบหน้าหวานมีแก้มบุ๋มทั้งสองข้างดวงตาของเธอสุกสกาววาวใสปรากฏตรงหน้า
หัวใจของผู้จัดการหนุ่มกำลังเต้นโครมคราม
“ดลญาดา คุณหนูแดง”
“ค่ะ ค่ะ ได้ค่ะ โทรหาใบเตยได้โดยตรงเลยค่ะพี่ช่อโอ๊ยค่ะ...ยินดีที่สุดเลยค่ะ ค่ะ สวัสดีค่ะ” เสียงใบเตยหวานหยดเมื่อคุยกับลูกค้า
“มีอะไรเจ๊เตย” ช่างแต่งหน้าสงสัย
“น้ำดื่มตราวาฬโทรมาแจ้งว่าคุณภูมิจะขอเบอร์โทรน้องหนูแดงเพื่อนัดเซ็นต์สัญญาวันศุกร์นี้แต่พี่บอกไปว่าให้คุณภูมิโทรหาพี่โดยตรงได้เลยทุกเวลา” ดลญาดาไม่เคยใช้เบอร์ส่วนตัวติดต่องานเป็เื่ที่ผู้จัดการส่วนตัวต้องจำให้ขึ้นใจ ห้ามแหกกฎเด็ดขาด
“ว้าย ข่าวดี ข่าวดีที่สุด” จมูก หน้าอก และส่วนนั้นกำลังรอต้นหอมอยู่ที่เกาหลีแล้ว
กริ่งกริ่ง กริ่ง
“ว้าย เบอร์แปลกโทรมา เอาไง คุณภูมิแน่เลย จะพูดเองหรือเปล่า” ใบเตยสอบถาม
“ไม่ค่ะ พี่ใบเตยจัดการแทนหนูแดงเลย”
“หยิ่งเหรอย่ะหล่อน” ต้นหอมแซว
“ไม่ได้หยิ่งค่ะ แต่ไม่สะดวก หนูแดงขอตัวไปพักผ่อนก่อนนะคะ”
“อ่ะ อ่ะ ก็ได้” ใบเตยกดรับสาย
“สวัสดีค่ะ ใบเตยพูดค่ะ” ดาราสาวได้ยินผู้จัดการกรอกเสียงหวานเพียงเท่านั้นเธอรีบแยกตัวเข้าห้องนอนโดยไม่สนใจ
ดลญาดาอาบน้ำ ทาครีมบำรุง ทาเครื่องประทินผิวต่ออีกหลายชนิดสายตาก็จับจ้องแต่โทรศัพท์
“นี่เป็เบอร์โทรของหนูแดงค่ะถ้าหากคุณธรรมมีปัญหาอะไรสามารถโทรหาหนูแดงได้โดยตรงนะคะ”
แล้วเขาก็ไม่เคยติดต่อมา
“เฮ้อ หรือเราหวังสูงเกินไปนะ” หญิงสาวทิ้งกายลงนอนผ่านพ้นไปอีกวันกับการทำงานแสนวุ่นวาย ถ่ายละครบ่าย งานอีเวนท์เย็นแล้วกลับไปถ่ายละครอีกรอบค่ำ ละครเื่นี้ใกล้จะปิดกล้องแล้วแต่ดาวรุ่งพุ่งแรงยังมีละครจ่อคิวเปิดกล้องอีก 2 เื่ทุกวันนี้เธอทำงานตัวเป็เกลียว หัวเป็นอต
กริ่งกริ่ง กริ่ง หญิงสาวรีบคว้าโทรศัพท์มาดู
ดุลยภาพไม่ใช่สายที่เฝ้ารอ...แต่เป็สายจากพี่ชายเพียงคนเดียว
“ค่ะพี่ดุล”
“ยัยหนูแดง พี่บอกให้ช่วยโปรโมทร้านอาหารให้เพื่อนพี่ ทำไมเรายังไม่ไปสักที”ดุลยภาพสั่งไว้เป็เดือนแล้ว แล้วอีกอย่างเพื่อนก็เร่งเขาเนื่องจากจ่ายค่าจ้างรีวิวร้านให้เขาโดยตรงหลายหมื่นบาท
“หนูแดงยังไม่ว่างนี่คะ”
“ไม่ว่างอะไร เราทำงานทั้ง 24 ชั่วโมงเลยเหรอก็แค่ไปทานข้าว แล้วถ่ายภาพสวยๆอวดในโซเซียล 2-3 รูปเท่านั้นเองมันยากมากหรือไง” คนโมโหต่อว่าเป็ชุด เนื่องจากดุลยภาพก็โดนเพื่อนต่อว่ามาไม่น้อยเช่นกัน
