ขอโทษที พอดีบรรพจารย์ผมเป็นเจ้าแห่งยมโลก [นิยายแปล]

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 186 สะกดต้นไม้เก่าแก่ด้วยสี่สัตว์เทพสองตะปู

“แคร่กๆๆ” กิ่งของต้นหวยยังคงถูกเลื่อยยนต์ตัดโค่นอย่างต่อเนื่อง น้ำเลี้ยงสาดกระเซ็นไปทั่ว เสียงของหลัวเจี้ยนหวายังคงตะโกนอยู่ข้างล่าง “พอแล้ว อาจารย์เจียง พอได้แล้ว! หยุดเถอะ พอแล้วๆ…” เสียงของต้นหวยเองก็ร้องขอความเมตตาตลอดเวลา ทั้งต้...

ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

ปลดล็อคตอนต่อไปโดยอัตโนมัติ

เปิดตอนนี้ใช้ 3.00 กำลังใจ

ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ

ตอนก่อนหน้า บทที่ 187 ออกเดินทาง มุ่งหน้าสู่อูเป่ยข่าน อ่านต่อ