หอคอยโลกาวินาศ ฉันมีระบบปรับแต่งซอมบี้

ตอนที่36 วัสดุที่ต้องใช้ในการสร้างเตาหลอมฟินิกซ์

กัสอยู่ในโลกนี้ไม่จำเป็นต้องปกปิดสิ่งใด

ในสนามรบหลายครั้งที่จับพวกต่างเผ่าพันธุ์ได้ และการสอบสวนเค้นข้อมูลคือเรื่องปกติเหมือนกับการดื่มกินมันฝังเข้าไปในกระดูกของกัสแล้ว

วิธีที่เขามีนั้นอาจจะมากกว่าลิชหลายเท่านัก

ลิชแอบมองกัสและรู้สึกชื่นชมและยกย่องกัสเป็นแบบอย่างแม้แต่เรื่องการทรมาณนักโทษกัสก็ยังเหนือกว่ามากไม่ต้องลงมือก็ทำให้อีกฝ่ายสั่นกลัวและเล่าทุกอย่างออกมาอีกรอบได้

แถมยังมีหลายอย่างที่ไม่ได้เล่าด้วย

‘มันกล้าปกปิดต่อข้า ทำให้นายท่านมองข้าแย่’ลิชแววตาดำมืดด้วยความโกรธมองไปที่ฟอสเตอร์กำลังจะคิดว่าจะต้องกินอีกฝ่ายทีละนิดเพื่อลงโทษแต่ว่าก็ไม่ได้เข้าไปยุ่งในตอนนี้ เพราะกลัวจะรบกวนนายท่านของตนเอง

หลังจากรีดข้อมูลจนหมดกัสก็ทำตามสัญญาให้อาหารกับฟอสเตอร์ก่อนจะเดินออกมาด้านนอก

ฮันน่าและลิชเดินตามออกมาด้วย

“ขังไว้ก่อน อย่าให้ตาย” กัสกล่าวแน่นอนว่าบอกกับลิช

แม้จะไม่บอกรายละเอียด แต่ลิชรู้ว่าต้องทำยังไงสภาพห้องขังและร่างกายของฟอสเตอร์ตอนนี้ ถ้าปล่อยไว้ก็คงจะป่วยตายแน่นอน

ลิชคิดแล้วก็รับคำสั่งและไปจัดการ

ขณะที่กัสกลับไปที่ห้องทำงานเขารีบเขียนข้อมูลที่ได้มาและแบ่งแยกไว้ว่าจะใช้ประโยชน์จากมันอย่างไร

ค่ายระดับสามจากค่ายแกนนอนแน่นอนว่ากัสเองก็รู้ข้อมูลและเอามาเปรียบเทียบได้ทำให้เขารู้หลายจุดที่ควรจะถาม จึงได้ข้อมูลมากกว่าลิช

บางครั้งถ้าเราอยากจะรู้อะไร เราก็ควรจะรู้ว่าจะต้องถามอะไรด้วยนี่คือสิ่งที่ลิชไม่มี แต่ในวันนี้ลิชก็คงได้เรียนรู้หลายอย่างไปเงียบ ๆ

คนที่ฉลาดบางครั้งก็ไม่ต้องสอนพวกเขาจะสังเกตและเอาไปปรับใช้เอง

กัสต้องการให้ทหารของเขาคิดเองมากกว่าที่เขาจะต้องไปคิดแทนอยู่ตลอดเวลาไม่อย่างลอร์ดจะมีความหมายอะไร

“นายท่านกาแฟได้แล้ว” ฮันน่ายกกาแฟที่ชงด้วยตัวเองวางไว้ด้านข้างของโต๊ะที่กัสนั่งอยู่

กัสปิดเอกสารและดื่มกาแฟอย่างผ่อนคลาย

ของพวกนี้คือสิ่งที่เขาซื้อจากโลกภายนอกและนำกลับเข้ามาด้วยมีอาหารและเครื่องดื่มหลายอย่าง แน่นอนว่ามีไว้เพื่อเขาเท่านั้น

กัสดื่มกาแฟพวกนี้แล้วก็รู้สึกดีขึ้นมาบ้าง พอมาถึงที่นี่เขาก็ทำงานตั้งแต่เช้าจนตอนนี้ก็ดึกมากแล้วแต่ว่ายังจัดการงานไม่ถึงครึ่งด้วยซ้ำ