“ค่ะๆ หนูแดงรู้แล้ว”
“รู้แล้วก็ดี แกต้องไปรีวิวภายในอาทิตย์นี้เข้าใจไหม นี่เป็คำสั่งของพี่”
“ค่ะพี่ดุล” ดลญาดาจำต้องทำตามคำสั่งของพี่ชายอีกครั้งและมันเป็เช่นนี้เสมอมา เธอตกอยู่ในโอวาทของทุกคนในครอบครัว
เื่เข้าวงการบันเทิงก็เช่นเดียวกันก่อนดลญาดาจะเรียนจบปริญญาตรี พี่ชายซึ่งตอนนั้นเป็คู่ขาของแมวมองนางหนึ่งมาลากเธอไปเคสติ้ง มีพ่อกับแม่เห็นดีเห็นงามกับพี่ชายด้วย
สรุปบุตรคนเล็กของบ้านได้งานโฆษณาชิ้นนั้นหลังจากนั้นดุลยภาพคอยทวงบุญคุณเธอเรื่อยมา ในฐานะที่เป็คนชักชวนเธอเข้าวงการ
ดาราสาวอำพรางใบหน้าเล็กน้อย เดินข้ามสะพานลอยเพื่อมายังลานจอดรถใกล้โรงพยาบาล
“คุณหนูแดง คุณหนูแดงใช่ไหมคะ”
ดลญาดานิ่งเกร็ง...แย่แล้วมีคนจำเธอได้ และการเป็บุคคลสาธารณะ หญิงสาวไม่อาจเดินหนีแฟนคลับจำต้องหันกลับมาส่งยิ้มหรือถ่ายรูปตามคำขอ...เมื่อมี 1คน คนที่ 2 3 4 มักตามมาไม่สิ้นสุด
“ป้าหวีเหรอคะ” หากแต่แฟนคลับคนนี้ไม่ใช่แฟนคลับทั่วไป
“ค่ะ ป้าเอง ป้าดีใจจังเลยที่คุณหนูแดงจำป้าได้” ฉวีเป็ปลื้ม
“จำได้สิคะ” เธอจำได้ดีต่างหาก
“แล้วนี่คุณหนูแดงไม่สบายเหรอคะ มาทำอะไรที่โรงพยาบาล” ฉวีชวนคุยต่อ ตามประสาคนชอบพูดคุย
“เปล่าค่ะ หนูแดงมาทานข้าวร้านตรงกันข้าม พอดีที่จอดรถไม่สะดวกหนูแดงเลยใช้บริการที่จอดรถของโรงพยาบาล” มารีวิวร้านอาหารของเพื่อนพี่ชายตามสัญญา
“อ๋อ มาทานอาหารนี่เอง”
“แล้วป้าหวีล่ะคะ มาทำอะไรที่โรงพยาบาล”
“ป้ามารับยาให้คุณดาค่ะ รับเสร็จแล้วกำลังจะขึ้นแท็กซี่กลับบ้านพอดี”ฉวีมีกระใจโชว์ถุงยาให้ดาราในดวงใจดูด้วย
“คุณดา”
“ก็คุณย่าของคุณธรรมนั่นแหละค่ะ คุณดารณี”
“อ๋อ ถ้าอย่างนั้นเรารีบกลับกันเถอะค่ะ ใกล้เลิกงานแล้วเดี๋ยวรถจะติด”
“...”คราวนี้ฉวีไม่สอบถาม นางได้แต่แสดงท่าทีสงสัยในคำพูดของหญิงสาวตรงหน้า
รถของศูนย์ประกันจอดเทียบในบ้านทรงธรรมใช้รถของศูนย์แทนรถที่เข้าซ่อมประมาณ 1 สัปดาห์แล้วคันเล็กน่ารัก จะเข้าจอด จะขับเข้าซอยแคบก็สะดวกถึงที่หมายโดยปลอดภัยไม่แพ้รถยุโรปหรือรถคันใหญ่การกลับบ้านเย็นนี้ทำให้ชายหนุ่มแปลกใจ เขามองรถยนต์ที่จอดนิ่งสนิทอยู่ก่อนหน้า
ทรงธรรมจดจำเ้าของของรถคันนี้ได้ด้วย
“อ้าวคุณธรรม กลับมาแล้วเหรอคะ” แม่บ้านแฉล่มหน้ามองเขาเขาจึงเลิกคิ้วเป็คำถาม
“อาหารเพิ่งเสร็จพอดีลาภปากของป้ากับคุณธรรมที่จะได้ทานก๋วยจั๊บสูตรของคุณหนูแดง”