“ไม่ได้ฝ่ายบริหารในค่ายมีน้อยเกินไปต้องมีเพิ่มไม่อย่างนั้นฉันคงได้ทำเองทุกอย่าง”

ของกองอยู่ในจี้หินดำจำนวนมาก แม้แต่พิมพ์เขียวที่ซื้อมาเขาก็ยังไม่ได้เวลาแวะไปบันทึกลงในโต๊ะสิ่งประดิษฐ์ด้วยซ้ำ

หลังจากดื่มกาแฟเสร็จ กัสก็ทำงานต่อจนถึงตี 3ก่อนจะเข้านอนและตื่นขึ้นมาในตอนเช้า กัสไปเยี่ยมที่โรงหลอมอาวุธซึ่งก็มีคนที่ตื่นก่อนเขา

โรเจอร์และบรู๊ก กับพวกผู้รอดชีวิต

โรเจอร์มีหน้าที่ในการดูแลโรงหลอมอาวุธของค่ายแต่ว่าบรู๊กคือชายแก่อายุ 60 ที่เคยเป็นเจ้าของฟาร์มมาก่อนกัสได้รับเข้ามาเพื่อเตรียมตัวสำหรับแผนการในขั้นตอนต่อไปเพียงแต่ว่าขั้นที่ว่านั้นยังไม่ใช่ในช่วงเวลานี้

ค่ายและกำลังรบของเติบโตรวดเร็วมากมันยังไม่จำเป็นต้องใช้บรู๊กทำฟาร์มในตอนนี้

ทำให้บรู๊กอาสามาทำงานอยู่ที่นี่

ไม่ใช่ว่ากัสบังคับแต่เป็นตัวของบรู๊กเองที่รู้สึกไม่ปลอดภัยถ้าอยู่เฉย ๆเพราะจากที่ผ่านมาค่ายไม่เคยรับคนไร้ประโยชน์ การที่ไม่ได้รับมอบหมายงานเลยทำให้บรู๊กกลัวว่าลอร์ดของตนเองจะโยนตนให้กลายเป็นอาหารของซอมบี้

ผู้รอดชีวิตคนอื่น ๆ ก็คิดเหมือนกันต่างก็เริ่มทำงานอย่างขยันขันแข็งแต่เมื่อเห็นว่ากัสมาพวกเขาก็รีบวิ่งมาต้อนรับอย่างนอบน้อม

“นายท่าน”

“ท่านลอร์ด”

“…”

ทุกคนคุกเข่าลงก้มหน้าไม่กล้ามองกัสตรง ๆเพราะหลายวันที่ผ่านมาฮันน่าเริ่มกำหนดกฏเกณฑ์เวลาพบกับกัสแล้วพวกเขาจะไม่ทำตามก็ได้ แต่ทหารมืดทุกนายต่างทำตามอย่างว่าง่ายกันหมด

“ลุกขึ้น” กัสโบกมือสั่งให้ลุกพวกเขาจึงยืนขึ้นและมองให้ต่ำไว้

“งานผลิตอาวุธให้ดำเนินต่อไปแต่ว่าคงต้องถอนกำลังทหารมืดออกมา แล้วก็ให้ผู้รอดชีวิตมาช่วยงานแทน”

กัสเตรียมจะดึงทหารมืดไปทำหน้าที่ของตัวเองแล้วเพราะตอนนี้ในค่ายมีผู้รอดชีวิตถึง 150 คน ซึ่งถือว่ามากพอกับหน้าที่เหล่านั้น

“ขอรับนายท่าน”

“บรู๊กสินะ” กัสหันไปมอง

“ขอรับท่านลอร์ด”

“นายเป็นหัวหน้าฟาร์มคัดคนไปศึกษาวิธีการเพราะปลูกไว้ แล้วก็อย่าลืมไปหาลิชจัดการพวกสัตว์ที่ค่ายล่ามาได้ด้วย”

เป็นครั้งแรกที่กัสมอบหมายงานอย่างเป็นทางการให้กับบรู๊กทำให้อีกฝ่ายรู้สึกตื่นเต้นมาก รีบขอบคุณไม่หยุดเพราะการมีหน้าที่อย่างเป็นทางการหมายถึงการเป็นส่วนหนึ่งของค่ายอย่างแท้จริง