“คุณหนูแดง”
“อ๋อ วันนี้ป้าไปรับยาที่โรงพยาบาล บังเอิญเจอคุณหนูแดงเข้าคุณเขาสงสารก็เลยอาสาพาป้ามาส่งที่บ้านป้าก็ชวนคุยว่าจะทำก๋วยจั๊บให้คุณดากับคุณธรรมทาน คุยไปคุยมา คุยมาคุยไปคุณหนูแดงก็เลยอาสาทำให้ทานอย่างที่เห็นนี่แหละคะ อุ้ยคนหนูแดงออกมาพอดีงั้นเดี๋ยวป้าไปตั้งโต๊ะดีกว่านะคะ”
“คุณธรรมกลับมาแล้วเหรอคะ” เขามองหญิงสาวที่อยู่ในผ้ากันเปื้อนใบหน้าของเธอยังสวยหวาน สดใส...เพราะความสวยนี่ไง จึงแตะตาผู้บริหารของน้ำดื่มวาฬ ภูมิภัทรคงต้อนจีบเธอเป็พรีเซนเตอร์ได้สำเร็จและอาจพัฒนาเป็คนรู้ใจในอนาคตอีกด้วย
“ครับ ป้าหวีแกเป็คนคุยเก่ง บางครั้งอาจทำให้คุณหนูแดงลำบากใจ”
“ไม่เลยค่ะ ป้าหวีน่ารักดี หนูแดงชอบ” เพราะความอัธยาศัยดีของแม่บ้านไม่ใช่เหรอที่ทำให้เธอมีโอกาสได้ยืนอยู่ตรงหน้าเขาอีกครั้ง
“คุณธรรมชอบทานก๋วยจั๊บเหรอคะ”
“ชอบทานครับ แต่จริงๆแล้วคนที่ชอบทานมากกว่าผมก็คือคุณย่า”
“คุณธรรมขา คุณหนูแดงขา ตั้งโต๊ะเสร็จแล้วค่ะ เชิญค่า” เสียงแม่บ้านดังจ้ามาจากด้านใน หนุ่มสาวจึงยิ้มให้กันขบขันในความเป็ธรรมชาติของแม่บ้านฉวี
“คุณย่าครับวันนี้มีก๋วยจั๊บฝีมือคุณหนูแดงครับ”
“วันนี้มีหมูแดงด้วยเหรอ เอา เอา เอาสิย่าชอบ” ดาราณีรีบเร่งให้ฉวีตักอาหารจานร้อน
“มีหมูแดงที่ไหนกันล่ะคะคุณ มีไข่ มีหมูกรอบมีเืหมูที่คุณชอบเท่านั้นค่ะ ดูสิคะ ห๊อม หอม” ฉวีโรยต้นหอมผักชีลงไปเป็อันเสร็จสิ้น
“มัวแต่มองอยู่นั้นแหละแม่หวี ส่งชามมาให้ฉันสิ”
ทั้ง 3 คนบนโต๊ะอาหารได้แต่มองหน้ากัน นับวันหูของคุณดารณียิ่งเสื่อมลงเสื่อมลงทุกวัน
“คุณย่าผมก็เป็แบบนี้ครับ” ทรงธรรมชินเสียแล้วเขากลัวว่าแขกของบ้านจะไม่ชิน
“น่ารักดีค่ะ คุณย่าท่านดูสดใสร่าเริงดีนะคะ...คุณย่าขา ทานเยอะๆนะคะจะได้สุขภาพแข็งแรง อายุยืนยาว”
“ฉันต้องอยู่นานแน่นอนแม่หนู จะอยู่เลี้ยงเหลนให้ตาธรรมโน้นแหละ” คราวนี้ผู้สูงวัยตอบตรงคำถาม ทำเอาทรงธรรมและฉวียิ้มตาม
“โอ๊ย แล้วเมื่อไหร่คุณธรรมจะมีวี่แววล่ะคะฉวีหัวดำจนตอนนี้หัวหงอกแล้วยังไม่เห็นวี่แววคุณธรรมจะมีแฟนกับเขาสักที” ครอบครัวทรงศิริกุลเป็กันเองมานาน ฉวีเป็ลูกสาวของแม่บ้านอีกรุ่นคนที่นี่อยู่กันแบบครอบครัว ไม่ได้แบ่งแยกชนชั้น นางจึงร่วมรับประทานอาหารด้วยอย่างไม่ขัดเขินแต่ครั้งนี้แม่บ้านจอมพูดมาก ทำเอาเ้าของบ้านเขินแทนทรงธรรมแทบสำลักก๋วยจั๊บแสนอร่อย