ด้านข้างมีทหารมืดเอากล่องที่มีเมล็ดพันธุ์พืชแบบปะปนกันเข้ามาส่วนใหญ่เป็นกระป๋องที่ลอกฉลากออกแล้ว เขียนแค่ชื่อของเมล็ดพันธุ์ไว้เท่านั้น

กัสไม่ต้องการหลงเหลือหลักฐานอะไรที่โยงไปถึงโลกอีกฝั่งได้ไม่อย่างนั้นอาจจะมีคนสงสัยได้ว่าของพวกนี้มาจากอีกโลกหนึ่ง

ส่วนถ้าตรวจลงไปถึงพันธุกรรมของพืชก็ไม่ได้ช่วยอะไรมากนัก

โลกซอมบี้ในหอคอยชั้นแรกแทบจะถอดแบบพื้นฐานมาจากโลกจริงของหลายอย่างก็เหมือน ๆ กันด้วยซ้ำ

ยิ่งไปกว่านั้นที่นี่ยังเหนือกว่าโลกของกัสในหลาย ๆ ด้านอีกด้วย จนถึงขนาดที่โลกด้านนอกนำเทคโนโลยีในโลกนี้ไปปรับปรุงพันธุ์พืชของพวกเขา

นั่นทำให้ถึงจะมีคนอยากตรวจสอบแหล่งที่มาของพวกมันพวกเขาก็จะไม่มีหลักฐานที่แน่ชัดอยู่ดีไม่เหมือนกับฉลากหรือชื่อแบรนด์ที่บ่งบอกอย่างชัดเจน

หลังจากหมดธุระที่โรงหลอมกัสก็ไปที่โกดังที่เก็บโต๊ะสิ่งประดิษฐ์จากนั้นก็เริ่มบันทึกพิมพ์เขียวเข้าไปในเครื่อง

ตอนนี้ถึงเวลาที่กัสต้องมาแอบลุ้นอยู่ไม่น้อยว่าพิมพ์เขียวพวกนี้จะใช้งานได้ไหมเพราะว่ามันเคยถูกเอาออกไปด้านนอกหอคอยโลกาวินาศแล้ว

แต่กัสแอบใช้จี้หินดำลักลอบเอาเข้ามาและนี่เป็นครั้งแรกที่ใช้งานพิมพ์เขียวที่เอากลับเข้ามา

“เริ่มจากพิมพ์เขียวราคาถูกที่สุดก่อน”

กัสเลือกพิมพ์เขียวลูกศรล่าสัตว์ธรรมดาใส่เข้าไปบันทึกในเครื่อง หลังจากนั้นก็รอดูว่าจะมีความผิดปกติอะไรเกิดขึ้นหรือไม่แต่กัสเหมือนจะคิดมากไป

พิมพ์เขียวที่เอากลับเข้ามาสามารถใช้งานได้อย่างไม่มีปัญหา

[บันทึกพิมพ์เขียวลูกศรล่าสัตว์ธรรมดาเสร็จสิ้น]

[พิมพ์เขียวลูกศรล่าสัตว์ธรรมดา]

[วัสดุที่ต้องใช้ แร่โลหะ 1 หน่วย]

แม้ว่าจะเป็นวัสดุธรรมดาแต่ว่ากัสก็ต้องขมวดคิ้วเล็กน้อย

“ดูเหมือนว่าแผนการทดลองเลี้ยงสัตว์จะต้องเร่งขึ้นอีกหน่อย”

กัสเริ่มบันทึกพิมพ์เขียวชิ้นอื่น ๆเข้าไปจนครบและเปิดดูรายละเอียดของวัสดุในการสร้าง

[พิมพ์เขียวชุดเกราะหนังสัตว์เนลสัน T1]

[วัสดุที่ต้องใช้ แร่โละหะบริสุทธิ์ 1 หน่วยหนังสัตว์กลายพันธุ์หนึ่งหน่วย(ผืน) ระดับชุดเกราะขึ้นอยู่กับคุณภาพหนัง]

...

[พิมพ์เขียวโล่เบากลม T1]