“หลานชายของฉันแมนจะตายแม่หวี เธอพูดมาได้ยังไงว่าหลานชายของฉันไม่แมน”
“หวีพูดว่าคุณธรรมเธอไม่มีแฟน ไม่มีแฟนสักที ไม่ได้บอกว่าไม่แมนค่ะคุณ”ฉวีเน้นชัดๆให้ดารณีฟัง ปล่อยให้ชายหนุ่มหนึ่งเดียวหน้าแดง แก้มแดงร้อนเห่อ ทั้งที่อากาศในบ้านเย็นสบาย
“อ๋อ แฟน นั่นสิตาธรรม ถ้ามีแฟนก็พาแฟนมาให้ย่ารู้จักได้แล้วย่ารอนานแล้วนะ ว่าแต่แม่หนูคนนั้นล่ะ...มีแฟนหรือยังลูก”
อยู่ดีๆเป้าหมายก็เปลี่ยนมาที่ดาราสาว
“ยังค่ะคุณย่า หนูแดงยังไม่มีใคร” กลายเป็ว่าดลญาดาหน้าแดงเป็ริ้วด้วยอีกคนทำไมนะ ทั้งๆที่เป็คำถามเดียวกับครอบครัว เพื่อนฝูงหรือแม้กระทั่งนักข่าวแต่ดลญาดาไม่เคยรู้สึกสะท้านเขินในคำตอบของตนเองแบบนี้มาก่อน
“ตะไคร้เหรอ หนูเอาไปทำไม แต่หลังบ้านเรามีเยอะนะถ้าหนูอยากได้ก็เอาไปเถอะย่าอนุญาต”
“ฮ่า ฮ่า ฮ๋า ฮ่า/ฮ่า ฮ๋า ฮ่า” วันนี้มีเสียงหัวเราะบนโต๊ะอาหารบ่อยครั้งคุณดารณีเจริญอาหารพลอยทำให้ทรงธรรมเจริญอาหารไปด้วย
ส่วนฉวี...รายนั้นเจริญอาหารอยู่ทุกวัน
“คุณหนูแดงทานแบบนี้ไม่กลัวอ้วนเหรอคะ”
“ไม่ค่ะ หนูแดงทานปกติและเน้นการออกกำลังกายวันละ 30-40 นาที”
“ถึงว่าคุณหนูแดงหุ่นดีเชียวค่ะ” หน้าอก ทรวดทรงองเอวไม่ผอมแบนเหมือนดาราทั่วไป ฉวียังคงเดินหน้าชื่นชมดาราในดวงใจต่อไปไม่สิ้นสุด
“ขอบคุณนะครับสำหรับวันนี้ ก๋วยจั๊บฝีมือคุณหนูแดงอร่อยมาก”บ้านทรงศิริกุลคึกคักเป็พิเศษ เมื่อมีแขกคนสำคัญเข้ามา
“ขอบคุณมากค่ะที่ชม” เธอหวังอย่างยิ่งว่าจะมีโอกาสหน้าอีกหลายครั้งหญิงสาวมีความสุขจัง บ้านที่เป็บ้าน มีเสียงหัวเราะและความอบอุ่นแผ่กำจาย
ดลญาดาติดใจเข้าแล้ว
“คุณธรรมคะ”
“ครับ”
“เื่รถไม่มีปัญหาใช่ไหมคะ” เพราะเขาไม่เคยโทรหาเธอเลย
“ไม่มีครับ ศูนย์โทรมาแจ้งว่าทุกอย่างเรียบร้อย”
“อ๋อ ถ้าอย่างนั้นหนูแดงกลับก่อนนะคะ” วันนี้คงรบกวนเขานานแล้ว
“เดินทางโดยสวัสดิภาพครับ”
ทรงธรรมยืนส่งเเขกจนรถยนต์เคลื่อนไปลับสายตา
"ยังค่ะคุณย่า หนูเเดงยังไม่มีใคร"
“ก็ท่านรองประธานกำลังเป็ข่าวกับคุณดลญาดาไงคะ เมื่อวานนี้หนีงาน แอบดอดไปมอบดอกไม้ให้สาวกลางห้างโชว์หวานออกสื่อด้วยนะ”
นางเอกสาวยังไม่มีใครก็จริง แต่เธอคงมีใครหลายๆคนหมายปองอยากเกี่ยวดองเกี่ยวพัน
“มาแล้วเหรอลูก” กัลยารีบเข้ามาประกบแจก็เพราะว่านานครั้งลูกสาวถึงยอมกลับบ้าน
“สวัสดีค่ะคุณพ่อคุณแม่”
“ละครปิดกล้องไปแล้วได้เงินมาเท่าไหร่ละรอบนี้” คุณดิเรกละจากหน้าจอโทรศัพท์ขึ้นมาคุยกับบุตรสาวคนเล็ก
“คุณพี่คะ” กัลยารีบปรามสามี ไม่อยากให้เสียเื่นางอยากให้ค่อยๆพูด ค่อยๆบอกกันมากกว่า
“พรุ่งนี้หนูแดงจะรีบจัดการให้ค่ะ”
“ดี พ่อกำลังจะใช้เงิน พ่อขอ 5 แสนนะ”
“5แสน ทำไมถึงใช้เงินเยอะขนาดนั้นล่ะคะ” เงินจำนวนนั้นใกล้เคียงกับรายได้ของละครที่เพิ่งปิดตัวเชียวนะ
“แค่ 5 แสนเองลูกพ่อกับพี่เขาต้องใช้เงินหมุนธุรกิจลูกก็รู้นี่หนูแดง” สามีและบุตรชายเริ่มต้นธุรกิจโลจิสติกส์ได้ไม่ถึง1 ปี เงินทุน เงินหมุนเวียนในธุรกิจต้องคล่อง
แล้วอีกอย่าง...เงินแค่ 5 แสนก็ไม่ได้มากมายอะไรเลย
“คุณพ่อคุณแม่สวัสดีครับ อ้าวหนูแดงมาแล้วเหรอ นี่พี่มาช้าหรือเปล่า”ดุลยภาพโผล่เข้ามาในบ้าน ดาราสาวรีบมองหน้ามารดาทันที เพราะท่านไม่ได้เล่าอะไรให้หล่อนฟังเลย
“พร้อมหน้าพร้อมตาก็ดีแล้วลูก วันนี้แม่ทำแกงป่าเนื้อของโปรดลูกด้วยนะ มาๆมาทานข้าวกันดีกว่า” กัลยาเฉไฉ รีบร้อนไปจัดโต๊ะแล้วของโปรดที่ว่า ก็เป็อาหารจานโปรดของดุลยภาพไม่ใช่สำหรับคนไม่ทานเนื้ออย่างดลญาดา
หญิงสาวรู้สึกเฟลที่สุด การกลับบ้านหาใช้ความสุขอีกต่อไปที่นี่มีแต่เื่ผลประโยชน์ เงินๆทองๆ ดาราสาวเริ่มคิด บ้านของเธอเริ่มไม่เป็บ้านั้แ่เมื่อไหร่นะั้แ่ตอนเด็ก ตอนพ่อกับแม่ประสบปัญหาเื่การเงิน ตอนที่พี่ชายมีแฟนหรือตอนที่เธอขอย้ายออกไป
นับวัน...ดลญาดาเริ่มรู้สึกว่าตนเองเหินห่างจากครอบครัวและครอบครัวเองก็ห่างเหินกับเธอ
“ช่วยพ่อกับพี่หน่อยยัยหนูแดง ยังไงเราก็มีข่าวกับไฮโซภูมิถือว่าสนิทกันระดับหนึ่ง”
“หนูแดงเคยเจอเขาแค่ไม่กี่ครั้งเองค่ะ” แต่ละครั้งก็ไม่ได้เป็ไปตามข่าวเสนอดลญาดาอยากอยู่ให้ห่างภูมิภัทร แต่ไม่มีใครรับฟังเธอเลย
“ก็แค่ไปทานข้าว มีพ่อกับพี่ไปด้วยนะหนูแดง เื่แค่นี้ไม่เห็นจะยากอีกหน่อยหนูแดงก็ต้องร่วมงานกับไฮโซภูมิเขาอยู่แล้ว” สายตาน้องสาวมองพี่ชายอย่างตัดพ้อ
“ตกลงตามนี้นะหนูแดง ช่วยพ่อหน่อยพ่ออยากได้งานนี้จริงๆ” ดิเรกอยากเข้าไปเป็หนึ่งในขนส่งที่ร่วมกระจายผลิตภัณฑ์น้ำดื่มวาฬ อย่าถึงกับได้สิทธิ์ทั่วประเทศเลยเพียงแค่บริษัทเขาได้สัมปทานจังหวัดเล็กๆสักจังหวัด ก็รวยอื้อซ่าส์แล้ว
“ค่ะ” พี่ชายเอาแต่สั่ง สั่ง สั่งส่วนพ่อกับแม่ก็ร่วมเออออทุกครั้ง...คนที่ซ้ำ เป็เธอตลอดมา
3K
